چرا وادی عرفات، مشعر و منا مقدس است؟ توجیه مقدس بودن آن چیست؟
چرا وادی عرفات، مشعر و منا مقدس است؟ توجیه مقدس بودن آن چیست؟
پرسش
پاسخ
برخی از مکان ها به جهت ارتباط و انتساب خاص و عنایت ویژه حضرت حق، تقدس پیدا کرده اند. همانگونه که بعضی از زمانهای خاص که تجلی خداوند در آن اتفاق افتاده مانند: شب قدر، ماه مبارک رمضان، عید فطر و قربان مقدس و شایسته احترام دانسته می شود. مکانهایی، مانند مکّه معظّمه، مدینه منوره، کربلا، کوه طور، صحرای عرفات و امثال آن است که به خاطر عنایت الهی در آن ها قداست پیدا کرده اند. هر جایي که جذبة الهی در آن بیشتر باشد، عشق به آن و جذبة در آن بیشتر است، و زیبا، کامل، بزرگ و محترم جلوه می کند. چون ملاک قداست و احترام عنایت و توجه خاص خداوند است.
گذشته از مطالبی که اشاره شد، درباره قداست سرزمین عرفات مطالبی بیان شده است که به نمونه هايي از آن اشاره می شود.
1. عرفات در دامنه کوهی قرار دارد که از آن به «جبل الرحمة» یاد می شود. «جبل الرحمة» تخته سنگی است که حضرت آدم ـ علیه السلام ـ وقتی که وارد این سرزمین شد، بر آن تخته سنگ فرود آورده شد. در دامنه آن کوه با حوّا ـ علیها السلام ـ یک جا شده و همدیگر را پیدا کرده عذرش را در پیشگاه خدا اعتراف کرده و رحمت خداوند شامل حال آن دو، در آن سرزمین شد. لذا از آن روز به بعد آن مکان تقدس خاصی پیدا کرده است.[1]
2. هنگامی که پیک خداوند و وحی الهی توسط «جبرئیل» مناسک حج را برای حضرت ابراهیم ـ علیه السلام ـ آوردند، در آن سرزمین بوده و حضرت ابراهیم، برای اینکه فرشته الهی مطمئن گردد که پیام حق را دریافتم و شناختم، سه بار فرمود: «عرفت، عرفت، عرفت»[2]
3. در زمان رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ که این قداست ادامه پیدا کرد، از آن جهت است که رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ در آن تخته سنگی که معروف به «قبة آدم ـ علیه السلام ـ» است ایستاده شده است و خطبه مخصوص عرفات را ایراد کرده است.[3]
4. امام سجّاد ـ علیه السلام ـ فرموده است: سرزمین عرفات، سرزمین شاهد است. یعنی همانگونه که خداوند در این سرزمین بر اعمال و نیات زائران شاهدند که با چه نیت از این مکان که مکان ورودی حرم است، وارد حرم می شود، این سرزمین نیز بر اعمال و نیات آنها شاهد است و در پیشگاه خداوند شهادت می دهند.[4]
امّا سرزمین «مشعر»، همانگونه که حرم الهی «مسجد الحرام» از عظمت و قداست خاصی برخوردار است، مشعر الحرام جزو محدودة حرم و اولین دالان ورودي آن است. چنانچه قرآن کریم فرموده است: هرگاه از عرفات کوچ کردید، در مشعر الحرام از خدا غافل نبوده و بیاد خدا باشید.[5] امام سجاد ـ علیه السلام ـ دربارة آن سرزمین فرموده است: حج گزار قلب خود را در آن، با شعار تقوا آگاه کرده و خوف از خداوند را شعار دل خود قرار می دهد.