آیا در قيامت کوه ها، درياها و هر آنچه در دنيا هست ازبين مي رود يا باقی مي مانند؟
آیا در قيامت کوه ها، درياها و هر آنچه در دنيا هست ازبين مي رود يا باقی مي مانند؟
پرسش
پاسخ
بعد از پايان اين عالم، يعني عالم دنيا و در آستانه ظهور قيامت، طبق آيات قرآن تغييرات و تحولات فراواني در اين عالم پيش مي آيد، به نحوي که طومار جهان درهم پيچيده مي شود، نور خورشيد دنيا خاموش شده و نظام آن دگرگون مي شود. و اين عالمي که آسمان و زمين در آن است، تبديل به يک عالم ديگري مي گردد که غير از اين زمين و آسمان باشند و به تعبير قرآن کريم : «روزى كه اين زمين به زمين ديگرى تبديل مىشود و آسمان ها به آسمان هاى ديگرى» «يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ[1]».
اما اين که منظور از اين تبديل، تبديل ذات است، يعنى به كلى اين زمين نابود مىشود و زمين ديگرى آفريده خواهد شد و قيامت در آن بر پا مىگردد؟ و يا منظور تبديل صفات است به اين معنى كه اين كره خاكى و همچنين آسمان ها ويران مىگردند و بر ويرانههاى آن ها زمين و آسمانى نو و تازه آفريده مىشود؟ كه نسبت به اين زمين و آسمان در سطحى بالاتر از نظر تكامل قرار دارند.
ظاهر بسيارى از آيات قرآن معنى دوم را میرساند:
در سوره مباکره فجر آمده است: «كَلَّا إِذا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا[2]»؛ زمانى فرا مىرسد كه زمين در هم كوبيده مىشود.
در سوره زلزال كه سخن از پايان جهان و آغاز قيامت است، میفرماید:«إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها[3]»؛ در آن زمان كه زمين به زلزله مىافتد و سنگينىهاى درونش بيرون مىريزد.
در سوره حاقه میفرماید: «وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ فَدُكَّتا دَكَّةً واحِدَةً فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَةُ[4]»؛ زمين و كوهها از جا برداشته مىشوند و در هم كوبيده مىشوند و در آن روز آن واقعه بزرگ تحقق مىيابد.
در سوره طه میفرماید: «وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبالِ فَقُلْ يَنْسِفُها رَبِّي نَسْفاً- فَيَذَرُها قاعاً صَفْصَفاً لا تَرى فِيها عِوَجاً وَ لا أَمْتاً- يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لا عِوَجَ لَهُ وَ خَشَعَتِ الْأَصْواتُ لِلرَّحْمنِ فَلا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْساً[5]»؛ از تو درباره كوهها سؤال مىكنند، بگو پروردگارم آنها را از هم متلاشى مىكند، سپس آن را به صورت زمينى هموار در مىآورد آن چنان كه اعوجاج و پستى و بلندى در آن نخواهى ديد، در آن روز مردم از دعوت كنندهاى كه هيچ انحرافى در او نيست، پيروى مىكنند و صداها در برابر خداوند مهربان، به خشوع مىگرايد آن چنان كه جز صداى آهسته نمىشنوى.
و همین طور آیات ديگر این معنا را میرساند، مانند : «کوه ها از جا کنده شده و سخت در هم کوفته مي شود.[6]» و سپس «همانند پشم زده شده نرم شده و بعد از آن به شکل گرد و غبار در آمده و در فضا پراکنده مي شود.[7]» بعد از کوه ها، نوبت به دريا ها و آب ها مي رسد: «در آن هنگام دريا ها افروخته شده همانند بخاري تبديل به هوا مي شوند[8] »
از مجموع اين آيات و همچنين آيات مختلفى كه مىگويد: انسان ها از قبرها بار ديگر برانگيخته مىشوند[9] به خوبى استفاده مىشود كه نظام كنونى جهان به اين صورت باقى نمىماند، ولى به كلى نابود نمىشود، بلكه اين جهان در هم مىريزد و زمين صاف و مسطح مىگردد، و مردم در زمينى تازه (و طبعا كامل تر و عالي تر به حكم آن كه عالم ديگر همه چيزش از اين جهان وسيع تر و كامل تر است) گام مىنهند.
طبيعى است كه اين جهان امروز ما استعداد پذيرش صحنههاى قيامت را ندارد و براى زندگى رستاخيز ما، تنگ و محدود است و همان گونه كه بارها گفتهايم شايد نسبت آن جهان به اين جهان، همچون نسبت اين جهان است به محدوده عالم جنين و رحم مادر.[10]
البته ما نمىتوانيم ترسيم دقيقى از جهان ديگر و ويژگي هايش در اين جهان داشته باشيم، همان گونه كه كودك در عالم جنين- اگر فرضا هم عقل كامل مىداشت نمىتوانست ويژگي هاى عالم بيرون از جنين را درك كند.ولى همين قدر مىدانيم كه دگرگونى عظيمى در اين جهانى كه هستيم پيدا مىشود، اين جهان به جهان كاملا جديدى تبديل مىشود، به هرحال این جهان مادی ازجهتی روی به سوی کمال دارد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. تفسير نمونه، ج10، ص: 392 .
2. تفسير نور الثقلين جلد 2 صفحه 555 .
3. ترجمه الميزان، ج12، ص: 129 .
