به چه دلیل استمناء باید حرام باشد، در حالیکه در قرآن هیچ آیه ای وجود ندارد که دلالت بر حرمت آن کند؟
به چه دلیل استمناء باید حرام باشد؟
پرسش
پاسخ
قال الله تعال: «وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ـ إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أوْ مَا مَلَکتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ـ فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاء ذَلِک فَأُوْلَئِک هُمُ الْعَادُونَ[1]» مؤمنین کسانی اند که اندامهای تناسلی شان را از حرام باز می دارند، مگر بر همسرانشان یا کسانی که مملوکشان است که ایشان را ملامتی نیست، هرکس فراتر از انی عمل کنند تجاوز کنندگان از حد شرعی اند.
بر اساس این آیه استمناء تجاوز از حد شرعی بوده فاعل آن گناهکار به حساب می آید. بنابراین، چنین نیست که حکم استمناء در قرآن نیامده باشد.
باید افزود که اولا: آیا تمام مسائل و احکام جزئی اسلام در قرآن مطرح شده و فقط استمناء حکمی در قرآن ندارد؟ در کجای قرآن مطرح شده که مثلاً نماز صبح دو رکعت است و نماز ظهر و عصر هرکدام چهار رکعت؟!
ثانیاً: پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ در حدیث ثقلین خطاب به امت خویش فرمودند: من دو چیزگرانبها را در میان شما می گذارم: 1. کتاب خداوند 2. عترت و اهل بیتم . و این دو از هم جدا نمی شوند تا برحوض کوثر بر من وارد شوند. از این حدیث به صراحت استفاده می شود که اسلام فقط قرآن نیست تا هر چه در قرآن کریم بود بپذیریم و هرچه در قرآن نبود ردکنیم و آن را قبول نکنیم. پس عترت و اهل بیت پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ هم جزئی از حقیقت اسلام هستند. ائمه اطهار ـ علیهم السلام ـ هم که خود مبیّن و مفسّر قرآن هستند، در روایاتشان به حرمت استمناء اشاره فرموده اند: چنانچه از امام ـ علیه السلام ـ از حکم استمناء می پرسند: آن حضرت می فرمایند: از گناهان بزرگ و زشت است.[2] و از حکم کسی که با حیوان جمع شود و یا به وسیله مالیدن، شهوتش را دفع کند، پرسیدند. فرمودند: هر کس شهوت خود را به این وسیله و مانند آن دفع کند در حکم زنا کردن است. یعنی با گناه زنا برابر می باشد. در روایت دیگری از رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ می فرمایند: هرکس که با دست خود شهوتش را بیرون کند ملعون است.[3]
ثالثاً: از خود قرآن کریم هم حکم استمناء برداشت می شود. به این روایت توجه کنید. از امام صادق ـ علیه السلام ـ از حکم استمناء می پرسند. آن حضرت می فرمایند: « گناه بزرگی است که خداوند در قرآن مجید از آن نهی فرموده است و استمناء کننده مثل این است که به خودش نکاح کرده و اگر کسی را که چنین کاری می کند، بشناسم، با او همخوراک نخواهم شد» راوی حدیث می پرسد: از کجای قرآن حکم آن فهمیده می شود؟ فرمودند: از آیه « هرکس با غیر همسرش و کنیزش شهوتش را دفع کند، ایشان تجاوز کارنند»[4] راوی می پرسند: گناه زنا بزرگتر است یا استمناء؟ حضرت فرمودند: استمناء گناه بزرگی است.[5]
