ظهور امام زمان ـ عليه السلام ـ نزديک است؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

ظهور امام زمان ـ عليه السلام ـ نزديک است؟ 2. وقتي آقا ظهور کنند ثواب بسياري از کارها کمتر از زمان غيبت مي شود؟ 3. آيا با ظهور ايشان فرصت براي انجام کار خير با ثواب بالا مثل صدقه خواهد بود؟

 
پاسخ کارشناسی

پاسخ

در مورد زمان ظهور بايد گفت، هيچ کس نمي تواند به طور دقيق و يا تقريبي زمان آن را تعيين کند اين امر را جز خداوند سبحان و ائمه اطهار ـ عليهم السلام ـ کسي نمي داند، در روايات وارد شده در باب غيبت و ظهور حضرت هم اشاره اي به زمان آن نشده است که چه سالي و در چه زماني ظهور خواهند کرد، لذا تعيين زمان آن توسط اشخاص ديگر صحيح نيست و قابل قبول نمي باشد. آنچه در روايات معصومين ـ عليهم السلام ـ به آن اشاره شده است علائم ظهور است، يعني بيان شده قبل از ظهور چنين اتفاق هايي مي افتد، اين علائم به نوبه خود نيز دو دسته اند:

يک دسته علائم عمومي اند که مثلا ظلم و ستم زياد مي شود و... دسته ديگر علائم اختصاصي و مخصوص ظهور حضرت است که تا به حال محقق نشده اند و تا آنها محقق نگردند ظهور صورت نمي گيرد مثل خروج سفياني، صداي آسماني و... .

حال هر کس خود با مراجعه به اين احاديث و مطالعه دقيق آنها متوجه خواهد شد آيا آن روايات با جامعه کنوني تطبيق دارند يا خير، که اگر تطبيق داشتند اميد نزديکي ظهور وجود دارد.

در نتيجه ديگر حتي اگر عالمي از علماي دين با توجه به روايات و تطبيق آنها بر جامعه کنوني نويد نزديکي ظهور را داد، اگر استدلال او (تطبيق او) قابل قبول بود مي توان پذيرفت، ولي اگر بدون در نظر گرفتن روايات و از طرف خود چنين ادعايي کند، قابل قبول نيست.

و لذا در روايات آمده است که وقت گذاران دروغگو هستند چنانچه از امام باقر ـ عليه السلام ـ نقل شد که فرمود: وقت گذاران دروغ مي گويند، وقت گذاران دروغ مي گويند...».[1] اما راجع به دو بخش ديگر سئوال: در روايات بسياري از حضرات معصومين ـ عليهم السلام ـ بر اين نکته تأکيد شده که ثواب و اجر اعمال در زمان غيبت بسيار بالاتر است از زمان ظهور بقية الله الأعظم (روحي فداه) بلکه در بعضي روايات انتظار فرج از بزرگترين اعمال دانسته شده است. به طور مثال امام صادق ـ عليه السلام ـ فرمودند: «هر کس بميرد و منتظر ظهور باشد، مانند کسي است که همراه قائم است بلکه بالاتر مانند کسي است که در رکاب رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ شمشير زده باشد».[2]

هم چنين پيغمبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمودند: «افضل اعمال امت من انتظار فرج است».[3]

نيز امير المومنين علي ـ عليه السلام ـ فرمودند: «منتظر امر ما (فرج) مانند کسي است که در خون خود مي غلطد در راه خدا».[4]

عمار ساباطي از ياران امام صادق ـ عليه السلام ـ مي گويد: از امام صادق ـ عليه السلام ـ پرسيدم: «کدام يک برتر است، اينکه عبادت در سرّ باشد و همراه امام پنهان در دولت باطل، يا عبادت در هنگام ظهور حق و دولت آشکار او با امام ظاهر گشته؟ ايشان فرمودند: «اي عمار، صدقه در پنهان بالاتر است از صدقه آشکار، لذا به خدا قسم عبادت شما در سرّ بالاتر است از عبادت آشکاراي شما».[5]

