ما در دين داريم که راه عقل براي شناخت دين باز هست مگر مي شود...
پرسش
پاسخ
در پاسخ به سوال مورد نظر به دو نکته بايد توجه نمود:
الف: مسأله مهدويت و وجود امام مهدي ـ عليه السلام ـ به وسيله براهين و ادله که دلالت مي کند بر لزوم امامت عامه در همه اعصار و زمان ها به اثبات مي رسد که به يکي از آن دلايل که در واقع مي توان گفت دليل عقلي شيعه در باب امامت است، اشاره مي کنيم:
مي دانيم که دين اسلام دين خاتم است و بعد از آن ديگر شريعتي نمي آيد و ديني است کلي و جامع که به همه شئون زندگي بشر را تا قيامت پاسخ مي دهد. وضع اين دين هم از چنين مطلبي حکايت مي کند، زيرا در همه مسائل دخالت دارد. و تاريخ زندگي پيغمبر اکرم نشان مي دهد که آن حضرت اين مقدار فرصت پيدا نکرد که تمام اسلام را به مردم تفصيلا تعليم دهند زيرا ما وقتي تاريخ را مطالعه مي کنيم مي بينيم که در آن بيست و سه سال چنين فرصتي براي آن بزرگوار بدست نيامد. البته پيامبر اکرم از هيچ فرصتي کوتاهي نکرد و خيلي چيزها را تعليم داد ولي با توجه به تاريخچه مکه و مدينه پيغمبر با گرفتاري ها و مشاغل زيادي که داشت، مسلّم است اين مدت وافي نبود که همه احکام را به تفصيل براي همه مردم بيان کند. و افزون بر اين خيلي از احکام بوده و هست که بايد بر اساس تحقق شرايط زماني و مکاني و نيازهاي جوامع انساني، در طول تاريخ حيات انسان به تدريج، از اصول کلي کتاب و سنّت، گرفته و به مردم ابلاغ گردد. بنابر اين حتماً بايد کسي يا کساني بعد از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و اله و سلم ـ در ميان مردم وجود داشته باشند که اسلام را به تمام و کمال از پيغمبر فرا گرفته باشند و شاگردان مجهّز آن حضرت باشند که بعد از او از نظر توضيح و بيان احکام اسلامي نظير پيغمبر باشند با اين تفاوت که پيغمبر از راه وحي الهي ميگفت و اين ها از راه ياد گرفتن از پيغمبر مي گويند. و اگر غير از اين باشد دين اسلام نمي تواند يک دين کامل به عنوان خاتم اديان باشد.
پس به همان دليل که پيغمبر مبعوث شد، از جانب پيغمبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ افرادي معيّن شدند که جنبه قدسي داشتند و پيغمبر اکرم تمام حقايق اسلام را براي اولين آن ها يعني علي ـ عليه السلام ـ بيان کرد و آنان آماده بودند که به تمام سوالات جامعه در هر زمان بر اساس نياز و حوادث پيش آمده در آن زمان جواب بدهند. امام يعني کارشناس دين، کارشناسي حقيقي که به گمان و اشتباه نيافتد و خطاء برايش رخ ندهد. دين پيغمبر اکرم اسلام ـ صلي الله عليه و اله و سلم ـ دين خاتم است و قانون اساسي است که تا قيامت و برچيده شدن دامنه حيات از زمين، رسميت دارد. پس بايد کارشناساني الهي و معصوم در تمام اعصار و زمان ها، در ميان مردم باشند که احکام و قوانين جاويدانه اسلام را در هر عصر و زمان بر اساس نياز جوامع، به خوبي به مردم بشناسانند و تبيين نمايند، و چنين اشخاصي را پيغمبر اکرم براي مردم تعيين کرده است. و لذا در روايات آمده است که «لولا الحجه لساخت الارض باهلها»[1]يعني اگر امام و حجت معصوم خدا در زمين نباشد، زمين اهلش را در خود فرو مي برد. چه آن که بشر بدون هيچ گونه قانون و کارشناس قانوني دچار هرج و مرج شده و در نتيجه جوامع از هم متلاشي خواهند شد. علماي شيعه اين مطلب (ضرورت وجود امام در هر عصر) را با تعبير «لطف» بيان کرده اند، يعني لطف الهي. و مقصود اين است که وجود امام در هر عصر براي هدايت بشر مفيد است. چون راه بشر به سوي او بسته است، لطف الهي ايجاب مي کند که از آن سو عنايتي بشود. همان طور که در مورد نبوت مي گويند «لطف» است. پس اين يک اصل از اصول شيعه که تقريباً مي توان گفت دليل عقلي شيعه در باب امامت و ضرورت وجود امام در همه اعصار مي باشد.
