باتوجه به ظهور مدعيان دروغين،چگونه مي توان امام زمان(عج)راهن...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

باتوجه به ظهور مدعيان دروغين،چگونه مي توان امام زمان(عج)راهنگام ظهور شناخت؟
پاسخ کارشناسی

پاسخ

خصوصيات ظاهري حضرت مهدي (عج):
امام رضا ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «نشانه و علامت قائم اين است كه سنّ حضرت زياد است ولي از نظر چهره جوان مي نمايد؛ به گونه اي كه اگر كسي به او نظر كند، مي پندارد كه او در سن چهل سالگي يا كمتر است. نشانه ديگرش اين كه گذشت روزگار او را پير نمي كند تا زماني كه اجلش فرا رسد»[1].
و پيامبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ فرموده اند: «او از فرزندان من است، اندامش چونان مردان بني اسرائيل سخت و ستبر است، به هنگام سختي و گرفتاري امت من قيام مي كند،رنگ چهره اش به عرب ها شباهت دارد، قيافه اش چون مرد چهل ساله مي نمايد و ...»[2].
بنابراين امام از نظر سنّي به جواني 30- 40 ساله مي نمايد اگرچه عمر او بسيار طولاني است.
اما درمورد مشخصات بدني آن حضرت به دو روايت اشاره مي شود. ابوبصير مي گويد: «به امام صادق ـ عليه السلام ـ عرض كردم: از پدر شما شنيده ام كه امام زمان سينه اي گشاده و كتف هايي باز و عريض دارد. امام فرمود: اي ابامحمد! پدرم زره پيامبر را پوشيد ولي برايش بلند بود، به طوري كه بر زمين مي رسيد، من نيز آنرا پوشيدم ولي بر قامتم بلند بود، ولي آن زره بر قامت حضرت قائم چنان مناسب و اندازه است كه بر بدن رسول خدا اندازه بود و قسمت پايين آن زره كوتاه است به طوريكه هر بيننده گمان مي كند اطراف آن را گره زده اند»[3]. اما در مورد ساير خصوصيات اين امام بزرگوار همانند كمالات اخلاقي،‌زهد، و... روايات متعددي است كه به كتاب هاي مربوطه در اين زمينه بايدمراجعه كرد.

شناختن امام زمان (عج) در هنگام ظهور:
در پاسخ قبل به خصوصيات فردي حضرت اشاره شد. امّا جهت تكميل پاسخ مباحث ذيل ضروري مي نمايد.
روشن است كه ظهور منجي مصلح آخرالزمان همراه با علائم و نشانه هائي است كه جهت رعايت اختصار به يك روايت اكتفاء مي كنيم.
عمربن حنظلة گويد: از امام صادق ـ عليه السلام ـ شنيدم كه مي فرمود: پيش از قيام قائم (عج) پنج نشانه خواهد بود كه همگي از علامات حتمي ظهورا است: يماني (خروج يماني)، سفياني (خروج سفياني)، صيحه (نداي آسماني)، كشتن نفس زكيه و فرو رفتن زمين در بيداء.[4]
با توجه به چنين رواياتي كه علائم ظهور را بيان مي دارند در زمان ظهور مشخص مي شود كه فردي كه ظهور كرده حضرت حجة بن الحسن العسكري است نه شخص ديگر.
اما علاوه برروايات ذكر شده دربارة خصوصيات ظاهري حضرت مهدي (عج) در ادامه به برخي از روايات اشاره مي شود كه حضرت و خصوصيات ظاهري وي را بهتر مي شناساند و وي را از مدعيان دروغين مهدويت تمييز مي دهد.
1. امام رضا ـ عليه السلام ـ مي فرمايند:
«... قائم ـ عليه السلام ـ كسي است كه چون خارج شود، در سنّ پير مردان و در سيماي نونهالان باشد. آن قدر بدنش نيرومند است كه اگر دست مباركش را به طرف بزرگترين درخت روي زمين دراز كند آن را از ريشه بكند، اگر در ميان كوهها بانگ برآورد، صخره هاي آن فرو ريزد.عصاي موسي ـ عليه السلام ـ وانگشترسليمان ـ عليه السلام ـ  با او خواهد بود»[5].
2. پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ فرموده اند:
«آنكه عيسي بن مريم ـ عليه السلام ـ پشت سرش نماز مي خواند، از ماست»[6].
و همچنين فرموده اند:
«مهدي ـ عليه السلام ـ ظاهر مي شود، در بالاي سر او ابري خواهد بود كه فرشته اي از ميان آن بانگ بر  مي آورد: اين خليفه خدا «مهدي» است، از او پيروي كنيد»[7].
3. امام باقر ـ عليه السلام ـ مي فرمايند:
«هنگامي كه قائم ـ عليه السلام ـ ظاهر شود، پرچم رسول اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ انگشتر حضرت سليمان ـ عليه السلام ـ ، سنگ و عصاي حضرت موسي ـ عليه السلام ـ را همراه خود مي آورد»[8].
4. امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايند:
«آن گاه كه خبر ظهور مهدي (عج) به سيّد حسني و اصحابش مي رسد، اصحاب مي گويند: اي فرزند پيغمبر اين كيست؟ كه در قلمرو ما فرود آمده مي گويد: برويم ببينيم او كيست؟ ـ در صورتي كه به خدا قسم سيّد حسني مي داند او مهدي (عج) است ـ و بدين جهت اين سخن را مي گويد كه به يارانش آن حضرت را بشناساند، پس سيّد حسني بيرون مي آيد تا اينكه به مهدي (عج) مي رسد، آنگاه مي گويد: اگر تو مهدي آل محمّد ـ صلّي الله عليه و آله ـ هستي پس عصاي جدّت پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ و انگشتر و جامه و زره آن حضرت كجا است، عمّامه (سحاب)، اسب، شتر، قاطر، الاغ و اسب اصيل رسول خدا و مصحف امير مؤمنان ـ عليه السلام ـ كجاست؟ پس آن حضرت تمام اينها را به او نشان مي دهد آنگاه عصاي پيامبر را مي گيرد و در سنگ سختي مي كارد، فوراً برگ مي دهد، منظورش از اين كار آن است كه بزرگواري و فضيلت مهدي ـ عليه السلام ـ را به اصحاب خود بنماياند تا به آن حضرت بيعت كنند، پس سيّد حسني عرضه مي دارد: الله اكبر. اي فرزند پيغمبر، دستت را بده تا باشمابيعت کنيم،حضرت مهدي  ـ عليه السلام ـ  دستش را دراز مي كند، سيّد حسني و اصحابش بيعت مي كنند»[9].

