من دينم اسماعيليه است و شش امامي هستم البته به تشيع اثني عشر...
پرسش
پاسخ
سوال مورد نظر در واقع از چهار پرسش تشکيل شده است:
1ـ تعريف کلي و اجمالي از امام زمان و شخصيت آن بزرگوار؟
2ـ چرا امام زمان ظاهر نيست با اين که در قرآن (بر اساس بعضي از تفاسير) از امام به امام مبين تعبير شده است؟
3ـ اطلاعات اجمالي درباره غيبت صغرا؟
4ـ اطلاعات اجمالي درباره غيبت کبرا؟
پاسخ تفصيلي به اين مجموعه از سوالات از عهده يک مقاله و بلکه چندين مقاله فراتر است و شما مي توانيد براي تحقيق بيشتر، به کتاب هاي فراواني که در اين باب نوشته شده و در دست رس نيز مي باشد مراجعه نمائيد. بنابر اين به نکات مفيد و مختصر به عنوان پاسخ اجمالي به سوالات شما اشاره مي گردد:
الف- در پاسخ بخش اول به چند، روايت از صدها روايتي که در اين باب وارد شده اکتفا مي کنيم:
از رسول خدا نقل شده که به امير المؤمنين ـ عليه السلام ـ فرمود: «يا علي انت وصيّي، حربک حربي، و سلمک سلمي و انت الامام و ابو الأئمة الاحدي عشر الذين هم المطهّرون،المعصومون و منهم المهدي الذي يملأ الارض قسطاً و عدلاً...»[1] يا علي تو جانشين من هستي، و دشمني تو دشمني من است، و دوستي (و صلح) تو دوستي (و صلح) من است، و تو پيشواي (مسلمانان) هستي، و پدر يازده امام، (معصوم) آنان که پاکانند و معصوم، و از جمله آن ها است مهدي ـ عليه السلام ـ آن کسي که زمين را پر از قسط و عدل مي نمايد. در اين حديث رسول اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ تصريح مي فرمايد که ائمه بعد از آن حضرت دوازده نفرند که اولين آن ها علي ـ عليه السلام ـ و يازده نفر ديگر از فرزندان آن حضرت اند که حضرت مهدي از جمله آن ها مي باشد.
از حضرت صادق ـ عليه السلام ـ روايت شده که فرمود: «رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمود: ان الله تعالي اخذ ميثاقي و ميثاق اثني عشر اماماً بعدي و هم حجج الله علي خلقه، الثاني عشر منهم القائم الذي يملأ به الارض قسطاً و عدلاً کما ملئت ظلماً و جوراً»[2] خداي تعالي، عهد و ميثاق (ولايت و امامت)من و دوازده امام بعد از من را (درازل) گرفته است و آن ها حجت هاي خدا بر خلق اش هستند (که) دوازدهمين آن ها، قائم است. آن کسي که به وجود او زمين پر از قسط و عدل مي شود هم چنان که از ظلم و جور پر شده است. در اين حديث تفصيل بيشتري آمده به گونه اي که حديث قبلي را توضيح مي دهد و در آن تصريح مي کند که مهدي و قائم ـ عليه السلام ـ دوازدهمين امام و حجت الهي است.
و نيز از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نقل شده که فرمود: «امامان بعد از من دوازده نفرند (که) نه نفر از آن ها از فرزندان حسين ـ عليه السلام ـ هستند و نهمين آن ها قائم شان مي باشد...»[3] در اين حديث تصريح فرموده بر اين که نه نفر از دوازده نفر از فرزندان امام حسين ـ عليه السلام مي باشند که نهمين آن ها قائم شان است.
