اگر ازاهداف روزه گرفتن آشنايي با زندگي تهيدستان است و رنج وسختي که آنها متحمل ميشوند پس چرا روزه بر تهيدستان هم واجب است آنها که ديگر با رنج گرسنگي آشنا هستند؟
اگر ازاهداف روزه گرفتن آشنايي با زندگي تهي دستان است و رنج وسختي که آنها متحمل ميشوند پس چرا روزه بر تهيدستان هم واجب است آنها که ديگر با رنج گرسنگي آشنا هستند؟
پرسش
پاسخ
در جواب سئوال شما بايد عرض کنم که:
يکي از اهداف و حکمت هاي وجوب روزه و روزه داري، همدردي و همراهي و ياد فقرا است. البته روزه فوائد و حکمت هايديگري هم دارد. بله اگر فقط همين تحمل گرسنگي و تشنگي و همراهي با محرومين بود ديگر چه لزومي داشت خود فقرا روزه بگيرند؟ لذا براي از بين رفتن اين تفکر (که تنها هدف از روزه، همدردي و يادفقراء است) حکمت هایديگري را که در آيات و روايات ائمه معصومين ـ عليهمالسلام ـ ذکر شده اندبيانميکنيم.
1. روزه موجب وسعت رزق و رفع فقر و تنگدستي مي شود (شخصي خدمت پيامبر اکرم ـصلي الله عليه و آله و سلم ـ شرفياب شد و عرض کرد يا رسول الله ـصلي الله عليه و آله و سلم ـ فقير و تهيدستم، فرمودند: «صم و تصدق» روزه بگير و صدقه بده.[1]
2. روزه باعث سلامت جسم مي شود. در طب امروز و گذشته اثر معجزه آساي امساک در درمان انواع بيماريها به ثبت رسيده.[2] در اين جنبه از فايده روزه رواياتي هم داريم، پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمودند: صوموا تصحّوا» (روزه بگيريد تا در صحت و سلامت باشيد)[3] يا حديث معروف ايشان که فرمودند: «معده خانه هر درد است و پرهيز و امساک بهترين دواء مي باشد».[4]
3. روزه باعث از بين رفتنرذائل اخلاقي مي شود و روح تقوي و پرهيزگاري را در انسان پرورش مي دهد قرآن مي فرمايد: «کتب عليکم الصيام کما کتب علي الذين من قبلکم لعلکم تتقون[5]»؛ (اي کساني که ايمان آورده ايد) روزه بر شما نوشته شده (واجب شده) همان گونه که بر کساني که قبل از شما بودند نوشته شد تا پرهيزگار شويد».
4. موجب نجات از عقاب اخروي مي شود حضرت علي ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «و صوم شهر رمضان فأنه جنة من العقاب؛ روزه ماه رمضان سپری است در برابر عقاب خداوند».[6]
5. روزه باعث کنترل و شکسته شدن شهوت مي شود امام رضا ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «ما فيه من الأنکسار عن الشهوات؛ از آثار روزه اين است که شهوات را تقليل مي دهد».[7]
6. باعث تساوي بين فقراء و اغنياء مي شود، امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «إنما فرض الله الصيام ليستوي به الغني و الفقير؛ همانا خداوند روزه را واجب کرده تا غني (پول دار) و فقير با هم مساوي باشند».[8]
7. موجب اخلاص مي شود، پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمودند: «الصيام ابتلاء لأخلاص الخلق؛ روزه موجب اخلاقص و پاکي مردم مي شود».[9]
بر این جمله باید افزود که روزه عبادت پرودگار است و ما روزه را نه به خاطر فوائد آن بلکه به خاطر اطاعت فرمان خدای متعال انجام می دهیم. اگر روزه به قصد اطاعت امر خداوند نباشد ( بلکه صرفاً به دلیل آثار و فوائد آن باشد) باطل است.
و موارد بسياري ديگر که در روايات موجود است. پس اينکه روزه بر تهيدستان و فقراء واجب است به علت جنبه ها و فوائد ديگر روزه مي باشد.
[1]. شيخ حر عاملي، محمد، وسائل الشيعه، باب استحباب الصوم عند النزول الشدة، قم، آل البيت، 1409ق، ج10، ص408.
[2]. بابايي، احمد علي، برگزيده تفسير نمونه، تهران، دارالکتب الأسلاميه، 1382ش، ج1، ص161 (تفسير آيه 184 بقره)
[3]. نوري، حسین مستدرک الوسایل، باب استحباب الصوم، قم، آل البيت، 1408ق، ج7، ص502.
[4]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، بيروت، الوفاء، 1404ق، ج59، ص290.
[5]. بقره / 183.
[6]. نهج البلاغه، ص163(چاپ صبحي صالح).
[7]. وسائل الشيعه، همان، ج2، ص73.
[8]. همان، ج7، ص3.
[9]. حکمت 244 نهج البلاغه، (فيض الاسلام).
