آيا 313 يار امام زمان ـ عليه السلام ـ همگي در زمان حضور زنده اند يا افراد صالح خاصي زنده مي شوند؟
آيا 313 يار امام زمان ـ عليه السلام ـ همگي در زمان حضور زنده اند يا افراد صالح خاصي زنده مي شوند؟
پرسش
پاسخ
در ابتداء ذکر اين مطلب ضروري به نظر مي رسد که ميان اصحاب و انصار امام زمان ـ عليه السلام ـ فرق است.
اصحاب حضرت همان ياران خاص اويند که داراي توانائي ها، کارائي ها، آگاهي ها، صلاحيت ها و ايمان و تقواي فوق العاده هستند و در جهت سامان بخشيدن به نيروهاي طرفدار حق نقش مهمي را ايفاء مي نمايند. همانهايي هستند که امام صادق ـ عليه السلام ـ از آنان تعبير به «حکّام الله في ارضه، حاکمان خدا در زمين»[1] نموده است.
امّا انصار حضرت را مردم پاکباخته و با ايمان و شايسته کرداري تشکيل مي دهند که با قيام امام ـ عليه السلام ـ از مکه، به تدريج به لشکر او مي پيوندند و با همه وجود در خدمت اجراي برنامه هاي اصلاحي آن حضرت قرار مي گيرند و تا محو ظلم و ستم با ستمکاران پيکار مي نمايند.
به بيان ديگر انصار حضرت توده مؤمنان و رهروان او هستند امّا اصحاب امام زمان ـ عليه السلام ـ مسئوليت هاي سنگيني را در حکومت جهاني حضرت بر دوش دارند و همان هايي هستند که روايات بسياري از آنان تمجيد نموده و آياتي از قرآن بر آنان تطبيق شده است.
قندوزي در تفسير آيه «وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ ؛ و اگر عذاب را تا چندگاهى از آنان به تأخير افكنيم» از امام باقر ـ عليه السلام ـ و امام صادق ـ عليه السلام ـ نقل کرده که فرموده اند: همانا امت معدوده 313 نفر از اصحاب مهدي ـ عليه السلام ـ در آخر الزمان هستند همانند عدد اهل بدر، اينان در يک ساعت اجتماع مي کنند.[2]
امام علي ـ عليه السلام ـ در توصيف اصحاب مهدي ـ عليه السلام ـ فرموده است: «لم يسبقهم الاّولون و لا يدرکهم الآخرون؛ یعنی آنان از نظر شايستگي ها بر اوج رفيعي هستند نه از نسل هاي گذشته کسي بر آنان پيشي گرفته است و نه از آيندگان کسي به مقام والاي آنان مي رسد».[3]
اصحاب خاص امام زمان ـ عليه السلام ـ از مناطق و اقوام مختلف هستند که هنگام ظهور خدمت حضرت مشرف و گرد شمع وجودش جمع مي شوند.
جابر جعفي از امام باقر ـ عليه السلام ـ روايت نموده است که حضرت فرموده است «يبايع القائم بين الرکن و المقام ثلاث مأته و نيف عدة اهل بدر فيهم النجباء من اهل مصر و الابدال من اهل الشام و الاخیار من اهل العراق فيقيم ما شاء الله أن يقيم؛ بين رکن و مقام سيصد و اندي به عدد اهل بدر با قائم ـ عليه السلام ـ بيعت خواهند کرد در ميان آن ها نجيباني از اهل مصر و ابدالي از اهل شام و اخیاري از اهل عراق وجود دارند آنگاه دين را تا زماني که خدا بخواهد بر پا خواهند داشت».[4]
در برخي از روايات به اسامي بعضي از اصحاب امام زمان ـ عليه السلام ـ و اسامي مناطق شان تصريح شده است.[5]
که به جهت اختصار از ذکر تفصيلي آن صرف نظر مي شود.
امّا اين که اصحاب حضرت يعني همان 313 نفر همه در زمان ظهور حضرت زنده هستند و يا برخي آنان از اموات و رجعت کنندگاني هستند که به فرمان خدا زنده شده و برخي ديگر از زنده ها هستند؟ از روايات چيزي فهميده نمي شود و به روايتي دست نيافته ايم که دلالت داشته باشد در ميان اصحاب امام زمان ـ عليه السلام ـ کساني هستند که رجعت نموده و به دنيا برگشته اند و يا همه آنان در زمان ظهور حضرت زنده هستند.
