آيا ممكن است خداوند در تقدير بعضي از انسانها، سلب وجود را قرار دهد و آنها را معدوم گرداند؟
آيا ممكن است خداوند در تقدير بعضي از انسانها، سلب وجود را قرار دهد و آنها را معدوم گرداند؟
پرسش
پاسخ
واژه قَدَر به معنای اندازه، و تقدیر به معنای سنجش و اندازه گیری و چیزی را با اندازه معیّنی ساختن است، منظور از تقدیر الهی این است که خدای حکیم برای هر پدیده اندازه و حدود کمّی و کیفی و زمانی و مکانی خاصی قرار داده است که تحت تأثیر علل و عوامل تدریجی، تحقق می یابد.[1]
همان گونه که وجود هر پدیده انتساب به اذن و مشیّت تکوینی خدا دارد، و بدون اذن او هیچ موجودی پا به عرصه وجود نمی نهد، هم چنین پیدایش هر چیزی مستند به تقدیر الهی است و بدون آن، هیچ موجودي مشکل و حدود ويژه خودش را نمی یابد و به سرانجام خودش نمی رسد، و این خدای متعال است که وجود جهان و انسان و همه شئون وجودی او را، در دست قدرت خود دارد و همواره به آن ها وجود می بخشد و نو به نو آن ها را می آفریند و هیچ موجودی در هیچ حالی و در هیچ زمانی، بی نیاز از او نیست و استقلالی از او ندارد. کما این که عدم هر پدیده ای بدون اراده الهی ممکن نیست.
خداوند معدوم شدن را برای هیچ انسانی تقدیر نکرده است، برای این که اگر قرار باشد برای انسانی که به منظور غایت و هدفی آفریده است، سلب وجود و نابودی را تقدیر کند، مستلزم پیامدهای زیر خواهد بود:
1ـ اگر خداوند دانای حکیم برای انسانی، سلب وجود ونابودی را تقدیر کند، لازمه این تقدیر آن است که اراده خداوند دانای حکیم، به صورت گزاف و بی حساب به ایجاد او تعلق گرفته باشد ، چون در روايات آمده است که «خلقتم للبقاء لا للفناء[2]» یعني انسان ها برای باقی ماندن آفریده شده اند نه برای فانی شدن.
انسان باقی و جاوید دارای فطرت مایل به جاودانگی، نباید فانی و معدوم شود.
2ـ تقدیر سلب وجود و معدوم شدن انسان، با وعده پاداش که برای صالحان و وعده کیفر برای مجرمان داده شده است، سازگاری ندارد، بلکه خلف وعده های خداوند را در پی دارد، زیرا خداوند به وسیله تقدیر نابودی وی، عملاً مانع از رسیدن وی به وعده های خود شده است و حال آن که خداوند در قرآن می فرماید: خداوند وعده خلافی نمی کند.[3]
3ـ تقدیر سلب وجود و معدوم شدن انسان، با مسئله معاد سازگاری ندارد، بلکه مستلزم بطلان است. وقتی خداوند نابودی وی را مقدر نموده است دیگر امکان برگشتن وجود ندارد، پس معاد هم باطل می شود.
در پایان اضافه می شود که البته، امکان نابودی انسان یا موجودات دیگر، عقلاً وجود دارد و اگر کاری ممکن بود، می تواند قدرت الهی به آن تعلق گیرد کما این که وجود اشیاء بعد از نابودی مطلق آن ها ممکن بود اما خداوند چنین اراده اي فرموده است.
