با توجه به اين كه احكام دين مقدس اسلام بر اساس حكمت و تابع م...

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

با توجه به اين كه احكام دين مقدس اسلام بر اساس حكمت و تابع مصالح و مفاسد است، لطفاً بفرمائيد، چرا ازدواج محارم با يكديگر حرام است؟
پاسخ کارشناسی

پاسخ

ازدواج از سنت‎هاي اصيل و پر ارزش اجتماعي است كه همواره و تا آن‎جا كه تاريخ بشر حكايت مي‎كند در جامعه‎هاي انساني به شيوه‎هاي گوناگون وجود داشته است و تقريباً همه جوامع به جز تعداد كمي ازدواج با محارم را تقبيح كرده است و ناپسند دانسته‎اند. بر اساس دين اسلام، محارم به سه قسم سببي، نسبي، و رضاعي تقسيم مي‎شوند. افزون بر تصريح قرآن كريم (نساء، 23) و روايات[1] و اجماع فقيهان، حكمت‎هاي متعددي براي حرمت ازدواج با محارم ذكر شده است. برخي از اين حكمت‎ها در هر سه قسم و برخي در بعضي از آن‎ها جاري است. برخي حكمت‎هاي حرمت ازدواج با محارم به قرار ذيل است: ازدواج با محارم، خلاف فطرت است و در طول تاريخ، بشر از آن دوري جسته است. تنها زرتشتيان (به صورت مقطعي) به اين مسأله در گذشته روي آورده‎اند و از همين‎رو، مورد اعتراض ديگران، حتي غربي‎ها قرار گرفته‎اند به طوري كه زرتشتي‎ها نيز در حال حاضر از آن اجتناب مي‎كنند.[2] جلوگيري از فحشا و گسترش آن در جامعه يكي از حكمت‎هاي تحريم اين است كه در خانواده، معمولاً مردان، با محارم سر و كار دارند و با آنان نشست و برخاست مي‎كنند. اين اختلاط ممكن است ذهن انسان را منحرف و او را به سوي اميال حيواني سوق دهد. لذا اسلام در محارم بر خلاف زنان غير محرم، تنها به حرمت زنا اكتفا نكرده است و افزون بر آن ازدواج با آنان را حرام دانسته تا انسان چشم طمع را براي رسيدن به آنان بسته، اميال حيواني را در خود به كلي بميراند. علامة طباطبايي در تفسير گرانسنگ الميزان ذيل آيه 22 حكمت ياد شده را مطرح،‌ و بر آن تاكيد مي‎كنند. بخشي از عبارات ايشان چنين است:‌ «... طوايفي كه ازدواج با آنان حرام شده ... ملاك در حرمت ازدواجشان تنها سد باب زنا است، زيرا انسان از اين نظر كه فردي از مجتمع خانواده است بيشتر تماس و سر و كارش با همين عده است و اگر ازدواج با اينان تحريم نشده بود، كدام پهلواني بود كه بتواند خود را از زناي با آنان نگه دارد....[3] جلوگيري از گسست بنيان خانواده‎ها در ميان محارم جاذبه و كشش جنسي به طور معمول وجود ندارد، زيرا محارم غالباً با هم بزرگ مي‎شوند و براي يكديگر يك موجود عادي و معمولي هستند، موارد نادر و استثنايي نمي‎تواند مقياس قوانين عمومي و كلي گردد ـ و مي‎دانيم كه جاذبه جنسي، شرط استحكام پيوند زناشويي است، بنابراين اگر ازدواجي در ميان محارم صورت گيرد، ناپايدار و سست خواهد بود.[4] جلوگيري از تشديد بيماري‎هاي ارثي امروزه ثابت شده است كه ازدواج افراد همخون با يكديگر خطرات فراواني دارد، يعني بيماري نهفته و ارثي را آشكار و تشديد مي‎كند، حتي برخي دانشمندان،‌گذشته از محارم، ازدواج با خويشان نسبتاً دورتر مانند عموزاده‎ها را با يكديگر تجويز نمي‎كنند و معتقدند خطرات بيماري‎هاي ارثي را تشديد مي‎نمايد. بديهي است كه اين مسأله در خويشان نزديك كه همخوني شديدتري دارند، مشكل زاتر است.[5] معرفي منبع جهت مطالعه بيشتر: 1ـ الميزان علامه طباطبايي، ذيل آيه 23،‌سورة‌ نساء. [1] . حر عاملي، محمد بن الحسن، وسايل الشيعه، قم، مؤسسه آل البيت، 1409ق، ج20، ص307ـ371. [2] . مكارم شيرازي، ناصر و ديگران، تفسير نمونه، تهران، دارلكتب الاسلاميه، چاپ بيست و دوم، ج3، ص 327. [3] . طباطبايي، سيد محمد حسين، الميزان، ترجمه سيد محمد باقر موسوي همداني، قم، دفتر انتشارات اسلامي، چاپ پنجم، 1374، ج 4، ص 495. [4] . تفسير نمونه، همان، ص328. [5] . همان، ص328.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
1 تیر 93
بازدید
۹۲۸
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.