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۷۸
اگر ازاهداف روزه گرفتن آشنايي با زندگي تهي دستان است و رنج وسختي که آنها متحمل ميشوند پس چرا روزه بر تهيدستان هم واجب است آنها که ديگر با رنج گرسنگي آشنا هستند؟
- نشان کردن
پرسش
اگر ازاهداف روزه گرفتن آشنايي با زندگي تهيدستان است و رنج وسختي که آنها متحمل ميشوند پس چرا روزه بر تهيدستان هم واجب است آنها که ديگر با رنج گرسنگي آشنا هستند؟
پاسخ
در جواب سئوال شما بايد عرض کنم که:
يکي از اهداف و حکمت هاي وجوب روزه و روزه داري، همدردي و همراهي و ياد فقرا است. البته روزه فوائد و حکمت هايديگري هم دارد. بله اگر فقط همين تحمل گرسنگي و تشنگي و همراهي با محرومين بود ديگر چه لزومي داشت خود فقرا روزه بگيرند؟ لذا براي از بين رفتن اين تفکر (که تنها هدف از روزه، همدردي و يادفقراء است) حکمت هایديگري را که در آيات و روايات ائمه معصومين ـ عليهمالسلام ـ ذکر شده اندبيانميکنيم.
1. روزه موجب وسعت رزق و رفع فقر و تنگدستي مي شود (شخصي خدمت پيامبر اکرم ـصلي الله عليه و آله و سلم ـ شرفياب شد و عرض کرد يا رسول الله ـصلي الله عليه و آله و سلم ـ فقير و تهيدستم، فرمودند: «صم و تصدق» روزه بگير و صدقه بده.[1]
2. روزه باعث سلامت جسم مي شود. در طب امروز و گذشته اثر معجزه آساي امساک در درمان انواع بيماريها به ثبت رسيده.[2] در اين جنبه از فايده روزه رواياتي هم داريم، پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمودند: صوموا تصحّوا» (روزه بگيريد تا در صحت و سلامت باشيد)[3] يا حديث معروف ايشان که فرمودند: «معده خانه هر درد است و پرهيز و امساک بهترين دواء مي باشد».[4]
3. روزه باعث از بين رفتنرذائل اخلاقي مي شود و روح تقوي و پرهيزگاري را در انسان پرورش مي دهد قرآن مي فرمايد: «کتب عليکم الصيام کما کتب علي الذين من قبلکم لعلکم تتقون[5]»؛ (اي کساني که ايمان آورده ايد) روزه بر شما نوشته شده (واجب شده) همان گونه که بر کساني که قبل از شما بودند نوشته شد تا پرهيزگار شويد».
4. موجب نجات از عقاب اخروي مي شود حضرت علي ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «و صوم شهر رمضان فأنه جنة من العقاب؛ روزه ماه رمضان سپری است در برابر عقاب خداوند».[6]
5. روزه باعث کنترل و شکسته شدن شهوت مي شود امام رضا ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «ما فيه من الأنکسار عن الشهوات؛ از آثار روزه اين است که شهوات را تقليل مي دهد».[7]
6. باعث تساوي بين فقراء و اغنياء مي شود، امام صادق ـ عليه السلام ـ مي فرمايد: «إنما فرض الله الصيام ليستوي به الغني و الفقير؛ همانا خداوند روزه را واجب کرده تا غني (پول دار) و فقير با هم مساوي باشند».[8]
7. موجب اخلاص مي شود، پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ فرمودند: «الصيام ابتلاء لأخلاص الخلق؛ روزه موجب اخلاقص و پاکي مردم مي شود».[9]
بر این جمله باید افزود که روزه عبادت پرودگار است و ما روزه را نه به خاطر فوائد آن بلکه به خاطر اطاعت فرمان خدای متعال انجام می دهیم. اگر روزه به قصد اطاعت امر خداوند نباشد ( بلکه صرفاً به دلیل آثار و فوائد آن باشد) باطل است.
و موارد بسياري ديگر که در روايات موجود است. پس اينکه روزه بر تهيدستان و فقراء واجب است به علت جنبه ها و فوائد ديگر روزه مي باشد.
[1]. شيخ حر عاملي، محمد، وسائل الشيعه، باب استحباب الصوم عند النزول الشدة، قم، آل البيت، 1409ق، ج10، ص408.
[2]. بابايي، احمد علي، برگزيده تفسير نمونه، تهران، دارالکتب الأسلاميه، 1382ش، ج1، ص161 (تفسير آيه 184 بقره)
[3]. نوري، حسین مستدرک الوسایل، باب استحباب الصوم، قم، آل البيت، 1408ق، ج7، ص502.
[4]. مجلسي، محمد باقر، بحارالانوار، بيروت، الوفاء، 1404ق، ج59، ص290.
[5]. بقره / 183.
[6]. نهج البلاغه، ص163(چاپ صبحي صالح).
[7]. وسائل الشيعه، همان، ج2، ص73.
[8]. همان، ج7، ص3.
[9]. حکمت 244 نهج البلاغه، (فيض الاسلام).
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۷۸
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.