نتيجه گيري و جمع بندي مطالب:
اولا:ً با توجّه به وجود علامات و نشانه هاي ظهور كه ذكر شد، مي توان به خوبي فهميد كه يقيناً شخصي كه ظهور كرده مهدي موعود است يا نه.
ثانياً: وقتي دانسته شد حضرت ظهور كرده با استفاده از رواياتي كه نشانه هاي همراه حضرت را بيان مي كنند اعمّ از: عصاي حضرت موسي ـ عليه السلام ـ ، انگشتر سليمان
 ـ عليه السلام ـ ، اقتداي حضرت عيسي ـ عليه السلام ـ به آن حضرت، وجود ابري بر بالاي سر حضرت، اعلام فرشته، پرچم رسول اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ دو انگشتري امام حسن و امام حسين ـ عليهماالسلام ـ،عصاي پيامبر ـ صلّي الله عليه و آله ـ انگشتر و جامه و زره حضرت، عمّامه و ... رسول خدا، مصحف امير مؤمنان ـ عليه السلام ـ و همچنين از مشخصات ظاهري كه در احاديث گذشته به آنها اشاره شد، حضرت شناخته مي شود.
لذا ما به وجود يك مهدي بي نام و نشان و مجهول الهويه اي عقيده نداريم تا در تطبيقش به فردي در اشتباه واقع شويم؛ بلكه پيغمبر اكرم ـ صلّي الله عليه و آله ـ و ائمه اطهار ـ عليهم السلام ـ ، كه اصل وجود مهدي را خبر داده اند، آن وجود مقدس را كاملاً تعريف و توصيف نموده هرگونه ابهام و اجمالي را بر طرف ساخته اند.[10]

معرفي منابع جهت مطالعة بيشتر:
1. چشم اندازي بر حكومت حضرت مهدي(عج)، نجم الدين طبسي.
2. فصلنامه انتظار، سال چهارم، شمارة 11 و 12، مقاله آقاي آيتي، ص 360، مقاله «اهل كتاب در دولت مهدي».
3. ياد مهدي(عج)، محمد خادمي شيرازي.
4. فرهنگ نامة مهدويت، خدامراد سليميان.
5. دادگستر جهان، ابراهيم اميني.

پي نوشت ها:
[1] . غيبت، نعماني، ص 188، و بحارالانوار، ج 52، ص 287.
[2] . ابن طاووس، الملاحم و الفتن في ظهور الغائب المنتظر، مؤسسة اعلمي بيروت.
[3] . اثبات الهداة، حرّ عاملي، ج 3، ص 440 و 520، چاپ علمية قم.
[4] . ابي جعفر محمد بن الحسين شيخ صدوق، كمال الدّين و تمام النّعمه، قم، مسجد مقدس جمكران، 1382ش، ج 2، ص 81 و 82.
[5] . ابوعلي فضل بن حسن طبرسي امين الاسلام، إعلام الوري، بيروت، 1399 ق، ص 407.
[6] . مقدسي شافعي، يوسف بن يحيي، ص 25، قاهره، 1399 ق.
[7] . إلزام الناصب، شيخ علي يزدي حائري، بيروت، 1397 ق، ج 1، ص 63.
[8] . حرّ عاملي، اثبات الهداة، قم، 1399 ق، ص 171،
[9] . مجلسي، محمدباقر، بحارالأنوار، بيروت، مؤسسة الوفاء، 1404ق، ج 53، ص 15.
[10] . اميني، ابراهيم، دادگستر جهان، قم، شفق، 1376ش، ص329.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
14 بهمن 93
بازدید
۱٬۳۱۰
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.