چرا در فقه اسلامی ازدواج با دختری که هنوز به سنّ بلوغ جنسی نرسیده است جایز است در حالیکه او از این مسایل درک درستی ندارد؟
چرا در فقه اسلامی ازدواج با دختری که هنوز به سنّ بلوغ جنسی نرسیده است جایز است؟
پرسش
پاسخ
برای درک بهتر پاسخ لازم است ابتدا توضيحي گفته شود،و آن اینکه فقه اسلامی یک قانون جامع نگر و واقعیت گرا است، زیرا از علم بی نهایت حضرت حق و حکمت سرچشمه گرفته است. با این دید امور سر پرستی دسته ای از انسان های جامعه را که به لحاظ ذهنی، یا جمسی توانایی لازم برای اداره امور خودشان را ندارند به امین ترین افراد سپرده است که از این مسئله به عنوان « ولایت» تعبیر می شود. نسبت به خردسالان (صغار) امین ترین اشخاص در گام اول پدر و جدّ پدری آنها است. همانگونه که وظیفه تربیت، مواظبت، و هدایت طفل بر عهده ایشان است، و آنها بر اساس تشخیص خودشان بهترین و مناسب ترین شیوه های تربیتی و حمایتی را در حق ایشان اعمال می کنند، مگر اینکه خلاف آن نزد حاکم شرع ثابت گردد. و حتي اگر اموالي داشته باشند در اختيار آنهاست (يعني پدر و جدي پدري).
يکي از اين امور بحث ازدواج است، يعني اگر ولي بچه اي تشخيص دهد ازدواج به صلاح دختر بچه يا پسر بچه اوست مي تواند به نيابت از او صيغه عقد را جاري کرده و او را به ازدواج ديگري در بياورد. اين مسئله مورد اتفاق جميع فقهاست و ادله قوي و مناسب بر اين فتوي نيز وجود دارد، حضرت امام (ره) نيز بدين مطلب فتوي داده است. ولي ازدواج با دختر بچه دوشرط دارد یکی اينکه تا سن او 9 سال نگردد (بالغ نشود) همسر او حق آميزش به او را ندارد و اين عمل بر مرد حرام است، حضرت امام (ره) در اين باره در کتاب تحرير الوسيله مي فرمايند: «براي زوج جايز نيست (حرام است) با زوجه خود که نه سال او تمام نشده (بالغ نشده) نزديکي کند، حال عقد دائم باشد يا موقت ولي ساير لذات مثل لمس کردن، بوسيدن و... اشکال ندارد».[1]
شرط دوم اینکه ازدواج به مصلحت دختر بچه باشد و مفسده ای در پی نداشته باشد، به همین دلیل فقهاء فتوا داده اند که صحت عقد و نفوذ آن مشروط به عدم مفسده است و چنانچه مفسده داشته باشد عقد فضولی است و صحت عقد موقوف بر این است که صغیر بعد از بلوغ آن را اجازه نماید.[2]
حال با وجود این دو شرط اين مساله از حيث عقلي چه مشکلي دارد؟ اتفاقا اين مسئله از امتيازات اسلام است که امور دختر بچه را به پدر او واگذار کرده است، زيرا غالب پدرها نسبت به فرزندان خود خيلي بيشتر از خود آنها نگرانند و دل مي سوزانند مطمئنا هيچ پدري حاضر نمي شود که فرزند او به خصوص دختر که احتياج به حمايت بيشتري دارد اذيت شده و به حق او ظلمي صورت پذيرد، لذا اگر هم چنين عملي را انجام دهد قطعا به صلاح دختر است (زيرا ممکن است در شرايطي (مثلا فساد خيلي زياد است، ازدواج براي دختري لازم باشد) و غالبا تا سن او به حد ازدواج عرفي نرسد پدر حاضر به روابط آزاد با شوهر نمي شود و جلوي اين کار را مي گيرد.
حال در اسلام هر گونه نگاه و لمس و بوسيدن با شهوت به غير از همسر حرام دانسته شده است ولو بچه صغير ولي در مورد زن صغير اين موارد جايز است، پس اتفاقا اين مطلب، مناسب عقل و فطرت به نظر مي رسد نه مخالف آن.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ عاملی، زین الدین، روضة البهيه فی شرح اللمعة الدمشقیه)، کتاب النکاح.
