چرا غير مسلمانان حق ورود بيت الله الحرام را ندارند؟
چرا غير مسلمانان حق ورود بيت الله الحرام را ندارند؟
پرسش
پاسخ
غير مسلمان ها چند گروهند، گروهي کافراند و خدا را قبول ندارد و وجود او را انکار مي کنند؛ مانند مادی گراها، پوچ گرایان، شيطان پرستان و...، اين گروه به فتواي تمام فقها نجس العين اند و حکم ساير نجاسات در اسلام را دارند. گروهي ديگر از غير مسلمان ها مشرک اند و براي خداوند در اداره امور شريک قائل هستند مانند بت پرستان، اينها نيز نجس اند و حکم حيوانات نجس العين را دارند.[1]
گروهي ديگر از غير مسلمان ها «اهل کتاب» اند، يعني پيرو يکي از اديان و کتب آسماني هستند مانند يهوديان، مسيحيان، مجوسيان، بسياري از فقهاي شيعه معتقدند چون يهوديان «عزيز» را پسر خدا مي نامند و مسيحيان به 3 خدا اعتقاد دارند و حضرت مسيح را پسر خداوند متعال مي دانند و مجوسيان نيز به دو خدا، خداي خير و خداي شر اعتقاد دارند، اهل کتاب نيز جزء مشرکين محسوب مي شوند.[2]
خداوند متعال در قرآن کريم سوره توبه آيه 28 خطاب به مسلمين مي فرمايد: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْمُشْرِکونَ نَجَسٌ فَلاَ يَقْرَبُواْ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا»؛ «اي کساني که ايمان آورده ايد، محققاً مشرکان نجس و پليد هستند و بعد از اين سال (عهدشان که به پايان رسيد) نبايد قدم به مسجد الحرام بگذارند».
لذا طبق اين آيه فقها فتوي داده اند مشرکان - بعضي از آنها اهل کتاب را نيز مشرک مي داند لذا تمام غير مسلمان ها را شامل مي شود- حق ورود به مسجد الحرام را ندارند، چرا که نجس هستند و بايد از ورود نجس العين به اين مکان مقدس و طاهر جلوگيري کرد. اين دستور الهي است و بر مسلمين واجب است.
البته بعضي از فقهاي عظام اهل کتاب را پاک و طاهر مي دانند، لذا نمي توان گفت علّت انحصاري حکم بالا تنها نجاست غير مسلمان است، ممکن است دلايل زيادي داشته باشد که به عقل بشر خطور نکند؛ امّا در رابطه با حکم بالا توجه به چند نکته مهم است:
نکته اوّل: چون اين مکان بسيار مقدس و محل عبادت خداوند متعال و تسليم در برابر اوست، نماد توحيد و يکتاپرستي است مقدس ترين مکان در دين مبين اسلام است؛ مشرکان و اهل کتاب به خاطر عدم تسليم در برابر خداوند متعال و سرباز زدن از دستور الهی حق ورود به خانه او را ندارند. این حکم می تواند نشانه ای از دوری ایشان از رحمت پروردگار عالم و غضب الهی بر ایشان باشد. زیرا کعبه خانه امن الهی است و خداوند نمی خواهد ناسپاسان را به خانه امن خودش راه دهد.
نکته دوم: اين حکم مي تواند نشان دهنده مذمت و پلیدی شرک به خداوند تبارک و تعالي باشد، چرا که بيان مي کند هر کس مسلمان نباشد حق ورود به خانه خدا را ندارد، لذا خداوند با اين دستور خواسته است مشرکان را تحقير و ذليل کند و آنها را پست ترين موجودات بنامد.[3]
نکته سوم: غير مسلمان به دليل عدم رعايت بسياري از آداب مسلمين درباره طهارت و نجاست، قطعا از حيث ظاهري طاهر نيستند و ممکن است نجاساتي همراه داشته باشند و از اين باب باشد که ورود آنها به مسجد الحرام که محل عبادت خداوند است و طهارت شرط ورود به آنجاست، منع شده باشد.
چرا که آنان نسبت به بسياري از نجاسات در اسلام مانند ادرار، شراب، خون و... حساسيتي ندارند، از طرفي آنان نسبت به جنابت نيز دستوري ندارند و ورود جنب به مسجد الحرام، حرام است و سبب هتک حرمت آن مکان مقدس مي شود.
نکته چهارم: ممکن است بر اثر اختلاط آنان با مسلمين، بسياري از مسلمين که از حيث اعتقادي ضعيف هستند و از معلومات لازم بهره مند نيستند تحت تأثير اعتقادات آنان قرار گرفته و به آيين آنها تمايلي پيدا کنند. هرچند کسی اگر با تحقیق و مطالعه به دنبال حق باشد، قطعا به حقانيت اسلام و قرآن پي برده و هرگز در مقابل شبهات ديگر اديان و مذاهب تسليم نشده و خللي به دين او وارد نمي شود.