و در حديث مفصّلي از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نقل شده که فرمود: «.... جانشين من علي بن ابي طالب است و پس از او دو فرزندم حسن و حسين .... و پس از حسين فرزندش علي و پس از علي (زين العابدين) فرزندش محمد (باقر) و پس از محمد فرزندش جعفر (صادق) و پس از جعفر فرزندش موسي (کاظم) و پس از موسي فرزندش علي (الرضا) و پس از علي فرزندش محمد (الجواد) و پس از محمد فرزندش علي (هادي) و پس از علي فرزندش حسن (عسکري) و پس از حسن فرزندش: «الحجة محمّد المهدي، و اين دوازده نفر....»[4] بنابر اين معلوم شد که حضرت مهدي دوازدهمين امام و نهمين فرزند حسين ـ عليه السلام ـ و تنها فرزند امام حسن عسکري ـ عليه السلام ـ است و هيچ ارتباطي به جناب اسماعيل فرزند امام صادق ندارد، و هيچ روايتي و دليل معتبري بر مهدي بودن اسماعيل در آثار اسلامي وجود ندارد.
ب: بر اساس واقعيات تاريخ و راويات فراوان «کيفيت زندگي انبيا و اوصياء سلف قبل از اسلام به دو صورت ظهور و خفا بوده اند»[5] و لذا بر اساس حکمت هاي الهي که حقيقت آن به تمام و کمال براي ما معلوم نيست، اين سنّت در امت آخر الزمان نيز جاري گرديده و از ائمه دوازده گانه ما نيز يازده نفر از آن بزرگواران ظاهر و آشکار بوده و دوازدهمين نفر و خاتم آن ها غائب و از نظر ها پنهان است تا هرگاه که خدا بخواهد.
از امام صادق ـ عليه السلام ـ نقل شده که فرمود: «... و لم تخل منذ خلق الله آدم ـ عليه السلام ـ من حجة الله فيها، اما ظاهر مشهور، او غائب مستور و لا تخلو الارض الي ان تقوم الساعة من حجة....»[6] زمين از هنگامي که خداوند آدم ـ عليه السلام ـرا آفريده ازحجت الهي خالي نبوده، (آن حجت)يا ظاهر و آشکار بوده و يا غائب و مستور، و تا روز قيامت، زمين از حجت خدا خالي نخواهد بود. بنابر اين امام زمان ـ عليه السلام ـ بر اساس حکمت الهي و سنن جاري در خيلي از اوليا سلف در امم گذشته غايب و مستور است و نيز به دلائل قابل درک مثل حفاظت از جان و فراهم نبودن زمينه هاي اجتماعي و آمادگي جوامع بشري که نياز به گذشت زمان دارد. و مقصود از «امام مبين» در قرآن کريم نيز لوح محفوظ و يا قلب امام و حجت الله، مي باشد و ارتباطي به ظهور و يا غيبت امام زمان ـ عليه السلام ـ ندارد.
ج: «اسحاق بن عمار الصيرفي قال: سمعت ابا عبد الله جعفر بن محمد، عليهما السلام ـ يقول: للقائم غيبتان، ااحديهما طويلة و اللاخري قصيرة، فاالاولي يعلم بمکانه فيها خاصة من شيعته، و الاخري لا يعلم بمکانه فيها الاّ خاصة مواليه في دينه.»[7] بر اساس اين روايت و روايات زيادي ديگر، امام قائم ـ عليه السلام ـ دو غيبت دارد، يکي طولاني که مکان (زندگي و کيفيت زندگي آن حضرت) براي کسي به جز اوليا خاص آن حضرت معلوم نيست. و اين همان غيبت کبرا است که با رحلت جناب علي بن محمد سمري آغاز گرديده و هم اکنون نيز ادامه دارد و در اين زمان بر اساس توقيع شريف از ناحيه مقدسه، وظيفه مردم در مسايل شرعي رجوع به علما و راويان احاديث مي باشد چنانچه در حديث آمده است که: «در حوادثي که اتفاق مي افتد به راويان حديث ما (که همان علما و فقها مي باشند) رجوع کنيد، به راستي که آن ها حجت من بر شما هستند و من حجت خدا (بر آن ها) هستم».[8] و يکي کوتاه (که) مکان زندگي حضرت در آن براي شيعيان خاص او (که همان نواب اربعه مي باشند) معلوم است. و اين همان غيبت صغري مي باشند که با شهادت امام حسن عسکري پدر بزرگوار امام زمان ـ عليه السلام ـ آغاز شده و بيش از هفتاد سال به طول انجاميد و در اين هفتاد سال مردم به واسطه چهار نفر از نواب خاص حضرت با امام ـ عليه السلام ـ ارتباط برقرار مي نمودند، که عبارتند از: 1ـ ابو عمرو عثمان بن سعيد اسدي. 2ـ جناب ابو جعفر محمد بن عثمان. 3ـ شيخ ابوالقاسم حسين بن روح نوبختي. 4ـ شيخ ابو الحسن علي بن محمد سمري(ره).
