اگر ولي فقيه فقط در امور ديني دخالت کند، بهتر نيست؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

اگر ولي فقيه فقط در امور ديني دخالت کند، بهتر نيست؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

دين مبين اسلام به عنوان خاتم تمامی ادیان و دینی که برای هدایت و سعادت دنیوی و اخروی بشر فرستاده شده ، براي تمامي عرصه هاي امور بشري مانند: اقتصاد، سياست، اخلاق، فرهنگ، روابط اجتماعي و... برنامه دارد و همه آنها اموري ديني محسوب مي شوند و برای اجرای آنها نیاز به وجود حکومت است. « اگر اسلام نظارت و ارشاد و امر به معروف و نهي از منكر و جهاد و دفاع دارد، اگر حدود و مقرّرات و قوانينِ اجتماعي و جامع دارد، اين نشان مي‏دهد كه اسلام يك تشكيلات همه جانبه و يك حكومت است و تنها به مسأله اخلاق و عرفان و وظيفه فرد نسبت به خالق خود يا نسبت به انسان‏هاي ديگر نپرداخته است؛ اگر اسلام راه را به انسان نشان مي‏دهد و در كنارش از او مسؤوليت مي‏طلبد، اگر اسلام آمده است تا جلوي همه مكتب‏هاي باطل را بگيرد و تجاوز و طغيان طواغيت را در هم كوبد، چنين انگيزه‏اي، بدون حكومت و چنين هدفي، بدون سياست هرگز ممكن نيست.

اسلام از آن جهت كه دين الهي است و از آن جهت كه كامل و خاتِم همه مكتب‏هاست، براي اجراي احكامش و براي ايجاد قسط و عدل در جامعه، حكومت و دولت مي‏خواهد؛ براي نبرد با طاغوت و ستيز با ظلم و تعدي طاغوتيان، حكومت و حاكم مي‏خواهد. اسلامِ بي‏حكومت و بي اجرا، قانون صرف است و از قانون كه «سوادي بر بياض» است، به تنهايي كاري ساخته نيست»[1].

بنابر این ،این  تصور که امور ديني محدود به احکام فردي يا عبادي باشد تصوري نادرست است.

 ولي فقيه به عنوان  حاکم اسلامی و مجري احکام و تعالیم اسلامي ، بايد بر تمامي امور کلان نظام اسلامي اشراف  داشته باشد. محدود کردن امور ديني به موارد خاصي و منحصر کردن دخالت ولي فقيه در همان موارد، ضمن اين که از ديدگاه اسلامي امري نادرست است، موجب ناهماهنگي و بروز اختلال در جامعه و نظام اسلامي مي شود. زيرا بخش ها و عرصه هايي از جامعه که از دخالت و نظارت ولي فقيه خارج است بر اساس چه معيار و چارچوبي اداره مي شوند و عمل مي کنند، اگر بر اساس اسلام و موازين ديني است که بايد تحت اشراف و نظارت ولي فقيه باشند و اگر بر اساس موازين غير ديني اداره مي شوند که با نظام اسلامي ناهمگون است، موجب ايجاد اختلال در مديريت جامعه و بروز مشکلات در امور کشور مي شود. مطلبي که بيان آن لازم مي نمايد، اين است که معناي عبارت «دخالت ولي فقيه در امور»، دخالت غير کارشناسانه و غير منطقي نيست بلکه به معناي اشراف بر امور کلان کشور، تعيين جهت گيري کلي نظام اسلامي، نظارت فعال بر قواي سه گانه و ايجاد هماهنگي بين آنها و فصل الخطاب بودن در معضلات کشور و جامعه است. انجام اين وظايف و ديگر وظايف رهبري که در قانون اساسي ذکر شده، نياز به مشاوره با متخصصان رشته هاي مختلف دارد، به همين علت، ولي فقيه، متخصصان و مشاوران مختلفي دارد و آنها در مسايل مربوط به خود اظهار نظر کرده ونظر مشورتي خود را به ايشان انتقال مي دهند و در نهايت ولي فقيه با توجه به مشورت هاي انجام شده ، تصميم مي گيرد و سخن نهايي را اعلام مي کند[2].

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

جوادی آملی ، عبد الله ، ولایت فقیه ، ولایت فقاهت و عدالت ، قم: مرکز نشر اسرا ، 1385

مصباح یزدی ، محمد تقی ، پرسش ها و پاسخ ها ، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) ، 1380، ج1

 


[1]. جوادی آملی ، عبد الله ، ولایت فقیه ، ولایت فقاهت و عدالت ، قم: مرکز نشر اسرا ، 1385، ص 75-76

[2]. مصباح یزدی ، محمد تقی ، پرسش ها و پاسخ ها ، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) ، 1380، ج1، ص 65

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
31 امرداد 01
بازدید
۱۰۱
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.