موسيقي با غنا چه تفاوتي دارد؟
موسيقي با غنا چه تفاوتي دارد؟

پرسش
پاسخ
1. تعريف موسيقي: موسيقي عبارت از اصوات و آهنگهايي است كه انسان را در عالمي كه براي وي قابل توصيف نيست سير ميدهد، و چنان بر اعصاب آدمي مسلّط ميشود كه گاهي ميگرياند و گاهي انسان را ميخنداند، گاهي اعضا و جوارح انسان را بدون اختيار به حركت درميآورد، و زماني تهييج عشق و شهوت ميكند و آدمي را برده و غلام خود ساخته و بر اعصاب، عقل، فكر و روانش فرمانروايي، و حكومت ميكند.[1]
2. انواع موسيقي: موسيقي بر دو نوع است، 1. طبيعي 2. غيرطبيعي (مصنوعي) سر سطر موسيقي طبيعي عبارت است از صداي دلنواز ريزش آبشارها، آواي روحپرور بلبل، قمري و عندليب و ترانه دلرباي كبك و هزار داستان، نواي نغز پرندگان، نغمة مسرّتبخش جويبارها، صداي فرحبخش شاخههاي درختان به هنگام وزش باد، اين اصوات و آهنگها نه دور از صدمه و آسيب و زيان است بلكه نيروي تفكّر و تعقّل را زياد ميكند و خستگيهاي دماغي را نيست و نابود ميسازند، و انسان را خوشحال و بانشاط و سرحال مينمايند.
موسيقي مصنوعي آهنگهاي مصنوعي است كه دست بشر آن را به وجود ميآورد به وسيله وسائلي از قبيل ويولن، ترومپت، گيتار، آكوردتون، تار، سنتور، تنبور و غيره ايجاد ميشود.[2]
3. موسيقي در اصطلاح شرع: از آيات فراوان،[3] و روايات عديدهاي[4] استفاده ميشود موسيقي كه در شرع حرام است موسيقي لهوي است (يعني آهنگهاي كه متناسب با مجالس انسانهاي اهل گناه و فساد ميباشند).[5] از جمله امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمود: از غنا برحذر باشيد و از قول زور (قول لهوي) اجتناب كنيد، و چندين بار اين جمله را تكرار فرمودند.[6]
4. غنا در لغت و اصطلاح: غنا بدون مَدْ به معناي بينيازي و با مَدْ همان آواز خواندن است. [7] بعضي هم به معناي آواز يا كشيدن آواز معني نمودهاند. و بعضي ديگر به معناي نيكو كردن صورت يا نازك نمودن آن معني نمودهاند.[8]
غنا در اصطلاح فقهاء عبارت است از كشيدن صدا و آواز، با دو شرط: يكي اينكه داراي رفت و برگشت وگردانيدن آواز در حلق باشد (= ترجيع). ديگري طربآور باشد: يعني در انسان حالت خفت و سبكي خاصي بوجود آورد كه باعث شدّت حزن و يا خوشحالي زياد ميشود، و بعضيها قيد لهوي بودن را هم اضافه نمودهاند[9] در نتيجه فرق آن دو اين شد كه موسيقي از نوع آهنگ و صداهايي است كه توسط آلات خاص و يا حركتهاي طبيعي ايجاد ميشود. نوع حرام آن موسيقي است كه متناسب مجالس لهو و لعب، و اهل فسق باشد ولي غنا صوتي است كه توسط انسان، با گرداندن صوت در حلق «ترجيع» ايجاد ميشود. که آن هم حرام است.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. ساز و آواز، سيد مرتضي علمالهدي.
2. موسيقي از نظر دين و دانش.
3. ترجمة مجمعالبيان، ج 7-8، ص 490.
[1] . ر.ك، علم الهدي، سيد مرتضي، ساز و آواز، قم، پيام اسلام، 1352، ص 5.
[2] . همان، ص 6.
[3] . حج/ 30. و اجتنبُوا قول الزُور، و از سخن باطل (و لهو و غنا) بپرهيزيد.
[4] . ر.ك، طبرسي، علي، مجمعالبيان، بيروت، دارالمعرفة، چاپ دوّم، 1408، ج 8 ـ 7، ص 131 و 490.
[5] . ر.ك، تبريزي، جواد، استفتائات جديد، انتشارات سرور، ص 218ـ221، و رسالة امام خميني (ره)، ص 503.
[6] . مجمع پيشين، ج 7ـ8، ص 131، و ر.ك، مكاسب محرّمه، پيشين، ص 36 ـ 38.
[7] . راغب اصفهاني، المفردات في غريب القرآن، دفتر نشر الكتاب، چاپ دوّم، 1404 هـ ، ص 366.
[8] . انصاري، مرتضي، مكاسب محرّمه، چاپ قديم، خط طاهر خوشنويس، 1375 ق، ص 36.
