پيامبران از چه طريقي راه کمال را در برابر انسان ها قرار داده اند؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

پيامبران از چه طريقي راه کمال را در برابر انسان ها قرار داده اند؟

 
پاسخ کارشناسی

پاسخ

همان گونه که آفرينش موجودات از خداي متعال است، ادامه هستي و پرورش و رشد و هدايت آنها نيز وابسته به اوست. همه موجودات از اين هدايت الهي برخوردارند و هدايتگر همه آنها در مسير تکامل، خداي جهان آفرين است. اين يک هدايت عمومي است.

خداي متعال پيامبران را براي هدايت انسان ها آفريده است، او فرمان هاي سعادت بخش خود را که همه از يک حقيقت سرچشمه مي گيرند،از راه وحي در اختيار پيامبران نهاده است، و آنها معارف و احکام خدا را براي مردم بيان مي کنند و به پيروي از فرمان هاي خدا دستور مي دهند همه پيامبران انسان ها را به سوي يک هدف واحد و آن شناخت خداي واحد و يکتا و برنامه هاي واحد دعوت مي کردند.[1]

پروردگار بي همتا پيامبران بي شماري را تعيين کرده است، هر کدام از اين پيامبران براي يک قوم و منطقه در دنيا بودند به طوري که هر قومي رسم و رسوم خود را داشتند و با سطح فکر متفاوت: پس پيامبران بايد در هر قوم در حد سطح فکر آنها سخن مي گفتند تا آن ها صحبت هاي پيامبران را بپذيرند، پس اگر بخواهيم همه راه و روش رسيدن به کمال را توسط تک تک پيامبران بنويسيم، چندين کتاب هم گنجايش آن را ندارد لذا ما به اصول کلي طريق هدايت راه کمال براي انسان ها توسط پيامبران مي پردازيم.

همه پيامبران آسماني براي هدايت طريق راه کمال براي انسان ها سه اصل اساسي را تبليغ مي کردند:

1. شناخت خداي يگانه و جهان آفرين و ايمان به او (توحيد). نساء آيه 64 ، و حشر آيه 7

2. ايمان به معاد و جهان آخرت و آينده جاودان انسان ها (معاد).

3. ايمان به پيامبران و يگانگي راه و هدف آنها (نبوت).[2]

همه پيامبران با احترام به انسان ها، آنها را به سوي ايمان به اين سه اصل فرا مي خواندند و از آنان مي خواستند که برنامه هدايتگر الهي را بشنوند و درباره آنها بينديشند، آن ها را بپذيرند و در مقابل فرمان خداي دانا و توانا تسليم باشند، چرا که دين همه انبياء الهي واحد بوده و اين اصول راه کمال است براي همه انسان ها در هر دوره زماني.[3]

حال ما به تبيين و روشن کردن اين سه اصل با بيان مصاديق به توضيح بيشتري مي پردازيم:

1. يکي از راه هاي کسب کمال که پيامبران آن را براي بشر نشان داده اند، اميد و بيم است «...فَبَعَثَ اللّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ...[4]». يعني خدا پيامبراني بر انگيخت که مژده آور و بيم دهنده بودند.

اميد به نعمت هاي دنيوي و اخروي و رحمت الهي و بيم به نعمت هاي دنيوي و عذاب هاي اخروي[5] که براي اختصار فقط به چند نمونه از آيات اشاره مي کنيم، هود آيه 52، اعراف آيه 96، نوح آيه 10 ـ 12، شوري آيه 30 ، انفال آيه 25، نساء آيه 79 و... .

2. يکي ديگر از راه هاي کمالي را که پيامبران آوردند ارايه بينات، کتاب و ميزان است. قرآن کريم مي فرمايند: «ما انبياء را بينات (معجزات) ادله و شواهد زنده فرستاديم و همراه هر پيامبري، کتاب و ميزان نازل کرديم تا مردم حق و باطل را، با ميزان الهي بسنجند و به قسط و عدل قيام کنند».[6] حديد / 25.

