چرا راجع به تحقیقاتی که اخیراً یک دانشمند ژاپنی بر روی آب و 99 تا از اسم های مبارک خدا انجام داده است، جهت ترویج دین اسلام، تحقیق نمی کنید؟
چرا راجع به تحقیقاتی که اخیراً یک دانشمند ژاپنی بر روی آب و 99 تا از اسم های مبارک خدا انجام داده است، جهت ترویج دین اسلام، تحقیق نمی کنید؟
پرسش
پاسخ
پاسخ این پرسش را در قالب چند نکته بیان می کنیم:
نکته 1: راه های رسیدن به خداوند به عدد مخلوقات خداوند است (الطرق الی الله بعدد الخلائق)
چرا که خداوند متعال خالق تمام موجودات عالم هستی است و هر آفریده ای اثر، جلوه و نمودی از آفریننده خود است (دل هر ذره را که بشکافی / آفتابیش در میان بینی) به همین سبب انسان اگر به هر پدیده ای عمیقاً نظر کند خداوند را در آن پیدا می کند، لذا تمام علوم می توانند از روش و سبک خاص خود، خداشناسی و خدا یابی کنند.
نکته 2: هر علمی عهده دار پاسخ گویی به سوالاتی است که در دایره وظایف و تفحّص همان علم مطرح می شود و هیچ گروه علمی و دانشگاهی نمی تواند به همه سوالات در همه زمینه ها پاسخ دهد و تنها در حیطه تخصص خود پاسخ گوی سوالات علمی است و لذا هر دانشمندی حق دارد تنها در حیطه تخصص خودش اظهار نظر کند و این لازمه مرزبندی و تفکیک علوم است و موجب می شود، علوم از عمق بیشتری برخوردار شده و از اشتباهات مصونیت بیشتری داشته باشد.
نکته 3: علوم مختلف روش های متفاوت و متناسب با خود دارند و نمی توان روش یک علم را در علم دیگری که تفاوت جوهری با آن دارد، به کار برد، مثلاً علوم طبیعی مثل فیزیک از طریق آزمایش و مشاهده به دنبال پاسخ پرسش های خود هستند و علوم عقلی توسط برهان و استدلال عقلی مسائل خود را حل می کنند و علوم نقلی مثل تاریخ با روش بررسی و دقت در منقولات به حل مسائل خود می پردازد.
با توجه به نکات فوق برای اندیشمندان و هم چنین دانشگاهی میسور نیست همه راه های رسیدن به خداوند و صفاتش اعم از عقلي و نقلی و تجربی را مورد تحقیق و بررسی کامل و دقت قرار دهند و متکفل تبیین و ترویج تمام آن باشند، چرا که علوم حوزوی وظایف و روش خاص خود را دارند و مساله مطرح شده در سوال، نیازمند روش های آزمایشگاهی و تجربی است و این چنین تحقیقاتی از توان و وظایف حوزه علمیه خارج است، بلکه حوزه علمیه تنها متکفل گروه خاصی از علوم است که شامل علومی مثل فلسفه، کلام، منطق، اصول فقه از گروه علوم عقلی و فقه، تاریخ، اخلاق، ادبیات، لغت، معانی، بیان و بدیع از دسته علوم نقلی می باشد و این علوم تنها وظیفه بسیار مهمی است که ادای آن بسیار مشقّت دارد، لذا نمی توان، انتظار داشت این گونه تحقیقات را حوزه علمیه انجام دهد و اگر هم انجام دهد از دقت و کار آمدی کار تخصصی اش برخوردار نخواهد بود.
نکته 4: امر ترویج دین مبین اسلام امریست بسیار مهم و این امر یکی از وظایف بسیار مهم حوزه علمیه است، لکن این به این معنی نیست تنها حوزه علمیه وظیفه ترویج دین را عهده دار است، بلکه هر مسلمان به نوبه خود وظیفه دارد در دایره تخصص خود با روش علمی و تحقیقی در حدّ توان به این مهم بپردازد، لذا ترویج دین اسلام از طریق تحقیقات تجربی و آزمایشگاهی این چنینی، وظیفه دانشمندان و دانشجویان مسلمانی است که در علوم طبیعی مهارت دارند و فعالیت می کنند.
نکته 5: بسیاری از افراد که با علوم جدید آشنایی دارند و دغدغه ترویج دین نیز دارند به فکر می افتند که گزاره های دینی را با رویکرد علمی تفسیر کنند یا نتایج علوم را برای تثبیت عقاید خود و دیگران استفاده کنند، غافل از این که علوم تجربی روز به روز در حال پیشرفت است و مدام تاریخ مصرف آن به سر می آید، لذا اگر گزاره های اعتقادی به علومی که صد در صد ثابت نشده اند وابسته گردد، پس از تغییر و یا ابطال، آن گزاره اعتقادی وابسته به آن نیز زیر سوال می رود، حال این که با ضوابط عقلی ثابت و تعبد شرعی که متکی به این گزاره هاست، دیگر نیاز به کار گرفتن این نوع گزاره ها در شرع نیست یا اگر به کار گرفته می شود، باید به عنوان احتمال و غیر حتمی مطرح شود تا مشکل فوق پیش نیاید. در ضمن همه این نکات بنابر این فرض است که این تحقیقات که شما فرمودید از آن دسته از تحقیقاتی باشد که 100% صحیح است که خود این مسأله نیاز به دقت و بررسی بسیار دارد و به راحتی نمی توان آن را قبول کرد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 30 تیر 01
- بازدید
- ۶۳
چرا راجع به تحقیقاتی که اخیراً یک دانشمند ژاپنی بر روی آب و 99 تا از اسم های مبارک خدا انجام داده است، جهت ترویج دین اسلام، تحقیق نمی کنید؟
- نشان کردن
پرسش
چرا راجع به تحقیقاتی که اخیراً یک دانشمند ژاپنی بر روی آب و 99 تا از اسم های مبارک خدا انجام داده است، جهت ترویج دین اسلام، تحقیق نمی کنید؟
پاسخ
پاسخ این پرسش را در قالب چند نکته بیان می کنیم:
نکته 1: راه های رسیدن به خداوند به عدد مخلوقات خداوند است (الطرق الی الله بعدد الخلائق)
چرا که خداوند متعال خالق تمام موجودات عالم هستی است و هر آفریده ای اثر، جلوه و نمودی از آفریننده خود است (دل هر ذره را که بشکافی / آفتابیش در میان بینی) به همین سبب انسان اگر به هر پدیده ای عمیقاً نظر کند خداوند را در آن پیدا می کند، لذا تمام علوم می توانند از روش و سبک خاص خود، خداشناسی و خدا یابی کنند.