البته در برخي از روايات اشاره اي به اين مطلب شده است که ذکر خواهد شد لکن دلالت ندارد بر اين معني که کساني که رجعت کرده اند و حتي از طرف حضرت حجت ـ عليه السلام ـ در حکومت جهاني ايشان مسئوليت دارند؛ جزء همان 313 نفر هستند که در مکه گرد شمع وجود امام شان حلقه مي زنند. برخي از اين روايات عبارتند از:
امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: «از پشت کوفه (نجف) 27 مرد براي ياري مهدي از قبرهاي شان خارج مي شوند که 15 نفر آنان از قوم موسي ـ عليه السلام ـ است آناني که هدايت شدند و بر اساس حق عمل کردند و 7 نفر از اصحاف کهف و يوشع بن نون و سلمان و ابودجانه انصاري و مقداد و مالک اشتر مي باشند اينها همه در پيشگاه مهدي ـ عليه السلام ـ مشغول حکم راني هستند.[6]
و نيز امام صادق ـ عليه السلام ـ در مورد مفضل ابن عمر که از اصحاب خاص حضرت مي باشد مي فرمايد: «يا مفضل انت و اربعة و اربعون رجلا تحشرون مع القائم أنت علي يمين القائم تأمر و تنهي و الناس اذ ذاک اطوع لک منهم اليوم، تو همراه 44 نفر در هنگام ظهور مهدي ـ عليه السلام ـ دوباره زنده مي شوي و جزء افراد ويژه مهدي ـ عليه السلام ـ خواهي بود که مرتب فرمان صادر مي کني و مردم در آن روز بهتر از امروز از تو تبعيت مي کنند.[7]
اين گونه روايات دلالت دارند که در زمان ظهور عده اي رجعت مي کنند ولي آيا جزء همان 313 نفر هست يا نه؟ چيزي از آن فهميده نمي شود و روايات نسبت به اين جهت ساکت هستند و اين که برخي از رجعت کننده ها از طرف حضرت در حکومت جهاني حضرت مسئوليتي را به عهده دارند، دليل نمي شود که جزء همان 313 نفر باشند؛ زيرا يکي از کساني که بدون ترديد در حکومت حضرت مهدي ـ عليه السلام ـ به عنوان وزير حضرت نقش ايفاء مي کند حضرت مسيح بن مريم است ولي ايشان بر اساس روايات فراواني بعد از اين که امام زمان ـ عليه السلام ـ قيامش را آغاز کرده است، در دروازه شهر «لُد» در فلسطين از آسمان به زمين فرود مي آيد و به امام زمان ـ عليه السلام ـ اقتدا مي نمايد و پشت سر حضرت نماز مي خواند و وقتي امام مهدي ـ عليه السلام ـ مي فرمايد «اي پيامبر خدا شما براي ما نماز جماعت بخوانيد» حضرت مسيح پاسخ مي دهد «نه هرگز! شما بايد نماز را بخوانيد و همگي به شما بايد اقتدا نمايند چرا که شما بنده شايسته خدا و حجت او هستيد.[8]
در ادامه همين روايت حضرت مسيح مي فرمايد: من به عنوان وزير فرستاده شده ام نه امير و فرمانروا.
مطابق اين روايت حضرت عيسي روح الله وزير حضرت امام زمان ـ عليه السلام ـ مي باشد و در سمت وزارت انجام وظيفه مي نمايد ولي در عين حال از جمله 313 نفري نيست که در مکه با امام زمان بيعت مي کنند.
بنابراين نمي توان با قاطعيت اذعان نمود که در ميان 313 نفر اصحاب امام زمان ـ عليه السلام ـ کسي يا کساني رجعت نموده و در رديف ياران امام زمان ـ عليه السلام ـ قرار گرفته همان طوري که نمي توان گفت چنين کساني در ميان 313 نفر وجود ندارند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ معجم احاديث الامام المهدي ـ عليه السلام ـ ، علي کوراني، ج4، ص22 به بعد.
2ـ چشم اندازي به حکومت مهدي، نجم الدين طبسي.
3ـ عصر ظهور، علي کوراني.
4ـ موعود امم، شيخ الرئيس کرماني.
[1]. مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، بيروت، موسسه الوفاء 1404ق، ج52، ص326؛ شيخ طوسي، الغيبة، ص284.
[2]. قزويني، سيد محمد کاظم، امام مهدي از ولادت تا ظهور، ترجمه و تحقيق کرمي حسيني، قم، انتشارات الهادي، ص608.
[3]. همان، ص617.
[4]. بحارالأنوار، همان، ج52، ص334.
[5]. الکوراني، علي، معجم احاديث المهدي، قم، موسسه المعارف الاسلاميه، ج4، ص22؛ سيد ابن طاووس، الملاحم و الفتن، قم، منشورات الرضي، چاپ پنجم، 1398ق، ص288.
[6]. بحارالأنوار، همان، ج53، ص90، ح951.
[7]. معجم احاديث المهدي، همان، ج4، ص98.