[6] و همچنین از عظمت آن سرزمین، تجلی گاه برکت الهی یاد شده است؛ زیرا، سرزمینی است که میلیونها حاجی هر سال از آن مکان مقدس و پربرکت سنگ ریزه هایي جمع کرده و در برابر شیطان درونی و بیروني خود را مسلح می کنند، امّا، هیچ گاه و هیچ زمانی این برکت الهی و آن سنگ ریزه ها تمام نمی شود و هر سال هم باید از سنگ ریزه بکر و تازه استفاده کرد که قبل از این استفاده نشده باشد. این سرزمین همان مکانی است که این برکت الهی را بخود جاي داده است.[7]
امّا، «منا» به تعبیر امام سجّاد ـ علیه السلام ـ منا سرزمینی است که حاجی در آن مکان مقدس به همه آرزوهایش می رسد، و افزون بر آرزوی خود، باید آرزویي را نیز برآورده کند و خود را بکمال برساند. امام ـ علیه السلام ـ به «شبلی» می گوید در منا رفتی: آیا آرزوی دیگران را هم بر آوردی؟ آیا خود را به آن پایه ای از کمال رساندی که مردم از وسعت و زبان تو در امان باشند و از تو آسیبی نبینند....[8]
بنابراین، هر سرزمینی که مورد عنایت الهی و توجه او باشد، آن مقدس است، سرزمین عرفات، مشعر و منا، علاوه بر اینکه بر اساس شعایر دینی، جزئی از حرم و مناسک حج است، آثار و اسرار خاصی نیز در آن وجود دارد که به نمونه هایی از آن اشاره شد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
- صهباي حج، جوادی آملی.
- مناسک حج و اماکن مقدسه، منشورات حجت.
- اسرار عبادات، جوادی آملی.
[1]. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دار الکتب اسلامیه. ج2، ص 34.
[2]. همان.
[3]. جوادی آملی، عبد الله، صهبای حج، نشر اسراء، قم. ص418.
[4]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، مؤسسه الوفاء بیروت. ج94، ص 123.
[5]. صهباي حج، ص434، پیشین.
[6]. نوری، میراز حسین، مستدرک الوسایل، مؤسسه آل البیت، قم. ج10، ص 166.
[7]. صهباي حج، ص 436.
[8]. مستدرک الوسایل، پیشین.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۸۷
چرا وادی عرفات، مشعر و منا مقدس است؟ توجیه مقدس بودن آن چیست؟
- نشان کردن
پرسش
چرا وادی عرفات، مشعر و منا مقدس است؟ توجیه مقدس بودن آن چیست؟
پاسخ
برخی از مکان ها به جهت ارتباط و انتساب خاص و عنایت ویژه حضرت حق، تقدس پیدا کرده اند. همانگونه که بعضی از زمانهای خاص که تجلی خداوند در آن اتفاق افتاده مانند: شب قدر، ماه مبارک رمضان، عید فطر و قربان مقدس و شایسته احترام دانسته می شود. مکانهایی، مانند مکّه معظّمه، مدینه منوره، کربلا، کوه طور، صحرای عرفات و امثال آن است که به خاطر عنایت الهی در آن ها قداست پیدا کرده اند. هر جایي که جذبة الهی در آن بیشتر باشد، عشق به آن و جذبة در آن بیشتر است، و زیبا، کامل، بزرگ و محترم جلوه می کند. چون ملاک قداست و احترام عنایت و توجه خاص خداوند است.
گذشته از مطالبی که اشاره شد، درباره قداست سرزمین عرفات مطالبی بیان شده است که به نمونه هايي از آن اشاره می شود.
