تبعيت پيامبر از گمراهان بقره، 120 و 145 و 147 انعام 114 و 116 يونس 89 رعد 37 فرقاق 52 دلیل عصمت ایشان نیست؟
تبعيت پيامبر از گمراهان بقره، 120 و 145 و 147 انعام 114 و 116 يونس 89 رعد 37 فرقاق 52 دلیل عصمت ایشان نیست؟
پرسش
پاسخ
به عقيده شيعه پيامبران الهي بايد از هر گونه خطا و اشتباهي مصون باشند تا حرف و رفتار آنها حجت باشد و به اين مصونيت از گناه عصمت مي گويند.
عصمت نتيجه علم قطعي به عواقب معاصي و مصالح طاعت پروردگار است. در سوره يوسف آيه 33 مي خوانيم «قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ وَإِلاَّ تَصْرِفْ عَنِّي کيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَکن مِّنَ الْجَاهِلِينَ».
يوسف گفت: خدايا! مرا رنج زندان خوش تر از اين کار زشتي است که زنان از من تقاضا دارند و اگر تو حيله اينان را به لطف و عنايت از من دفع نفرمايي به آنان ميل کرده و از جاهلان خواهم گشت آيه تصريح به اين دارد که منشأ ميل به گناه و معصيّت جهل است. پس در نتيجه منشأ عصمت همان علم است که در مقابل جهل قرار دارد.
علامه طباطبايي مي فرمايد: اين قوّه قدسيه (عصمت) همانند علوم و معارف است. خداوند متعال فرمود «اکن من الجاهلين و نفرمود اکن من الظالمين» پس منشأ عصمت علم است و منشأ گناه جهل.[1]
بنابر آنچه گفته شد نتيجه مي گيريم که: تبعيت پيامبر اکرم بنا بر عصمتي که داشت از گمراهان، ممتنع و محال است. البته نه اينکه با جبر و بدون اختيار بلکه به توسط علم و لطفي که خداوند متعال به پيامبر اکرم ص داشته است.
و امّا در مورد آياتي که در سئوال به آن اشاره شده و ممکن است براي بعضي اين سئوال را به وجود آورد که پيامبر اکرم با آن مقام عصمت مگر ممکن است از هوس هاي منحرفان پيروي کند؟
در پاسخ مي گوئيم: اين گونه تعبيرها که در آيات قرآن کرارا ديده مي شود هيچ منافاتي با مقام عصمت انبياء ندارد، اين گونه خطاب ها که به صورت قضاياي شرطيه ديده مي شوند هدفشان در واقع سه چيز است.
نخست اينکه همگان بدانند در قوانين الهي هيچ گونه تبعيض و تفاوتي در ميان مردم نيست و حتي پيامبران نيز مشمول اين قوانين هستند، بنابراين اگر به فرض محال، پيامبر اکرم هم انحرافي از حق پيدا کند، مشمول کيفر پروردگار خواهد شد، هر چند چنين فرضي در مورد پيامبران با آن ايمان و علم سرشار و مقام تقوا و پرهيزکاري امکان پذير نيست (و به اصطلاح قضيه شرطيه دلالت بر وجود شرط نمي کند)
دوم اينکه ساير مردم حساب خود را کاملا برسند و بدانند جايي که پيامبر اکرم چنين است آنها چگونه مراقب مسئوليت هاي خويش باشند و هرگز نبايد تسليم تمايلات انحرافي دشمنان و جاروجنجال هاي آنها شوند.
سوم: اينکه روشن شود پيامبر نيز از خود اختيار هيچ گونه تغيير و دگرگوني در احکام خدا را ندارد و به اصطلاح چنين نيست که بشود با او کنار آيند و سازش کنند، بلکه او هم بنده اي است سر بر فرمان پروردگار.[2]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ تفسير تسنيم، مؤلف آيت الله جوادي آملي نشر اسراء چاپ اول، جلد ششم.