[9] . همان، ص 37.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 1 تیر 93
- بازدید
- ۹۷۲
موسيقي با غنا چه تفاوتي دارد؟
- نشان کردن
؟
متن کاربر
پرسش
موسيقي با غنا چه تفاوتي دارد؟
پاسخ کارشناسی
پاسخ
1. تعريف موسيقي: موسيقي عبارت از اصوات و آهنگهايي است كه انسان را در عالمي كه براي وي قابل توصيف نيست سير ميدهد، و چنان بر اعصاب آدمي مسلّط ميشود كه گاهي ميگرياند و گاهي انسان را ميخنداند، گاهي اعضا و جوارح انسان را بدون اختيار به حركت درميآورد، و زماني تهييج عشق و شهوت ميكند و آدمي را برده و غلام خود ساخته و بر اعصاب، عقل، فكر و روانش فرمانروايي، و حكومت ميكند.[1]
2. انواع موسيقي: موسيقي بر دو نوع است، 1. طبيعي 2. غيرطبيعي (مصنوعي) سر سطر موسيقي طبيعي عبارت است از صداي دلنواز ريزش آبشارها، آواي روحپرور بلبل، قمري و عندليب و ترانه دلرباي كبك و هزار داستان، نواي نغز پرندگان، نغمة مسرّتبخش جويبارها، صداي فرحبخش شاخههاي درختان به هنگام وزش باد، اين اصوات و آهنگها نه دور از صدمه و آسيب و زيان است بلكه نيروي تفكّر و تعقّل را زياد ميكند و خستگيهاي دماغي را نيست و نابود ميسازند، و انسان را خوشحال و بانشاط و سرحال مينمايند.
موسيقي مصنوعي آهنگهاي مصنوعي است كه دست بشر آن را به وجود ميآورد به وسيله وسائلي از قبيل ويولن، ترومپت، گيتار، آكوردتون، تار، سنتور، تنبور و غيره ايجاد ميشود.[2]
3. موسيقي در اصطلاح شرع: از آيات فراوان،[3] و روايات عديدهاي[4] استفاده ميشود موسيقي كه در شرع حرام است موسيقي لهوي است (يعني آهنگهاي كه متناسب با مجالس انسانهاي اهل گناه و فساد ميباشند).[5] از جمله امام صادق ـ عليه السّلام ـ فرمود: از غنا برحذر باشيد و از قول زور (قول لهوي) اجتناب كنيد، و چندين بار اين جمله را تكرار فرمودند.[6]
4. غنا در لغت و اصطلاح: غنا بدون مَدْ به معناي بينيازي و با مَدْ همان آواز خواندن است. [7] بعضي هم به معناي آواز يا كشيدن آواز معني نمودهاند. و بعضي ديگر به معناي نيكو كردن صورت يا نازك نمودن آن معني نمودهاند.[8]
غنا در اصطلاح فقهاء عبارت است از كشيدن صدا و آواز، با دو شرط: يكي اينكه داراي رفت و برگشت وگردانيدن آواز در حلق باشد (= ترجيع). ديگري طربآور باشد: يعني در انسان حالت خفت و سبكي خاصي بوجود آورد كه باعث شدّت حزن و يا خوشحالي زياد ميشود، و بعضيها قيد لهوي بودن را هم اضافه نمودهاند[9] در نتيجه فرق آن دو اين شد كه موسيقي از نوع آهنگ و صداهايي است كه توسط آلات خاص و يا حركتهاي طبيعي ايجاد ميشود. نوع حرام آن موسيقي است كه متناسب مجالس لهو و لعب، و اهل فسق باشد ولي غنا صوتي است كه توسط انسان، با گرداندن صوت در حلق «ترجيع» ايجاد ميشود. که آن هم حرام است.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1. ساز و آواز، سيد مرتضي علمالهدي.
2. موسيقي از نظر دين و دانش.
3. ترجمة مجمعالبيان، ج 7-8، ص 490.
[1] . ر.ك، علم الهدي، سيد مرتضي، ساز و آواز، قم، پيام اسلام، 1352، ص 5.
[2] . همان، ص 6.
[3] . حج/ 30. و اجتنبُوا قول الزُور، و از سخن باطل (و لهو و غنا) بپرهيزيد.
[4] . ر.ك، طبرسي، علي، مجمعالبيان، بيروت، دارالمعرفة، چاپ دوّم، 1408، ج 8 ـ 7، ص 131 و 490.
[5] . ر.ك، تبريزي، جواد، استفتائات جديد، انتشارات سرور، ص 218ـ221، و رسالة امام خميني (ره)، ص 503.
[6] . مجمع پيشين، ج 7ـ8، ص 131، و ر.ك، مكاسب محرّمه، پيشين، ص 36 ـ 38.
[7] . راغب اصفهاني، المفردات في غريب القرآن، دفتر نشر الكتاب، چاپ دوّم، 1404 هـ ، ص 366.
[8] . انصاري، مرتضي، مكاسب محرّمه، چاپ قديم، خط طاهر خوشنويس، 1375 ق، ص 36.
[9] . همان، ص 37.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 1 تیر 93
- بازدید
- ۹۷۲
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.