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 17 امرداد 01
- بازدید
- ۸۹
آیا در قيامت کوه ها، درياها و هر آنچه در دنيا هست ازبين مي رود يا باقی مي مانند؟
- نشان کردن
پرسش
آیا در قيامت کوه ها، درياها و هر آنچه در دنيا هست ازبين مي رود يا باقی مي مانند؟
پاسخ
بعد از پايان اين عالم، يعني عالم دنيا و در آستانه ظهور قيامت، طبق آيات قرآن تغييرات و تحولات فراواني در اين عالم پيش مي آيد، به نحوي که طومار جهان درهم پيچيده مي شود، نور خورشيد دنيا خاموش شده و نظام آن دگرگون مي شود. و اين عالمي که آسمان و زمين در آن است، تبديل به يک عالم ديگري مي گردد که غير از اين زمين و آسمان باشند و به تعبير قرآن کريم : «روزى كه اين زمين به زمين ديگرى تبديل مىشود و آسمان ها به آسمان هاى ديگرى» «يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ[1]».
اما اين که منظور از اين تبديل، تبديل ذات است، يعنى به كلى اين زمين نابود مىشود و زمين ديگرى آفريده خواهد شد و قيامت در آن بر پا مىگردد؟ و يا منظور تبديل صفات است به اين معنى كه اين كره خاكى و همچنين آسمان ها ويران مىگردند و بر ويرانههاى آن ها زمين و آسمانى نو و تازه آفريده مىشود؟ كه نسبت به اين زمين و آسمان در سطحى بالاتر از نظر تكامل قرار دارند.
ظاهر بسيارى از آيات قرآن معنى دوم را میرساند:
در سوره مباکره فجر آمده است: «كَلَّا إِذا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا[2]»؛ زمانى فرا مىرسد كه زمين در هم كوبيده مىشود.
در سوره زلزال كه سخن از پايان جهان و آغاز قيامت است، میفرماید:«إِذا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزالَها وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها[3]»؛ در آن زمان كه زمين به زلزله مىافتد و سنگينىهاى درونش بيرون مىريزد.
در سوره حاقه میفرماید: «وَ حُمِلَتِ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ فَدُكَّتا دَكَّةً واحِدَةً فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْواقِعَةُ[4]»؛ زمين و كوهها از جا برداشته مىشوند و در هم كوبيده مىشوند و در آن روز آن واقعه بزرگ تحقق مىيابد.
در سوره طه میفرماید: «وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْجِبالِ فَقُلْ يَنْسِفُها رَبِّي نَسْفاً- فَيَذَرُها قاعاً صَفْصَفاً لا تَرى فِيها عِوَجاً وَ لا أَمْتاً- يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لا عِوَجَ لَهُ وَ خَشَعَتِ الْأَصْواتُ لِلرَّحْمنِ فَلا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْساً[5]»؛ از تو درباره كوهها سؤال مىكنند، بگو پروردگارم آنها را از هم متلاشى مىكند، سپس آن را به صورت زمينى هموار در مىآورد آن چنان كه اعوجاج و پستى و بلندى در آن نخواهى ديد، در آن روز مردم از دعوت كنندهاى كه هيچ انحرافى در او نيست، پيروى مىكنند و صداها در برابر خداوند مهربان، به خشوع مىگرايد آن چنان كه جز صداى آهسته نمىشنوى.
و همین طور آیات ديگر این معنا را میرساند، مانند : «کوه ها از جا کنده شده و سخت در هم کوفته مي شود.[6]» و سپس «همانند پشم زده شده نرم شده و بعد از آن به شکل گرد و غبار در آمده و در فضا پراکنده مي شود.[7]» بعد از کوه ها، نوبت به دريا ها و آب ها مي رسد: «در آن هنگام دريا ها افروخته شده همانند بخاري تبديل به هوا مي شوند[8] »
از مجموع اين آيات و همچنين آيات مختلفى كه مىگويد: انسان ها از قبرها بار ديگر برانگيخته مىشوند[9] به خوبى استفاده مىشود كه نظام كنونى جهان به اين صورت باقى نمىماند، ولى به كلى نابود نمىشود، بلكه اين جهان در هم مىريزد و زمين صاف و مسطح مىگردد، و مردم در زمينى تازه (و طبعا كامل تر و عالي تر به حكم آن كه عالم ديگر همه چيزش از اين جهان وسيع تر و كامل تر است) گام مىنهند.
طبيعى است كه اين جهان امروز ما استعداد پذيرش صحنههاى قيامت را ندارد و براى زندگى رستاخيز ما، تنگ و محدود است و همان گونه كه بارها گفتهايم شايد نسبت آن جهان به اين جهان، همچون نسبت اين جهان است به محدوده عالم جنين و رحم مادر.[10]
البته ما نمىتوانيم ترسيم دقيقى از جهان ديگر و ويژگي هايش در اين جهان داشته باشيم، همان گونه كه كودك در عالم جنين- اگر فرضا هم عقل كامل مىداشت نمىتوانست ويژگي هاى عالم بيرون از جنين را درك كند.ولى همين قدر مىدانيم كه دگرگونى عظيمى در اين جهانى كه هستيم پيدا مىشود، اين جهان به جهان كاملا جديدى تبديل مىشود، به هرحال این جهان مادی ازجهتی روی به سوی کمال دارد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. تفسير نمونه، ج10، ص: 392 .
2. تفسير نور الثقلين جلد 2 صفحه 555 .
3. ترجمه الميزان، ج12، ص: 129 .
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 17 امرداد 01
- بازدید
- ۸۹
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.