2ـ کتاب عصمت انبياء تأليف شيخ مالک مصطفي وهبي، نشر دار الهادي، سال 1383، چاپ بيروت.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 11 امرداد 01
- بازدید
- ۷۱
تبعيت پيامبر از گمراهان بقره، 120 و 145 و 147 انعام 114 و 116 يونس 89 رعد 37 فرقاق 52 دلیل عصمت ایشان نیست؟
- نشان کردن
پرسش
تبعيت پيامبر از گمراهان بقره، 120 و 145 و 147 انعام 114 و 116 يونس 89 رعد 37 فرقاق 52 دلیل عصمت ایشان نیست؟
پاسخ
به عقيده شيعه پيامبران الهي بايد از هر گونه خطا و اشتباهي مصون باشند تا حرف و رفتار آنها حجت باشد و به اين مصونيت از گناه عصمت مي گويند.
عصمت نتيجه علم قطعي به عواقب معاصي و مصالح طاعت پروردگار است. در سوره يوسف آيه 33 مي خوانيم «قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ وَإِلاَّ تَصْرِفْ عَنِّي کيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَکن مِّنَ الْجَاهِلِينَ».
يوسف گفت: خدايا! مرا رنج زندان خوش تر از اين کار زشتي است که زنان از من تقاضا دارند و اگر تو حيله اينان را به لطف و عنايت از من دفع نفرمايي به آنان ميل کرده و از جاهلان خواهم گشت آيه تصريح به اين دارد که منشأ ميل به گناه و معصيّت جهل است. پس در نتيجه منشأ عصمت همان علم است که در مقابل جهل قرار دارد.
علامه طباطبايي مي فرمايد: اين قوّه قدسيه (عصمت) همانند علوم و معارف است. خداوند متعال فرمود «اکن من الجاهلين و نفرمود اکن من الظالمين» پس منشأ عصمت علم است و منشأ گناه جهل.[1]
بنابر آنچه گفته شد نتيجه مي گيريم که: تبعيت پيامبر اکرم بنا بر عصمتي که داشت از گمراهان، ممتنع و محال است. البته نه اينکه با جبر و بدون اختيار بلکه به توسط علم و لطفي که خداوند متعال به پيامبر اکرم ص داشته است.
و امّا در مورد آياتي که در سئوال به آن اشاره شده و ممکن است براي بعضي اين سئوال را به وجود آورد که پيامبر اکرم با آن مقام عصمت مگر ممکن است از هوس هاي منحرفان پيروي کند؟
در پاسخ مي گوئيم: اين گونه تعبيرها که در آيات قرآن کرارا ديده مي شود هيچ منافاتي با مقام عصمت انبياء ندارد، اين گونه خطاب ها که به صورت قضاياي شرطيه ديده مي شوند هدفشان در واقع سه چيز است.
نخست اينکه همگان بدانند در قوانين الهي هيچ گونه تبعيض و تفاوتي در ميان مردم نيست و حتي پيامبران نيز مشمول اين قوانين هستند، بنابراين اگر به فرض محال، پيامبر اکرم هم انحرافي از حق پيدا کند، مشمول کيفر پروردگار خواهد شد، هر چند چنين فرضي در مورد پيامبران با آن ايمان و علم سرشار و مقام تقوا و پرهيزکاري امکان پذير نيست (و به اصطلاح قضيه شرطيه دلالت بر وجود شرط نمي کند)
دوم اينکه ساير مردم حساب خود را کاملا برسند و بدانند جايي که پيامبر اکرم چنين است آنها چگونه مراقب مسئوليت هاي خويش باشند و هرگز نبايد تسليم تمايلات انحرافي دشمنان و جاروجنجال هاي آنها شوند.
سوم: اينکه روشن شود پيامبر نيز از خود اختيار هيچ گونه تغيير و دگرگوني در احکام خدا را ندارد و به اصطلاح چنين نيست که بشود با او کنار آيند و سازش کنند، بلکه او هم بنده اي است سر بر فرمان پروردگار.[2]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ تفسير تسنيم، مؤلف آيت الله جوادي آملي نشر اسراء چاپ اول، جلد ششم.
2ـ کتاب عصمت انبياء تأليف شيخ مالک مصطفي وهبي، نشر دار الهادي، سال 1383، چاپ بيروت.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 11 امرداد 01
- بازدید
- ۷۱
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.