ب: همان گونه که در نکته اول توضيح داده شد وجود امام معصوم به عنوان کارشناس و مبيّن احکام ديني در تمام اعصار ضروري مي باشد و زمان ما که دوران غيبت کبرا است نيز از اين قاعده مستثني نيست بلکه با توجه به ازدحام جمعيت و پيچيدگي زندگي در اين زمان، نياز شديد تري به وجود امام معصوم مي باشد و محروميت جامعه امروزي با زندگي پيچيده آن از بهره مند بودن از وجود ظاهري امام زمان ـ عليه السلام ـ که نياز شديدي به آن وجود مقدس دارند، بر اساس موانع و حکمت هايي است که خيلي از آن ها بر ما پوشيده است اگر چه بر اساس روايات زيادي، ما از آن خورشيد پنهان در ابر غيبت، بهر حال بهره مند مي شويم.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1.اصول کافي، ج2،کتاب الحجه.
2. امامت و رهبري، شهيد علامه مطهري.
پي نوشت:
[1] . اصول کافي، ج2، ص 55.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 14 بهمن 93
- بازدید
- ۱٬۰۴۵
ما در دين داريم که راه عقل براي شناخت دين باز هست مگر مي شود...
- نشان کردن
پرسش
پاسخ
در پاسخ به سوال مورد نظر به دو نکته بايد توجه نمود:
الف: مسأله مهدويت و وجود امام مهدي ـ عليه السلام ـ به وسيله براهين و ادله که دلالت مي کند بر لزوم امامت عامه در همه اعصار و زمان ها به اثبات مي رسد که به يکي از آن دلايل که در واقع مي توان گفت دليل عقلي شيعه در باب امامت است، اشاره مي کنيم:
مي دانيم که دين اسلام دين خاتم است و بعد از آن ديگر شريعتي نمي آيد و ديني است کلي و جامع که به همه شئون زندگي بشر را تا قيامت پاسخ مي دهد. وضع اين دين هم از چنين مطلبي حکايت مي کند، زيرا در همه مسائل دخالت دارد. و تاريخ زندگي پيغمبر اکرم نشان مي دهد که آن حضرت اين مقدار فرصت پيدا نکرد که تمام اسلام را به مردم تفصيلا تعليم دهند زيرا ما وقتي تاريخ را مطالعه مي کنيم مي بينيم که در آن بيست و سه سال چنين فرصتي براي آن بزرگوار بدست نيامد. البته پيامبر اکرم از هيچ فرصتي کوتاهي نکرد و خيلي چيزها را تعليم داد ولي با توجه به تاريخچه مکه و مدينه پيغمبر با گرفتاري ها و مشاغل زيادي که داشت، مسلّم است اين مدت وافي نبود که همه احکام را به تفصيل براي همه مردم بيان کند. و افزون بر اين خيلي از احکام بوده و هست که بايد بر اساس تحقق شرايط زماني و مکاني و نيازهاي جوامع انساني، در طول تاريخ حيات انسان به تدريج، از اصول کلي کتاب و سنّت، گرفته و به مردم ابلاغ گردد. بنابر اين حتماً بايد کسي يا کساني بعد از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و اله و سلم ـ در ميان مردم وجود داشته باشند که اسلام را به تمام و کمال از پيغمبر فرا گرفته باشند و شاگردان مجهّز آن حضرت باشند که بعد از او از نظر توضيح و بيان احکام اسلامي نظير پيغمبر باشند با اين تفاوت که پيغمبر از راه وحي الهي ميگفت و اين ها از راه ياد گرفتن از پيغمبر مي گويند. و اگر غير از اين باشد دين اسلام نمي تواند يک دين کامل به عنوان خاتم اديان باشد.
