در وبلاگي مسيحي گفته بود که: در ادامه آيه، الله ميگوید تو را بر بندگان من تسلطي نيست؛ پس چطور شيطان بر محمد ص تسلط کامل داشت؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

در وبلاگي مسيحي گفته بود که: در ادامه آيه، الله ميگوید  تو را بر بندگان من تسلطي نيست؛ پس چطور شيطان بر محمد ص تسلط کامل داشت؟در صحيح بخاري حديث 2958 مي خوانيم که: پيامبر کارهايي رو مي گفت انجام داده مثل خوابيدن در يک شب با 9 زنش در حالي که اصلا اين کارها را انجام نداده بود، يعني محمد جادو شده و  در طلسم شيطان بوده است. صحيح بخاري جلد 7 حديث  660: عايشه روايت کرده: که پيامبر گاهي اوقات سرّ و افسون مي شد و فکر مي کرد که با همسرانش همخوابگي داشته در حالي که در واقع به چنين عملي دست نزده بود و او زير سحر و افسون بود، صحيح بخاري 6538: پيامبر 3 بار به بالاي کوه رفت براي خود کشي که خودش را بکشد ولي در بالاي کوه ندايي مي شنيد که پشيمان مي شد، آيا آدم سالم  خود کشي می کند ؟ آيا آدم سالم افسون و جادو مي شود؟ اين شخص زير سلطه شيطان بوده؟

 
پاسخ کارشناسی

پاسخ

جواب در قالب چند نکته روشن مي گردد:

1. خداوند سبحان در جاي جاي قرآن به بيان داستان انسان و شيطان پرداخته و آن را شرح داده است، يکي از آن موارد آيات مياني سوره حجر است که در آن بعد از نقل قضيه خلقت انسان و دستور سجده ملائکه بر انسان و امتناع شيطان از اين دستور؛ بيان مي کند شيطان به خداوند عرض کرد: «...وَلأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ...[1]».

همه آنها فرزندان آدم را گمراه خواهم کرد «إِلاَّ عِبَادَک مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ» به جزء بندگان پاک و خالص تو، سپس خداوند در ادامه فرمودند: «إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَک عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَک مِنَ الْغَاوِينَ» و هرگز تو را بر بندگان من تسلط و غلبه نخواهد بود ليکن اقتدار و سلطه تو بر مردم نادان و گمراهي است که پيرو تو شوند».

منظور از اين آيات اين است که شيطان همه انسان ها را وسوسه مي کند و اکثر آنها از شيطان تبعيت مي کنند، مگر انسان هاي خالص و متقي و بندگان واقعي الهي، آنان که دل به وعده هاي الهي بسته اند و اطاعت فرامين الهي را کرده و هرگز گناهي مرتکب نمي شوند، و چون هرگز مرتکب گناهي نمي شوند، لذا شيطان در آنها راه ندارد و زير سلطه شيطان قرار نمي گيرند.

پس منظور از اين آيات تبعيت شيطان و اطاعت اوست نه سحر و جادو، يعني ممکن است کسي از اولياي الهي باشد و تبعيت شيطان را نکند ولي در عين حال بتوان او را سحر و يا طلسم کرد.

2. خداوند سبحان در قرآن کريم مي فرمايند: «...إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنکمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَکمْ تَطْهِيرًا[2]» همانا خداوند اراده کرده است هر گونه پليدي و بدي را از شما اهل بيت  دور کند و شما را پاک و پاکيزه گرداند. منظور از «رجس» در اين آيه به معناي «شي قذر» يعني شي آلوده است و «ال» در آن ال جنس است و اينجا معناي عموم را مي رساند و مفهوم آيه چنين است که خداوند اراده کرده هر گونه و هر نوع از انواع آلودگي را از آنان دور سازد که هم آلودگي از نظر طبع آدمي را شامل مي شود و هم آلودگي از حيث عقل و شرع.

مطلب بعدي در مورد آيه اين است که منظور از «اهل بيت  » چه کساني هستند؟ روايات متعددي وجود دارد که علماي بزرگ اسلام اعم از اهل سنت و شيعه آنها را نقل کرده اند، و بيان مي کنند که منظور از «اهل بيت» در اين آيه «پيامبر گرامي اسلام  ص  علي بن ابي طالب ع  حضرت زهرا  س  امام حسن  و امام حسين  ع  .[3]

اين آيه به صراحت بيان مي کند که پيامبر اکرم از هر گونه پليدي و آلودگي مبرا است و به اصطلاح داراي «عصمت» است، لذا شيطان هرگز در او راه ندارد و هرگز پيامبر اکرم  مقهور شيطان نشده و از او تبعيت نخواهد کرد.

