آيا دفن جسد در کنار مزارهاي پاک و مقدس، سبب کاهش عذاب ميت مي شود يا خير و چرا؟
آيا دفن جسد در کنار مزارهاي پاک و مقدس، سبب کاهش عذاب ميت مي شود يا خير و چرا؟
پرسش
پاسخ
جوار ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ و يا ديگر مزارهاي مقدسه، از برکات و عناياتي بهره منده است هر که در جوار آنان به خاک سپرده شود، تخفيف عذاب داشته و از برکات آن بزرگواران بهره مند مي گردند؛ ولي شرط اول اين بهره گيري، ايمان به خداوند منان و ولايت اهل بيت عصمت و طهارت ـ عليهم السلام ـ است. در بعد ايمان، اگر کسي ايمان به خداوند متعال نداشته باشد، خداوند منان هم به او توجه ندارد، چه رسد به اين که ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ به وي عنايت کنند. امّا در باب ولايت، روايات زيادي داريم که بعد از مردن و در قيامت، ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ به کسي توجه دارند که آنان را بشناسند. و راه شناختن امام در قيامت و ديگر عقبه هاي مرگ از انسان آن است که او در دنيا ايمان به ولايت ائمه ـ عليهم السلام ـ داشته باشد. لذا هر که از اين دو معيار بهره مند باشد، ولي در زندگي، کوتاهي و تقصيري داشته باشد، با عنايات آنان رفع مي گردد و با تخفيف عذاب و گرفتاري بهره مند مي گردند. لذا مستحب است بعد از مردن وصيت کند که در جوار مشاهد مشرفه دفن گردد. به نمونه اي از روايات اين گونه اشاره مي شود:
1. از امام صادق ـ عليه السلام ـ نقل شده که آن حضرت فرمود: «من دفن في الحرم أمن من الفزع الاکبر...» اگر کسي در حرم (مشاهد يکي از ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ ) دفن شود، از گرفتاري بزرگ در امان است».[1]
2. و باز فرموده است: «جايز نيست ميت را از محلّي که فوت شده است در محل غير از آن محل براي دفن نقل دهد، مگر اين که براي دفن در مشاهد ائمه ـ عليهم السلام ـ نقل و انتقال داده شود.[2]
3. از سليمان نقل شده است که شخصي در عرفات فوت کرد، در اين مورد مردد شديم که در آن جا دفن کنيم يا به حرم انتقال دهيم، کدام افضل تر است. به سوي ابي الحسن الرّضا ـ عليه السلام ـ نوشتيم و دستور خواستيم، آن حضرت نوشت: «به سوي حرم حمل کنيد که دفن در آن افضل است».[3] باز از خبر سليمان آمده است: زماني که حضرت يعقوب ـ عليه السلام ـ از دنيا رفت، از مصر به شام براي دفن انتقال دادند؛ چون محل دفن بسياري از انبياء آنجا بوده است.[4] در بعضي از روايات، بيت المقدس دارد.
و هم چنين نقل شده است: اگر کسي در جوار ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ از دنيا برود، جايز نيست آن را براي محل ديگر براي دفن حمل کنند.[5]
4. انس بن مالک از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نقل مي کند که آن حضرت فرمود: هر که در حرم خدا (کعبه) و حرم رسول الله (ص) بميرد، خداوند روز قيامت آنان را آن گونه زنده مي کند که از ايمن شدگان اند.[6] بنا بر آنچه از روايات اشاره شد، دفن کردن اجساد در کنار مزار هاي مقدسه، موجب تخفيف عذاب مي گردد.