رابعاً: یکی از چیزهایی که برای استنباط حکم شرعی در فقه شیعه به آن تمسک می شود «عقل» است از طرفی هم امروزه از لحاظ پزشکی ثابت شده که استمناء ضررهای جسمی و روحی متعددی در پی دارد. که برای نمونه به قسمتی از آن اشاره می کنیم. استمناء، مبتلایان را به ضعف قوای شهوانی دچار می کند، شهامت و درستی از آنها سلب می شود. علاوه بر اینها کم شدن خون، پریدگی رنگ، نقصان قوای حافظه، لاغری، ضعف و سستی زیاده از حد، بی اشتهایی، کج خلقی، عصبانیت و... از بیماری هایی که گریبان مبتلایان به استمناء یا جلق را خواهد گرفت. از لحاظ جنسی نیز استمنا فرد را فرسوده می کند یعنی غدد مترشحه داخلی را از کار می اندازد. از جمله این غدد غده سازنده منی است که بر اثر استمنا رفته رفته کوچک شده و به صورت نخودی در می آید و چون در آن صورت قادر به فاعلیت و ساختن منی نیست، شخص مبتلا برای همیشه از لذایذ جنسی (حلال) محروم می گردد و اگر به این صورت از مردی نیفتد، به طور قطع به صورت دیگری مانند سرعت انزال، کندی انزال، سیلان منی و ... به ناتوانی جنسی مبتلا خواهد شد چه بسیار دیده یا شنیده شده که جوانان معتاد به استمناء (جلق) در اندک مدتی دچار چنان حالتی گردیده اند که به جای ادرار، خون از آن ها خارج می شود. لازم به تذکر است که آن هایی که در ابتدای کار هستند یا از لحاظ جنسی قوی هستند ممکن است قدری دیرتر به این بیماری ها دچار شوند ولی عدم ابتلا به آن ها محال است.[6] با توجه به این مضرات، حتی اگر ما و روایات حکمی در مورد استمنا، نداشتیم (که داریم) آیا می توان حکم به مباح بودن و یا حتی مکروه بودن آن داد؟ و کدام عقل سلیم است که حکم حرمت آن را نپذیرد؟
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ سلامتی و طول عمر در احکام اسلام، مهدی طاهری، انتشارات گل های بهشت.
[1] . مؤمنون / 7ـ5.
[2] . کليني، محمد بن يعقوب، الکافي، دارالکتب الاسلاميه، 1365ش، ج5، ص540.
[3] . محدث نوري، مستدرک الوسائل، مؤسسه آل البيت، 1408ق، ج14، ص365.
[4] . مومنون / 7.
[5] . شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، موسسه آل البیت، سنه 1409هـ.ق، ج 28، ص 364.
[6] مراجعه شود به وب سایت: http://mahmuod-mousavi.blogfa.com/post-48.aspx مقاله نظریه پزشکان و روانشناسان متخصص در مورد خود ارضائی. تاریخ 21/11/ 91
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۸۰
به چه دلیل استمناء باید حرام باشد؟
- نشان کردن
پرسش
به چه دلیل استمناء باید حرام باشد، در حالیکه در قرآن هیچ آیه ای وجود ندارد که دلالت بر حرمت آن کند؟
پاسخ
قال الله تعال: «وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ـ إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أوْ مَا مَلَکتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ـ فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاء ذَلِک فَأُوْلَئِک هُمُ الْعَادُونَ[1]» مؤمنین کسانی اند که اندامهای تناسلی شان را از حرام باز می دارند، مگر بر همسرانشان یا کسانی که مملوکشان است که ایشان را ملامتی نیست، هرکس فراتر از انی عمل کنند تجاوز کنندگان از حد شرعی اند.
بر اساس این آیه استمناء تجاوز از حد شرعی بوده فاعل آن گناهکار به حساب می آید. بنابراین، چنین نیست که حکم استمناء در قرآن نیامده باشد.
باید افزود که اولا: آیا تمام مسائل و احکام جزئی اسلام در قرآن مطرح شده و فقط استمناء حکمی در قرآن ندارد؟ در کجای قرآن مطرح شده که مثلاً نماز صبح دو رکعت است و نماز ظهر و عصر هرکدام چهار رکعت؟!
