چرا طول عمر پيامبران –علیهم السلام- زياد و از امامان ـ عليهم السلام ـ کوتاه بوده است؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

چرا طول عمر پيامبران –علیهم السلام- زياد و از امامان ـ عليهم السلام ـ کوتاه بوده است؟

 
پاسخ کارشناسی

پاسخ

بسياري از موجودات از نظر ساختماني طبيعي و ذاتي استعداد و قابليت بقاء براي مدت طولاني دارند، ولي در اثناء اين مدت ممکن است وقایع رخ دهد که آنها را از رسيدن به حداکثر عمر طبيعي باز دارد، مثلا يک چراغ نفت سوز با توجه به مخزن نفت آن، ممکن است مثلا بيست ساعت استعداد روشنايي داشته باشد، اما وزش يک باد شديد و ريزش باران سبب مي شود که عمر آن کوتاه گردد.

بنابراين ما دو نوع اجل و سرآمد عمر داريم، يکي اجل حتمي که از آن در قرآن کريم به (اجل مسمي) تعبير آورده شده و ديگر اجل معلق و غير قطعي که از آن به (اجلا) بدون قيد مسمي، تعبير شده است.[1]

در مورد انسان نيز چنين است. اگر تمام شرائط براي بقاي او جمع گردد و موانع برطرف شود ساختمان و استعداد او ايجاب مي­کند که مدت طولاني عمر کند، اما ممکن است در اثر رويدادي زودتر از آن مدت بميرد، مرگ را در صورت اول اجل حتمي و در صورت دوم اجل غير حتمي مي نامند. آيه 37 سوره اعراف که مي گويد: هنگامي که اجل آنها فرا رسد نه ساعتي به عقب مي افتد و نه جلو، اشاره به اين دارد که خداوند براي هر انسان، عمر معين و مشخصي مقدر کرده است که قابل تقديم و تأخير نيست، در عين حال اجل معلق و غير حتمي نيز از ناحيه خداوند تعيين شده است، منتهي به عنوان مشروط و يا معلق.

 اين نکته را نبايد از نظر دور داشت که عمر طبيعي انسان­های اوليه با عمر طبيعي انسان­های امروزی، خيلي تفاوت داشته است. علامه طباطبایی در تفسير الميزان مي­نویسد: آنچه به اعتبار عقلي نزديک­تر است اين است که انسان­های اولي عمر بسيار زيادتر از عمر طبيعي انسان­های امروزي داشته اند، براي اين­که زندگي آنان زندگي ساده، و غم و اندوه شان بسيار کم و قهرا بيماري­های شان نيز محدود بوده است.[2]

بنابراين، در پاسخ سئوال فوق بايد گفت: اولا: اين سخن کليت ندارد که عمر همه پيامبران طولاني­تر از امامان ـ عليهم السلام ـ بوده است؛ زيرا رسول مکرم اسلام –صلی الله علیه و آله-که عصاره خلقت و خاتم پيامبران است عمري طولاني تر از اميرمومنان علي ـ عليه السلام ـ نداشته است، بلکه هر دو در سن 63 سالگي به ديدار معبود شتافته اند و عمر امام زمان ـ عليه السلام ـ از بسیاری از پیامبران بيشتر  است.

ثانيا: طول عمر انبياي پيشين به خاطر طول عمر طبيعي آنان بوده است.

ثالثا: هيچ يک از امامان معصوم و مظلوم شيعه، از عمر طبيعي روزگار خود بهره نگرفته و به مرگ طبيعي نمرده اند، بلکه همه آنها با مرگ غير طبيعي، يعني شهادت از دنیا رفته­اند. فرمايش آقا امام حسن مجتبي ـ عليه السلام ـ و امام رضا ـ عليه السلام ـ گواه اين واقعيت است:

1. امام حسن مجتبي ـ عليه السلام ـ فرمود: جدم رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ براي من حديث کرد که از برگزيدگان اهل بيت او دوازده امام، امر امامت را به عهده مي­گیرند، و کسي از ما نيست مگر اين­که کشته مي­شود يا مسموم مي­گردد.[3]

2. اباصلت عبدالسلام بن صالح هروي مي­گوید: از حضرت رضا ـ عليه السلام ـ شنيدم که فرمود: به خدا سوگند کسي از ما نيست، مگر اين که کشته شده و يا مسموم گرديده است.[4]

 


[1]. انعام/2.

[2]. طباطبائي، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، ترجمه محمد باقر موسوي، قم، دفتر انتشارات اسلامي جامعه مدرسين حوزه علميه، 1376ش، ج10، ص402.

[3]. خزّاز قمي، علي بن محمد، کفاية الاثر، قم، انتشارات بيدار، 1401ق، ص162.

[4]. شیخ صدوق، محمد، عيون اخبار الرضا، بيروت، موسسه الاعلمي للمطبوعات، 1404ق، ج1، ص287.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
2 امرداد 01
بازدید
۲۰۸
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.