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1ـ در انتظار ققنوس، سيد ثامر هاشم، ترجمه مهدي علي زاده.
2ـ عصر ظهور، علي کوراني.
3ـ سيماي آفتاب، حبيب الله طاهري.
4ـ کمال الدين و تمام النعمه، شيخ صدوق ـ رحمة الله عليه ـ ترجمه منصور پهلوان، ج 1ـ 2
5ـ منتخب الاثر في الامام الثاني عشر، آيت الله صافي گلپايگاني.
6ـ دادگستر جهان، آيت الله ابراهيم اميني.
7ـ مهدي موعود، ترجمه، ج 13 بحار الانوار، مرحوم علي دواني.
پي نوشت ها:
[1] . قندوزي، ينابيع الموده، طبع اسلامبول، ص 85 ، آيت الله صافي، منتخب الاثر، موسسة السيدة المعصومة ـ سلام الله عليها ـ، ص 95.
[2] . آيت الله صافي گلپايگاني، منتخب الاثر، ص 103.
[3] . منتخب الاثر، ص 123 به نقل از کفايه الاثر.
[4] . منتخب الاثر، ص 141، به نقل از ينابيع الموده، ص 440.
[5] . شيخ صدوق، کمال الدين و تمام النعمه، ج 1، ص 41 ـ 60.
[6] . آيت الله صافي، منتخب الاثر، ص 336 ، به نقل از: ينابع الموده، ص 477.
[7] . همان، ص 312، به نقل از غيبة نعماني.
[8] . کرماني، شيخ عباس شيخ الرئيس، موعود امم، ص 81.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 14 بهمن 93
- بازدید
- ۲٬۱۹۸
من دينم اسماعيليه است و شش امامي هستم البته به تشيع اثني عشر...
- نشان کردن
پرسش
پاسخ
سوال مورد نظر در واقع از چهار پرسش تشکيل شده است:
1ـ تعريف کلي و اجمالي از امام زمان و شخصيت آن بزرگوار؟
2ـ چرا امام زمان ظاهر نيست با اين که در قرآن (بر اساس بعضي از تفاسير) از امام به امام مبين تعبير شده است؟
3ـ اطلاعات اجمالي درباره غيبت صغرا؟
4ـ اطلاعات اجمالي درباره غيبت کبرا؟
پاسخ تفصيلي به اين مجموعه از سوالات از عهده يک مقاله و بلکه چندين مقاله فراتر است و شما مي توانيد براي تحقيق بيشتر، به کتاب هاي فراواني که در اين باب نوشته شده و در دست رس نيز مي باشد مراجعه نمائيد. بنابر اين به نکات مفيد و مختصر به عنوان پاسخ اجمالي به سوالات شما اشاره مي گردد:
الف- در پاسخ بخش اول به چند، روايت از صدها روايتي که در اين باب وارد شده اکتفا مي کنيم:
از رسول خدا نقل شده که به امير المؤمنين ـ عليه السلام ـ فرمود: «يا علي انت وصيّي، حربک حربي، و سلمک سلمي و انت الامام و ابو الأئمة الاحدي عشر الذين هم المطهّرون،المعصومون و منهم المهدي الذي يملأ الارض قسطاً و عدلاً...»[1] يا علي تو جانشين من هستي، و دشمني تو دشمني من است، و دوستي (و صلح) تو دوستي (و صلح) من است، و تو پيشواي (مسلمانان) هستي، و پدر يازده امام، (معصوم) آنان که پاکانند و معصوم، و از جمله آن ها است مهدي ـ عليه السلام ـ آن کسي که زمين را پر از قسط و عدل مي نمايد. در اين حديث رسول اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ تصريح مي فرمايد که ائمه بعد از آن حضرت دوازده نفرند که اولين آن ها علي ـ عليه السلام ـ و يازده نفر ديگر از فرزندان آن حضرت اند که حضرت مهدي از جمله آن ها مي باشد.