ثانیاً: پیامبر اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ در حدیث ثقلین خطاب به امت خویش فرمودند: من دو چیزگرانبها را در میان شما می گذارم: 1. کتاب خداوند 2. عترت و اهل بیتم . و این دو از هم جدا نمی شوند تا برحوض کوثر بر من وارد شوند. از این حدیث به صراحت استفاده می شود که اسلام فقط قرآن نیست تا هر چه در قرآن کریم بود بپذیریم و هرچه در قرآن نبود ردکنیم و آن را قبول نکنیم. پس عترت و اهل بیت پیامبر ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ هم جزئی از حقیقت اسلام هستند. ائمه اطهار ـ علیهم السلام ـ هم که خود مبیّن و مفسّر قرآن هستند، در روایاتشان به حرمت استمناء اشاره فرموده اند: چنانچه از امام ـ علیه السلام ـ از حکم استمناء می پرسند: آن حضرت می فرمایند: از گناهان بزرگ و زشت است.[2] و از حکم کسی که با حیوان جمع شود و یا به وسیله مالیدن، شهوتش را دفع کند، پرسیدند. فرمودند: هر کس شهوت خود را به این وسیله و مانند آن دفع کند در حکم زنا کردن است. یعنی با گناه زنا برابر می باشد. در روایت دیگری از رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ می فرمایند: هرکس که با دست خود شهوتش را بیرون کند ملعون است.[3]
ثالثاً: از خود قرآن کریم هم حکم استمناء برداشت می شود. به این روایت توجه کنید. از امام صادق ـ علیه السلام ـ از حکم استمناء می پرسند. آن حضرت می فرمایند: « گناه بزرگی است که خداوند در قرآن مجید از آن نهی فرموده است و استمناء کننده مثل این است که به خودش نکاح کرده و اگر کسی را که چنین کاری می کند، بشناسم، با او همخوراک نخواهم شد» راوی حدیث می پرسد: از کجای قرآن حکم آن فهمیده می شود؟ فرمودند: از آیه « هرکس با غیر همسرش و کنیزش شهوتش را دفع کند، ایشان تجاوز کارنند»[4] راوی می پرسند: گناه زنا بزرگتر است یا استمناء؟ حضرت فرمودند: استمناء گناه بزرگی است.[5]
رابعاً: یکی از چیزهایی که برای استنباط حکم شرعی در فقه شیعه به آن تمسک می شود «عقل» است از طرفی هم امروزه از لحاظ پزشکی ثابت شده که استمناء ضررهای جسمی و روحی متعددی در پی دارد. که برای نمونه به قسمتی از آن اشاره می کنیم. استمناء، مبتلایان را به ضعف قوای شهوانی دچار می کند، شهامت و درستی از آنها سلب می شود. علاوه بر اینها کم شدن خون، پریدگی رنگ، نقصان قوای حافظه، لاغری، ضعف و سستی زیاده از حد، بی اشتهایی، کج خلقی، عصبانیت و... از بیماری هایی که گریبان مبتلایان به استمناء یا جلق را خواهد گرفت. از لحاظ جنسی نیز استمنا فرد را فرسوده می کند یعنی غدد مترشحه داخلی را از کار می اندازد. از جمله این غدد غده سازنده منی است که بر اثر استمنا رفته رفته کوچک شده و به صورت نخودی در می آید و چون در آن صورت قادر به فاعلیت و ساختن منی نیست، شخص مبتلا برای همیشه از لذایذ جنسی (حلال) محروم می گردد و اگر به این صورت از مردی نیفتد، به طور قطع به صورت دیگری مانند سرعت انزال، کندی انزال، سیلان منی و ... به ناتوانی جنسی مبتلا خواهد شد چه بسیار دیده یا شنیده شده که جوانان معتاد به استمناء (جلق) در اندک مدتی دچار چنان حالتی گردیده اند که به جای ادرار، خون از آن ها خارج می شود. لازم به تذکر است که آن هایی که در ابتدای کار هستند یا از لحاظ جنسی قوی هستند ممکن است قدری دیرتر به این بیماری ها دچار شوند ولی عدم ابتلا به آن ها محال است.[6] با توجه به این مضرات، حتی اگر ما و روایات حکمی در مورد استمنا، نداشتیم (که داریم) آیا می توان حکم به مباح بودن و یا حتی مکروه بودن آن داد؟ و کدام عقل سلیم است که حکم حرمت آن را نپذیرد؟
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ سلامتی و طول عمر در احکام اسلام، مهدی طاهری، انتشارات گل های بهشت.
[1] . مؤمنون / 7ـ5.
[2] . کليني، محمد بن يعقوب، الکافي، دارالکتب الاسلاميه، 1365ش، ج5، ص540.
[3] . محدث نوري، مستدرک الوسائل، مؤسسه آل البيت، 1408ق، ج14، ص365.
[4] . مومنون / 7.
[5] . شیخ حر عاملی، وسائل الشیعه، موسسه آل البیت، سنه 1409هـ.ق، ج 28، ص 364.
[6] مراجعه شود به وب سایت: http://mahmuod-mousavi.blogfa.com/post-48.aspx مقاله نظریه پزشکان و روانشناسان متخصص در مورد خود ارضائی. تاریخ 21/11/ 91
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۸۰
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.