آيا جن زدگي واقعيت دارد و آيا جن مي تواند وارد وجود انسان شود و موجبات اذيت و آزار او را فراهم کند؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

آيا جن زدگي واقعيت دارد و آيا جن مي تواند وارد وجود انسان شود و موجبات اذيت و آزار  او را فراهم کند؟

 
پاسخ کارشناسی

پاسخ

سئوال مذکور را مي توان از دو جهت بررسي کرد و به آن پاسخ داد:

1. آيا جن زدگي واقعيت دارد؟

2. در حال حاضر توجه به اين مسأله چه اهميتي دارد؟

اما در باره جهت اوّل بايد گفت که هيچ آيه ای وجود ندارد که  به جن زدگي و ورود جن در وجود انسان دلالت  کند. تنها آيه  82 سوره انبياء «وَمِنَ الشَّيَاطِينِ مَن يَغُوصُونَ لَهُ وَيَعْمَلُونَ عَمَلًا دُونَ ذَلِک وَکنَّا لَهُمْ حَافِظِينَ» و آيه  37 سوره ص «وَالشَّيَاطِينَ کلَّ بَنَّاء وَغَوَّاصٍ» به تسخير و تسلط انسان بر جن اشاره مي کند، آن هم نه هرانساني بلکه انسان هاي والا مقامي چون حضرت سلیمان  ـ عليه السلام ـ کما اينکه در روايات هم به ارتباط و تسخير بعضي ائمه-علهم السلام- نسبت به اجنّه اشاره شده است به طور مثال در مورد حضرت ابا عبدالله ـ عليه السلام ـ در کتب تاريخي نقل شده است که اجنّه خدمت آن حضرت شرفياب شدند و از ايشان اجازه نابودي دشمنانشان را خواستند، که حضرت نپذيرفتند.[1]

اما اشاره روايات به جن زدگي را مي توان تا حدودي پذيرفت، لکن نه به اين معنا که در وجود انسان حلول کند و به تعبيري آن را مسخر خود کنند، بلکه به اين معنا که برخي افراد فرصت طلب با استخدام اجنه  سبب  آزار و اذيت ديگران و يا رسيدن به خواسته هاي نامشروع خود می شوند .

به طور نمونه از امام صادق ـ عليه السلام ـ درباره سحر سئوال شد که آن حضرت   سحر را چند قسم  مي شمرند که يکي از آنها به خدمت گرفتن اولياء شياطين «جن» است.[2] و نيز از آن حضرت  روايت شده که هر کس سوره جن را بسيار بخواند، هرگز در زندگي دنيا، چشم زخم جن، جادو و سحر و مکر آنها به او نمي رسد.[3]

نکته اي که بايد به آن توجه کرد اين است که افرادي در مناطق مختلف دنيا به خصوص هند و حتي کشور ما وجود داشته و دارند که خود را جن گير معرفي مي کنند. به طور نمونه در استان هرمزگان آنان به (مامازار) معروفند که با انجام يکسري اعمال مرتاضانه تواسته اند به چنين قدرتي دست يابند؛ و مدعي اند برخي بيماران که دچار ناراحتي هاي روحي و رواني و حتي جسمي شده اند، دچار جن زدگي اند، و ما مي توانيم با اعمالي خاص، جن وارد شده در بدن شخص جن زده را خارج کنيم، منتهي بايد اين مطلب را هم دقت نمود که اکثر آنها فقط ادعاي ارتباط با جن را دارند و با صرف ادعا  نمي توان درستي حرف آنها را پذيرفت، زيرا کارهايي که در باره  اشخاص بيمار انجام می دهند، مي تواند ناشي از قدرت مرتاضانه آنان باشد و امروزه اين کار يک امر ثابت شده و پذيرفته شده است؛ مثل کساني که با قدرت هيپنوتيزم به خيلي از اسرار نهفته دروني انسان دست مي يابند و يا مرتاضان هندي که کارهاي خارق العاده ای که عجیب تر   از کارهای اين افراد به اصطلاح جن گير است، انجام مي دهند.

امّا  در باره جهت دوم باید گفت که

بعضي تحت همين عناوين به يک سري اعمال دست مي زنند که منجر به ايجاد تأثير بد و منفي در زندگي خانوادگي، اعتقادات و ايمان مردم شده است. عناويني از جمله جن گير، دعا نويس که با اجنه در ارتباطند و يا جادوگر. آگاهی از این نکته لازم است که اين کارها مربوط به زمان ما نمي شود، بلکه سابقه طولاني در ميان انسان ها داشته  همچنانکه آيه 102 سوره بقره به آن اشاره مي کند «وَاتَّبَعُواْ مَا تَتْلُواْ الشَّيَاطِينُ عَلَي مُلْک سُلَيْمَانَ...»؛ آنچه را كه شيطان (صفت) ها در سلطنت سليمان خوانده (و درس گرفته) بودند، پيروى كردند و سليمان كفر نورزيد، ليكن آن شيطان (صفت) ها به كفر گراييدند كه به مردم سحر مى آموختند. و (نيز از) آنچه بر آن دو فرشته، هاروت و ماروت، در بابل فرو فرستاده شده بود (پيروى كردند) ، با اينكه آن دو (فرشته) هيچ كس را تعليم (سحر) نمى كردند مگر آنكه (قبلاً به او) مى گفتند: «ما (وسيله) آزمايشى (براى شما) هستيم پس زنهار كافر نشوى» و (لى) آنها از آن دو (فرشته) چيزهايى مى آموختند كه به وسيله آن ميان مرد و همسرش جدايى بيفكنند هر چند بدون فرمان خدا نمى توانستند به وسيله آن به احدى زيان برسانند. و (خلاصه) چيزى مى آموختند كه برايشان زيان داشت، و سودى بديشان نمى رسانيد. و قطعاً (يهوديان) دريافته بودند كه هر كس خريدار اين (متاع) باشد در آخرت بهره اى ندارد. وه كه چه بد بود آنچه به جان خريدند ـ اگر مى دانستند».

. به خاطر همین  حتي علماء گذشته ما نيز درباره حکم فقهي  اين مسأله بحث کرده اند و عموما در قالب سحر حکم به حرمت آن داده اند.[4] اين کار به قدري در نگاه اسلامي مورد تنفّر است که حضرت علي ـ عليه السلام ـ در اين باره فرموده اند: هر کس چيزي از جادو بياموزد، کم باشد يا زياد، کافر است و پايان عمر او با پروردگارش مي باشد و کيفر آن اين است که بايد کشته شود مگر توبه کند.[5]

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ دائرة الفرائد در فرهنگ قرآن، ج5، دکتر محمد باقر محقق.

2ـ معارف قرآن، آيت الله مصباح يزدي.

3ـ آدم از نظر قرآن، محمد جواد موسوي غروي.

4ـ جن و شيطان، عليرضا رجائي.

 


[1]. سيد بن طاووس، ترجمه لهوف ، ص83 و مؤيدي، علي،  فرهنگ سخنان امام حسين(ع)(ترجمه) .

[2]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، ج59، ص، 278 و 297.

[3]. بحرانی، سید هاشم، تفسير برهان، بنیاد بعثت، تهران، 1416ق، سوره جن، ج5، ص505.

[4].  انصاري، مرتضی، مکاسب ، چاپ کنگره، ج1، ص 273.

[5]. قرب الاسناد، حمیری قمی، موسسه آل البیت، چ اول، قم، 1413 ق، ص152.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
28 تیر 01
بازدید
۵۴۶
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.