از حضرت صادق ـ عليه السلام ـ روايت شده که فرمود: «رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمود: ان الله تعالي اخذ ميثاقي و ميثاق اثني عشر اماماً بعدي و هم حجج الله علي خلقه، الثاني عشر منهم القائم الذي يملأ به الارض قسطاً و عدلاً کما ملئت ظلماً و جوراً»[2] خداي تعالي، عهد و ميثاق (ولايت و امامت)من و دوازده امام بعد از من را (درازل) گرفته است و آن ها حجت هاي خدا بر خلق اش هستند (که) دوازدهمين آن ها، قائم است. آن کسي که به وجود او زمين پر از قسط و عدل مي شود هم چنان که از ظلم و جور پر شده است. در اين حديث تفصيل بيشتري آمده به گونه اي که حديث قبلي را توضيح مي دهد و در آن تصريح مي کند که مهدي و قائم ـ عليه السلام ـ دوازدهمين امام و حجت الهي است.
و نيز از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نقل شده که فرمود: «امامان بعد از من دوازده نفرند (که) نه نفر از آن ها از فرزندان حسين ـ عليه السلام ـ هستند و نهمين آن ها قائم شان مي باشد...»[3] در اين حديث تصريح فرموده بر اين که نه نفر از دوازده نفر از فرزندان امام حسين ـ عليه السلام مي باشند که نهمين آن ها قائم شان است.
و در حديث مفصّلي از رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نقل شده که فرمود: «.... جانشين من علي بن ابي طالب است و پس از او دو فرزندم حسن و حسين .... و پس از حسين فرزندش علي و پس از علي (زين العابدين) فرزندش محمد (باقر) و پس از محمد فرزندش جعفر (صادق) و پس از جعفر فرزندش موسي (کاظم) و پس از موسي فرزندش علي (الرضا) و پس از علي فرزندش محمد (الجواد) و پس از محمد فرزندش علي (هادي) و پس از علي فرزندش حسن (عسکري) و پس از حسن فرزندش: «الحجة محمّد المهدي، و اين دوازده نفر....»[4] بنابر اين معلوم شد که حضرت مهدي دوازدهمين امام و نهمين فرزند حسين ـ عليه السلام ـ و تنها فرزند امام حسن عسکري ـ عليه السلام ـ است و هيچ ارتباطي به جناب اسماعيل فرزند امام صادق ندارد، و هيچ روايتي و دليل معتبري بر مهدي بودن اسماعيل در آثار اسلامي وجود ندارد.
ب: بر اساس واقعيات تاريخ و راويات فراوان «کيفيت زندگي انبيا و اوصياء سلف قبل از اسلام به دو صورت ظهور و خفا بوده اند»[5] و لذا بر اساس حکمت هاي الهي که حقيقت آن به تمام و کمال براي ما معلوم نيست، اين سنّت در امت آخر الزمان نيز جاري گرديده و از ائمه دوازده گانه ما نيز يازده نفر از آن بزرگواران ظاهر و آشکار بوده و دوازدهمين نفر و خاتم آن ها غائب و از نظر ها پنهان است تا هرگاه که خدا بخواهد.
از امام صادق ـ عليه السلام ـ نقل شده که فرمود: «... و لم تخل منذ خلق الله آدم ـ عليه السلام ـ من حجة الله فيها، اما ظاهر مشهور، او غائب مستور و لا تخلو الارض الي ان تقوم الساعة من حجة....»[6] زمين از هنگامي که خداوند آدم ـ عليه السلام ـرا آفريده ازحجت الهي خالي نبوده، (آن حجت)يا ظاهر و آشکار بوده و يا غائب و مستور، و تا روز قيامت، زمين از حجت خدا خالي نخواهد بود. بنابر اين امام زمان ـ عليه السلام ـ بر اساس حکمت الهي و سنن جاري در خيلي از اوليا سلف در امم گذشته غايب و مستور است و نيز به دلائل قابل درک مثل حفاظت از جان و فراهم نبودن زمينه هاي اجتماعي و آمادگي جوامع بشري که نياز به گذشت زمان دارد. و مقصود از «امام مبين» در قرآن کريم نيز لوح محفوظ و يا قلب امام و حجت الله، مي باشد و ارتباطي به ظهور و يا غيبت امام زمان ـ عليه السلام ـ ندارد.
