ما هم مي توانيم جزء ياران خاص امام زمان ـ عليه السلام ـ باشيم؟
ما هم مي توانيم جزء ياران خاص امام زمان ـ عليه السلام ـ باشيم؟
پرسش
پاسخ
اين پرسش به دو احتمال اشاره دارد:
يکی اينکه، منظور از ياران خاص حضرت، همان 313 نفرند که از کادر مرکزي و از مشاورين ويژه امام زمان ـ عليه السلام ـ اند که در برخي روايات ظهور حضرت را منوط به آماده شدن آنان مي داند. احتمال دوم اين که، منظور از ياران خاص، انسان هاي برگزيده ومؤمني هستند که آن حضرت را ياري مي کنند و از ياران آن حضرت محسوب مي گردند.
امّا بنا به فرض اوّل، طبق بعضي از منابع و روايات، اسامي آن 313 نفر با تمام مشخصات شان نزد امام زمان ـ عليه السلام ـ بوده و مليت، منطقه و شهر آن ها مکتوب شده اند.[1]
امّا در فرض دوم، هر انسان مؤمن، شيعه دوازده امامي که معتقد به ولايت و امامت خاندان عصمت و طهارت باشد، مي تواند شرايط لازم را در خود فراهم نموده و از ياران خاص امام زمان ـ عليه السلام ـ باشند. با اين وصف، هر انسان مؤمني با تهذيب نفس، انجام تکاليف واجب الهي، اخلاق فاضله انساني و الهي مي تواند خود را در صف ياران آن حضرت قرار دهد. به نمونه هايي از شرايط يک انسان مؤمن اين گونه اشاره مي شود:
1. اهل معرفت و خداشناس باشد: از آثار خدا شناسي آن است که از او اطاعت کرده و پيرو سنت پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و امام معصوم ـ عليهم السلام ـ باشد. چنان که امام باقر ـ عليه السلام ـ فرموده است:
«همانا شيعه ما کسي است که از خداوند عزوجل اطاعت کند».[2] و هم چنين لازمه مؤمن شيعي بودن آن است که تابع عمل و سيره پيامبر و امام باشد. امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: «از شيعه ما نيست کساني که ادعا کرده و در عمل با رفتار و سيره ما مخالف باشند».[3] بنابراين، لازمه خدا شناسي اطاعت از خداوند و دستورات پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و اولياي الهي مي باشد. انساني اگر بخواهد از ياران امام زمانشان باشد، بايد در ظاهر و باطن مطيع مولايشان بوده و از او اطاعت داشته باشد. اطاعت واقعي هم آن است که هيچ گاه عملي را انجام ندهد که خلاف رضاي خدا و امام زمان ـ عليه السلام ـ باشد.
2. انجام واجبات که اهم آن ها، نماز است، مؤمني اگر اهل نماز نباشد و يا اهل آن باشد ولي مداومت نداشته باشد، هيچ عمل خير ديگر او اثر نخواهد داشت؛ چنان که امام رضا ـ عليه السلام ـ در عظمت و علت وجوب نماز فرموده است: «خداوند امر به نماز نموده، براي اين که نماز اقرار به وحدانيت و يگانگي خداوند است».[4] با اين وصف، اگر نماز اقرار به يگانگي خداوند باشد، کسي که بخواهد از ياران خاص امام زمان ـ عليه السلام ـ باشد، در مورد نماز بي توجه باشد، او هيچ گاه از عنايت امام زمان ـ عليه السلام ـ بهره مند نخواهد شد که از سپاه ويژه خود قرار دهد؛ چون کسي که با خدايشان ميانه صحيح نداشته باشد، چگونه امام که خليفه خدا در روزي زمين است با او سرسازش دارد و او را از ياران خود قرار دهد. چنان چه درباره افضل اعمال بعد از معرفت خدا از امام صادق ـ عليه السلام ـ سؤال شد، حضرت فرمود: «بعد از شناخت خداوند بالاتر از نماز چيزي شناخته نشده است».[5]
3. ديندار، پارسا و اهل تقوا و دور از هر گونه حرام و معصيت باشد. امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايند:
«براي صاحب امر غيبتي طولاني است. در اين دوران هر کسي بايد تقواي الهي پيشه کرده و چنگ در دين بزند.[6] در مورد ديگر امام باقر ـ عليه السلام ـ فرموده است: «تقوي پيشه سازيد، بار سنگين انتظار را با ورع و پارسايي به منزل رسانده و مطيع پروردگار باشيد...».[7] و هم چنين امام صادق ـ عليه السلام ـ فرموده است: «هر کسي دوست دارد در شمار اصحاب حضرت قائم باشد، بايد در عصر انتظار اهل آداب و اخلاق اسلامي باشد».[8] در ميان مجموعه آثار اجتماعي و اخلاقي، ترک گناه و دوري از حرام، جايگاه ويژه دارد. مؤمني اگر گرفتار گناه شده و انجام رعايت حلال و حرام ننمايد، هيچ گاه به کمال انساني نخواهد رسيد. چنان که امام صادق ـ عليه السلام ـ فرموده است: از صفات مؤمن آن است که حلال خدا را حلال وحرام خدا را حرام شمارد.[9] در زندگي اي که حرام دخالت داشته باشد، صفا و معنويت در آن راه ندارد. هر گاه صفا و معنويت نباشد، انتظار آن را نيز نبايد داشت که از سپاه ويژه امام زمان ـ عليه السلام ـ قرار گيرد.
