چرا خداوند حجاب را پس از گذشتن قسمت بيشتري از طول تاريخ واجب...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

چرا خداوند حجاب را پس از گذشتن قسمت بيشتري از طول تاريخ واجب كرده و از اول نبود؟ و مانند قديم اختياري باقي نماند؟ در حالي كه با آن شرايط هم زناني به كمال رسيده اند؟
پاسخ کارشناسی

پاسخ

درباره اين پرسش بايد گفت آن چه كه مسلم است اين است كه هيچ دليل قاطعي در دست نيست كه بتوان بر اساس آن بيان كرد كه حجاب در روزگاران پيش از اسلام نبوده است و سابقه اي طولاني ندارد. بلكه مطلب كاملاً بر عكس است، يعني دلايل و شواهد متعددي وجود دارد كه نشان مي دهد حجاب در شريعت هاي پيشين نيز وجود داشته است. بعضي از اين دلايل برگرفته از متون ديني باقيمانده از اين شريعت هاست و برخي بر اساس يافته ها و اسناد تاريخي است و تمامي آن ها حاكي از اين است كه حجاب سابقه اي طولاني در اديان الهي و در تاريخ بشري دارد. اصولاً حفظ ارزش ها و فضيلت هايي مانند عفت و حيا، تقويت بنيان خانواده و جلوگيري از تهييج و به فساد افتادن مردان و چيزهاي ديگري از اين قبيل كه ضرورت بخش وجوب حجاب و فلسفه آن محسوب مي شوند[1]، مسائلي موقتي و مربوط به برهه هاي خاصي از زمان نيستند بلكه هميشه در طول تاريخ مطرح بوده اند. ‌ البته بايد توجه داشت که بسياري از احكام قبل از اسلام نبوده اند ولي در اسلام هستند و يا بر عكس قبل از اسلام بوده اند ولي در اسلام برداشته شده اند، و اين كه دستوري پيش از اسلام نبوده است دليل نمي شود كه در اسلام نباشد (كه البته ما اثبات خواهيم كرد كه حجاب پيش از اسلام هم بوده است) مخصوصاً با توجه به اين نكته كه اسلام جامع ترين و كاملترين دين و شريعت آسماني و نسخ كننده شرايع پيش از خود است. اكنون ما به آثار مذهبي مجوسيان، يهوديان و مسيحيان كه از نظر اسلامي اهل كتاب محسوب مي شوند[2] و نيز به آن چه كه از نظر تاريخي در اين زمينه قابل استناد است، اشاره مي كنيم. پيش از هر چيز اين نكته را يادآور مي شويم كه وقتي مي گوييم حجاب در فلان شريعت الزامي بوده معنايش اين نيست كه همه پيروان آن، بدان گردن نهاده و آن را رعايت مي كرده اند. چنان‌كه امروزه شاهديم كه همه مسلمانان همه احكام اسلامي را چنان كه بايد و شايد مراعات نمي كنند. 1. حجاب در ايرانيان: زنان ايران زمين از زمان «مادها» كه نخستين ساكنان اين ديار بوده اند، داراي حجاب كاملي شامل پيراهن بلند چين دار، شلوار تا مچ پا و چادر و شنل بلندي بر روي لباس ها بوده اند.[3] اين حجاب در زمان پارس ها (هخامنشيان[4]، اشكانيان[5]، و ساسانيان[6] ) نيز معمول بوده است. بنابراين هم در زمان زرتشت (كه در سده ششم قبل از ميلاد مي زيسته است)[7] و هم قبل و هم بعد از او زنان ايراني از حجاب كاملي برخوردار بوده اند، البته ناگفته نماند كه در دستورات ديني زرتشتي چيزي كه به صراحت حجاب را بر زنان واجب كند به دست نيامده است. ولي از راهها و قرائن ديگري مي توان نتيجه گرفت كه حجاب امري مورد تاكيد و دستور اين شريعت بوده است. مواردي مانند: 1. توصيه هايي كه در متون مذهبي آنان به زنان شده مبني بر اينكه تن و روان خود را پاك دارند و از كردار زشت دوري كنند.[8] 2. مدح و ستايشي كه از دختران با شرم و آزرم شده است.[9] 3. و از همه مهمتر سيره عملي و راه و روش متدينان به اين شريعت از آغاز پيدايش آن.[10] 2. حجاب در يهوديان: رواج حجاب در بين زنان يهودي به وسيله همة مورخان گزارش شده است، به گونه اي كه هيچ كس نمي تواند آن را انكار كند يا مورد ترديد قرار دهد.[11] همچنين در مواضع متعددي از كتاب «تورات» و كتاب فقهي «تلمود» به طور صريح وجوب پوشش از نامحرمان و در بيرون از خانه بيان شده است.[12] و نيز مسائلي مانند نهي از تشبيه زن به مرد و بالعكس در لباس پوشيدن، منع لمس و تماس و اختلاط با زنان بيگانه، پرهيز از آرايش و ناز و غمزه، نهي از به صدا در آوردن خلخال هاي پا كه موجب نزول و عذاب الهي مي گردد به صراحت در تورات آمده است. و در تلمود مجازات سنگين طلاق بدون مهريه براي متخلفين از قانون حجاب پيش بيني گرديده است.