منظور از اسلام ناب چيست؟ با توجه به اينكه هنوز مجتهدين جامع الشرايط در بسياري از احكام با هم اختلاف دارند، چطور مي شود يك حقيقت را بعنوان اسلام ناب معرفي كرد؟
منظور از اسلام ناب چيست؟ با توجه به اينكه هنوز مجتهدين جامع ...

پرسش
پاسخ
اصل دين نزد خداوند، اسلام است و شرايع مختلف راههاي گوناگون و يا نسخه هاي متفاوتي هستند كه هر يك به فرا خور استعداد امتهاي قبلي و به تناسب مقام و شايستگي اولياء و انبياء، شكل مي گيرند.[1] در اين ميان اسلام دين كاملي است كه خطوط كلي آن بر اساس فطرت و سرشت آدمي، پي ريزي شده است، اسلام همانند ساختماني است كه پايه هاي آن مستحكم و استوار است و هيچ كس در آن اختلافي ندارد. اين پايه ها عبارتند از توحيد، وحي، رسالت، عصمت، امامت، عدالت و...[2] . حتي غير مسلمانان اعتقاد دارند كه در اسلام يكسري عناصر ثابت مانند حج، نماز، زكوة و... وجود دارد.[3] و در قرآن هم نمونه هاي اين احكام ثابت بسيار است كه هيچ فقيه با فقيهي ديگر اختلافي ندارد و حتي در بين فرقه هاي اسلامي اختلافي در آن وجود ندارد: همانند وجوب نماز، حج، زكوة، و...[4] ، البته در بعضي مسائل جزئي، بين فقها اختلافاتي وجود دارد كه ضرري به اصل شريعت وارد نمي كند، زيرا بعضي از اين اختلافات اختلاف طولي است[5]، به اين معنا كه در اثر رشد و گسترش علوم، فقيه اين زمان معنايي را مي فهمد كه عميقتر است از آنچه فقهاي گذشته مي فهميده اند و اين نه تنها ضرري ندارد، بلكه لازمه يك دين ابدي است كه معارف آن طوري طراحي شده است كه در هر زمان به مطالب عميق و تازه اي برخورد مي كند. و برخي از اختلافات هم عرضي است، يعني يك مجتهد در يك مساله خاص با مجتهد ديگر اختلاف نظر دارد،[6] اينگونه اختلافات در مقايسه با مسائل مورد اشتراك و اتفاق، بسيار نادر هستند و راه حل برداشته شدن اينگونه اختلافات بررسي و نقد است.[7]
نكته اي كه در اينجا وجود دارد اين است كه ديگر انديشان، اينگونه وانمود مي كنند كه همة مسائل اسلام، مورد اختلاف است، و فهم هاي بشري هم متغير و زوال پذير است، بنابراين هر شخصي در هر زماني، يك قسم جديد از دين ارائه مي كند،[8] اينگونه اشكالات در اثر فهم نادرست از اسلام و قرآن است، زيرا در اسلام احكام قطعي زيادي و جود دارد كه همة فرقه هاي اسلامي آنرا قبول دارند، اگر كسي كه تنها زبان عربي بداند، بسياري از احكام قطعي را از قرآن بدست مي آورد،[9] و هيچ مرجعي نسبت به آنها اختلافي ندارد و فهم همة انسانها از دوران رسالت تاكنون، يكسان بوده است، و نبايد اختلافات جزئي را به مجموعة دين نسبت دهيم و بطور مغالطه آميز از آن نتيجه گيري نمائيم. و نوعاً مقصود از اسلام ناب، آن دسته از تعاليمي است كه ناظر به نفع گروه و طبقه ي خاص نباشد، تعاليمي كه در آن مبارزه با قدرت طلبي، استكبار، هر گونه مظاهر شرك و كفر و... مطرح است. تعبير «اسلام ناب محمدي» كه از حضرت امام خميني به يادگار مانده است، تذكر و هشداري است به همه ي تنگ نظراني كه اسلام را در زمان و مكان محبوس ساخته اند و به گونه اي مي انديشند كه گويا اسلام پاسخگوي نيازهاي عصر نيست. يا دسته اي ديگر، از اسلام چهره اي را معرفي مي كنند كه استكبار خوشحال شود و روح مبارزه با ظلم و ستم مرده باشد، اين نوع تعاليم، حكايت از اسلام ناب نداشته، بلكه به تعبير آن رهبر راحل، «اسلام آمريكائي» است.
منابع جهت مطالعة بيشتر:
1. جوادي آملي ـ شريعت در آينه معرفت ـ ولايت فقيه و رهبر.
2. مصباح ـ محمد تقي ـ نظريه سياسي اسلام ج1، سلسله مباحث اسلام، سياست و حكومت.
3. مطهري مرتضي، ختم نبوت، اسلام و مقتضيات زمان.
[1] . جوادي آملي، عبدالله، شريعت در آينه معرفت، ص101.
[2] . همان، ص99.
[3] . مصباح يزدي، محمد تقي، نظريه سياسي اسلام، ج1، ص119.
[4] . همان.
[5] . شريعت در آينه معرفت، همان، ص128.
[6] . همان.
[7] . همان.
[8] . نظريه سياسي اسلام، همان، ص118.
[9] . همان.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 1 تیر 93
- بازدید
- ۲٬۲۲۰
منظور از اسلام ناب چيست؟ با توجه به اينكه هنوز مجتهدين جامع ...
