در يکي از وبلاگ ها آمده اکثر انسان هاي باهوش ، منکر وجود خداوند هستند.

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

در يکي از وبلاگ ها آمده اکثر انسان هاي باهوش ، منکر وجود خداوند هستند و در اين مورد نيز آمار مستندي ارائه کرده بود و در نتيجه اين نظريه را که بالا رفتن علم باعث ردّ وجود خداوند مي شود را مطرح کرده بود؛ خواهشمند است اين مسئله را با استدلال هاي علمي بررسی بفرماييد.

همان گونه كه مي دانيد شناخت خدا براي هر انساني لازم و ضروري است چرا كه از سويي عقل، حكم مي كند كه شكر و سپاس از منعم (نعمت  دهنده) لازم است و از سويي ديگر حس كنجكاوي در مورد علّت پديده ها در وجود انسان ها فطري است و بر اين اساس همواره انسان در پي شناخت خدا بوده و هست و خواهد بود و نيز همه ما مي دانيم كه بشريت روز به روز مجهولات را كشف كرده و بر پيشرفت علمي خود مي افزايد.

اما آيا همه مجهولات را مي داند؟ آيا بشر از فراگيري علم بي نياز شده است؟

نيوتن مي گويد: «دانش كل مانند خليجي است كه من و همكارانم فقط چند دانه ريگ جالب از اين پهناي وسيع برداشته ايم و اديسون معتقد است كه «از يك درصد مجموع دانستي ها ما فقط يك ميليونم آن را مي دانيم».[1]

بنابراين به هر اندازه كه علم پيشرفت مي كند، احساس عجز و ناتواني وجود انسان و بشريت را فرا مي گيرد و به ناداني خويشتن اقرار مي كند.

و آنان كه چون هولباخ آلماني منكر وجود خدا و بقاي روح اند و طبيعت را سزاوار پرستش مي دانند و دعا مي خوانند، كه «اي طبيعت اي فرمانرواي همه هستي و شما اي فضيلت و عقل و حقيقت كه گرامي ترين پروردگان دامان اوييد تا ابد خدايان ما باشيد»[2]

به نظر مي رسد، مقهور علل و عواملي شده اند كه مي توان آن ها را به دو بخش تقسيم كرد.

1. نارسايي مفاهيم كليسائي در مورد خدا و ماوراء الطبيعه

2. خشونت هاي كليسا

كليسا به خدا تصوير انساني داد و خدا را در قالب بشري به افراد معرفي نمود و نيز با تحميل نظريات و عقايد خاص مذهبي و علمي خود و با نوعي رژيم پليسي خشن در جستجوي عقايد افراد بود به طوري كه مخالفان جرأت ابراز عقيده نداشتند.[3]

دكتر آندرو كانوي آيوي عضو انجمن پزشكي آمريكا نيز با اشاره به باورهاي نادرست برخي از مسيحي ها كه معتقدند اگر خدا براي ما باران بفرستد يا سيل را قطع كند يا دندان دردم را آرام كند به او ايمان مي آورم! مي گويد: براي تقرب جستن به درگاه خدا بايد روح را از چنگال اين خود خواهي ها نجات داد[4].

آري علت اصلي انكار خدا كه مانع درك او مي شود، غرور و خودخواهي هاي علمي است، بشر گمان مي كندكه با علم ناچيزش همه مشكلات را حل مي كند! در حالي كه هنوز در تشريح حالات روح و روان خود، و اين كه از كجا آمده است و به كجا مي رود درمانده است.

شايد عده اي از انسان هاي باهوش به علت جهل و ناداني خدا را انكار كرده باشند اما تعداد بي شماري نيز با جان و دل، خداي يكتا را درك كرده اند.