در نتيجه: راه رسيدن به اصحاب و یاران امام زمان ـ عليه السلام ـ ، انحصاري نيست و منحصر به افراد خاص نمي باشد که قبلا تعيين شده باشد. راه رسيدن به اين مقام، راه معرفت خدا، تعبد و اطاعت از آن بوده و در سايه آن از هر گونه اخلاق ناپسند و عمل خلاف شرع و دين بايد دوري کند. با اين وصف، اميد است که مورد عنايت امام قرار گرفته و جزو ياران حضرت قرار گيرد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ اخلاق الهي، مجتبي تهراني.
2ـ فرهنگ و اوصاف شيعه، حسين غفاري.
3ـ خورشيد مغرب، محمد رضا حکيمي.
[1]. حائري، الزام الناصب، بيروت، موسسه اعلمي، 1405ق، ص140؛ مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، ج52، ص318.
[2]. محدث نوري، مستدرک الوسايل، بيروت، موسسه آل البيت، 1408ق، ج11، ص256، ح12920.
[3]. همان، ص259.
[4]. حر عاملي، وسايل الشيعه، قم، موسسه آل البيت، ج14، ص10، باب 1، ح9.
[5]. همان، ص38، باب 10، ح1.
[6]. مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، 1412ق، ج52، ص135.
[7]. همان،ص 140.
[8]. همان.
[9]. همان، 65، 164، ح15
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 امرداد 01
- بازدید
- ۵۲
ما هم مي توانيم جزء ياران خاص امام زمان ـ عليه السلام ـ باشيم؟
- نشان کردن
پرسش
ما هم مي توانيم جزء ياران خاص امام زمان ـ عليه السلام ـ باشيم؟
پاسخ
اين پرسش به دو احتمال اشاره دارد:
يکی اينکه، منظور از ياران خاص حضرت، همان 313 نفرند که از کادر مرکزي و از مشاورين ويژه امام زمان ـ عليه السلام ـ اند که در برخي روايات ظهور حضرت را منوط به آماده شدن آنان مي داند. احتمال دوم اين که، منظور از ياران خاص، انسان هاي برگزيده ومؤمني هستند که آن حضرت را ياري مي کنند و از ياران آن حضرت محسوب مي گردند.
امّا بنا به فرض اوّل، طبق بعضي از منابع و روايات، اسامي آن 313 نفر با تمام مشخصات شان نزد امام زمان ـ عليه السلام ـ بوده و مليت، منطقه و شهر آن ها مکتوب شده اند.[1]
امّا در فرض دوم، هر انسان مؤمن، شيعه دوازده امامي که معتقد به ولايت و امامت خاندان عصمت و طهارت باشد، مي تواند شرايط لازم را در خود فراهم نموده و از ياران خاص امام زمان ـ عليه السلام ـ باشند. با اين وصف، هر انسان مؤمني با تهذيب نفس، انجام تکاليف واجب الهي، اخلاق فاضله انساني و الهي مي تواند خود را در صف ياران آن حضرت قرار دهد. به نمونه هايي از شرايط يک انسان مؤمن اين گونه اشاره مي شود:
1. اهل معرفت و خداشناس باشد: از آثار خدا شناسي آن است که از او اطاعت کرده و پيرو سنت پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و امام معصوم ـ عليهم السلام ـ باشد. چنان که امام باقر ـ عليه السلام ـ فرموده است:
«همانا شيعه ما کسي است که از خداوند عزوجل اطاعت کند».[2] و هم چنين لازمه مؤمن شيعي بودن آن است که تابع عمل و سيره پيامبر و امام باشد. امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: «از شيعه ما نيست کساني که ادعا کرده و در عمل با رفتار و سيره ما مخالف باشند».[3] بنابراين، لازمه خدا شناسي اطاعت از خداوند و دستورات پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و اولياي الهي مي باشد. انساني اگر بخواهد از ياران امام زمانشان باشد، بايد در ظاهر و باطن مطيع مولايشان بوده و از او اطاعت داشته باشد. اطاعت واقعي هم آن است که هيچ گاه عملي را انجام ندهد که خلاف رضاي خدا و امام زمان ـ عليه السلام ـ باشد.