ضمنا اگر مراد شما عدم ایجاد برخی ممکنات است، مثل این که فرزند دهم من در دنیا نیست و امکان وجود دارد، اما خداوند ایجاد آن را اراده نکرده است، چنین ممکناتی تا بی نهایت فرض می شوند بنابر اين حكمت خداوند بايد در اين موارد حاكم باشد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 23 تیر 01
- بازدید
- ۶۷
آيا ممكن است خداوند در تقدير بعضي از انسانها، سلب وجود را قرار دهد و آنها را معدوم گرداند؟
- نشان کردن
پرسش
آيا ممكن است خداوند در تقدير بعضي از انسانها، سلب وجود را قرار دهد و آنها را معدوم گرداند؟
پاسخ
واژه قَدَر به معنای اندازه، و تقدیر به معنای سنجش و اندازه گیری و چیزی را با اندازه معیّنی ساختن است، منظور از تقدیر الهی این است که خدای حکیم برای هر پدیده اندازه و حدود کمّی و کیفی و زمانی و مکانی خاصی قرار داده است که تحت تأثیر علل و عوامل تدریجی، تحقق می یابد.[1]
همان گونه که وجود هر پدیده انتساب به اذن و مشیّت تکوینی خدا دارد، و بدون اذن او هیچ موجودی پا به عرصه وجود نمی نهد، هم چنین پیدایش هر چیزی مستند به تقدیر الهی است و بدون آن، هیچ موجودي مشکل و حدود ويژه خودش را نمی یابد و به سرانجام خودش نمی رسد، و این خدای متعال است که وجود جهان و انسان و همه شئون وجودی او را، در دست قدرت خود دارد و همواره به آن ها وجود می بخشد و نو به نو آن ها را می آفریند و هیچ موجودی در هیچ حالی و در هیچ زمانی، بی نیاز از او نیست و استقلالی از او ندارد. کما این که عدم هر پدیده ای بدون اراده الهی ممکن نیست.
خداوند معدوم شدن را برای هیچ انسانی تقدیر نکرده است، برای این که اگر قرار باشد برای انسانی که به منظور غایت و هدفی آفریده است، سلب وجود و نابودی را تقدیر کند، مستلزم پیامدهای زیر خواهد بود:
1ـ اگر خداوند دانای حکیم برای انسانی، سلب وجود ونابودی را تقدیر کند، لازمه این تقدیر آن است که اراده خداوند دانای حکیم، به صورت گزاف و بی حساب به ایجاد او تعلق گرفته باشد ، چون در روايات آمده است که «خلقتم للبقاء لا للفناء[2]» یعني انسان ها برای باقی ماندن آفریده شده اند نه برای فانی شدن.
انسان باقی و جاوید دارای فطرت مایل به جاودانگی، نباید فانی و معدوم شود.
2ـ تقدیر سلب وجود و معدوم شدن انسان، با وعده پاداش که برای صالحان و وعده کیفر برای مجرمان داده شده است، سازگاری ندارد، بلکه خلف وعده های خداوند را در پی دارد، زیرا خداوند به وسیله تقدیر نابودی وی، عملاً مانع از رسیدن وی به وعده های خود شده است و حال آن که خداوند در قرآن می فرماید: خداوند وعده خلافی نمی کند.[3]
3ـ تقدیر سلب وجود و معدوم شدن انسان، با مسئله معاد سازگاری ندارد، بلکه مستلزم بطلان است. وقتی خداوند نابودی وی را مقدر نموده است دیگر امکان برگشتن وجود ندارد، پس معاد هم باطل می شود.
در پایان اضافه می شود که البته، امکان نابودی انسان یا موجودات دیگر، عقلاً وجود دارد و اگر کاری ممکن بود، می تواند قدرت الهی به آن تعلق گیرد کما این که وجود اشیاء بعد از نابودی مطلق آن ها ممکن بود اما خداوند چنین اراده اي فرموده است.
ضمنا اگر مراد شما عدم ایجاد برخی ممکنات است، مثل این که فرزند دهم من در دنیا نیست و امکان وجود دارد، اما خداوند ایجاد آن را اراده نکرده است، چنین ممکناتی تا بی نهایت فرض می شوند بنابر اين حكمت خداوند بايد در اين موارد حاكم باشد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 23 تیر 01
- بازدید
- ۶۷
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.