علت اين فرمايشات معلوم است و عقل نيز آن را تأييد مي کند. هم چنين روايات نيز به علت آن اشاره کرده اند، به طور مثال: در همين روايت ذکر شده، عمار مي گويد از حضرت پرسيدم: چگونه است که اعمال ما بالاتر از اعمال آنها خواهد بود در حالي که همگي بر يک دين واحديم. حضرت فرمودند: «شما در دخول به دين خدا و انجام اعمال آن سبقت گرفتيد امام مستتر و پنهان را قبول کرديد، مطيع او هستيد، همراه او صبر کننده ايد، منتظر دولت حق هستيد، بر جان خود و امامتان از طرف دولت ظلم و جور مي ترسيد، به حقوق امامتان و خود در دست دولت باطل نگاه مي کنيد، آنها شما را از حقتان منع مي کنند، زندگي را بر شما سخت و ناگوار مي کنند. با اين اوصاف است که خداوند ثواب بيشتري به اعمال شما اختصاص مي دهد».

آري اين است حکمت اين اجر و پاداش مضاعف، زيرا عقل حکم مي کند هر چه انجام عملي سخت تر و با مشقت هاي بيشتري همراه باشد، اجر و مزد آن عمل نيز بيشتر باشد. اين مسئله در زندگي روزمره اجتماع بشري نيز جريان دارد. در زمان غيبت که امام معصوم ـ عليهم السلام ـ حاضر نيست باز شرايط سخت و فريبنده تر از زمان حضور امامان معصوم ـ عليهم السلام ـ است و ثبات قدم در اين زمان به اعتقادي مستحکم و قوي نيازمند است، تا در مقابل هجوم شبهات اعتقادي دشمن و هم چنين سخت گيريهاي آنان مقاومت کرده و دست از اعتقادات خود برندارد. خصوص اين سخت گيري ها و اذيت ها را مي توانيم در زمان طاغوت و شاهنشاهي مشاهده کنيم، چه بسيار انسان هايي که تنها به جرم تبليغ دين خدا و زنده نگه داشتن نام و ياد حضرت به زندان رفتند و زيرانواع فشار و شکنجه هاي طاقت فرسا قرار گرفتند.

همين ثبات قدم و مقاومت آنها بود که منجر به پيروزي انقلاب گشت و ما الان در آسايش و راحتي مي توانيم به اعمال عادي خود بپردازيم، پس طبيعي است که اجر و مزد آنان بيشتر از حال کنوني باشد. نمونه اين انسان ها در طول تاريخ بعد از اسلام زياد ديده مي شود که هيچ عاملي نتوانست آنها را به زانو درآورد و آنها را مجبور به عقب نشيني کند.

در زمان حضور حضرت نيز ايشان با زدودن هرگونه شرک و بت پرستي و از بين بردن تمام انحرافات و مفاسد اخلاقي، اجتماعي در جامعه و ريشه کن کردن ظلم و ستم و برپايي عدالت اجتماعي، زمينه شکوفايي استعدادهاي افراد را چه در زمينه هاي ديني و فکري و چه در عرصه هاي ديگر فراهم خواهند کرد. لذا به خاطر وجود اين زمينه و نبود هيچ گونه سختي و اذيت در راه انجام وظايف ديني، بر اساس برخي روايات پاداش اعمال در زمان غيبت بيشتر از دوران حضور و ظهور مي باشد همان گونه که پيش از اين به آن اشاره گرديد.

اما در رابطه با بخش اخير سئوال بايد گفت: با ظهور حضرت و از بين رفتن تمام موانع و فشارها قطعا زمينه براي انجام کارهاي خير بيش از پيش فراهم خواهد شد، حتي اعمال و احکامي که در دولت هاي قبل به هر دليلي اجراء نشده به دست مبارک حضرت عملي خواهند شد، ايشان تمام احکام و دستورات اسلام را بيان خواهند کرد چون ممکن است احکامي در زمان امامان معصوم بوده باشد ولي به ما نرسيده باشد.

لذا زمينه براي انجام کارهاي خير بسيار بيشتر شده، انسان ها مي توانند اعمال نيک بسياري انجام دهند.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ منتخب الأثر، آيت الله صافي گلپايگاني.

2ـ موسوعه مهدي.

 


[1]. شيخ طوسي، الغيبة، قم، موسسه المعارف الاسلاميه، 1417ق، ص425.

[2]. صافي گلپايگاني، لطف الله، منتخب الأثر في الامام الثاني عشر، انتشارات سلمان فارسي، ناشر خود مولف، 1422ق، ج3، ص205.

[3]. همان، ص206.

[4]. همان، ص208.

[5]. همان، ص208.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
24 تیر 01
بازدید
۷۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.