[8]. الملاحم و الفتن، همان، ص83.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 امرداد 01
- بازدید
- ۳۶۴
آيا 313 يار امام زمان ـ عليه السلام ـ همگي در زمان حضور زنده اند يا افراد صالح خاصي زنده مي شوند؟
- نشان کردن
پرسش
آيا 313 يار امام زمان ـ عليه السلام ـ همگي در زمان حضور زنده اند يا افراد صالح خاصي زنده مي شوند؟
پاسخ
در ابتداء ذکر اين مطلب ضروري به نظر مي رسد که ميان اصحاب و انصار امام زمان ـ عليه السلام ـ فرق است.
اصحاب حضرت همان ياران خاص اويند که داراي توانائي ها، کارائي ها، آگاهي ها، صلاحيت ها و ايمان و تقواي فوق العاده هستند و در جهت سامان بخشيدن به نيروهاي طرفدار حق نقش مهمي را ايفاء مي نمايند. همانهايي هستند که امام صادق ـ عليه السلام ـ از آنان تعبير به «حکّام الله في ارضه، حاکمان خدا در زمين»[1] نموده است.
امّا انصار حضرت را مردم پاکباخته و با ايمان و شايسته کرداري تشکيل مي دهند که با قيام امام ـ عليه السلام ـ از مکه، به تدريج به لشکر او مي پيوندند و با همه وجود در خدمت اجراي برنامه هاي اصلاحي آن حضرت قرار مي گيرند و تا محو ظلم و ستم با ستمکاران پيکار مي نمايند.
به بيان ديگر انصار حضرت توده مؤمنان و رهروان او هستند امّا اصحاب امام زمان ـ عليه السلام ـ مسئوليت هاي سنگيني را در حکومت جهاني حضرت بر دوش دارند و همان هايي هستند که روايات بسياري از آنان تمجيد نموده و آياتي از قرآن بر آنان تطبيق شده است.
قندوزي در تفسير آيه «وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ إِلى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ ؛ و اگر عذاب را تا چندگاهى از آنان به تأخير افكنيم» از امام باقر ـ عليه السلام ـ و امام صادق ـ عليه السلام ـ نقل کرده که فرموده اند: همانا امت معدوده 313 نفر از اصحاب مهدي ـ عليه السلام ـ در آخر الزمان هستند همانند عدد اهل بدر، اينان در يک ساعت اجتماع مي کنند.[2]
امام علي ـ عليه السلام ـ در توصيف اصحاب مهدي ـ عليه السلام ـ فرموده است: «لم يسبقهم الاّولون و لا يدرکهم الآخرون؛ یعنی آنان از نظر شايستگي ها بر اوج رفيعي هستند نه از نسل هاي گذشته کسي بر آنان پيشي گرفته است و نه از آيندگان کسي به مقام والاي آنان مي رسد».[3]
اصحاب خاص امام زمان ـ عليه السلام ـ از مناطق و اقوام مختلف هستند که هنگام ظهور خدمت حضرت مشرف و گرد شمع وجودش جمع مي شوند.
جابر جعفي از امام باقر ـ عليه السلام ـ روايت نموده است که حضرت فرموده است «يبايع القائم بين الرکن و المقام ثلاث مأته و نيف عدة اهل بدر فيهم النجباء من اهل مصر و الابدال من اهل الشام و الاخیار من اهل العراق فيقيم ما شاء الله أن يقيم؛ بين رکن و مقام سيصد و اندي به عدد اهل بدر با قائم ـ عليه السلام ـ بيعت خواهند کرد در ميان آن ها نجيباني از اهل مصر و ابدالي از اهل شام و اخیاري از اهل عراق وجود دارند آنگاه دين را تا زماني که خدا بخواهد بر پا خواهند داشت».[4]
در برخي از روايات به اسامي بعضي از اصحاب امام زمان ـ عليه السلام ـ و اسامي مناطق شان تصريح شده است.[5]
که به جهت اختصار از ذکر تفصيلي آن صرف نظر مي شود.
امّا اين که اصحاب حضرت يعني همان 313 نفر همه در زمان ظهور حضرت زنده هستند و يا برخي آنان از اموات و رجعت کنندگاني هستند که به فرمان خدا زنده شده و برخي ديگر از زنده ها هستند؟ از روايات چيزي فهميده نمي شود و به روايتي دست نيافته ايم که دلالت داشته باشد در ميان اصحاب امام زمان ـ عليه السلام ـ کساني هستند که رجعت نموده و به دنيا برگشته اند و يا همه آنان در زمان ظهور حضرت زنده هستند.
