آيا اين که مي گويند دعاي افرادي که از رابطه نامشروع دنيا آمده اند برآورده نمي شود درست است يا خير؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

آيا اين که مي گويند دعاي افرادي که از رابطه نامشروع دنيا آمده اند برآورده نمي شود درست است يا خير؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

دعا داراي آثار مثبت و گران قدري مي باشد وخداي متعال درقرآن کريم در آياتي بندگان خويش را دعوت به دعا کردن نموده است.

«وَ قا لَ رَبُّكُمُ ادْعُوني‏ أَسْتَجِبْ لَكُمْ[1]»؛ «پروردگارتان گفت: بخوانيد مرا تا شما را پاسخ گويم‏».

و همچنين دعا مايه تقرب به سوي خدا مي شود. همان طور که امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «بر شما باد بر دعا کردن، زيرا با هيچ چيز مانند دعا به خدا تقرب نمي جوييد».[2]

پرسشگر محترم در روايات اهل بيت ـ عليهم السلام ـ اموري بيان شده که اينها مانع از مستجاب شدن دعا مي باشند و اين امور به شرح ذيل مي باشد: 1. نشناختن خدا؛ 2. نبود اخلاص؛ 3. لقمه حرام؛ 4. گناه؛ 5. ظلم؛ 6. متوسل شدن به غير خدا؛ 7. نداشتن حضور قلب هنگام دعا.[3]8.سوء ظن به خداوند.

انسان حرام زاده گر چه از جهت حقوق اجتماعي احکامي دارد، ولي اين شخص در اصل انسان بودن و فطرت الهي، غرايز و اراده و اختيار هيچ فرقي با انسان حلال زاده ندارد، و شامل خطاب خداوند که بندگان را دعوت به دعا نموده مي شود. و همانطور که ذکر کرديم حرام زاده بودن مانع از استجابت دعا نمي شود و اين انسان اگر شرايط دعا را رعايت کند، خداوند دعاي او را اگر مصلحت باشد برآورده مي کند.

بيان يک نکته در مورد حرام زاده لازم مي باشد و آن اين است که چون در شخص حرام زاده اقتضا و شرايط گناه و نافرماني خداوند بيشتر موجود مي باشد، شخص حرام زاده بايد مواظب باشد تا در دام گناه نيفتد که در صورت زياد شدن و اصرار بر گناه درهاي رحمت الهي بسته و دعا مستجاب نمي شود. و در همين زمينه امام باقر ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «گاه بنده از خداوند حاجتي را مي خواهد و از شأن خداست که آن را در آينده اي نزديک يا با تأخير برآورده سازد؛ اما بنده بعداً مرتکب گناهي مي شود؛ پس خداوند تبارک و تعالي به فرشته مي گويد: حاجت او بر مياور و او را از آن محروم گردان؛ زيرا که او خود را در معرض خشم من نهاد و مستوجب محروميت از سوي من شد».[4]

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ تفسير الميزان، علامه طباطبايي، ج2، ص48.

2ـ معراج السعاده، مرحوم نراقي.

 


[1]. غافر / 60.

[2]. کليني، محمد بن يعقوب ، اصول کافي، قم، انتشارات اسوه، 1379ش، ج6، کتاب الدعا، ص16، ح6.

[3]. محمدي ري شهري، محمد، ميزان الحکمه، قم، دارالحديث، 1377ش، ج4، ص1656 ـ 1679.

[4]. همان، ج4، ص1661، ح5614.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
14 امرداد 01
بازدید
۵۳
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.