نکته 2: هر علمی عهده دار پاسخ گویی به سوالاتی است که در دایره وظایف و تفحّص همان علم مطرح می شود و هیچ گروه علمی و دانشگاهی نمی تواند به همه سوالات در همه زمینه ها پاسخ دهد و تنها در حیطه تخصص خود پاسخ گوی سوالات علمی است و لذا هر دانشمندی حق دارد تنها در حیطه تخصص خودش اظهار نظر کند و این لازمه مرزبندی و تفکیک علوم است و موجب می شود، علوم از عمق بیشتری برخوردار شده و از اشتباهات مصونیت بیشتری داشته باشد.
نکته 3: علوم مختلف روش های متفاوت و متناسب با خود دارند و نمی توان روش یک علم را در علم دیگری که تفاوت جوهری با آن دارد، به کار برد، مثلاً علوم طبیعی مثل فیزیک از طریق آزمایش و مشاهده به دنبال پاسخ پرسش های خود هستند و علوم عقلی توسط برهان و استدلال عقلی مسائل خود را حل می کنند و علوم نقلی مثل تاریخ با روش بررسی و دقت در منقولات به حل مسائل خود می پردازد.
با توجه به نکات فوق برای اندیشمندان و هم چنین دانشگاهی میسور نیست همه راه های رسیدن به خداوند و صفاتش اعم از عقلي و نقلی و تجربی را مورد تحقیق و بررسی کامل و دقت قرار دهند و متکفل تبیین و ترویج تمام آن باشند، چرا که علوم حوزوی وظایف و روش خاص خود را دارند و مساله مطرح شده در سوال، نیازمند روش های آزمایشگاهی و تجربی است و این چنین تحقیقاتی از توان و وظایف حوزه علمیه خارج است، بلکه حوزه علمیه تنها متکفل گروه خاصی از علوم است که شامل علومی مثل فلسفه، کلام، منطق، اصول فقه از گروه علوم عقلی و فقه، تاریخ، اخلاق، ادبیات، لغت، معانی، بیان و بدیع از دسته علوم نقلی می باشد و این علوم تنها وظیفه بسیار مهمی است که ادای آن بسیار مشقّت دارد، لذا نمی توان، انتظار داشت این گونه تحقیقات را حوزه علمیه انجام دهد و اگر هم انجام دهد از دقت و کار آمدی کار تخصصی اش برخوردار نخواهد بود.
نکته 4: امر ترویج دین مبین اسلام امریست بسیار مهم و این امر یکی از وظایف بسیار مهم حوزه علمیه است، لکن این به این معنی نیست تنها حوزه علمیه وظیفه ترویج دین را عهده دار است، بلکه هر مسلمان به نوبه خود وظیفه دارد در دایره تخصص خود با روش علمی و تحقیقی در حدّ توان به این مهم بپردازد، لذا ترویج دین اسلام از طریق تحقیقات تجربی و آزمایشگاهی این چنینی، وظیفه دانشمندان و دانشجویان مسلمانی است که در علوم طبیعی مهارت دارند و فعالیت می کنند.
نکته 5: بسیاری از افراد که با علوم جدید آشنایی دارند و دغدغه ترویج دین نیز دارند به فکر می افتند که گزاره های دینی را با رویکرد علمی تفسیر کنند یا نتایج علوم را برای تثبیت عقاید خود و دیگران استفاده کنند، غافل از این که علوم تجربی روز به روز در حال پیشرفت است و مدام تاریخ مصرف آن به سر می آید، لذا اگر گزاره های اعتقادی به علومی که صد در صد ثابت نشده اند وابسته گردد، پس از تغییر و یا ابطال، آن گزاره اعتقادی وابسته به آن نیز زیر سوال می رود، حال این که با ضوابط عقلی ثابت و تعبد شرعی که متکی به این گزاره هاست، دیگر نیاز به کار گرفتن این نوع گزاره ها در شرع نیست یا اگر به کار گرفته می شود، باید به عنوان احتمال و غیر حتمی مطرح شود تا مشکل فوق پیش نیاید. در ضمن همه این نکات بنابر این فرض است که این تحقیقات که شما فرمودید از آن دسته از تحقیقاتی باشد که 100% صحیح است که خود این مسأله نیاز به دقت و بررسی بسیار دارد و به راحتی نمی توان آن را قبول کرد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 30 تیر 01
- بازدید
- ۶۳
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.