[13] 3. حجاب در مسيحيان: سخن خود را با گفتاري از جرجي زيدان دانشمند شهير مسيحي پي مي‌گيريم: «اگر مقصود از حجاب پوشانيد تن و بدن است، اين وضع قبل از اسلام و حتي پيش از ظهور دين مسيح معمول بوده است و ديانت مسيح هم تغييري در آن نداده و تا اواخر قرون وسطي در اروپا معمول بوده است و آثار آن هنوز در خود اروپا باقي مانده است.[14] در كتاب مقدس مسيحيان به طور صريح مقرراتي درباره لزوم عفت و خانه نشيني[15]، آراستگي زن به وسيله حيا[16] پرهيز از آرايش با زيور آلات و بافتن موي[17]، همچنين وجوب پوشاندن موي سر به ويژه در مراسم عبادي[18]، داشتن وقار[19] و دوري از نگاه به نامحرم آمده است.[20] اين دستورات روشن و صريح در كتاب مقدس بيانگر كيفيت حجابي است كه از نظر ديني واجب بوده است. از آنچه گفتيم معلوم مي شود كه در شريعت هاي قبل از اسلام نيز حجاب الزامي و يا دست كم مورد سفارش بسيار اكيد بوده است. و لذا گذشته از اين كه رعايت اين قانون اختياري نبوده بلكه در مواردي بي اعتنايي به آن، مجازات هم در پي داشته است، از اين مطلب به ضميمه اين نكته كه حجاب قالب و تجليگاه دو صفت با ارزش اخلاقي يعني عفت و حياست مي توان نتيجه گرفت كه در گذشته نيز به كمال رسيدن زن در گرو حجاب بوده است. خلاصه: دليلي در دست نيست كه بر اساس آن بتوان ادعا كرد كه حجاب از اول نبوده و پس از گذشتن قسمت بيشتري از تاريخ، خدا آن را واجب كرده است. بلكه بايد گفت حجاب سابقه اي ديرين ميان بشر و اديان الهي داشته است. و مورد سفارش و الزام شريعت هاي پيش از اسلام هم بوده است اين مطلب هم از برخي متون مقدس اين شريعت ها استفاده مي شود و هم از سيره و روش عملي زندگي متدينان به اين شرايع و هم بر مبناي گزارش مورخان. منابع براي مطالعه بيشتر: 1. مطهري، مرتضي، مجموعه آثار، ج 19، مسئله حجاب، انتشارات صدرا،‌تهران، چاپ اول، 1378. 2. محمدي نيا، اسدالله، بهشت جوانان، نشر سبط اكبر ـ عليه السلام ـ ، قم، چاپ سيزدهم، 1381. 3. محسني گرگاني، حجاب در اسلام. [1] . ر.ك: مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، قم، دارالكتب الاسلاميه، چاپ ششم، 1367، ج 14، ص 442. [2] . مشكيني، ميرزا علي، مصطلحات الفقه، قم، انتشارات الهادي، چاپ سوم، 1381، ص 442. [3] . ر.ك: ضياء پور، جليل، پوشاك باستاني ايران از كهن ترين زمان، انتشارات هنرهاي زيباي كشور، بي تا، ص 26 ـ 17. [4] . ر.ك: همان، ص 2 و 7. [5] . ر.ك: همان، ص 194. [6] . ر.ك: همان، ص 114. [7] . ر.ك: مستتر، جميس دار، ونديدا، ترجمه موسي جوان، بي تا، ص 10 و 11. [8] . ر.ك: همان، ص 275. [9] . ر.ك: سالنامه 1372، انجمن زرتشتيان تهران، ص 11 و 13. [10] . ر.ك: ضياء پور، جليل، پوشاك باستاني ايران از كهن ترين زمان، انتشارات هنرهاي زيباي كشور، بي تا، ص 265. [11] . ر.ك: محمد آشنايي، علي، حجاب و اديان الهي، قم، نشر ياقوت، چاپ دوم، 1378، ص 158، ر.ك: ويل دورانت، تاريخ تمدن، ترجمه ابوطالب صارمي، تهران، شركت انتشارات علمي و فرهنگي، چاپ اول، 1366، ج4، بخش اول، ص 461. [12] . ر.ك: تورات، سفر پيدايش، باب 38، فقره 14 و 15، ر.ك: تورات، سفر پيدايش، باب 24، فقره 64 و 65، ر.ك: اماكهن، راب، گنجينه اي از تلمود، ترجمه امير فريدون گرگاني، ص 188، بي تا. [13] . ر.ك: تورات سفر انسان عداد، باب 15، فقره 18، ر.ك: تورات، كتاب روت، باب دوم، فقره 10 ـ 8، ر.ك: تورات، كتاب امثال سليمان نبي. باب ششم، فقره 26 ـ 20. [14] . زيدان، جرجي، تاريخ تمدن اسلام، ترجمه علي جواهر كلام، تهران، انتشارات اميركبير،‌ چاپ نهم، بي تا، ص 942. [15] . ر.ك: انجيل، رساله پولس به تيطس، باب دوم، فقره 6 ـ 1. [16] . ر.ك: انجيل، رساله پولس به تيموناوس، باب دوم، فقره 15 ـ 9. [17] . ر.ك: انجيل، رسالة پطرس رسول، باب سوم، فقره 6 ـ 1. [18] . ر.ك: انجيل، رساله پطرس رسول به قرنتيان، باب يازدهم، فقره 17 ـ 1. [19] . ر.ك: انجيل، رسالة پولس به تيموناوس، باب سوم، فقره 11. [20] . ر.ك: انجيل متي، باب اول، فقره 28 ـ 30.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
1 تیر 93
بازدید
۹۷۸
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.