حدود پنج سال پيش با زني آشنا شدم كه با ادعاي معلم روحاني بود...
پرسش
پاسخ
يکي از حکمت هاي غيبت امام عصر ـ عليه السلام ـ که در روايات به آن اشاره شده است آزمايش و امتحان مردمان آخرالزمان است. امام موسي بن جعفر ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: هنگامي که پنجمين فرزندم غايب شد مواظب دين خود باشيد، مبادا کسي شما را از دين خارج کند. او ناگزير غيبتي خواهد داشت، به طوري که گروهي از مؤمنان از عقيده خويش بر مي گردند. خداوند به وسيله غيبت (او)، بندگان خويش را آزمايش مي کند.[1]
اين آزمايش را به چند شکل مي توان به تصوير کشيد:
1. آيا بعضي افراد از نام و اسم حضرت سوء استفاده هايي خواهند کرد يا خير؟
2. آيا عقيده و ديد مردم نسبت به حضرت همچنان مستحکم خواهد ماند يا دچار سستي شده و کم رنگ مي شود؟
3. آيا شيعيان به گروه هاي باطل و فرقه هاي ساختگي مي گروند و يا نه با ثبات قدم بر عقيده و اسلام و تشيع خود باقي مي مانند؟
متأسفانه چيزي که در سال هاي اخير خيلي به چشم مي خورد، اين است که گروهي شياد با استفاده از نام و ياد حضرت به فريب مردم پرداخته و با ساختن داستان هايي کاذب و تعاريفي کذايي ادعاي نيابت حضرت را کرده و خود را نماينده حضرت معرفي مي کنند. و با اين وسيله هم سبب تخريب عقيده عوام شده اسباب سست شدن باورهاي مردم را فراهم مي آورند و هم شهرت و مال فراوان را براي خود به ارمغان مي آورند.
البته اين گونه ادعا ها از قديم الايام بوده و در سال هاي اخير رنگ و لعابي جديد و گمراه کننده به خود گرفته است و باعث سودجويي بعضي افراد شده است، و ديده شده بعضي افراد نيز از روي سادگي به آن ها گرويده و مريد آن شياطين شده اند. اخيراً سازمان اطلاعات بسياري از آن ها را کشف و دستگير کرده و باعث آگاه شدن بسياري از مردم شده است که خبر آن ها در رسانه ها و روزنامه ها منتشر گرديده لذا شخصي که اهل بينش و سواد کافي باشد و نسبت به دين خود مطالعه کافي داشته باشد هرگز دچار چنين دسيسه هايي نشده و گمراه نخواهد شد.
چيزي که در تاريخ ثبت شده و قابل خدشه نيست، اين است که در دوران غيبت صغري، حضرت چهار نائب خاص داشته اند و به وسيله آن چهار نفر به طور غير مستقيم با مردم در ارتباط بودند. به واسطه آنها دستورات لازم را به مردم مي دادند، و همچنين مردم نيز سئوالات و مشکلات خود را از طريق اين چهار نفر به حضرت مي رساندند که عبارت اند از: ابوعمرو عثمان بن سعيد عمري، ابوجعفر محمد بن عثمان بن سعيد عمري ابوالقاسم حسين بن روح نوبختي، ابوالحسن علي بن محمد سمري و آخرين آن ها که علي بن محمد مي باشد، در اواخر عمر خويش نامه اي از حضرت دريافت کردند که آن نامه در تمام کتاب هاي شيعه منقول است و علماي بسياري آن را نقل کرده اند که هر گونه شک و ترديد را مي زدايد و حضرت خطاب به علي بن محمد نوشته اند:« بسم الله الرحمن الرحيم اي علي بن محمد سمري! خداوند در سوگ فقدان تو پاداشي بزرگ به برادرانت عطا کند.
تو تا شش روز ديگر از دنيا خواهي رفت. کارهايت را مرتب کن و هيچ کس را به جانشيني خويش مگمار. دوران غيبت کامل فرا رسيده است و من جز با اجازه خداوند متعال ظهور نخواهم کرد و ظهور من پس از گذشت مدتي طولاني و قساوت دل ها و پر شدن زمين از ستم خواهد بود.