پس به همان دليل که پيغمبر مبعوث شد، از جانب پيغمبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ افرادي معيّن شدند که جنبه قدسي داشتند و پيغمبر اکرم تمام حقايق اسلام را براي اولين آن ها يعني علي ـ عليه السلام ـ بيان کرد و آنان آماده بودند که به تمام سوالات جامعه در هر زمان بر اساس نياز و حوادث پيش آمده در آن زمان جواب بدهند. امام يعني کارشناس دين، کارشناسي حقيقي که به گمان و اشتباه نيافتد و خطاء برايش رخ ندهد. دين پيغمبر اکرم اسلام ـ صلي الله عليه و اله و سلم ـ دين خاتم است و قانون اساسي است که تا قيامت و برچيده شدن دامنه حيات از زمين، رسميت دارد. پس بايد کارشناساني الهي و معصوم در تمام اعصار و زمان ها، در ميان مردم باشند که احکام و قوانين جاويدانه اسلام را در هر عصر و زمان بر اساس نياز جوامع، به خوبي به مردم بشناسانند و تبيين نمايند، و چنين اشخاصي را پيغمبر اکرم براي مردم تعيين کرده است. و لذا در روايات آمده است که «لولا الحجه لساخت الارض باهلها»[1]يعني اگر امام و حجت معصوم خدا در زمين نباشد، زمين اهلش را در خود فرو مي برد. چه آن که بشر بدون هيچ گونه قانون و کارشناس قانوني دچار هرج و مرج شده و در نتيجه جوامع از هم متلاشي خواهند شد. علماي شيعه اين مطلب (ضرورت وجود امام در هر عصر) را با تعبير «لطف» بيان کرده اند، يعني لطف الهي. و مقصود اين است که وجود امام در هر عصر براي هدايت بشر مفيد است. چون راه بشر به سوي او بسته است، لطف الهي ايجاب مي کند که از آن سو عنايتي بشود. همان طور که در مورد نبوت مي گويند «لطف» است. پس اين يک اصل از اصول شيعه که تقريباً مي توان گفت دليل عقلي شيعه در باب امامت و ضرورت وجود امام در همه اعصار مي باشد.
ب: همان گونه که در نکته اول توضيح داده شد وجود امام معصوم به عنوان کارشناس و مبيّن احکام ديني در تمام اعصار ضروري مي باشد و زمان ما که دوران غيبت کبرا است نيز از اين قاعده مستثني نيست بلکه با توجه به ازدحام جمعيت و پيچيدگي زندگي در اين زمان، نياز شديد تري به وجود امام معصوم مي باشد و محروميت جامعه امروزي با زندگي پيچيده آن از بهره مند بودن از وجود ظاهري امام زمان ـ عليه السلام ـ که نياز شديدي به آن وجود مقدس دارند، بر اساس موانع و حکمت هايي است که خيلي از آن ها بر ما پوشيده است اگر چه بر اساس روايات زيادي، ما از آن خورشيد پنهان در ابر غيبت، بهر حال بهره مند مي شويم.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1.اصول کافي، ج2،کتاب الحجه.
2. امامت و رهبري، شهيد علامه مطهري.
پي نوشت:
[1] . اصول کافي، ج2، ص 55.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 14 بهمن 93
- بازدید
- ۱٬۰۴۵
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.