هم چنين ادله عقلي زيادي هم بر عصمت انبياء و به خصوص نبي گرامي اسلام وجود دارد که در کتب کلامي بحث شده است و بررسي آنها در اين مختصر نمي کند.[4]

لذا با توجه به ادله نقلي و عقلي پيامبر گرامي اسلام معصومند و از هر گونه آلودگي و خطا و اشتباه و نسيان و معصيت پاک و مبراست و هرگز شيطان و هواي نفس در ايشان راه ندارد و نمي توانند پيامبر اکرم  را مطيع خود گردانند تا چه رسد به اين که شيطان بتواند بر نبي اکرم  مسلط گردد.

علامه طباطبايي نيز ذيل تفسير سوره فلق سحر و جادو در رابطه با پيامبر اکرم  را در صورتي که عقل او را مختل گرداند را ممتنع مي داند.[5]

لذا اين روايات اگر چه در کتب روايي نقل شده باشند نمي توانند صحيح باشند و با ساحت مقدس پيامبر اکرم  سازگاري ندارند؛ و در مورد مطلب آخري که در سؤال بود نيز بايد گفت: قتل نفس (خودکشي) در اسلام حرام بوده و از گناهان کبيره محسوب مي گردد و قرآن در اين باره مي فرمايد: هر کس انسان مؤمني را عمداً بکشد، مجازات او آتش جهنم است که در آن جاويد خواهد بود، خدا بر او خشم و لعن کند و عذابي بسيار شديد مهيا سازد.[6]

اين مطلب با عصمت پيامبر اکرم  ص  سازگاري ندارد، آيا معنا دارد پيامبر اکرم  ص  مورد غضب الهي و لعن الهي قرار گيرد؛ پيامبري که اشرف مخلوقات و افضل انبياء است؛ اين تهمت ها هرگز با ساحت مقدس و نوراني نبي مکرم اسلام  ص  سازگاري ندارد.

هم چنين سحر و جادو شدن با عصمت پيامبر گرامي اسلام و مقام نبوت ايشان سازگاري ندارد. از طرفي مي توان گفت اين همان تهمتي است که کفار مکه زماني که در برابر قرآن قرار مي گرفتند و از رويا رويي با آن عاجز مي ماند، به پيامبر اکرم  ص  نسبت مي دادند و او را متهم به سحر و جادو و جنون مي کردند و قرآن به صراحت اين تهمت ها را از وجود نازنين پيامبر اکرم  ص  نفي کرده و آنها را سخنان باطلي مي شمارد.[7] لذا اين روايات نيز مورد نفي قرآن هستند و قابل قبول نيستند.

3. اين چنين نيست که هر روايتي که در کتب روايي نقل شده حتي اگر هم در کتب معتبر باشد، لزوما صحيح باشد و واقعا از معصومين  صادر شده باشد. بلکه بايد گفت کتب روايي شيعه و اهل سنت مملو از روايات جعلي و دروغين است، البته فقهاي عظام تلاش زيادي را انجام داده که روايات جعلي و کاذب را شناسايي کرده و از صحيح آن تمييز دهند. ولي همچنان داراي روايات جعلي و کاذب نيز هستند و در اين زمينه بايد به متخصصين اين امر رجوع کرد و از صحت آنها مطمئن شد.

زيرا هميشه در طول تاريخ افرادي يافت مي شوند که با انگيزه هاي دنيوي دست به جعل حديث زده و به دروغ به پيامبر گرامي اسلام و يا يکي از ائمه معصومين  نسبت مي دادند.

در خصوص کتاب صحيح بخاري نيز بايد گفت: اين کتاب در نزد شيعه معتبر نيست و غالبا احاديث را از افرادي نقل کرده است که ثقه و مورد اطمينان نيستند، لذا روايات آنها نيز قابل قبول نيست و نمي توان آنها را پذيرفت. و همه رواياتي که در سؤال نقل شده از صحيح بخاري است و اين کتاب در نزد شيعه معتبر نيست، لذا نمي توان اين احاديث را پذيرفت.

در نتيجه: احاديثي که در سؤال ذکر شده، هم با ادله عقلي و هم با آيات قرآن در تعارض است و هم از لحاظ سندي مشکل دارد و معتبر نيستند، لذا نمي توان آنها را حمل بر صحت کرد و بايد گفت ضعيف اند و غير قابل قبول.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ تفسير نمونه، آيت الله مکارم شيرازي، ناصر، ج7.

2ـ عقايد استدلالي، علي رباني گلپايگاني.

3ـ آموزش عقايد، آيت الله مصباح يزدي.

 


[1]. حجر / 32 ـ 42.

[2]. احزاب / 33.

[3]. مکارم شيرازي، ناصر، پيام قرآن «تفسير موضوعي»، مطبوعاتي قم، چاپخانه مدرسه امير المؤمنين، 1373ش، ج9، ص139.

[4]. گلپايگاني، علي رباني، عقايد استدلالي؛ مصباح يزدي، آموزش عقايد؛ سبحاني، جعفر، الهيات.

[5]. طباطبايي، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، بيروت، موسسه الأعلمي للمطبوعات، 1394ش، ج20، ص394.

[6]. نساء / 93.

[7]. الحاقه / 40 ـ 48.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
11 امرداد 01
بازدید
۵۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.