افرادي نزد شيعيان من مدّعي مشاهده من (ارتباط با من به عنوان نائب خاص) خواهند شد.
آگاه باشيد که هر کس پيش از خروج «سفياني» و «صيحه آسماني» چنين ادعايي بکند، دروغگو و افترا زننده است و هيچ حرکت و نيرويي جز به خداوند عظيم نيست».[2]
طبق اين بيان نوراني از خود حضرت در دوران غيبت کبري هر کس ادعاي نيابت از حضرت را داشته باشد دروغگو و افترا زننده است. و تنها مي خواهد از نام حضرت سود جويي کرده و به مقاصد پليد خود برسد. در ميان علماي بزرگ اشخاص بسياري بوده اند که توفيق ديدار حضرت را داشته اند ولي هرگز ادعاي نيابت و ارتباط با ايشان را نداشته و هر کس چنين ادعايي کند به شدت مورد تکذيب علماي دين قرار خواهد گرفت لذا ما نيز نبايد ساده باشيم و به راحتي ادعاهاي ديگران را در اين زمينه باور کنيم.
اتفاقاً يکي از راه هاي مبارزه با دين توسط دشمنان استفاده از شعارهاي ديني و به انحراف کشيدن آن اعتقادات و شعارهاست که ما نبايد از اين نکته غافل باشيم و با علم و آگاهي کافي بايد با اين دسيسه هاي دشمن مبارزه کنيم و هر کس چنين ادعايي داشت نه تنها او را تکذيب کنيم بلکه به رسوايي و افشاء مقاصد پليد او بپردازيم تا جلوي هرگونه اقدام آن ها را بگيريم.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1ـ سوداي روي دوست، مرتضي آقا تهراني.
2ـ سيره پيشوايان، مهدي پيشوايي.
3ـ دادگستر جهان، آيت الله اميني.
پي نوشت ها:
[1]. مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، تهران، المکتبة الاسلاميه، 1393ق، ج51، ص150.
[2]. شيخ طوسي، الغيبه، تهران، مکتبه نينوي ، ص243 و 242.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 14 بهمن 93
- بازدید
- ۱٬۰۳۳
حدود پنج سال پيش با زني آشنا شدم كه با ادعاي معلم روحاني بود...
- نشان کردن
پرسش
پاسخ
يکي از حکمت هاي غيبت امام عصر ـ عليه السلام ـ که در روايات به آن اشاره شده است آزمايش و امتحان مردمان آخرالزمان است. امام موسي بن جعفر ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: هنگامي که پنجمين فرزندم غايب شد مواظب دين خود باشيد، مبادا کسي شما را از دين خارج کند. او ناگزير غيبتي خواهد داشت، به طوري که گروهي از مؤمنان از عقيده خويش بر مي گردند. خداوند به وسيله غيبت (او)، بندگان خويش را آزمايش مي کند.[1]
اين آزمايش را به چند شکل مي توان به تصوير کشيد:
1. آيا بعضي افراد از نام و اسم حضرت سوء استفاده هايي خواهند کرد يا خير؟
2. آيا عقيده و ديد مردم نسبت به حضرت همچنان مستحکم خواهد ماند يا دچار سستي شده و کم رنگ مي شود؟
3. آيا شيعيان به گروه هاي باطل و فرقه هاي ساختگي مي گروند و يا نه با ثبات قدم بر عقيده و اسلام و تشيع خود باقي مي مانند؟
متأسفانه چيزي که در سال هاي اخير خيلي به چشم مي خورد، اين است که گروهي شياد با استفاده از نام و ياد حضرت به فريب مردم پرداخته و با ساختن داستان هايي کاذب و تعاريفي کذايي ادعاي نيابت حضرت را کرده و خود را نماينده حضرت معرفي مي کنند. و با اين وسيله هم سبب تخريب عقيده عوام شده اسباب سست شدن باورهاي مردم را فراهم مي آورند و هم شهرت و مال فراوان را براي خود به ارمغان مي آورند.
