در زمان ظهور امام زمان(عج) عده اي از انسان ها جزو ياران ايشا...
پرسش
پاسخ
با توجه به جهاني بودن دولت مهدوي و سيطره جهان شمول آن که از آيات و روايات متعددي استفاده مي شود، اين گونه برداشت مي گردد که بيش از دو جبهه حق و باطل در زمان ظهور امام زمان ـ عليه السلام ـ وجود نداشته باشد که در اثر غلبه حق به رهبري امام عصر ـ عليه السلام ـ بساط باطل به هر شکل آن برچيده مي شود و سرانجام جهان به صالحان و حق طلبان سپرده مي شود. بنابراين وجود جبهه سوم به نام جبهه غير متعهّدها که نسبت به جبهه حق و باطل بي طرف و بي تفاوت باشد که معمولا توسط افراد عافيت طلب و مرفّه و آسايش خواه در زمان وقوع جنگ ها به وجود مي آيد تا از آسيب و تبعات آن در امان باشند، با جهاني بودن و حاکميت يکپارچه اسلام و عدالت اسلامي حکومت مهدوي، سازگار نخواهد بود.
خداوند متعال در قرآن کريم مي فرمايد: او خدائي است که رسولش را با هدايت و آيين حق فرستاد، تا بر تمام اديان غالب گردد، گر چه مشرکان کراهت داشته باشند:[1] و: «ما در زبور نوشتيم، بعد از آنکه در تورات نوشته بوديم، که بندگان شايسته ما وارث زمين خواهند شد[2] و: «ما اراده کرديم بر کساني که در زمين، زبون شمرده شدند، منّت نهاده، پيشوا و وارث زمين شان گردانيم و قدرت را به آنان عطا کنيم».[3] اين آيات،بشارت مي دهند، روزي خواهد آمد (زمان ظهور امام زمان ـ عليه السلام ـ ) که قدرت و فرماندهي جهان، به دست مومنان و مسلمانان شايسته، سپرده مي شود و نور اسلام، تمام اديان را تحت الشعاع قرار مي دهد و بر آنها غالب مي گردد و هيچ گروه در هيچ نقطه از جهان وجود نخواهد داشت که خارج از سيطره و حاکميت اسلام و دولت مهدوي باشد اگر چه به عنوان بي طرف و غير متعهد.
از احاديث نيز چنين بر مي آيد که در عصر دولت مهدي(عج) بساط باطل به هر شکل آن از زمين بر چيده مي شود و جز يکتا پرست و گوينده کلمه توحيد در زير پرچم انقلاب مهدوي، کسي در زمين باقي نمي ماند. از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نقل شده که فرمود: اگر از عمر دنيا، بيش از يک روز هم باقي نمانده باشد، خدا مردي را که نامش نام من و اخلاقش اخلاق من... است، مبعوث مي کند و به وسيله او، دين را به عظمت نخستين خود باز مي گرداند... و به جز گوينده کلمه توحيد، کسي روي زمين باقي نخواهد ماند..»[4] و از امام باقر ـ عليه السلام ـ نقل شده که فرمود: خدا شرق و غرب جهان را براي صاحب الامر مفتوح مي سازد، آنقدر مي جنگد تا غير از دين محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ ديني باقي نماند».[5]
از امام ابوالحسن ـ عليه السلام ـ نقل شده که در تفسير آيه شريفه: «و له اسلم من في السماوات و الارض طوعا و کرها و اليه يرجعون» فرمود: «اين آيه در شأن قائم نازل شده است، وقتي آن جناب ظاهر شد، دين اسلام را بر يهود و نصارا و صابئين و کفار شرق و غرب، عرضه مي دارد؛ پس هر کس با ميل و اختيار، اسلام بياورد، به نماز و زکات و ساير واجبات، امرش مي کند و هر کس از قبول اسلام خودداري ورزد گردنش را مي زند، تا اينکه در شرق و غرب زمين، کسي جز خداپرست باقي نماند..»[6] اين در صورتي است که بگوئيم در زمان ظهور و استقرار حکومت جهاني مهدوي، همه مسلمان مي شوند و غير از دين اسلام هيچ دين و آئيني در جهان باقي نمي ماند.
اما اگر بر اساس ظواهر برخي آيات و رواياتي که دلالت دارند بر بقاء کيش يهود و نصارا تا قيامت و اينکه ناگزير بايد در زمان حکومت امام زمان ـ عليه السلام ـ اين دو گروه باقي مي ماند، باز هم نمي توان گفت که به عنوان دو مکتب مستقل و يا لااقل بي طرف که کاري به کار حکومت اسلام و حضرت مهدي ـ عليه السلام ـ ندارند، به وجود و بقاء خود ادامه مي دهند، بلکه به عنوان گروها و اقليت هايي خواهند بود که کاملا مطيع و تابع حکومت مهدوي هستند و حتي نمي توانند اظهار بي طرفي نمايند بلکه بايد کاملا بر اساس قوانين و مقررات حکومت الهي امام عصر ـ عليه السلام ـ زندگي کنند.