در پايان تذکر اين نکته لازم است که مطالبي که ذکر شد، تنها در حد احتمال ارزش و اعتبار دارد، زیرا پی بردن به اسرار و فلسفه واقعی احکام کاری است که جز به مدد آیات قرآن و روایات معصومین (ع) میسر نمی شود. طبق اعتقاد شيعه خداوند حکيم است و عليم، لذا هرگز کار بيهوده انجام نمي دهد، پس اگر حکمي صادر کرد و عملي را واجب يا حرام نمود، قطعا علتي دارد و لغو و بيهوده نبوده است، چرا که مولاي حکيم کار لغو و بيهوده انجام نمي دهد. اين نکته همان است که از آن به وجود مصالح و مفاسد واقعي در احکام تعبير شده است، يعني هر حکمي مصلحت يا مفسده اي در درون خود دارد که خداوند تبارک و تعالي با توجه به آن مصلحت و يا مفسده آن عمل را واجب يا حرام کرده است.
حال گاهي اين مصالح و مفاسد را عقل آدمي درک مي کند و گاهي هم درک نمي کند، چرا که مصالح و مفاسد اموري گسترده اند که شامل تمامي جوانب زندگي انسان مي شوند و فقط ناظر به امور مادي و دنيوي انسان نمي شود، لذا چنين نيست که اگر عقل و دانش بشري فلسفه حکمي را درک نکرد بتوان آن را انکار کرد، چرا که ممکن است در سال هاي بعدي و آينده کشف شود، به خاطر همين مطلب است که ما معتقديم بشر نيازمند «وحي» است و تنها خداوند تبارک و تعالي است که مي تواند راه سعادت انسان را تعيين و تبيين کند.[4]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ آموزش عقايد، محمد تقي مصباح يزدي.
2ـ جواهر الکلام، شيخ محمد حسن نجفي، ج6.
3ـ تفسير الميزان، ذيل آيه شريفه ج9.
[1]. شهيد ثاني، زين الدين عاملي، الروضة البهيه، دارالتفسير، چاپ نگين، قم، چاپ چهارم، 1382ش، ج1، ص27.
[2]. شباني، محمد حسن نجفي، جواهر الکلام، دارالکتب الاسلاميه، چاپ دوم، 1365ش، ج6، ص41.
[3]. ابن کثير دمشقي، تفسير القرآن العظيم، دارالکتب العلميه، مشهورات محمد علي بيضون، بيروت، لبنان، 1419ق، ج1، ص270.
[4]. کتب عقايد کلام اسلامي، بحث ضرورت وحي و دين.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۸۳
چرا غير مسلمانان حق ورود بيت الله الحرام را ندارند؟
- نشان کردن
پرسش
چرا غير مسلمانان حق ورود بيت الله الحرام را ندارند؟
پاسخ
غير مسلمان ها چند گروهند، گروهي کافراند و خدا را قبول ندارد و وجود او را انکار مي کنند؛ مانند مادی گراها، پوچ گرایان، شيطان پرستان و...، اين گروه به فتواي تمام فقها نجس العين اند و حکم ساير نجاسات در اسلام را دارند. گروهي ديگر از غير مسلمان ها مشرک اند و براي خداوند در اداره امور شريک قائل هستند مانند بت پرستان، اينها نيز نجس اند و حکم حيوانات نجس العين را دارند.[1]
گروهي ديگر از غير مسلمان ها «اهل کتاب» اند، يعني پيرو يکي از اديان و کتب آسماني هستند مانند يهوديان، مسيحيان، مجوسيان، بسياري از فقهاي شيعه معتقدند چون يهوديان «عزيز» را پسر خدا مي نامند و مسيحيان به 3 خدا اعتقاد دارند و حضرت مسيح را پسر خداوند متعال مي دانند و مجوسيان نيز به دو خدا، خداي خير و خداي شر اعتقاد دارند، اهل کتاب نيز جزء مشرکين محسوب مي شوند.[2]
خداوند متعال در قرآن کريم سوره توبه آيه 28 خطاب به مسلمين مي فرمايد: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْمُشْرِکونَ نَجَسٌ فَلاَ يَقْرَبُواْ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ بَعْدَ عَامِهِمْ هَذَا»؛ «اي کساني که ايمان آورده ايد، محققاً مشرکان نجس و پليد هستند و بعد از اين سال (عهدشان که به پايان رسيد) نبايد قدم به مسجد الحرام بگذارند».
لذا طبق اين آيه فقها فتوي داده اند مشرکان - بعضي از آنها اهل کتاب را نيز مشرک مي داند لذا تمام غير مسلمان ها را شامل مي شود- حق ورود به مسجد الحرام را ندارند، چرا که نجس هستند و بايد از ورود نجس العين به اين مکان مقدس و طاهر جلوگيري کرد. اين دستور الهي است و بر مسلمين واجب است.
