آيا شخصي که زنا کرده بعداً با عيال او هم زنا مي کنند؟ چرا زنش يا دخترش باید تقاص گناه او را بپردازند؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

آيا شخصي که زنا کرده بعداً با عيال او هم زنا مي کنند؟ چرا زنش يا دخترش باید تقاص گناه او را بپردازند؟

 
پاسخ کارشناسی

پاسخ

بدون شک زنا يکي از گناهان کبيره است که به کبيره بودنش تصريح شده است چنان که امام صادق ـ عليه السلام ـ[1] امام کاظم ـ عليه السلام ـ امام رضا ـ عليه السلام ـ و امام جواد ـ عليه السلام ـ بدان اشاره فرموده اند و براي کبيره بودنش به آيه 68 سوره فرقان متمسک شده اند که مي فرمايد: «از جمله صفات بندگان خدا آن است که نپرستند و نخوانند با خداي به حق، خداي ديگري را (يعني مشرک نباشند) و آن نفسي که خداوند کشتنش را حرام فرموده نکشند و زنا نکنند و کسيکه اينها را به جا آورد (شرک، قتل، زنا) برسد و ببيند جزاي خود را که شکنجه اش در روز قيامت دو چندان است و هميشه به خواري در آتش است».

زنا علاوه بر آثار اخروي، آثار دنيوي هم دارد. بعضي آثار آن طبق روايات به خود فرد بر مي گردد. امام باقر ـ عليه السلام ـ فرمود: زنا شش اثر دارد: سه اثر در دنيا و سه اثر در آخرت. اما آثار دنيوي زنا: 1. نور صورت و آبرو را مي برد. 2. رزق را کم مي کند؛ 3. مرگ و نيستي را نزديک مي کند.

اما آثار اخروي آن: 1. غضب پروردگار، 2. سختي حساب، 3. جاودان ماندن در آتش را ايجاب مي نمايد.[2]

 حضرت رسول اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمودند: هرگاه پس از من زنا زياد شود مرگ ناگهاني زياد مي شود.[3] و بعضي آثار در صورت فراگير شدن آن تمام جامعه را در بر مي گيرد و نيز در مکتوب امام صادق ـ عليه السلام ـ است که خداوند زنا را حرام فرموده براي اين که سبب فسادهايي مانند قتل نفس و از بين رفتن نسب ها و ترک تربيت اطفال و به هم خوردن ارث مي شود.[4]

با همه اين اوصاف لازمه اينکه نعوذ بالله کسي مرتکب زنا شود اين نيست که با عيال او هم زنا کنند. اگر چه خود زن قصد زنا نداشته باشد. زيرا نظام عالم هستي، نظام عِلّي و معلولي است و بايد بين علت و معلول سنخيّت و هماهنگي و ربط وجود داشته باشد. خداوند متعال هم در قرآن کريم مي فرمايد: «هيچ گنهکاري بار گناه ديگري را به دوش نمي کشد».[5]

اما اينکه در بعضي روايات اشاره شده که «... زنا نکنيد که زنان تان زنا مي دهند» اولاً از اين روايات مورد سئوال شما استفاده نمي شود، زيرا از اين روايت استفاده مي شود که زن از روي اختيار خودش زنا مي دهد و نه از روي اکراه. پس جبري در کار نيست که اگر فردي مرتکب زنا شود ناچاراً با زن يا دخترش زنا مي کنند. اگر چه آنان مايل نباشند و اينچنين نيست که در آخرت هم ناموس فرد زناکار به خاطر اينکه گناه آنان اثر گناه فرد ديگري است عذاب شوند. بلکه به خاطر اينکه گناه شان از روي اختيار بوده عذاب مي شوند. زيرا عذاب به عملي تعلق مي گيرد که از روي علم و اختيار باشد.

ثانياً روان شناسان بر اين باورند که رفتار و گفتار زن و شوهر در استحکام بخشيدن به نظام خانواده و عدم آن تأثير مستقيم دارد. پس اگر فردي مرتکب زنا شود و خود را بي قيد و بند بداند، ممکن است زن هم در مقابل بگويد من هم مي خواهم آزاد و بي قيد و بند باشم و مرتکب زنا بشود و اين خود مؤيّد روايت است.

ثالثاً منظور از اين روايات و امثال آنها اين است که مرتکب زنا نشويد که اگر اين گناه در جامعه رواج پيدا کند دامان شما را نيز خواهد گرفت اگر چه ميل و رضايت به آن نداشته باشيد. زيرا کارهايي که يک فرد انجام مي دهد، امکان دارد کم کم فراگير شده و تبديل به سنت و بدعتي نيز بشوند و وقتی قبح یک گناه در جامعه از بین برود ممکن است همه را مبتلا کند.

اما اگر فرد مرتکب زنا شد اولاً بايد توبه کند و تصميم بگيرد که هرگز به دنبال آن نرود و خداوند ارحم الراحمين است و ان شاء الله مشمول غفران الهي مي شود. زيرا طبق روايات مرتکب کبيره هم مشمول غفران الهي مي شود.[6] ثانياً در مورد اين گناه با کسي صحبت نکند زيرا رواج و شيوع گناه، خود گناهي ديگر است.

 


[1]. کليني، محمد بن يعقوب، اصول کافي، کتاب ايمان و کفر، باب گناهان کبيره، دارالکتب الاسلاميه، 1365ش، ج2، ص286.

[2]. اصول کافي، همان، باب ربا، ج5، ص541.

[3]. حرعاملي،محمد بن حسن، وسائل الشيعه، کتاب النکاح، قم، مؤسسه آل البيت، 1409ق، ج16، ص273، باب 1.

[4]. مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، بيروت، مؤسسه الوفاء، 1404ق، ج6، ص98.

[5]. انعام / 65.

[6]. اصول کافي، کتاب ايمان و کفر، باب گناهان کبيره.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
23 تیر 01
بازدید
۵۱
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.