ابو بصير مي گويد: به امام صادق ـ عليه السلام ـ عرض کردم: صاحب الامر با اهل ذمّه ـ يهود و نصارا ـ چه مي کند؟ فرمود: مانند پيغمبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ با آنان مصالحه مي کند، آن ها نيز با کمال ذلّت، جزيه مي دهند».[7]
و از امام باقر ـ عليه السلام ـ نقل شده که فرمود: صاحب الامر، مهدي ناميده شد، براي اينکه تورات و ساير کتاب هاي آسماني را از غاري که در انطاکيه واقع شده، بيرون مي آورد، بين اهل تورات با تورات و بين اهل انجيل با انجيل و بين اهل زبور با زبور و بين اهل قرآن با قرآن داوري خواهد کرد.»[8]
بنابراين از ملاحظه مجموع آيات و رواياتي که در اين باب وارد شده اند مي توان نتيجه گرفت که: با در نظر گرفتن دو جبهه حق و باطل که در زمان ظهور امام زمان ـ عليه السلام ـ به صف آرائي در مقابل يکديگر مي پردازند و در اثر غلبه جبهه حق و پيروزي نهائي آن بر باطل، حاکميت مطلقه و بي رقيب از آن اسلام و مسلمانان به رهبري الهي امام عصر ـ عليه السلام ـ مي گردد، هيچ نام و نشان و اثري از جبهه سوم و يا گروه بي طرف که کاري به کار دو جبهه متقابل (اسلام و کفر) نداشته باشند، وجود ندارد.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1ـ دادگستر جهان، آيت الله اميني.
2ـ ترجمه کمال الدين و تمام النعمه، منصور پهلوان.
3ـ عصر ظهور، علي کوراني.
پي نوشت ها:
[1]. صف / 9.
[2].انبياء / 105.
[3]. قصص / 4.
[4].اثبات الهداه، ج7، ص215 ـ 247.
[5]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج52، ص390.
[6]. تفسير عياشي، ج1، ص183.
[7]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج52، ص381.
[8]. الغيبة نعماني، ص237.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 15 بهمن 93
- بازدید
- ۹۸۸
در زمان ظهور امام زمان(عج) عده اي از انسان ها جزو ياران ايشا...
- نشان کردن
پرسش
پاسخ
با توجه به جهاني بودن دولت مهدوي و سيطره جهان شمول آن که از آيات و روايات متعددي استفاده مي شود، اين گونه برداشت مي گردد که بيش از دو جبهه حق و باطل در زمان ظهور امام زمان ـ عليه السلام ـ وجود نداشته باشد که در اثر غلبه حق به رهبري امام عصر ـ عليه السلام ـ بساط باطل به هر شکل آن برچيده مي شود و سرانجام جهان به صالحان و حق طلبان سپرده مي شود. بنابراين وجود جبهه سوم به نام جبهه غير متعهّدها که نسبت به جبهه حق و باطل بي طرف و بي تفاوت باشد که معمولا توسط افراد عافيت طلب و مرفّه و آسايش خواه در زمان وقوع جنگ ها به وجود مي آيد تا از آسيب و تبعات آن در امان باشند، با جهاني بودن و حاکميت يکپارچه اسلام و عدالت اسلامي حکومت مهدوي، سازگار نخواهد بود.
خداوند متعال در قرآن کريم مي فرمايد: او خدائي است که رسولش را با هدايت و آيين حق فرستاد، تا بر تمام اديان غالب گردد، گر چه مشرکان کراهت داشته باشند:[1] و: «ما در زبور نوشتيم، بعد از آنکه در تورات نوشته بوديم، که بندگان شايسته ما وارث زمين خواهند شد[2] و: «ما اراده کرديم بر کساني که در زمين، زبون شمرده شدند، منّت نهاده، پيشوا و وارث زمين شان گردانيم و قدرت را به آنان عطا کنيم».[3] اين آيات،بشارت مي دهند، روزي خواهد آمد (زمان ظهور امام زمان ـ عليه السلام ـ ) که قدرت و فرماندهي جهان، به دست مومنان و مسلمانان شايسته، سپرده مي شود و نور اسلام، تمام اديان را تحت الشعاع قرار مي دهد و بر آنها غالب مي گردد و هيچ گروه در هيچ نقطه از جهان وجود نخواهد داشت که خارج از سيطره و حاکميت اسلام و دولت مهدوي باشد اگر چه به عنوان بي طرف و غير متعهد.