- نشان کردن
؟
متن کاربر
پرسش
منظور از اسلام ناب چيست؟ با توجه به اينكه هنوز مجتهدين جامع الشرايط در بسياري از احكام با هم اختلاف دارند، چطور مي شود يك حقيقت را بعنوان اسلام ناب معرفي كرد؟
پاسخ کارشناسی
پاسخ
اصل دين نزد خداوند، اسلام است و شرايع مختلف راههاي گوناگون و يا نسخه هاي متفاوتي هستند كه هر يك به فرا خور استعداد امتهاي قبلي و به تناسب مقام و شايستگي اولياء و انبياء، شكل مي گيرند.[1] در اين ميان اسلام دين كاملي است كه خطوط كلي آن بر اساس فطرت و سرشت آدمي، پي ريزي شده است، اسلام همانند ساختماني است كه پايه هاي آن مستحكم و استوار است و هيچ كس در آن اختلافي ندارد. اين پايه ها عبارتند از توحيد، وحي، رسالت، عصمت، امامت، عدالت و...[2] . حتي غير مسلمانان اعتقاد دارند كه در اسلام يكسري عناصر ثابت مانند حج، نماز، زكوة و... وجود دارد.[3] و در قرآن هم نمونه هاي اين احكام ثابت بسيار است كه هيچ فقيه با فقيهي ديگر اختلافي ندارد و حتي در بين فرقه هاي اسلامي اختلافي در آن وجود ندارد: همانند وجوب نماز، حج، زكوة، و...[4] ، البته در بعضي مسائل جزئي، بين فقها اختلافاتي وجود دارد كه ضرري به اصل شريعت وارد نمي كند، زيرا بعضي از اين اختلافات اختلاف طولي است[5]، به اين معنا كه در اثر رشد و گسترش علوم، فقيه اين زمان معنايي را مي فهمد كه عميقتر است از آنچه فقهاي گذشته مي فهميده اند و اين نه تنها ضرري ندارد، بلكه لازمه يك دين ابدي است كه معارف آن طوري طراحي شده است كه در هر زمان به مطالب عميق و تازه اي برخورد مي كند. و برخي از اختلافات هم عرضي است، يعني يك مجتهد در يك مساله خاص با مجتهد ديگر اختلاف نظر دارد،[6] اينگونه اختلافات در مقايسه با مسائل مورد اشتراك و اتفاق، بسيار نادر هستند و راه حل برداشته شدن اينگونه اختلافات بررسي و نقد است.[7]
نكته اي كه در اينجا وجود دارد اين است كه ديگر انديشان، اينگونه وانمود مي كنند كه همة مسائل اسلام، مورد اختلاف است، و فهم هاي بشري هم متغير و زوال پذير است، بنابراين هر شخصي در هر زماني، يك قسم جديد از دين ارائه مي كند،[8] اينگونه اشكالات در اثر فهم نادرست از اسلام و قرآن است، زيرا در اسلام احكام قطعي زيادي و جود دارد كه همة فرقه هاي اسلامي آنرا قبول دارند، اگر كسي كه تنها زبان عربي بداند، بسياري از احكام قطعي را از قرآن بدست مي آورد،[9] و هيچ مرجعي نسبت به آنها اختلافي ندارد و فهم همة انسانها از دوران رسالت تاكنون، يكسان بوده است، و نبايد اختلافات جزئي را به مجموعة دين نسبت دهيم و بطور مغالطه آميز از آن نتيجه گيري نمائيم. و نوعاً مقصود از اسلام ناب، آن دسته از تعاليمي است كه ناظر به نفع گروه و طبقه ي خاص نباشد، تعاليمي كه در آن مبارزه با قدرت طلبي، استكبار، هر گونه مظاهر شرك و كفر و... مطرح است. تعبير «اسلام ناب محمدي» كه از حضرت امام خميني به يادگار مانده است، تذكر و هشداري است به همه ي تنگ نظراني كه اسلام را در زمان و مكان محبوس ساخته اند و به گونه اي مي انديشند كه گويا اسلام پاسخگوي نيازهاي عصر نيست. يا دسته اي ديگر، از اسلام چهره اي را معرفي مي كنند كه استكبار خوشحال شود و روح مبارزه با ظلم و ستم مرده باشد، اين نوع تعاليم، حكايت از اسلام ناب نداشته، بلكه به تعبير آن رهبر راحل، «اسلام آمريكائي» است.
منابع جهت مطالعة بيشتر:
1. جوادي آملي ـ شريعت در آينه معرفت ـ ولايت فقيه و رهبر.
2. مصباح ـ محمد تقي ـ نظريه سياسي اسلام ج1، سلسله مباحث اسلام، سياست و حكومت.
3. مطهري مرتضي، ختم نبوت، اسلام و مقتضيات زمان.
[1] . جوادي آملي، عبدالله، شريعت در آينه معرفت، ص101.
[2] . همان، ص99.
[3] . مصباح يزدي، محمد تقي، نظريه سياسي اسلام، ج1، ص119.
[4] . همان.
[5] . شريعت در آينه معرفت، همان، ص128.
[6] . همان.
[7] . همان.
[8] . نظريه سياسي اسلام، همان، ص118.
[9] . همان.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 1 تیر 93
- بازدید
- ۲٬۲۲۰
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.