آيا مساله قمر در عقرب از نظر شرعي واقعيت دارد؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

آيا مساله قمر در عقرب از نظر شرعي واقعيت دارد؟ و علاوه بر ازدواج، درباره رفتن به خانه نو و... صادق است؟

 
پاسخ کارشناسی

پاسخ

 قمر در عقرب پديده اي نجومي است و توضيح آن به اين صورت است که: ماه در گردش خود به دور زمين، مداري دارد که اين مدار به برج هايي تقسيم شده و در هر زمان در يکي از اين مناطق قرار مي گيرد، يکي از آن مناطق برج عقرب (يکي ازصورت هاي فلکي) است، و براي تشخيص اين موقعيت بايد به تقويم هاي نجومي و اهل فنّ آن رجوع کنيد.

اما نکته قابل توجه اين که لحظه ها و مکان ها در ظاهر مانند هم هستند، ولي در باطن با هم فرق دارند، مثلاً در ميان روزها روز جمعه داراي اثرات و ويژگي هاي خاصي است، و در ميان ساعات شبانه روز، وقت سحر، اثرات و خصوصيات خاصي دارد، هم چنان که در ميان ماه ها ماه مبارک رمضان، داراي برکات زيادي است و يا در بعضي از روايات آمده است که بعضي از لحظه ها داراي اثرات خاصي است از جمله استجابت دعا و در هنگام نزول باران و... .[1]

بنابراين طبق مباني اسلام در عالم، حقایق و وقايعي وجود دارد که ناخودآگاه تأثيراتي در بقيه موجودات از جمله انسان و زندگي او دارند. يکي از آنها پديده قمر در عقرب است که حضرات معصومين بعضي از کارها را در آن موقع نهي کرده اند از جمله ازدواج و سفر کردن و حجامت.

از جمله اين که امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايند: «هر کس در موقع قمر در عقرب، ازدواج کند يا مسافرت کند نيکي و خوبي نبيند».[2]

در روايتي آمده: «حجامت کردن در روز چهارشنبه هنگامي که قمر در عقرب باشد، نبايد انجام بگيرد».[3]

به خاطر همین علماء شيعه به کراهت ازدواج در هنگام قمر در عقرب، فتوا داده اند.[4]

هر چند براي رفع کراهت و دوري از بلاء صدقه و دعاء خواندن بسيار تأکيد شده است.[5]

در پايان دو نکته را متذکر می شویم:

یکی آن  که غير از موارد ذکر شده (ازدواج، سفر، حجامت) مواردي از جمله به خانه نو رفتن و غير آن در روايات اهلبيت ـ عليهم السلام ـ ديده نشده است. هر چند بعضي از منجمين به طور کلي می گويند از هر کار جديد و نويي در هنگام قمر در عقرب بايد دوري کرد.

 نکته ديگر اين که بعضي از محدثين می گويند منظور از کراهت داشتن ازدواج در زمان قمر در عقرب، مجامعت و آميزش زوجين مي باشد نه مراسم عروسي و عقد کردن.[6]

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ  طباطبايي، محمد حسین، الميزان، ج19، ص114 به بعد.

 


[1]. ر.ک: قمي، شيخ عباس، مفاتيح الجنان.

[2]. ر.ک: حر عاملي، وسائل الشيعه، (باب 11 از ابواب آداب سفر حج)، ج8، ص266، ح1 و ج14، ص80، ح1.

[3]. ر.ک: مجلسي، محمد تقی ، حلية المتقين، مشهد، شرکت به نشر، چاپ چهارم، 1386ش، ص191.

[4]. موسوي خميني، سيد روح الله، تحرير الوسيله، قم، مؤسسه نشر اسلامي، 1415ق، ج2، ص213، مساله 5.

[5].همو، حلية المتقين، ، ص357.

[6]. همان، ص92.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
30 تیر 01
بازدید
۲۱۲
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.