آيا براي عارف به امام عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف حضور يا غيبت تفاوت دارد؟!

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

آيا براي عارف به امام عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف حضور يا غيبت تفاوت دارد؟!

 
پاسخ کارشناسی

پاسخ

اگر مقصود از تفاوت بین زمان حضور و زمان غيبت، تفاوت به معناي عام کلمه باشد که شامل تمام مزايا و امتيازات هر دو دوران مي گردد، قهراً پاسخ مثبت است و تفاوت هاي فراواني بين زمان حضور و زمان غيبت وجود دارد و زمان حضور زماني است که: «خداي تعالي عدل و حق را در بلاد آشکار کند و حال عموم بندگان را نيکو گرداند وحدت و الفت بين قلوب پريشان و پراکنده برقرار نمايد و در زمين خداي تعالي معصيت نشود و حدود الهي در ميان خلق اقامه گردد و خداوند حق را به اهلش برگرداند و آنها آن را غالب گردانند تا به غايتي که هيچ حقي از ترس خلقي مخفي نماند.»[1] آن چه در اين حديث شريف که از امام صادق ـ عليه السلام ـ نقل شده هيچ کدام در زمان غيبت وجود کامل و بلکه نمود چشمگيري ندارد، در حالي که زمان حضور عصر حاکميت و حکومت عارفان و صالحان و پيروان امام زمان ـ عليه السلام ـ بوده و عدالت و قسط، صفا و صميميت، اقامه‌ی حدود الهي، اداء حقوق و گسترش نيکی و اخوت به اوج خود مي رسد، همان چيزي که در زمان غيبت، عارف به امام زمان و غير عارف هردو از آن محروم مي باشند.

اگر مقصود از تفاوت هر دو عصر، تفاوت از جهت پاداش و اجر معنوي باشد، پيدا است که پاسخ منفي است و هيچ گونه تفاوتي از نظر پاداش و اجر ميان دو زمان براي انسان عارف و آگاه به امام زمان و حقوق آن بزرگوار وجود ندارد. از امير المؤمنين عليه السلام در توصيف شيعيان در عصر غيبت نقل شده که فرمود: «بي تابي و عجله نکنيد نسبت به آن چه که خداوند در آن عجله کرده است (ظهور امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف) پس بدرستي هر که از شما در رختخواب اش بميرد در حاليکه عارف به حق خدا و رسول و اهل بيت او باشد، شهيد از دنيا رفته است و اجر و پاداش او بر خداوند است و مستحق پاداش نيت (و اعتقاد نيکوي خودش) به جاي عمل صالح اش (با امام ـ عليه السلام ـ ) مي باشد»[2] و نيز از امام صادق ـ عليه السلام ـ نقل شده که فرمود: «کسي که عارف به اين امر (امام زمان و غيبت و حقوق آن حضرت) باشد، سپس بميرد قبل از اين که قائم قيام (و ظهور) کند، براي او پاداش کسي است که با امام زمان شهيد شده است»[3] و از امام باقر ـ عليه السلام ـ نقل شده که فرمود: «کسيکه بميرد در حالي که عارف به امامت (امام عصر ـ عليه السلام ـ ) است، ديگر تقديم و تأخير اين امر (ظهور) به او آسيبي نمي رساند و کسي که بميرد در حالي که عارف به امام است اجر کسي را دارد که با (حضرت) قائم ـ عليه السلام ـ در خيمه اش باشد»[4] و نيز در کتاب شريف (غيبت شيخ طوسي) آمده است که: «امام خود را بشناس، هر گاه او را شناختي، تقديم و تأخر اين امر (ظهور) آسيبي نمي رساند و هر کس امام خود را بشناسد و سپس بميرد قبل از اينکه روزگار حضور و ظهور را ببيند و پس از آن قائم ـ عليه السلام ـ ظهور نمايد، پاداش و اجر کسي را دارد که با امام قائم در يک خيمه بوده است.»[5]

و هم چنين از امام صادق ـ عليه السلام ـ روايت شده که فرمود: «کسي که بميرد بر اين امر ما (در زمان غيبت قايم در حالي که عارف و معتقد به امامت او باشد) به منزلۀ کسي است که خيمه اش را در اردوگاه قائم ـ عليه السلام ـ زده باشد، بلکه بمنزله‌ی کسي است که با آن حضرت (و در رکاب او) شمشير زده باشد، بلکه بمنزله‌ی کسي است که با او (امام زمان) شهيد شده است. و بلکه بمنزله‌ی کسي است که با رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ شهيد شده باشد».[6] با توجه به اين روايات و روايات زيادي ديگر هيچ تفاوتي از نظر پاداش و اجر معنوي در دو زمان براي عارف حق شناس وجود ندارد و بلکه بر اساس بعضي از روايات که در پاسخ به سئوال اول به آن اشاره گرديد، عمل عارف به امام زمان که همان منتظر واقعي است از بعضي جهات بر اعمال کساني که زمان حضور را درک مي کنند، برتري دارد.

 


[1] . حديث از امام صادق ـ عليه السلام ـ کمال الدين و تمام النعمه ـ شيخ صدوق، ج 2، ص 550.

[2] . نهج البلاغه، خ185.

[3] . منتخب الاثر، آيت الله صافي گلپايگاني، ص651.

[4] . همان منبع، ص 651.

[5] . همان منبع.

[6] . همان منبع.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
16 امرداد 01
بازدید
۶۰
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.