انسان هاي نخستين که نه ديني براي شان بود، نه پيامبري، نه نمازي و... چگونه پس از مرگ مواخذه مي شوند؟
انسان هاي نخستين که نه ديني براي شان بود، نه پيامبري، نه نمازي و... چگونه پس از مرگ مواخذه مي شوند؟
پرسش
پاسخ
اگر منظور از انسان هاي نخستين حضرت آدم ـ عليه السلام ـ و فرزندان اوست، بايد گفت حضرت آدم خود پيامبر بوده و دين و شريعت داشته و بايد گفت اولين دين و شريعت را آورد و خود و تمام کساني که بعد از او و از ذريه او متولد شدند مکلف به دين او بودند لذا آنها با توجه به همان دين مؤاخذه و بازخواست مي شوند و همان طور که جمعيت زياد شد و اقوام مختلف به وجود آمد و چون مثل زمانه کنوني نبود که با هم ارتباط داشته باشند لذا حکمت الهي اقتضاء مي کرد در هر قوم و قبيله اي پيامبري مبعوث کند و دين و شريعت خود را از طريق آن پيامبر به مردم ابلاغ کند. قرآن نيز بر اين مطلب صحه گذاشته و مي فرمايد: «وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ[1]». براي هر قوم و قبيله اي رسول و پيامبري بوده است». و درجايي ديگر مي فرمايد: «وَلِکلِّ قَوْمٍ هَادٍ[2]». براي هر قومي هادي و هدايت کننده اي وجود داشته است.
لذا طبق آيات قرآن و حکمت الهي که بندگان خود را چون براي به کمال رسيدن خلق کرده و اگر دستورات به کمال رسيدن را به آنها ابلاغ نکند نقض غرض خود او مي شود، براي انسان هاي اوليه نيز پيامبر بوده و دين و شريعت داشته اند، لذا روز قيامت نيز طبق همان دستورات و احکام ابلاغ شده توسط پيامبر خويش مورد بازخواست قرار گرفته و عقاب و ثواب مي شوند اگر چه دين آنها بسيار ابتدائي و با دستورات کم بوده باشد، چون خداوند با توجه به سطح فکر و رشد بشر هم چنين با توجه به اقتضاءات جامعه دستورات خود را ابلاغ مي کردند و قطعا دين آنها به اندازه دين مبين اسلام گسترده و جامع نبوده است. فلذا مسلم است دين آنها در حق آنها نافذ است و طبق آن مؤاخذه مي شوند.
اگر منظور از انسان هاي نخستين، انسان هاي قبل از حضرت آدم است، زیرا اين احتمال وجود دارد که قبل از حضرت آدم ـ عليه السلام ـ انسان هاي ديگري در روي کره خاکي بوده باشند و زندگي کرده و از بين رفته باشند، و دستاوردهاي علمي دانشمندان و باستان شناسان نيز تا حدودي اين مطلب را تأييد مي کنند. در مورد آنها نيز مي توان گفت: آنها يا مکلف و صاحب عقل و اختيار بوده اند يا خير مانند حيوانات صاحب عقل و اختيار نبوده اند، در فرض دوم آنان فرقي با ساير حيوانات نداشته اند، نیازی به پیامبر و تکالیف نداشته اند، لذا بازخواست و مؤاخذه اي هم در کار نيست، زيرا بازخواست فرع تکليف و فرمان است.
اما در فرض اول بايد گفت حکمت الهی ایجاب میکند برای رساندن انسانها به کمال لازم است تکالیفی برای آنان قرار داده باشد، تا آنان با اختیار خود به کمال برسند؛ از این رو بر خداوند لازم است تکالیف و دستورات خود را به گونهای به آنان ابلاغ کند و در صورت عدم اجرای آن، انسانها را مورد مؤاخذه و عقاب قرار دهد و نمیتواند بدون ابلاغ تکالیف کسی را عقاب کند، چون عقاب بدون بيان قبيح است، اگر مولايي بدون اين که به عبد خود دستورات خود را ابلاغ کند او را عذاب کند قبيح است و خداوند نيز هرگز کار قبيح انجام نمي دهد و از شأن او به دور است؛ در نتيجه خداوند دستورات و فرامين در حدّ عقل آنان را براي آنها ابلاغ فرموده و طبق آنها مؤاخذه خواهد کرد و طبق آيه مبارکه «لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها[3]» خداوند هیچ کسی را بیش از اندازه توان او تکلیف نمی:ند، خداوند از هر گروه و از هر شخصي تنها به اندازه وسع و توان او تکليف مي خواهد..
نیز قابل ذکر است بسیاری از مسائل فکری، اجتماعي و اخلاقی را عقل تشخيص مي دهد، مثلاً اثبات خداي سبحان با عقل و برهان است و مسائلي مثل بدي ظلم و خوب بودن احسان و نيکي به ديگران، بدي خيانت و... را عقل تشخيص مي دهد، عقل مي فهمد مثلاً دزدي قبيح است، دروغ، خيانت، تعرض به ديگران و... زشت و ناپسنداند و بايد ترک گردند، در نتيجه عقل آدمي خيلي از مسائل خوب و بد را تشخيص مي دهد. لذا بر فرض که جايي پيامبر و هادي نبوده باشد، عقل خود مي تواند قاضي باشد و خداوند سبحان نيز طبق همان عقل و فهم و درک آنها و به همان مقدار، مؤاخذه و بازخواست مي کند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ علي رباني گلپايگاني عقايد استدلالي، ، ج2.
2ـ محسن خرازي، بداية المعارف، ج2.