امّا اين که دفن در مشاهد مشرفه چگونه باعث تخفيف عذاب از آنان مي گردد، با اين دليل که: روح انسان بعد از مرگ به نحوي ارتباطي با بدن و قبر خاکي و جايي که بدن انسان در آن دفن مي شود، دارد؛ لذا بهتر است بدن ميت در مکان هاي شريفه مانند حرم و مشاهد مشرفه ائمه ـ عليهم السلام ـ دفن گردد، زيرا به دليل ارتباط خاص و توجه مخصوص اروح با ابدان مادي و قبور خاکي هيچ گاه مکان هاي ديگر حتي اگر مکان بد هم نباشد بلکه مکان عادي باشد با حرم و مشاهد شريفه يکسان نخواهد بود، چون ارتباط بين ارواح پاک و انبياء و ائمه ـ عليهم السلام ـ و بين قبور شريفه آنان توجه خاص آن را به قبور شريفه و به نقطه هاي که ابدان مطهره آنان در آن جاها مدفون است، به دنبال خواهد داشت و طبيعي است که اين مکان ها مشمول نظر و احاطه وجودي مخصوص آنان خواهد بود و ارواح پاک آنان در اين مکان ها حضور خاصي خواهند داشت تا جاي ديگر، حال اگر بدن ميت در اين مکانها و در نزديکي آنها مدفون باشد از برکات اين نظر و احاطه وجودي قبر ميت و روح که در آن به نحوي حضور دارد براي هميشه بهره مند خواهند بود. البته اين در صورت وجود صلاحيت و آمادگي براي استفاده است و نه در هر صورت و براي همه کس.[7]
از اين بيان معلوم مي شود که دفن شدن در اماکن متبرکه نظير جوار معصومين ـ عليهم السلام ـ و يا برخي مکان هاي که به نحوي متبرک اند و قداست دارد و يا قبرستان مؤمنان و شُهدا ممکن است آثار و برکاتي داشته باشد و افرادي که در آن أماکن دفن مي شوند به نحوي از فيوضات آن اماکن بهره مند شوند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ معاد از ديدگاه عقل و حديث، جعفر سبحاني.
2ـ معاد در قرآن، جوادي آملي.
3ـ معاد، شهيد مطهري.
[1]. حر عاملي، وسائل الشيعه، بيروت، موسسه آل البيت(ع)، ج3، ص162.
[2]. همان، ص163.
[3]. کليني، محمد بن يعقوب، اصول کافي، حج باب 66، ح14، ج4، ص543.
[4]. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البيان، بيروت، اعلمي، ج3، ص266.
[5]. نراقی، ملا احمد، مستند الشيعه، بيروت، موسسه آل البيت (ع) الاحياء التراث، ج3، ص278.
[6]. نوري، ميرزا حسين، مستدرک الوسائل، بيروت، موسسه آل البيت (ع)، ج2، ص308.
[7]. شجاعي، محمد، معاد يا بازگشت بسوي خدا، تهران، نشر شرکت سهامي انتشار، 1376ش، ج1، ص255.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 17 امرداد 01
- بازدید
- ۲۵۴
آيا دفن جسد در کنار مزارهاي پاک و مقدس، سبب کاهش عذاب ميت مي شود يا خير و چرا؟
- نشان کردن
پرسش
آيا دفن جسد در کنار مزارهاي پاک و مقدس، سبب کاهش عذاب ميت مي شود يا خير و چرا؟
پاسخ
جوار ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ و يا ديگر مزارهاي مقدسه، از برکات و عناياتي بهره منده است هر که در جوار آنان به خاک سپرده شود، تخفيف عذاب داشته و از برکات آن بزرگواران بهره مند مي گردند؛ ولي شرط اول اين بهره گيري، ايمان به خداوند منان و ولايت اهل بيت عصمت و طهارت ـ عليهم السلام ـ است. در بعد ايمان، اگر کسي ايمان به خداوند متعال نداشته باشد، خداوند منان هم به او توجه ندارد، چه رسد به اين که ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ به وي عنايت کنند. امّا در باب ولايت، روايات زيادي داريم که بعد از مردن و در قيامت، ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ به کسي توجه دارند که آنان را بشناسند. و راه شناختن امام در قيامت و ديگر عقبه هاي مرگ از انسان آن است که او در دنيا ايمان به ولايت ائمه ـ عليهم السلام ـ داشته باشد. لذا هر که از اين دو معيار بهره مند باشد، ولي در زندگي، کوتاهي و تقصيري داشته باشد، با عنايات آنان رفع مي گردد و با تخفيف عذاب و گرفتاري بهره مند مي گردند. لذا مستحب است بعد از مردن وصيت کند که در جوار مشاهد مشرفه دفن گردد. به نمونه اي از روايات اين گونه اشاره مي شود:
1. از امام صادق ـ عليه السلام ـ نقل شده که آن حضرت فرمود: «من دفن في الحرم أمن من الفزع الاکبر...» اگر کسي در حرم (مشاهد يکي از ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ ) دفن شود، از گرفتاري بزرگ در امان است».[1]
2. و باز فرموده است: «جايز نيست ميت را از محلّي که فوت شده است در محل غير از آن محل براي دفن نقل دهد، مگر اين که براي دفن در مشاهد ائمه ـ عليهم السلام ـ نقل و انتقال داده شود.[2]
3. از سليمان نقل شده است که شخصي در عرفات فوت کرد، در اين مورد مردد شديم که در آن جا دفن کنيم يا به حرم انتقال دهيم، کدام افضل تر است. به سوي ابي الحسن الرّضا ـ عليه السلام ـ نوشتيم و دستور خواستيم، آن حضرت نوشت: «به سوي حرم حمل کنيد که دفن در آن افضل است».[3] باز از خبر سليمان آمده است: زماني که حضرت يعقوب ـ عليه السلام ـ از دنيا رفت، از مصر به شام براي دفن انتقال دادند؛ چون محل دفن بسياري از انبياء آنجا بوده است.[4] در بعضي از روايات، بيت المقدس دارد.