از احاديث نيز چنين بر مي آيد که در عصر دولت مهدي(عج) بساط باطل به هر شکل آن از زمين بر چيده مي شود و جز يکتا پرست و گوينده کلمه توحيد در زير پرچم انقلاب مهدوي، کسي در زمين باقي نمي ماند. از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نقل شده که فرمود: اگر از عمر دنيا، بيش از يک روز هم باقي نمانده باشد، خدا مردي را که نامش نام من و اخلاقش اخلاق من... است، مبعوث مي کند و به وسيله او، دين را به عظمت نخستين خود باز مي گرداند... و به جز گوينده کلمه توحيد، کسي روي زمين باقي نخواهد ماند..»[4] و از امام باقر ـ عليه السلام ـ نقل شده که فرمود: خدا شرق و غرب جهان را براي صاحب الامر مفتوح مي سازد، آنقدر مي جنگد تا غير از دين محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ ديني باقي نماند».[5]
از امام ابوالحسن ـ عليه السلام ـ نقل شده که در تفسير آيه شريفه: «و له اسلم من في السماوات و الارض طوعا و کرها و اليه يرجعون» فرمود: «اين آيه در شأن قائم نازل شده است، وقتي آن جناب ظاهر شد، دين اسلام را بر يهود و نصارا و صابئين و کفار شرق و غرب، عرضه مي دارد؛ پس هر کس با ميل و اختيار، اسلام بياورد، به نماز و زکات و ساير واجبات، امرش مي کند و هر کس از قبول اسلام خودداري ورزد گردنش را مي زند، تا اينکه در شرق و غرب زمين، کسي جز خداپرست باقي نماند..»[6] اين در صورتي است که بگوئيم در زمان ظهور و استقرار حکومت جهاني مهدوي، همه مسلمان مي شوند و غير از دين اسلام هيچ دين و آئيني در جهان باقي نمي ماند.
اما اگر بر اساس ظواهر برخي آيات و رواياتي که دلالت دارند بر بقاء کيش يهود و نصارا تا قيامت و اينکه ناگزير بايد در زمان حکومت امام زمان ـ عليه السلام ـ اين دو گروه باقي مي ماند، باز هم نمي توان گفت که به عنوان دو مکتب مستقل و يا لااقل بي طرف که کاري به کار حکومت اسلام و حضرت مهدي ـ عليه السلام ـ ندارند، به وجود و بقاء خود ادامه مي دهند، بلکه به عنوان گروها و اقليت هايي خواهند بود که کاملا مطيع و تابع حکومت مهدوي هستند و حتي نمي توانند اظهار بي طرفي نمايند بلکه بايد کاملا بر اساس قوانين و مقررات حکومت الهي امام عصر ـ عليه السلام ـ زندگي کنند.
ابو بصير مي گويد: به امام صادق ـ عليه السلام ـ عرض کردم: صاحب الامر با اهل ذمّه ـ يهود و نصارا ـ چه مي کند؟ فرمود: مانند پيغمبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ با آنان مصالحه مي کند، آن ها نيز با کمال ذلّت، جزيه مي دهند».[7]
و از امام باقر ـ عليه السلام ـ نقل شده که فرمود: صاحب الامر، مهدي ناميده شد، براي اينکه تورات و ساير کتاب هاي آسماني را از غاري که در انطاکيه واقع شده، بيرون مي آورد، بين اهل تورات با تورات و بين اهل انجيل با انجيل و بين اهل زبور با زبور و بين اهل قرآن با قرآن داوري خواهد کرد.»[8]
بنابراين از ملاحظه مجموع آيات و رواياتي که در اين باب وارد شده اند مي توان نتيجه گرفت که: با در نظر گرفتن دو جبهه حق و باطل که در زمان ظهور امام زمان ـ عليه السلام ـ به صف آرائي در مقابل يکديگر مي پردازند و در اثر غلبه جبهه حق و پيروزي نهائي آن بر باطل، حاکميت مطلقه و بي رقيب از آن اسلام و مسلمانان به رهبري الهي امام عصر ـ عليه السلام ـ مي گردد، هيچ نام و نشان و اثري از جبهه سوم و يا گروه بي طرف که کاري به کار دو جبهه متقابل (اسلام و کفر) نداشته باشند، وجود ندارد.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1ـ دادگستر جهان، آيت الله اميني.
2ـ ترجمه کمال الدين و تمام النعمه، منصور پهلوان.
3ـ عصر ظهور، علي کوراني.
پي نوشت ها:
[1]. صف / 9.
[2].انبياء / 105.
[3]. قصص / 4.
[4].اثبات الهداه، ج7، ص215 ـ 247.
[5]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج52، ص390.
[6]. تفسير عياشي، ج1، ص183.
[7]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج52، ص381.
[8]. الغيبة نعماني، ص237.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 15 بهمن 93
- بازدید
- ۹۸۸
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.