1. عرفات در دامنه کوهی قرار دارد که از آن به «جبل الرحمة» یاد می شود. «جبل الرحمة» تخته سنگی است که حضرت آدم ـ علیه السلام ـ وقتی که وارد این سرزمین شد، بر آن تخته سنگ فرود آورده شد. در دامنه آن کوه با حوّا ـ علیها السلام ـ یک جا شده و همدیگر را پیدا کرده عذرش را در پیشگاه خدا اعتراف کرده و رحمت خداوند شامل حال آن دو، در آن سرزمین شد. لذا از آن روز به بعد آن مکان تقدس خاصی پیدا کرده است.[1]
2. هنگامی که پیک خداوند و وحی الهی توسط «جبرئیل» مناسک حج را برای حضرت ابراهیم ـ علیه السلام ـ آوردند، در آن سرزمین بوده و حضرت ابراهیم، برای اینکه فرشته الهی مطمئن گردد که پیام حق را دریافتم و شناختم، سه بار فرمود: «عرفت، عرفت، عرفت»[2]
3. در زمان رسول اکرم ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ که این قداست ادامه پیدا کرد، از آن جهت است که رسول خدا ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ در آن تخته سنگی که معروف به «قبة آدم ـ علیه السلام ـ» است ایستاده شده است و خطبه مخصوص عرفات را ایراد کرده است.[3]
4. امام سجّاد ـ علیه السلام ـ فرموده است: سرزمین عرفات، سرزمین شاهد است. یعنی همانگونه که خداوند در این سرزمین بر اعمال و نیات زائران شاهدند که با چه نیت از این مکان که مکان ورودی حرم است، وارد حرم می شود، این سرزمین نیز بر اعمال و نیات آنها شاهد است و در پیشگاه خداوند شهادت می دهند.[4]
امّا سرزمین «مشعر»، همانگونه که حرم الهی «مسجد الحرام» از عظمت و قداست خاصی برخوردار است، مشعر الحرام جزو محدودة حرم و اولین دالان ورودي آن است. چنانچه قرآن کریم فرموده است: هرگاه از عرفات کوچ کردید، در مشعر الحرام از خدا غافل نبوده و بیاد خدا باشید.[5] امام سجاد ـ علیه السلام ـ دربارة آن سرزمین فرموده است: حج گزار قلب خود را در آن، با شعار تقوا آگاه کرده و خوف از خداوند را شعار دل خود قرار می دهد.[6] و همچنین از عظمت آن سرزمین، تجلی گاه برکت الهی یاد شده است؛ زیرا، سرزمینی است که میلیونها حاجی هر سال از آن مکان مقدس و پربرکت سنگ ریزه هایي جمع کرده و در برابر شیطان درونی و بیروني خود را مسلح می کنند، امّا، هیچ گاه و هیچ زمانی این برکت الهی و آن سنگ ریزه ها تمام نمی شود و هر سال هم باید از سنگ ریزه بکر و تازه استفاده کرد که قبل از این استفاده نشده باشد. این سرزمین همان مکانی است که این برکت الهی را بخود جاي داده است.[7]
امّا، «منا» به تعبیر امام سجّاد ـ علیه السلام ـ منا سرزمینی است که حاجی در آن مکان مقدس به همه آرزوهایش می رسد، و افزون بر آرزوی خود، باید آرزویي را نیز برآورده کند و خود را بکمال برساند. امام ـ علیه السلام ـ به «شبلی» می گوید در منا رفتی: آیا آرزوی دیگران را هم بر آوردی؟ آیا خود را به آن پایه ای از کمال رساندی که مردم از وسعت و زبان تو در امان باشند و از تو آسیبی نبینند....[8]
بنابراین، هر سرزمینی که مورد عنایت الهی و توجه او باشد، آن مقدس است، سرزمین عرفات، مشعر و منا، علاوه بر اینکه بر اساس شعایر دینی، جزئی از حرم و مناسک حج است، آثار و اسرار خاصی نیز در آن وجود دارد که به نمونه هایی از آن اشاره شد.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
- صهباي حج، جوادی آملی.
- مناسک حج و اماکن مقدسه، منشورات حجت.
- اسرار عبادات، جوادی آملی.
[1]. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، دار الکتب اسلامیه. ج2، ص 34.
[2]. همان.
[3]. جوادی آملی، عبد الله، صهبای حج، نشر اسراء، قم. ص418.
[4]. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، مؤسسه الوفاء بیروت. ج94، ص 123.
[5]. صهباي حج، ص434، پیشین.
[6]. نوری، میراز حسین، مستدرک الوسایل، مؤسسه آل البیت، قم. ج10، ص 166.
[7]. صهباي حج، ص 436.
[8]. مستدرک الوسایل، پیشین.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۸۷
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.