3. دعوت به تقوي: بهترين مرکب در راه رسيدن به کمال که پيامبران معرفي کردند، محبت خدا و سودمندترين ره توشه در مسير لقاي الهي، تقواست. پيامبران همگي، بشر را به تحصيل اين توشه دعوت کرده اند، «...وَتَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَي...[7]». بقره / 197.

4. نهضت عليه جهل و تقليد: برنامه انبياء تعليم کتاب و کسب کمال و تحقيق درباره معارف آن است و جهل زدايي و تقليد زدايي از نياکان و سنت هاي غلط مقدمه ضروري هر گونه تعليم و تحقيق بشمار مي رود.

انبياء مردم را به عقل و وحي فرا مي خواندند.[8] بقره / 170، مائده / 104 ، اعراف / 28 و... .

5. دعوت پيامبر به محبت اهل بيت[9]: پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ در برابر رسالت خود از مردم مزدي طلب نکرد ولي آنان را به محبت اهل بيت فراخواند و فرمود: «...لَّا أَسْأَلُکمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَي...». شوري / 23.

6. ياد آوري نعمت هاي الهي و سرگذشت تبهکاران:[10] «...فَاذْکرُواْ آلاء اللّهِ لَعَلَّکمْ تُفْلِحُونَ». اعراف / 69.

و «قُلْ سِيرُواْ فِي الأَرْضِ ثُمَّ انظُرُواْ کيْفَ کانَ عَاقِبَةُ الْمُکذِّبِينَ». انعام / 11.

راه هاي ديگر کسب کمال که پيامبران در برابر انسان ها قرار داده اند امر به معروف و نهي از منکر[11] اعراف / 154 توکل بر خدا، صبر و پايداري، آل عمران / 159، وحدت و يگانگي، صراحت و قاطعيت در اعلام مواضع ديني، هود / 112، اقامه قسط و عدل، مائده / 157،مي باشد که ديگر به موارد آن اشاره نمي کنيم.

نتيجه: پيامبران عهده دار هدايت الهي بندگان هستند لذا راه هاي کسب کمال و سعادت نيز توسط آنها به بندگان رسانده شده است که سه اصل کلي آن:

1. ايمان به معاد و جهان آخرت و آينده جاودان انسان ها.

2. شناخت خداي يگانه و جهان آفرين و ايمان به او.

3. ايمان به پيامبران و يگانگي راه و هدف آنها مي باشد.

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:

1ـ تفسير موضوعي قرآن کريم، عبدالله جوادي آملي، ج6.

2ـ منشور جاويد، جعفر سبحاني، ج10.

3ـ مجموعه آثار، شهيد مطهري، ج12.

 


[1]. سبحاني، جعفر، منشور جاويد، قم، موسسه امام صادق(ع)، چاپ اول، 1370ش، ج10، ص365.

[2]. جوادي آملي، عبدالله، تفسير موضوعي قرآن کريم، قم، انتشارات اسراء، چاپ اوّل، 1376ش، ج6، ص62.

[3]. مطهري، مرتضي، مجموعه آثار، قم، انتشارات صدرا، چاپ ششم، ج27، ص145.

[4]. بقره / 230.

[5]. ارشاد القلوب ديلمي، ترجمه علي سلگي، قم، نشر ناصر، چاپ اول، 1376ش، ج1، ص24 و 23؛ منشور جاويد، ج10، ص329 تا 235.

[6]. تفسير موضوعي قرآن کريم، همان، ج6، ص56.

[7]. همان، ص65.

[8]. همان، ص77.

[9]. همان، ص115.

[10]. منشور جاويد، همان، ج10، ص361 ـ 363.

[11]. مجموعه آثار، همان، ج17، ص232.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
9 امرداد 01
بازدید
۵۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.