2ـ جواهر الکلام، محمد حسن نجفي، کتاب النکاح.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۶۹
چرا در فقه اسلامی ازدواج با دختری که هنوز به سنّ بلوغ جنسی نرسیده است جایز است؟
- نشان کردن
پرسش
چرا در فقه اسلامی ازدواج با دختری که هنوز به سنّ بلوغ جنسی نرسیده است جایز است در حالیکه او از این مسایل درک درستی ندارد؟
پاسخ
برای درک بهتر پاسخ لازم است ابتدا توضيحي گفته شود،و آن اینکه فقه اسلامی یک قانون جامع نگر و واقعیت گرا است، زیرا از علم بی نهایت حضرت حق و حکمت سرچشمه گرفته است. با این دید امور سر پرستی دسته ای از انسان های جامعه را که به لحاظ ذهنی، یا جمسی توانایی لازم برای اداره امور خودشان را ندارند به امین ترین افراد سپرده است که از این مسئله به عنوان « ولایت» تعبیر می شود. نسبت به خردسالان (صغار) امین ترین اشخاص در گام اول پدر و جدّ پدری آنها است. همانگونه که وظیفه تربیت، مواظبت، و هدایت طفل بر عهده ایشان است، و آنها بر اساس تشخیص خودشان بهترین و مناسب ترین شیوه های تربیتی و حمایتی را در حق ایشان اعمال می کنند، مگر اینکه خلاف آن نزد حاکم شرع ثابت گردد. و حتي اگر اموالي داشته باشند در اختيار آنهاست (يعني پدر و جدي پدري).
يکي از اين امور بحث ازدواج است، يعني اگر ولي بچه اي تشخيص دهد ازدواج به صلاح دختر بچه يا پسر بچه اوست مي تواند به نيابت از او صيغه عقد را جاري کرده و او را به ازدواج ديگري در بياورد. اين مسئله مورد اتفاق جميع فقهاست و ادله قوي و مناسب بر اين فتوي نيز وجود دارد، حضرت امام (ره) نيز بدين مطلب فتوي داده است. ولي ازدواج با دختر بچه دوشرط دارد یکی اينکه تا سن او 9 سال نگردد (بالغ نشود) همسر او حق آميزش به او را ندارد و اين عمل بر مرد حرام است، حضرت امام (ره) در اين باره در کتاب تحرير الوسيله مي فرمايند: «براي زوج جايز نيست (حرام است) با زوجه خود که نه سال او تمام نشده (بالغ نشده) نزديکي کند، حال عقد دائم باشد يا موقت ولي ساير لذات مثل لمس کردن، بوسيدن و... اشکال ندارد».[1]
شرط دوم اینکه ازدواج به مصلحت دختر بچه باشد و مفسده ای در پی نداشته باشد، به همین دلیل فقهاء فتوا داده اند که صحت عقد و نفوذ آن مشروط به عدم مفسده است و چنانچه مفسده داشته باشد عقد فضولی است و صحت عقد موقوف بر این است که صغیر بعد از بلوغ آن را اجازه نماید.[2]
حال با وجود این دو شرط اين مساله از حيث عقلي چه مشکلي دارد؟ اتفاقا اين مسئله از امتيازات اسلام است که امور دختر بچه را به پدر او واگذار کرده است، زيرا غالب پدرها نسبت به فرزندان خود خيلي بيشتر از خود آنها نگرانند و دل مي سوزانند مطمئنا هيچ پدري حاضر نمي شود که فرزند او به خصوص دختر که احتياج به حمايت بيشتري دارد اذيت شده و به حق او ظلمي صورت پذيرد، لذا اگر هم چنين عملي را انجام دهد قطعا به صلاح دختر است (زيرا ممکن است در شرايطي (مثلا فساد خيلي زياد است، ازدواج براي دختري لازم باشد) و غالبا تا سن او به حد ازدواج عرفي نرسد پدر حاضر به روابط آزاد با شوهر نمي شود و جلوي اين کار را مي گيرد.
حال در اسلام هر گونه نگاه و لمس و بوسيدن با شهوت به غير از همسر حرام دانسته شده است ولو بچه صغير ولي در مورد زن صغير اين موارد جايز است، پس اتفاقا اين مطلب، مناسب عقل و فطرت به نظر مي رسد نه مخالف آن.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ عاملی، زین الدین، روضة البهيه فی شرح اللمعة الدمشقیه)، کتاب النکاح.
2ـ جواهر الکلام، محمد حسن نجفي، کتاب النکاح.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 26 امرداد 01
- بازدید
- ۶۹
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.