دليل اينکه در دعاي يا من ارجوه و... مي گويند انگشت سبابه را به نشانه تواضع حرکت دهيد چيست؟ آيا اين نشانه تواضع است؟
دليل اينکه در دعاي يا من ارجوه و... مي گويند انگشت سبابه را به نشانه تواضع حرکت دهيد چيست؟
پرسش
پاسخ
بلند کردن دست ها هنگام دعا نشانه تضرع و فروتني است چنانکه از امام صادق ـ عليه السلام ـ روايت شده که درباره آيه: «فما استکانوا لربهم و ما يتضرعون» (نسبت به پروردگارشان فروتني نکردند و به زاري در نيامدند) فرمود: تضرع در آيه به معناي برداشتن دست ها به دعاست.[1]
و نقل است که رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ هنگام دعا و تضرع به درگاه خدا، دستهايش را بالا مي برد آن گونه که مسکين دستش را جهت طلب غذا بالا مي برد.[2]
البته بالا بردن دست ها هنگام دعا پنج صورت دارد، چنانکه ابوبصير از حضرت صادق ـ عليه السلام ـ در مورد دعا و بالا بردن دست ها سئوال کرد فرمودند: علي خمسة اوجه: امّا التعوذ فتستقبل القبلة بباطن کفيک و امّا الدعا في الرزق فتسبط کفيک و تفضي بباطنها الي السماء و امّا التبتل فايماوک باصبعک السبابة و امّا الابتهال فترفع يدک مجاوزا بهما رأسک و امّا التضرع ان تحرک اصبعک السبابة ممايلي وجهک و هو الدعاء الخيفة».[3]
يعني پنج صورت دارد:
اول ـ براي پناه بردن به خدا، کف دو دست را بايد رو به قبله قرار دهي.
دوم ـ براي طلب روزي، دستهايت را مي گشايي و کف آن را به طرف آسمان مي گيري.
سوم ـ براي انقطاع به درگاه خدا با انگشت سبابه اشاره مي کني.
چهارم ـ براي زاري کردن، دستهايت را کشيده از سرت هم بالاتر مي بري.
پنجم ـ براي تضرع، انگشت سبابه را در برابر رويت حرکت مي دهي که اين دعاي ترس است.
بنابراين با توجه به حديث فوق، امام جهت تضرع و خشوع و زاري، به درگاه ربوبي، دست ها را به آن سبک حرکت مي دادند.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۶۰
دليل اينکه در دعاي يا من ارجوه و... مي گويند انگشت سبابه را به نشانه تواضع حرکت دهيد چيست؟
- نشان کردن
پرسش
دليل اينکه در دعاي يا من ارجوه و... مي گويند انگشت سبابه را به نشانه تواضع حرکت دهيد چيست؟ آيا اين نشانه تواضع است؟
پاسخ
بلند کردن دست ها هنگام دعا نشانه تضرع و فروتني است چنانکه از امام صادق ـ عليه السلام ـ روايت شده که درباره آيه: «فما استکانوا لربهم و ما يتضرعون» (نسبت به پروردگارشان فروتني نکردند و به زاري در نيامدند) فرمود: تضرع در آيه به معناي برداشتن دست ها به دعاست.[1]
و نقل است که رسول خدا ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ هنگام دعا و تضرع به درگاه خدا، دستهايش را بالا مي برد آن گونه که مسکين دستش را جهت طلب غذا بالا مي برد.[2]
البته بالا بردن دست ها هنگام دعا پنج صورت دارد، چنانکه ابوبصير از حضرت صادق ـ عليه السلام ـ در مورد دعا و بالا بردن دست ها سئوال کرد فرمودند: علي خمسة اوجه: امّا التعوذ فتستقبل القبلة بباطن کفيک و امّا الدعا في الرزق فتسبط کفيک و تفضي بباطنها الي السماء و امّا التبتل فايماوک باصبعک السبابة و امّا الابتهال فترفع يدک مجاوزا بهما رأسک و امّا التضرع ان تحرک اصبعک السبابة ممايلي وجهک و هو الدعاء الخيفة».[3]
يعني پنج صورت دارد:
اول ـ براي پناه بردن به خدا، کف دو دست را بايد رو به قبله قرار دهي.
دوم ـ براي طلب روزي، دستهايت را مي گشايي و کف آن را به طرف آسمان مي گيري.
سوم ـ براي انقطاع به درگاه خدا با انگشت سبابه اشاره مي کني.
چهارم ـ براي زاري کردن، دستهايت را کشيده از سرت هم بالاتر مي بري.
پنجم ـ براي تضرع، انگشت سبابه را در برابر رويت حرکت مي دهي که اين دعاي ترس است.
بنابراين با توجه به حديث فوق، امام جهت تضرع و خشوع و زاري، به درگاه ربوبي، دست ها را به آن سبک حرکت مي دادند.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۶۰
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.