دسته بندي انسان ها در قيامت بر اساس چه ملاکی است؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

دسته بندي انسان ها در قيامت بر اساس چه ملاکی است؟

 
پاسخ کارشناسی

پاسخ

يکي از اعتقادات در همه اديان الهي، وجود قيامت و معاد براي انسانهاست، اين که پس از سپري شدن حيات دنيوي همه انسان ها خواهند مرد اما مرگ نابودي انسان نيست بلکه روح و حقيقت انسان زنده و جاويد است و سپس در زمان خاصي که خداوند مشخص مي فرمايد همه انسان ها در قيامت در حضور خداوند کريم به اعمال و رفتار آنها رسيدگي مي شود و نتيجه اعمال خوب و يا بد و بالاخره تکليف زندگي ابدي انسان ها مشخص مي شود.

وجود دسته ها و گروه ها در قيامت امري است که در صريح قرآن و روايات تأييد شده است در آيه شريفه اي از قرآن در اين باره آمده است که: «فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ الْقَيِّمِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُون[1]»؛ پس روى خود را به سوى دين درست و استوار فرادار پيش از آنكه روزى بيايد كه آن را از [جانب‏] خداى بازگشتى- يا بازگرداننده‏اى- نيست آن روز همه از هم جدا و پراكنده مى‏شوند- گروهى به بهشت مى‏روند و گروهى به دوزخ‏.

در آن روز هر قوم و گروهي با رهبر خويش وارد محشر مي گردند، در قرآن کریم در اين باره آمده است:

«يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُود[2]» او (فرعون) پيشاپيش قوم خود در روز قيامت خواهد بود و آنها را وارد آتش مي کنند و چه بد آبشخوری است که در آن وارد می‌شوند.

از طرفي آنان که در اين جهان رهبر و پيشواي متقيان و پرهيزکاران و صالحان بودند در روز قيامت نيز رهبر و جلودار آنان خواهند بود و آنان را به بهشت مي برند.

از جمله مواردي که بيانگر دسته و ملاک دسته بندي در قيامت است در سوره واقعه بيان شده است. در اين سوره درباره جدايي گروه ها و دسته‌جات انسان ها سخن به ميان مي آورد و مي فرمايد: «شما در آن روز سه دسته خواهيد بود ابتدا درباره اصحاب ميمنه سخن مي گويد و اين نشانه و علامتي است براي مؤمنان نيکوکار و اهل نجات و سپس به ذکر گروه دوم پرداخته مي فرمايد گروهي ديگر هستند که اصحاب شوم ناميده مي شوند. اصحاب المشئمه آنان گروهي هستند که بدبخت و تيره روز و بينوا هستند و نامه اعمالشان را به دست چپ ايشان مي دهند، که اين خود نشانه و علامتي است براي تيره بختي و جرم و جنايت آنها. گروه سوم نيز وجود دارند و قرآن اين گروه را چنين توصيف مي کند: «السابقون السابقون اولئک المقربون[3]» پيشگامان پيشگام آنها مقربانند».

سابقون کساني هستند که نه تنها در ايمان پيشگام بوده اند بلکه در اعمال خير و درک عمل به فضايل اخلاقي نيز پيش قدم بوده اند آنها در واقع الگو و اسوه مردم اند و امام و پيشواي راستين خلقند به همين دليل مقربان و نزديکان درگاه خداوند هستند. رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ درباره سابقون فرمودند: أ تدرون من السابقون إلى ظل اللّه يوم القيامة؟ قالوا اللّه و رسوله أعلم، قال: الذين إذا أعطوا الحق قبلوه، و إذا سئلوه بذلوه، و حكموا للناس كحكمهم لأنفسهم‏؛آنها کساني هستند که وقتي حق به آنها عرضه شود پذيرا مي شوند و از حق پيروي مي کنند و درباره مردم آن گونه حکم مي کنند که درباره خودشان عمل مي کنند.[4]

با توجه به مطالب بالا آن چه معيار و ملاک دسته بندي انسان ها در قيامت واقع مي شود عمل است همان که در روايت هست که امروز روز عمل است نه حساب و فردا (قيامت) روز حساب است نه عمل.[5]

از طرفي روح عمل هم به نيات و حالات دروني انسان بستگي دارد چنان که در روايت آمده است که همانا اعمال بر اساس نيات است.[6] لذا معيار دسته بندي و ملاک طبقه بندي انسان ها در قيامت در مرتبه اول نيات و حالات دروني آنهاست که منشاء و اساس اعمال آنان در دنيا بوده است. سپس عمل آنها مورد توجه قرار مي گيرد به عبارتي عملي در قيامت پذيرفته مي شود که بر اساس نيتي خالص و حالت دروني شفافي انجام گرفته باشد.

از اين رو از امام صادق ـ عليه السلام ـ روايت هست که خداوند مردم را در روز قيامت بر اساس نياتشان (حالات دروني شان) محشور مي گرداند.[7]

نتيجه گيري:

با توجه به مطالب گفته شده معيار و ملاک دسته بندي انسان ها در قيامت نيت ها و حالات دروني انسان ها مي باشد. همان چيزي که منشاء اعمال انسان در دنيا مي باشد. البته نيت هايي که به عمل هم رسيده و منجر به عمل شده باشد و به عبارت ديگر عملي مورد پذيرش يا عدم پذيرش واقع مي شود که تکيه گاه آن نيتي خالص و شفاف گرفته باشد.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ سید محمد حسین طباطبایی، ترجمه تفسير الميزان، سوره واقعه.

2ـ ناصر مکارم شیرازی و همکاران، تفسير نمونه، سوره واقعه.

 


[1]. روم / 43.

[2]. هود / 98.

[3]. واقعه / 7ـ11.

[4]. مراغی، احمد بن مصطفی، ‌تفسير مراغي، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ج27، ص134.

[5]. محمدي ري شهري، محمد، ميزان الحکمه، شیخی، محمد رضا، قم، دارالحديث، چاپ دوم، 1379ش، ج3، ص1163، ح3827.

[6]. محمدي ري شهري، محمد، ميزان الحکمه، ج13، ص6561، ح20947.

[7]. همان، ج13، ص6562، ح20955.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
16 امرداد 01
بازدید
۷۳
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.