آيا بهشت همان گونه است که در روايات ذکر شده يا دليل اين توصيف چيزهايي است كه انسان آنها را مطلوب ميپندارد؟
آيا بهشت همان گونه است که در روايات ذکر شده يا دليل اين توصيف چيزهايي است كه انسان آنها را مطلوب ميپندارد؟
پرسش
پاسخ
اوصاف بهشت و جهنم همان است كه قرآن و احاديث بيان ميكند. زيرا بيان قرآن كريم و روايات معصومين از روي حدس و گمان و تقريب به ذهن و به جهت اينكه مطلوب نفس بشر است گفته نشده است،بلكه عين واقعيت است و اوصاف حقيقي بهشت و جهنم را بازگو مينمايد.
البته "آخرت با آن همه نعمت ها و عذاب هايش هر چند شباهتي با دنيا و لذائذ و آلامش دارد و همچنين انساني كه در آخرت وارد ميشود همان انساني است كه بعينه در دنيا بود - همچنان كه مقتضاي ظواهر كتاب و سنت همين است - و امّا نظامي كه حاكم بر آخرت است غير از نظامي است كه در دنياحاكم است چون آخرت، دار ابديت و بقاء است و دنيادار زوال و فناء است و به همين جهت انسان در بهشت ميخورد و مينوشد، ازدواج ميكند و لذت شهواني ميبرد ولي از آنجا دچار عوارضي دنيايي نميگردد.
و همچنين انسان دوزخي در آخرت بين آتش ميسوزد و سوزش آتش را ميچشد و از خوردني ها و نوشيدني ها و مسكن و همنشين دوزخيش شكنجه ميبيند ولي آثار سوختن دنيائي را ندارد )نه ذغال ميشود و نه خاكستر و نه ميميرد( و همچنين در آخرت عمريابدي و بيپايان دارد ولي آثار طول عمر دنيائي از قبيل كهولت و پيري و سال خوردگي را ندارد و همچنين سايرشؤون حيات دنيائي را دارد ولي آثار دنيائي آن را ندارد و اين نيست مگر بخاطر اينكه عوارض و لوازم نامبرده از لوازم نظام دنيوي است نه از لوازم مطلق نظام )چه دنيائي و چه آخرتي( پس دنيا دار تزاحم و مانع است ولي آخرت چنين نيست.[1]
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 امرداد 01
- بازدید
- ۹۶
آيا بهشت همان گونه است که در روايات ذکر شده يا دليل اين توصيف چيزهايي است كه انسان آنها را مطلوب ميپندارد؟
- نشان کردن
پرسش
آيا بهشت همان گونه است که در روايات ذکر شده يا دليل اين توصيف چيزهايي است كه انسان آنها را مطلوب ميپندارد؟
پاسخ
اوصاف بهشت و جهنم همان است كه قرآن و احاديث بيان ميكند. زيرا بيان قرآن كريم و روايات معصومين از روي حدس و گمان و تقريب به ذهن و به جهت اينكه مطلوب نفس بشر است گفته نشده است،بلكه عين واقعيت است و اوصاف حقيقي بهشت و جهنم را بازگو مينمايد.
البته "آخرت با آن همه نعمت ها و عذاب هايش هر چند شباهتي با دنيا و لذائذ و آلامش دارد و همچنين انساني كه در آخرت وارد ميشود همان انساني است كه بعينه در دنيا بود - همچنان كه مقتضاي ظواهر كتاب و سنت همين است - و امّا نظامي كه حاكم بر آخرت است غير از نظامي است كه در دنياحاكم است چون آخرت، دار ابديت و بقاء است و دنيادار زوال و فناء است و به همين جهت انسان در بهشت ميخورد و مينوشد، ازدواج ميكند و لذت شهواني ميبرد ولي از آنجا دچار عوارضي دنيايي نميگردد.
و همچنين انسان دوزخي در آخرت بين آتش ميسوزد و سوزش آتش را ميچشد و از خوردني ها و نوشيدني ها و مسكن و همنشين دوزخيش شكنجه ميبيند ولي آثار سوختن دنيائي را ندارد )نه ذغال ميشود و نه خاكستر و نه ميميرد( و همچنين در آخرت عمريابدي و بيپايان دارد ولي آثار طول عمر دنيائي از قبيل كهولت و پيري و سال خوردگي را ندارد و همچنين سايرشؤون حيات دنيائي را دارد ولي آثار دنيائي آن را ندارد و اين نيست مگر بخاطر اينكه عوارض و لوازم نامبرده از لوازم نظام دنيوي است نه از لوازم مطلق نظام )چه دنيائي و چه آخرتي( پس دنيا دار تزاحم و مانع است ولي آخرت چنين نيست.[1]
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 16 امرداد 01
- بازدید
- ۹۶
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.