با توجه به اين كه وضوي بعد از وضو را، نور علي نور مي دانند پس چرا مراجع تقليد وضوي بعد از غسل جنابت را حرام شمرده اند؟
با توجه به اين كه وضوي بعد از وضو را، نور علي نور مي دانند پ...

پرسش
پاسخ
در پاسخ به سؤال فوق توجه به دو نکته حائز اهميت است:
1. امور عبادي توقيفي هستند يعني در عبادات آن چه توسط رسول گرامي اسلام و ائمه هدي ـ عليهم السلام ـ بيان شده، بايد به همان بسنده کرد و شخص نمي تواند به دلخواه خود چيزي بر آن بيافزايد و يا کم کند و لذا فرموده اند اگر در حال نماز دست ها را بر روي هم بگذاريد (مانند آن چه اهل سنت عمل ميکنند) بدعت و مبطل نماز است. پس بايد فقط توجه کنيم که چه دستوري از جانب خداوند متعال بوسيله پيامبر اکرم و ائمه ـ عليهم السلام ـ رسيده است.
2. فقها و مجتهدين تمام تلاش خود را بکار ميبرند که بتوانند حکم شرعي را از بين آيات و روايات نقل شده از اهل بيت بدست آورند و آن چه مي فرمايند نقل حکم الهي است.
بنابر اين اگر مورد حکمي را مستحب و مورد ديگري را حرام دانستند، از دلالت ادله به آن رسيده اند و از خود اختياري ندارند.
حال به سؤال باز مي گرديم که چرا فقها وضوي بعد از وضو را نور علي نور و وضوي بعد از جنابت را بدعت دانسته اند. يکي از رواياتي که در اين مورد نقل شده عبارت است از:
عبدالله بن سليمان قال سمعت ابا عبدالله ـ عليه السلام ـ يقول: الوضوء بعد الغسل بدعه،[1] عبدالله بن سليمان مي گويد از امام صادق ـ عليه السلام ـ شنيدم که فرمود وضو بعد از غسل بدعت است.
اما چرا اولي نور است و دومي بدعت؟ بايد بگوئيم که جواب اين سؤال را مانند فلسفه بسياري از احکام جز از طريق سؤال از امام معصوم نمي توان بدست آورد و فقط از آن جا که مي دانيم خداوند حکيم است و فرمان بي جهت نمي دهد مي فهميم که حکمت خاصي در آن وجود دارد هر چند ما متوجه آن نشويم و از روي تعبد فرمان را مي پذيريم.
[1]. حر عاملي، وسائل الشيعه، آل البيت، ج2، ص 245.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 1 تیر 93
- بازدید
- ۱٬۶۱۶
با توجه به اين كه وضوي بعد از وضو را، نور علي نور مي دانند پ...
- نشان کردن
؟
متن کاربر
پرسش
با توجه به اين كه وضوي بعد از وضو را، نور علي نور مي دانند پس چرا مراجع تقليد وضوي بعد از غسل جنابت را حرام شمرده اند؟
پاسخ کارشناسی
پاسخ
در پاسخ به سؤال فوق توجه به دو نکته حائز اهميت است:
1. امور عبادي توقيفي هستند يعني در عبادات آن چه توسط رسول گرامي اسلام و ائمه هدي ـ عليهم السلام ـ بيان شده، بايد به همان بسنده کرد و شخص نمي تواند به دلخواه خود چيزي بر آن بيافزايد و يا کم کند و لذا فرموده اند اگر در حال نماز دست ها را بر روي هم بگذاريد (مانند آن چه اهل سنت عمل ميکنند) بدعت و مبطل نماز است. پس بايد فقط توجه کنيم که چه دستوري از جانب خداوند متعال بوسيله پيامبر اکرم و ائمه ـ عليهم السلام ـ رسيده است.
2. فقها و مجتهدين تمام تلاش خود را بکار ميبرند که بتوانند حکم شرعي را از بين آيات و روايات نقل شده از اهل بيت بدست آورند و آن چه مي فرمايند نقل حکم الهي است.
بنابر اين اگر مورد حکمي را مستحب و مورد ديگري را حرام دانستند، از دلالت ادله به آن رسيده اند و از خود اختياري ندارند.
حال به سؤال باز مي گرديم که چرا فقها وضوي بعد از وضو را نور علي نور و وضوي بعد از جنابت را بدعت دانسته اند. يکي از رواياتي که در اين مورد نقل شده عبارت است از:
عبدالله بن سليمان قال سمعت ابا عبدالله ـ عليه السلام ـ يقول: الوضوء بعد الغسل بدعه،[1] عبدالله بن سليمان مي گويد از امام صادق ـ عليه السلام ـ شنيدم که فرمود وضو بعد از غسل بدعت است.
اما چرا اولي نور است و دومي بدعت؟ بايد بگوئيم که جواب اين سؤال را مانند فلسفه بسياري از احکام جز از طريق سؤال از امام معصوم نمي توان بدست آورد و فقط از آن جا که مي دانيم خداوند حکيم است و فرمان بي جهت نمي دهد مي فهميم که حکمت خاصي در آن وجود دارد هر چند ما متوجه آن نشويم و از روي تعبد فرمان را مي پذيريم.
[1]. حر عاملي، وسائل الشيعه، آل البيت، ج2، ص 245.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 1 تیر 93
- بازدید
- ۱٬۶۱۶
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.