3ـ محمد تقی مصباح يزدي آموزش عقايد، ، ج3.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 امرداد 01
- بازدید
- ۹۹
انسان هاي نخستين که نه ديني براي شان بود، نه پيامبري، نه نمازي و... چگونه پس از مرگ مواخذه مي شوند؟
- نشان کردن
پرسش
انسان هاي نخستين که نه ديني براي شان بود، نه پيامبري، نه نمازي و... چگونه پس از مرگ مواخذه مي شوند؟
پاسخ
اگر منظور از انسان هاي نخستين حضرت آدم ـ عليه السلام ـ و فرزندان اوست، بايد گفت حضرت آدم خود پيامبر بوده و دين و شريعت داشته و بايد گفت اولين دين و شريعت را آورد و خود و تمام کساني که بعد از او و از ذريه او متولد شدند مکلف به دين او بودند لذا آنها با توجه به همان دين مؤاخذه و بازخواست مي شوند و همان طور که جمعيت زياد شد و اقوام مختلف به وجود آمد و چون مثل زمانه کنوني نبود که با هم ارتباط داشته باشند لذا حکمت الهي اقتضاء مي کرد در هر قوم و قبيله اي پيامبري مبعوث کند و دين و شريعت خود را از طريق آن پيامبر به مردم ابلاغ کند. قرآن نيز بر اين مطلب صحه گذاشته و مي فرمايد: «وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ[1]». براي هر قوم و قبيله اي رسول و پيامبري بوده است». و درجايي ديگر مي فرمايد: «وَلِکلِّ قَوْمٍ هَادٍ[2]». براي هر قومي هادي و هدايت کننده اي وجود داشته است.
لذا طبق آيات قرآن و حکمت الهي که بندگان خود را چون براي به کمال رسيدن خلق کرده و اگر دستورات به کمال رسيدن را به آنها ابلاغ نکند نقض غرض خود او مي شود، براي انسان هاي اوليه نيز پيامبر بوده و دين و شريعت داشته اند، لذا روز قيامت نيز طبق همان دستورات و احکام ابلاغ شده توسط پيامبر خويش مورد بازخواست قرار گرفته و عقاب و ثواب مي شوند اگر چه دين آنها بسيار ابتدائي و با دستورات کم بوده باشد، چون خداوند با توجه به سطح فکر و رشد بشر هم چنين با توجه به اقتضاءات جامعه دستورات خود را ابلاغ مي کردند و قطعا دين آنها به اندازه دين مبين اسلام گسترده و جامع نبوده است. فلذا مسلم است دين آنها در حق آنها نافذ است و طبق آن مؤاخذه مي شوند.
اگر منظور از انسان هاي نخستين، انسان هاي قبل از حضرت آدم است، زیرا اين احتمال وجود دارد که قبل از حضرت آدم ـ عليه السلام ـ انسان هاي ديگري در روي کره خاکي بوده باشند و زندگي کرده و از بين رفته باشند، و دستاوردهاي علمي دانشمندان و باستان شناسان نيز تا حدودي اين مطلب را تأييد مي کنند. در مورد آنها نيز مي توان گفت: آنها يا مکلف و صاحب عقل و اختيار بوده اند يا خير مانند حيوانات صاحب عقل و اختيار نبوده اند، در فرض دوم آنان فرقي با ساير حيوانات نداشته اند، نیازی به پیامبر و تکالیف نداشته اند، لذا بازخواست و مؤاخذه اي هم در کار نيست، زيرا بازخواست فرع تکليف و فرمان است.
اما در فرض اول بايد گفت حکمت الهی ایجاب میکند برای رساندن انسانها به کمال لازم است تکالیفی برای آنان قرار داده باشد، تا آنان با اختیار خود به کمال برسند؛ از این رو بر خداوند لازم است تکالیف و دستورات خود را به گونهای به آنان ابلاغ کند و در صورت عدم اجرای آن، انسانها را مورد مؤاخذه و عقاب قرار دهد و نمیتواند بدون ابلاغ تکالیف کسی را عقاب کند، چون عقاب بدون بيان قبيح است، اگر مولايي بدون اين که به عبد خود دستورات خود را ابلاغ کند او را عذاب کند قبيح است و خداوند نيز هرگز کار قبيح انجام نمي دهد و از شأن او به دور است؛ در نتيجه خداوند دستورات و فرامين در حدّ عقل آنان را براي آنها ابلاغ فرموده و طبق آنها مؤاخذه خواهد کرد و طبق آيه مبارکه «لا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها[3]» خداوند هیچ کسی را بیش از اندازه توان او تکلیف نمی:ند، خداوند از هر گروه و از هر شخصي تنها به اندازه وسع و توان او تکليف مي خواهد..
نیز قابل ذکر است بسیاری از مسائل فکری، اجتماعي و اخلاقی را عقل تشخيص مي دهد، مثلاً اثبات خداي سبحان با عقل و برهان است و مسائلي مثل بدي ظلم و خوب بودن احسان و نيکي به ديگران، بدي خيانت و... را عقل تشخيص مي دهد، عقل مي فهمد مثلاً دزدي قبيح است، دروغ، خيانت، تعرض به ديگران و... زشت و ناپسنداند و بايد ترک گردند، در نتيجه عقل آدمي خيلي از مسائل خوب و بد را تشخيص مي دهد. لذا بر فرض که جايي پيامبر و هادي نبوده باشد، عقل خود مي تواند قاضي باشد و خداوند سبحان نيز طبق همان عقل و فهم و درک آنها و به همان مقدار، مؤاخذه و بازخواست مي کند.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ علي رباني گلپايگاني عقايد استدلالي، ، ج2.
2ـ محسن خرازي، بداية المعارف، ج2.
3ـ محمد تقی مصباح يزدي آموزش عقايد، ، ج3.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 امرداد 01
- بازدید
- ۹۹
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.