2. انجام واجبات که اهم آن ها، نماز است، مؤمني اگر اهل نماز نباشد و يا اهل آن باشد ولي مداومت نداشته باشد، هيچ عمل خير ديگر او اثر نخواهد داشت؛ چنان که امام رضا ـ عليه السلام ـ در عظمت و علت وجوب نماز فرموده است: «خداوند امر به نماز نموده، براي اين که نماز اقرار به وحدانيت و يگانگي خداوند است».[4] با اين وصف، اگر نماز اقرار به يگانگي خداوند باشد، کسي که بخواهد از ياران خاص امام زمان ـ عليه السلام ـ باشد، در مورد نماز بي توجه باشد، او هيچ گاه از عنايت امام زمان ـ عليه السلام ـ بهره مند نخواهد شد که از سپاه ويژه خود قرار دهد؛ چون کسي که با خدايشان ميانه صحيح نداشته باشد، چگونه امام که خليفه خدا در روزي زمين است با او سرسازش دارد و او را از ياران خود قرار دهد. چنان چه درباره افضل اعمال بعد از معرفت خدا از امام صادق ـ عليه السلام ـ سؤال شد، حضرت فرمود: «بعد از شناخت خداوند بالاتر از نماز چيزي شناخته نشده است».[5]
3. ديندار، پارسا و اهل تقوا و دور از هر گونه حرام و معصيت باشد. امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايند:
«براي صاحب امر غيبتي طولاني است. در اين دوران هر کسي بايد تقواي الهي پيشه کرده و چنگ در دين بزند.[6] در مورد ديگر امام باقر ـ عليه السلام ـ فرموده است: «تقوي پيشه سازيد، بار سنگين انتظار را با ورع و پارسايي به منزل رسانده و مطيع پروردگار باشيد...».[7] و هم چنين امام صادق ـ عليه السلام ـ فرموده است: «هر کسي دوست دارد در شمار اصحاب حضرت قائم باشد، بايد در عصر انتظار اهل آداب و اخلاق اسلامي باشد».[8] در ميان مجموعه آثار اجتماعي و اخلاقي، ترک گناه و دوري از حرام، جايگاه ويژه دارد. مؤمني اگر گرفتار گناه شده و انجام رعايت حلال و حرام ننمايد، هيچ گاه به کمال انساني نخواهد رسيد. چنان که امام صادق ـ عليه السلام ـ فرموده است: از صفات مؤمن آن است که حلال خدا را حلال وحرام خدا را حرام شمارد.[9] در زندگي اي که حرام دخالت داشته باشد، صفا و معنويت در آن راه ندارد. هر گاه صفا و معنويت نباشد، انتظار آن را نيز نبايد داشت که از سپاه ويژه امام زمان ـ عليه السلام ـ قرار گيرد.
در نتيجه: راه رسيدن به اصحاب و یاران امام زمان ـ عليه السلام ـ ، انحصاري نيست و منحصر به افراد خاص نمي باشد که قبلا تعيين شده باشد. راه رسيدن به اين مقام، راه معرفت خدا، تعبد و اطاعت از آن بوده و در سايه آن از هر گونه اخلاق ناپسند و عمل خلاف شرع و دين بايد دوري کند. با اين وصف، اميد است که مورد عنايت امام قرار گرفته و جزو ياران حضرت قرار گيرد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ اخلاق الهي، مجتبي تهراني.
2ـ فرهنگ و اوصاف شيعه، حسين غفاري.
3ـ خورشيد مغرب، محمد رضا حکيمي.
[1]. حائري، الزام الناصب، بيروت، موسسه اعلمي، 1405ق، ص140؛ مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، ج52، ص318.
[2]. محدث نوري، مستدرک الوسايل، بيروت، موسسه آل البيت، 1408ق، ج11، ص256، ح12920.
[3]. همان، ص259.
[4]. حر عاملي، وسايل الشيعه، قم، موسسه آل البيت، ج14، ص10، باب 1، ح9.
[5]. همان، ص38، باب 10، ح1.
[6]. مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، 1412ق، ج52، ص135.
[7]. همان،ص 140.
[8]. همان.
[9]. همان، 65، 164، ح15
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 امرداد 01
- بازدید
- ۵۲
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.