البته در برخي از روايات اشاره اي به اين مطلب شده است که ذکر خواهد شد لکن دلالت ندارد بر اين معني که کساني که رجعت کرده اند و حتي از طرف حضرت حجت ـ عليه السلام ـ در حکومت جهاني ايشان مسئوليت دارند؛ جزء همان 313 نفر هستند که در مکه گرد شمع وجود امام شان حلقه مي زنند. برخي از اين روايات عبارتند از:
امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: «از پشت کوفه (نجف) 27 مرد براي ياري مهدي از قبرهاي شان خارج مي شوند که 15 نفر آنان از قوم موسي ـ عليه السلام ـ است آناني که هدايت شدند و بر اساس حق عمل کردند و 7 نفر از اصحاف کهف و يوشع بن نون و سلمان و ابودجانه انصاري و مقداد و مالک اشتر مي باشند اينها همه در پيشگاه مهدي ـ عليه السلام ـ مشغول حکم راني هستند.[6]
و نيز امام صادق ـ عليه السلام ـ در مورد مفضل ابن عمر که از اصحاب خاص حضرت مي باشد مي فرمايد: «يا مفضل انت و اربعة و اربعون رجلا تحشرون مع القائم أنت علي يمين القائم تأمر و تنهي و الناس اذ ذاک اطوع لک منهم اليوم، تو همراه 44 نفر در هنگام ظهور مهدي ـ عليه السلام ـ دوباره زنده مي شوي و جزء افراد ويژه مهدي ـ عليه السلام ـ خواهي بود که مرتب فرمان صادر مي کني و مردم در آن روز بهتر از امروز از تو تبعيت مي کنند.[7]
اين گونه روايات دلالت دارند که در زمان ظهور عده اي رجعت مي کنند ولي آيا جزء همان 313 نفر هست يا نه؟ چيزي از آن فهميده نمي شود و روايات نسبت به اين جهت ساکت هستند و اين که برخي از رجعت کننده ها از طرف حضرت در حکومت جهاني حضرت مسئوليتي را به عهده دارند، دليل نمي شود که جزء همان 313 نفر باشند؛ زيرا يکي از کساني که بدون ترديد در حکومت حضرت مهدي ـ عليه السلام ـ به عنوان وزير حضرت نقش ايفاء مي کند حضرت مسيح بن مريم است ولي ايشان بر اساس روايات فراواني بعد از اين که امام زمان ـ عليه السلام ـ قيامش را آغاز کرده است، در دروازه شهر «لُد» در فلسطين از آسمان به زمين فرود مي آيد و به امام زمان ـ عليه السلام ـ اقتدا مي نمايد و پشت سر حضرت نماز مي خواند و وقتي امام مهدي ـ عليه السلام ـ مي فرمايد «اي پيامبر خدا شما براي ما نماز جماعت بخوانيد» حضرت مسيح پاسخ مي دهد «نه هرگز! شما بايد نماز را بخوانيد و همگي به شما بايد اقتدا نمايند چرا که شما بنده شايسته خدا و حجت او هستيد.[8]
در ادامه همين روايت حضرت مسيح مي فرمايد: من به عنوان وزير فرستاده شده ام نه امير و فرمانروا.
مطابق اين روايت حضرت عيسي روح الله وزير حضرت امام زمان ـ عليه السلام ـ مي باشد و در سمت وزارت انجام وظيفه مي نمايد ولي در عين حال از جمله 313 نفري نيست که در مکه با امام زمان بيعت مي کنند.
بنابراين نمي توان با قاطعيت اذعان نمود که در ميان 313 نفر اصحاب امام زمان ـ عليه السلام ـ کسي يا کساني رجعت نموده و در رديف ياران امام زمان ـ عليه السلام ـ قرار گرفته همان طوري که نمي توان گفت چنين کساني در ميان 313 نفر وجود ندارند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ معجم احاديث الامام المهدي ـ عليه السلام ـ ، علي کوراني، ج4، ص22 به بعد.
2ـ چشم اندازي به حکومت مهدي، نجم الدين طبسي.
3ـ عصر ظهور، علي کوراني.
4ـ موعود امم، شيخ الرئيس کرماني.
[1]. مجلسي، محمد باقر، بحارالأنوار، بيروت، موسسه الوفاء 1404ق، ج52، ص326؛ شيخ طوسي، الغيبة، ص284.
[2]. قزويني، سيد محمد کاظم، امام مهدي از ولادت تا ظهور، ترجمه و تحقيق کرمي حسيني، قم، انتشارات الهادي، ص608.
[3]. همان، ص617.
[4]. بحارالأنوار، همان، ج52، ص334.
[5]. الکوراني، علي، معجم احاديث المهدي، قم، موسسه المعارف الاسلاميه، ج4، ص22؛ سيد ابن طاووس، الملاحم و الفتن، قم، منشورات الرضي، چاپ پنجم، 1398ق، ص288.
[6]. بحارالأنوار، همان، ج53، ص90، ح951.
[7]. معجم احاديث المهدي، همان، ج4، ص98.
[8]. الملاحم و الفتن، همان، ص83.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 امرداد 01
- بازدید
- ۳۶۴
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.