البته اين گونه ادعا ها از قديم الايام بوده و در سال هاي اخير رنگ و لعابي جديد و گمراه کننده به خود گرفته است و باعث سودجويي بعضي افراد شده است، و ديده شده بعضي افراد نيز از روي سادگي به آن ها گرويده و مريد آن شياطين شده اند. اخيراً سازمان اطلاعات بسياري از آن ها را کشف و دستگير کرده و باعث آگاه شدن بسياري از مردم شده است که خبر آن ها در رسانه ها و روزنامه ها منتشر گرديده لذا شخصي که اهل بينش و سواد کافي باشد و نسبت به دين خود مطالعه کافي داشته باشد هرگز دچار چنين دسيسه هايي نشده و گمراه نخواهد شد.
چيزي که در تاريخ ثبت شده و قابل خدشه نيست، اين است که در دوران غيبت صغري، حضرت چهار نائب خاص داشته اند و به وسيله آن چهار نفر به طور غير مستقيم با مردم در ارتباط بودند. به واسطه آنها دستورات لازم را به مردم مي دادند، و همچنين مردم نيز سئوالات و مشکلات خود را از طريق اين چهار نفر به حضرت مي رساندند که عبارت اند از: ابوعمرو عثمان بن سعيد عمري، ابوجعفر محمد بن عثمان بن سعيد عمري ابوالقاسم حسين بن روح نوبختي، ابوالحسن علي بن محمد سمري و آخرين آن ها که علي بن محمد مي باشد، در اواخر عمر خويش نامه اي از حضرت دريافت کردند که آن نامه در تمام کتاب هاي شيعه منقول است و علماي بسياري آن را نقل کرده اند که هر گونه شک و ترديد را مي زدايد و حضرت خطاب به علي بن محمد نوشته اند:« بسم الله الرحمن الرحيم اي علي بن محمد سمري! خداوند در سوگ فقدان تو پاداشي بزرگ به برادرانت عطا کند.
تو تا شش روز ديگر از دنيا خواهي رفت. کارهايت را مرتب کن و هيچ کس را به جانشيني خويش مگمار. دوران غيبت کامل فرا رسيده است و من جز با اجازه خداوند متعال ظهور نخواهم کرد و ظهور من پس از گذشت مدتي طولاني و قساوت دل ها و پر شدن زمين از ستم خواهد بود.
افرادي نزد شيعيان من مدّعي مشاهده من (ارتباط با من به عنوان نائب خاص) خواهند شد.
آگاه باشيد که هر کس پيش از خروج «سفياني» و «صيحه آسماني» چنين ادعايي بکند، دروغگو و افترا زننده است و هيچ حرکت و نيرويي جز به خداوند عظيم نيست».[2]
طبق اين بيان نوراني از خود حضرت در دوران غيبت کبري هر کس ادعاي نيابت از حضرت را داشته باشد دروغگو و افترا زننده است. و تنها مي خواهد از نام حضرت سود جويي کرده و به مقاصد پليد خود برسد. در ميان علماي بزرگ اشخاص بسياري بوده اند که توفيق ديدار حضرت را داشته اند ولي هرگز ادعاي نيابت و ارتباط با ايشان را نداشته و هر کس چنين ادعايي کند به شدت مورد تکذيب علماي دين قرار خواهد گرفت لذا ما نيز نبايد ساده باشيم و به راحتي ادعاهاي ديگران را در اين زمينه باور کنيم.
اتفاقاً يکي از راه هاي مبارزه با دين توسط دشمنان استفاده از شعارهاي ديني و به انحراف کشيدن آن اعتقادات و شعارهاست که ما نبايد از اين نکته غافل باشيم و با علم و آگاهي کافي بايد با اين دسيسه هاي دشمن مبارزه کنيم و هر کس چنين ادعايي داشت نه تنها او را تکذيب کنيم بلکه به رسوايي و افشاء مقاصد پليد او بپردازيم تا جلوي هرگونه اقدام آن ها را بگيريم.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1ـ سوداي روي دوست، مرتضي آقا تهراني.
2ـ سيره پيشوايان، مهدي پيشوايي.
3ـ دادگستر جهان، آيت الله اميني.
پي نوشت ها:
[1]. مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، تهران، المکتبة الاسلاميه، 1393ق، ج51، ص150.
[2]. شيخ طوسي، الغيبه، تهران، مکتبه نينوي ، ص243 و 242.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 14 بهمن 93
- بازدید
- ۱٬۰۳۳
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.