ج: «اسحاق بن عمار الصيرفي قال: سمعت ابا عبد الله جعفر بن محمد، عليهما السلام ـ يقول: للقائم غيبتان، ااحديهما طويلة و اللاخري قصيرة، فاالاولي يعلم بمکانه فيها خاصة من شيعته، و الاخري لا يعلم بمکانه فيها الاّ خاصة مواليه في دينه.»[7] بر اساس اين روايت و روايات زيادي ديگر، امام قائم ـ عليه السلام ـ دو غيبت دارد، يکي طولاني که مکان (زندگي و کيفيت زندگي آن حضرت) براي کسي به جز اوليا خاص آن حضرت معلوم نيست. و اين همان غيبت کبرا است که با رحلت جناب علي بن محمد سمري آغاز گرديده و هم اکنون نيز ادامه دارد و در اين زمان بر اساس توقيع شريف از ناحيه مقدسه، وظيفه مردم در مسايل شرعي رجوع به علما و راويان احاديث مي باشد چنانچه در حديث آمده است که: «در حوادثي که اتفاق مي افتد به راويان حديث ما (که همان علما و فقها مي باشند) رجوع کنيد، به راستي که آن ها حجت من بر شما هستند و من حجت خدا (بر آن ها) هستم».[8] و يکي کوتاه (که) مکان زندگي حضرت در آن براي شيعيان خاص او (که همان نواب اربعه مي باشند) معلوم است. و اين همان غيبت صغري مي باشند که با شهادت امام حسن عسکري پدر بزرگوار امام زمان ـ عليه السلام ـ آغاز شده و بيش از هفتاد سال به طول انجاميد و در اين هفتاد سال مردم به واسطه چهار نفر از نواب خاص حضرت با امام ـ عليه السلام ـ ارتباط برقرار مي نمودند، که عبارتند از: 1ـ ابو عمرو عثمان بن سعيد اسدي. 2ـ جناب ابو جعفر محمد بن عثمان. 3ـ شيخ ابوالقاسم حسين بن روح نوبختي. 4ـ شيخ ابو الحسن علي بن محمد سمري(ره).
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1ـ در انتظار ققنوس، سيد ثامر هاشم، ترجمه مهدي علي زاده.
2ـ عصر ظهور، علي کوراني.
3ـ سيماي آفتاب، حبيب الله طاهري.
4ـ کمال الدين و تمام النعمه، شيخ صدوق ـ رحمة الله عليه ـ ترجمه منصور پهلوان، ج 1ـ 2
5ـ منتخب الاثر في الامام الثاني عشر، آيت الله صافي گلپايگاني.
6ـ دادگستر جهان، آيت الله ابراهيم اميني.
7ـ مهدي موعود، ترجمه، ج 13 بحار الانوار، مرحوم علي دواني.
پي نوشت ها:
[1] . قندوزي، ينابيع الموده، طبع اسلامبول، ص 85 ، آيت الله صافي، منتخب الاثر، موسسة السيدة المعصومة ـ سلام الله عليها ـ، ص 95.
[2] . آيت الله صافي گلپايگاني، منتخب الاثر، ص 103.
[3] . منتخب الاثر، ص 123 به نقل از کفايه الاثر.
[4] . منتخب الاثر، ص 141، به نقل از ينابيع الموده، ص 440.
[5] . شيخ صدوق، کمال الدين و تمام النعمه، ج 1، ص 41 ـ 60.
[6] . آيت الله صافي، منتخب الاثر، ص 336 ، به نقل از: ينابع الموده، ص 477.
[7] . همان، ص 312، به نقل از غيبة نعماني.
[8] . کرماني، شيخ عباس شيخ الرئيس، موعود امم، ص 81.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 14 بهمن 93
- بازدید
- ۲٬۱۹۸
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.