و هم چنين نقل شده است: اگر کسي در جوار ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ از دنيا برود، جايز نيست آن را براي محل ديگر براي دفن حمل کنند.[5]
4. انس بن مالک از پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نقل مي کند که آن حضرت فرمود: هر که در حرم خدا (کعبه) و حرم رسول الله (ص) بميرد، خداوند روز قيامت آنان را آن گونه زنده مي کند که از ايمن شدگان اند.[6] بنا بر آنچه از روايات اشاره شد، دفن کردن اجساد در کنار مزار هاي مقدسه، موجب تخفيف عذاب مي گردد.
امّا اين که دفن در مشاهد مشرفه چگونه باعث تخفيف عذاب از آنان مي گردد، با اين دليل که: روح انسان بعد از مرگ به نحوي ارتباطي با بدن و قبر خاکي و جايي که بدن انسان در آن دفن مي شود، دارد؛ لذا بهتر است بدن ميت در مکان هاي شريفه مانند حرم و مشاهد مشرفه ائمه ـ عليهم السلام ـ دفن گردد، زيرا به دليل ارتباط خاص و توجه مخصوص اروح با ابدان مادي و قبور خاکي هيچ گاه مکان هاي ديگر حتي اگر مکان بد هم نباشد بلکه مکان عادي باشد با حرم و مشاهد شريفه يکسان نخواهد بود، چون ارتباط بين ارواح پاک و انبياء و ائمه ـ عليهم السلام ـ و بين قبور شريفه آنان توجه خاص آن را به قبور شريفه و به نقطه هاي که ابدان مطهره آنان در آن جاها مدفون است، به دنبال خواهد داشت و طبيعي است که اين مکان ها مشمول نظر و احاطه وجودي مخصوص آنان خواهد بود و ارواح پاک آنان در اين مکان ها حضور خاصي خواهند داشت تا جاي ديگر، حال اگر بدن ميت در اين مکانها و در نزديکي آنها مدفون باشد از برکات اين نظر و احاطه وجودي قبر ميت و روح که در آن به نحوي حضور دارد براي هميشه بهره مند خواهند بود. البته اين در صورت وجود صلاحيت و آمادگي براي استفاده است و نه در هر صورت و براي همه کس.[7]
از اين بيان معلوم مي شود که دفن شدن در اماکن متبرکه نظير جوار معصومين ـ عليهم السلام ـ و يا برخي مکان هاي که به نحوي متبرک اند و قداست دارد و يا قبرستان مؤمنان و شُهدا ممکن است آثار و برکاتي داشته باشد و افرادي که در آن أماکن دفن مي شوند به نحوي از فيوضات آن اماکن بهره مند شوند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ معاد از ديدگاه عقل و حديث، جعفر سبحاني.
2ـ معاد در قرآن، جوادي آملي.
3ـ معاد، شهيد مطهري.
[1]. حر عاملي، وسائل الشيعه، بيروت، موسسه آل البيت(ع)، ج3، ص162.
[2]. همان، ص163.
[3]. کليني، محمد بن يعقوب، اصول کافي، حج باب 66، ح14، ج4، ص543.
[4]. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البيان، بيروت، اعلمي، ج3، ص266.
[5]. نراقی، ملا احمد، مستند الشيعه، بيروت، موسسه آل البيت (ع) الاحياء التراث، ج3، ص278.
[6]. نوري، ميرزا حسين، مستدرک الوسائل، بيروت، موسسه آل البيت (ع)، ج2، ص308.
[7]. شجاعي، محمد، معاد يا بازگشت بسوي خدا، تهران، نشر شرکت سهامي انتشار، 1376ش، ج1، ص255.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 17 امرداد 01
- بازدید
- ۲۵۴
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.