نظر عالمان ديني در مورد تله پاتي چيست؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

نظر عالمان ديني در مورد تله پاتي چيست؟

 
پاسخ کارشناسی

پاسخ

مقدمه: اصطلاح تله پاتي را دانشمندي بنام مايرز در سال 1862 ميلادي وضع کرد. تعاريف مختلفي براي آن ارائه شده است، امّا تعريف کلي و جامعي که مي توان از آن ارائه کرد اين است که: تله پاتي کلمه اي است يوناني مرکب از تله به معناي دور و پاتي به معناي احساس، لذا در تعريف اصطلاحي آن گفته اند: تله پاتي عبارت است از مخابره تأثيرات از ذهن يک انسان به ذهن يک انسان زنده ديگر بدون توسل به مجاري جسماني مربوط به حواس. به عبارت ديگر ارتباط مستقيم ذهني ميان دو نفر است.

دانشمندان معتقدند اين توانايي به صورت ذاتي در همه اشخاص وجود دارد. امّا برخي به دلايلي از آن غافل هستند.[1]

حال پس از اين مقدمه درباره تله پاتي بررسي مي کنيم که آيا عالمان ديني و فقها هم در اين مورد نظري بيان کرده اند يا نه. با بررسي که در تفاسير و کتب مذهبي انجام شد، اين نتيجه دست داد که در برخي تفاسير (در ذيل آيه 94 سوره يوسف ـ عليه السلام ـ که از زبان حضرت يعقوب ـ عليه السلام ـ نقل مي شود که من بوي يوسف ـ عليه السلام ـ را استشمام مي کنم) توضيحاتي درباره قوت ذهن انسان داده اند و از جمله درباره تله پاتي گفته اند اين يک مسأله علمي و ثابت شده است که افراد مي توانند ارتباط ذهني با هم داشته باشند.  تله پاتي را اين گونه معرفي مي کنند: که تله پاتي يعني انتقال فکر کسي به ديگري از راه دور[2]  حتي مواردي مانند اينکه مادري به خاطر ناراحتي فرزندش که در جاي ديگري زندگي مي کند، بدون اطلاع از ناراحتي فرزند ناراحت مي شود و احساس نگراني مي کند از همين نوع تله پاتي به حساب مي آورند.

در تفسير نور در مورد تله پاتي چنين آمده است:

تله پاتي نوعي انتقال فکر و احساس به ديگري است که از راه دور انجام مي گيرد و اين به عنوان يک مسأله علمي مطرح است. يعني کساني که پيوند نزديک با هم دارند و يا داراي قدرت روحي خاصي هستند، اگر براي يکي از آنها درجايي اتفاقي افتاد، آن احساس به ديگري هم منتقل مي شود.[3]

ناگفته نماند که در برخي روايات هم اشاره جالبي به مسأله انتقال فکر و احساس شده است. از جمله اينکه شخصي از حضرت امام محمد باقر ـ عليه السلام ـ سوال کرد، گاهي اندوهناک مي شوم، بدون اينکه مشکل و ناراحتي داشته باشم يا حادثه ناگواري برايم اتفاق افتاده باشد، به گونه اي که خانواده و دوستانم اثر آن را در چهره ام مي بينند. اين چگونه است و علت آن چيست؟ حضرت در پاسخ آن مرد فرمودند: آري خداوند مومنان را از طينت واحدي آفريده است، لذا اگر در جايي به يکي از محبين آنها مصيبتي وارد شود بر ديگري هم تأثير مي گذارد.[4]

در تفسير نمونه هم درباره تله پاتي مطالبي بيان شده و آن را شاخه و قسمتي از سحر دانسته اند. البته اگر تقويت شود و به اراده و اختيار خود شخص در آيد، لذا اين علوم مثل سحر و جادو... اگر جنبه مثبت داشته باشد، مي توان از آنها استفاده صحيح کرد، ولي نبايد از آن براي اغفال و فريب افراد استفاده کرد.[5]

امّا اينکه نظر فقهاء در اين مورد چيست. بايد گفت با بررسي که در کتب فقهي و رساله هاي عملي انجام شد در خصوص اين مورد تله پاتي صحبتي نشده بود، اما در جواب استفتائي که از دفاتر مراجع معظم تقليد و فقهاء شد اين حکم را عنوان کردند که مواردي مانند تله پاتي اين حکم را دارد که اگر طرف مقابل مورد اذيت واقع شود و يا به اين کار راضي نباشد و ايذاء مومن را همراه داشته باشد، جايز نمي باشد.

حاصل این که با توجه به آنچه از سخنان برخي مفسرين ذکر شد، مي توان گفت اصل مسأله تله پاتي يا به عبارتي انتقال فکر از راه دور مسأله اي است که به عنوان يک واقعيتي مطرح مي باشد، لذا اين نکته نيز به ثبوت رسيده که نيروي اراده انسان قدرت فراواني دارد و هنگامي که در پرتو رياضت هاي نفساني قوي تر شود، کارش به جايي مي رسد که در اطراف خود مي تواند تأثير بگذارد. همان گونه که مرتاضان بر اثر رياضت اقدام به کارهاي عجيبي مي کنند، البته رياضتها گاهي مشروع و گاهي خلاف شرع مي باشد که رياضت خلاف شرع براي تقويّت اراده و نفس جايز نمي باشد.[6]

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ اعرابي، ترجمه غلامحسين، تله پاتي ذهني، چاپ موسسه انتشارات آبتين تهران.

2ـ تله پاتي عملي، تمرين هاي لازم براي تله پاتي، ترجمه بهنام جماليان، چاپ عطايي تهران.

3ـ سايت آفتاب به آدرس www.aftab.ir

4ـ تفاسير در ذيل آيه 94 سوره يوسف ـ عليه السلام ـ .

 


[1]. مصاحب، غلامحسين، دايرة المعارف فارسي، چاپ دوم، انتشارات امير کبير، 1380ش، ج1، ص622.

[2]. نجفي خميني، محمد جواد، تفسير آسان، انتشارات اسلاميه، تهران، 1398ش، ج8، ص200.

[3]. قرائتي، محسن، تفسير نور، چاپ مرکز فرهنگي درسهايي از قرآن، تهران، 1383ش، ج6، ص155.

[4]. نجفي خميني، تفسيرآسان، ج8، ص20.

[5]. مکارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، چاپ دارالکتب الاسلاميه، تهران، 1374ش، ج1، ص383.

[6]. همان، ص384.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
30 تیر 01
بازدید
۱۴۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.