البته بعضي از فقهاي عظام اهل کتاب را پاک و طاهر مي دانند، لذا نمي توان گفت علّت انحصاري حکم بالا تنها نجاست غير مسلمان است، ممکن است دلايل زيادي داشته باشد که به عقل بشر خطور نکند؛ امّا در رابطه با حکم بالا توجه به چند نکته مهم است:
نکته اوّل: چون اين مکان بسيار مقدس و محل عبادت خداوند متعال و تسليم در برابر اوست، نماد توحيد و يکتاپرستي است مقدس ترين مکان در دين مبين اسلام است؛ مشرکان و اهل کتاب به خاطر عدم تسليم در برابر خداوند متعال و سرباز زدن از دستور الهی حق ورود به خانه او را ندارند. این حکم می تواند نشانه ای از دوری ایشان از رحمت پروردگار عالم و غضب الهی بر ایشان باشد. زیرا کعبه خانه امن الهی است و خداوند نمی خواهد ناسپاسان را به خانه امن خودش راه دهد.
نکته دوم: اين حکم مي تواند نشان دهنده مذمت و پلیدی شرک به خداوند تبارک و تعالي باشد، چرا که بيان مي کند هر کس مسلمان نباشد حق ورود به خانه خدا را ندارد، لذا خداوند با اين دستور خواسته است مشرکان را تحقير و ذليل کند و آنها را پست ترين موجودات بنامد.[3]
نکته سوم: غير مسلمان به دليل عدم رعايت بسياري از آداب مسلمين درباره طهارت و نجاست، قطعا از حيث ظاهري طاهر نيستند و ممکن است نجاساتي همراه داشته باشند و از اين باب باشد که ورود آنها به مسجد الحرام که محل عبادت خداوند است و طهارت شرط ورود به آنجاست، منع شده باشد.
چرا که آنان نسبت به بسياري از نجاسات در اسلام مانند ادرار، شراب، خون و... حساسيتي ندارند، از طرفي آنان نسبت به جنابت نيز دستوري ندارند و ورود جنب به مسجد الحرام، حرام است و سبب هتک حرمت آن مکان مقدس مي شود.
نکته چهارم: ممکن است بر اثر اختلاط آنان با مسلمين، بسياري از مسلمين که از حيث اعتقادي ضعيف هستند و از معلومات لازم بهره مند نيستند تحت تأثير اعتقادات آنان قرار گرفته و به آيين آنها تمايلي پيدا کنند. هرچند کسی اگر با تحقیق و مطالعه به دنبال حق باشد، قطعا به حقانيت اسلام و قرآن پي برده و هرگز در مقابل شبهات ديگر اديان و مذاهب تسليم نشده و خللي به دين او وارد نمي شود.
در پايان تذکر اين نکته لازم است که مطالبي که ذکر شد، تنها در حد احتمال ارزش و اعتبار دارد، زیرا پی بردن به اسرار و فلسفه واقعی احکام کاری است که جز به مدد آیات قرآن و روایات معصومین (ع) میسر نمی شود. طبق اعتقاد شيعه خداوند حکيم است و عليم، لذا هرگز کار بيهوده انجام نمي دهد، پس اگر حکمي صادر کرد و عملي را واجب يا حرام نمود، قطعا علتي دارد و لغو و بيهوده نبوده است، چرا که مولاي حکيم کار لغو و بيهوده انجام نمي دهد. اين نکته همان است که از آن به وجود مصالح و مفاسد واقعي در احکام تعبير شده است، يعني هر حکمي مصلحت يا مفسده اي در درون خود دارد که خداوند تبارک و تعالي با توجه به آن مصلحت و يا مفسده آن عمل را واجب يا حرام کرده است.
حال گاهي اين مصالح و مفاسد را عقل آدمي درک مي کند و گاهي هم درک نمي کند، چرا که مصالح و مفاسد اموري گسترده اند که شامل تمامي جوانب زندگي انسان مي شوند و فقط ناظر به امور مادي و دنيوي انسان نمي شود، لذا چنين نيست که اگر عقل و دانش بشري فلسفه حکمي را درک نکرد بتوان آن را انکار کرد، چرا که ممکن است در سال هاي بعدي و آينده کشف شود، به خاطر همين مطلب است که ما معتقديم بشر نيازمند «وحي» است و تنها خداوند تبارک و تعالي است که مي تواند راه سعادت انسان را تعيين و تبيين کند.[4]
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ آموزش عقايد، محمد تقي مصباح يزدي.
2ـ جواهر الکلام، شيخ محمد حسن نجفي، ج6.
3ـ تفسير الميزان، ذيل آيه شريفه ج9.
[1]. شهيد ثاني، زين الدين عاملي، الروضة البهيه، دارالتفسير، چاپ نگين، قم، چاپ چهارم، 1382ش، ج1، ص27.
[2]. شباني، محمد حسن نجفي، جواهر الکلام، دارالکتب الاسلاميه، چاپ دوم، 1365ش، ج6، ص41.
[3]. ابن کثير دمشقي، تفسير القرآن العظيم، دارالکتب العلميه، مشهورات محمد علي بيضون، بيروت، لبنان، 1419ق، ج1، ص270.
[4]. کتب عقايد کلام اسلامي، بحث ضرورت وحي و دين.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۸۳
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.