دكتر المر، ‌و مورر متخصص تحقيقات شيميايي اداره كشاورزي پنسيلواينا عقيده دارد «من به عنوان يك شيمي دان به وجود خدايي حاضر و ناظر ايمان دارم و به عقيده من يك حكمت عاليه لاهوتي تمام دنيا را آفريده است و آن همانا پروردگار بزرگ است.[5]

نيز، سيسيل بويس هامان دانشمند زيست شناس مي گويد: در قلمرو علم به هر سو مي نگرم نشانه هاي مشيت و اراده و قانون و نظم يك وجود عالي را مشاهده مي كنم بلي من به خدا ايمان دارم، او با اشاره به اينكه عده اي تصور كرده اند با كشف يك مجهول نياز به خدا نداريم! مي گويد: اگر كسي نخواهد متوجه خدا شود با هيچ دليل و برهاني نمي توان او را به قبول وجود خدا قانع كرد خدا براي كسي كه در طلب اوست ظاهر خواهد شد.[6]

پاسكال رياضي دان مشهور متولد 1623 م مي گويد: به وجود خدا دل گواهي مي دهد نه عقل، ايمان از اين راه به دست مي آيد.[7] .... از اين نكته نبايد غافل بود كه خدا جويي و باور به وجود قادري متعال در ماوراي جهان مادي امري فطري است و در نهاد هر انساني وجود دارد چه دانشمند و عالم و چه عامي و جاهل گرچه غبارهاي غفلت و جهالت آن را فرا گرفته باشد اما در هنگامي كه روح بشر خسته و درمانده است ـ اين فطرت بيدار مي شود... .

نكته مهمي كه لازم به ذكر است اين كه، آيا علم و عالم بر دانشمندان تجربي و نجوم و شيمي و... اطلاق مي شود؟ يا آن كه حوزه هاي علوم انساني را هم فرا مي گيرد، آيا ابن سينا و ملا صدرا و... عالم نيستند؟ حكماي اسلامي غرق در خدا بودند و او را از عمق جان باور داشتند و از همه بالاتر چه كسي در تيز هوشي به ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ ما مي رسد؟

امام علي ـ عليه السلام ـ مي‌فرمايد: سپاس خداوندي را كه سخنوران از ستودن او عاجزند و حساب گران از شمارش نعمت هاي او ناتوان... خدايي كه افكار ژرف انديش ذات او را درك نمي كنند و دست غوّاصان علم به او نخواهد رسيد... .[8]

در پايان اضافه مي شود كه آمار دقيقي از مجموعه متفكران موحد و غير موحد در دست نداريم، اما چنان كه گفته شد دانشمندان بسياري در علوم مختلف عقيده بر وجود خداوند يگانه دارند. در مرتبه بعدي برفرض هم كه خداباوران تعداد كمتري داشته باشند، چنان كه مي دانيد تعداد زياد و اكثريت اثبات حقانيت نمي كند و دلالت بر حقانيت هم ندارد بلكه به فرموده امير مؤمنان ـ عليه السلام ـ انظر إلي ما قال و لا تنظر إلي من قال در امور نظري و فكري بايد دليل را ديد و بررسي كرد، گوينده يا گويندگان هر چقدر باشند و هر كس باشند گو باش!

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ ديدگاهها درباره خدا ـ اچ پي آون ـ ترجمه حميد بخشنده.

2ـ آيا خدايي هست؟ ريچارد سوين برن ـ ترجمه محمد جاودان.

3ـ چگونه درباره خدا بيانديشيم ـ مورتيمزج،‌ ادلر ـ ترجمه احمد آرام.

 


[1]. نوري، حسين، دانش عصر فضا، نشر مهدي موعود، چاپ ششم، 1385ش، ص241.

[2]. ايان بار بور، علم و دين، ‌ترجمه خرمشاهي، مركز نشر دانشگاهي، چاپ پنجم، 1385ش، ص77.

[3]. مطهري، مرتضي، مجموعه آثار، تهران، انتشارات صدرا، چاپ دهم، 1380ش، ج1، ص479.

[4]. اثبات وجود خدا، ترجمه احمد آرام، انتشارات حقيقت، چاپ چهارم، 1355ش، ص264.

[5]. همان، ص238.

[6]. اثباب وجود خدا، همان، ص257.

[7]. سير حكمت در اروپا، فروغي، محمد علي، چاپ زوّار، 1344، ج2، ص18.

[8]. نهج البلاغه، ترجمه دشتي، محمد، ج1.

پاسخ کارشناسی

پاسخ

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
29 تیر 01
بازدید
۱۰۰
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.