محدودة اطاعت از ولايت فقيه امري است تقليدي يا تحقيقي؟
محدودة اطاعت از ولايت فقيه امري است تقليدي يا تحقيقي؟
پرسش
پاسخ
اصل وجوب اطاعت از ولي فقيه،مانند اصل وجوب تقليد از مرجع فقهي، تحقيقي است نه تقليدي. همان گونه كه عقل انسان چنين حكم مينمايد كه در وقت بيماري ميبايد به طبيب مراجعه كرد و در جريان خانهسازي به مهندس رجوع نمود، دربارة احكام ديني نيز حكم ميكند كه بايد به مرجع تقليد كه خبره و كارشناس دين است مراجعه شود؛ البته عقلاء متفاوتند، برخي كه خيلي دقيق هستند، اين برهان عقلي را با همة موادش به طور تفصيل توجه دارند، ولي برخي ديگر كه از دقت كامل برخوردار نيستند، به صورت اجمالي و مداربسته اين حكم عقل را ميفهمند و به آن عمل ميكنند. فقيه نيز در كتاب فقهي خود همان طور كه جريان وجوب تقليد را طرح ميكند، جريان لزوم پذيرش ولايت فقيه را نيز طرح مينمايد.
اصل ولايت فقيه نيز همين گونه است؛ يعني وجوب اطاعت از ولي فقيه، امري تحقيقي است نه تقليدي، ولي حدود اختيارات فقيه، امر ديگري است كه تحقيق آن مقدور همگان نيست. وقتي كه انسان اصل دستور عقل را به خوبي توجه داشت كه براي فهم احكام موضوعات جديد در هر زماني، نيازمند فقيهي آگاه به زمان (يعني ولي فقيه) است، اگر تنبه پيدا كند كه ديگران (يعني فقهاء ديگر) نيز مثل خود او به چنين كارشناسي نيازمند ميباشند و نيز اجراي تمام احكام اسلامي و حفظ جان و مال و نواميس مسلمانان و تعليم و تزكية مردم خصوصاً نسل جديد، نيازمند اسلام شناسي عادل و مدير و مدبر است، قلمرو ولايت فقيه نيز روشن ميشود؛ همان گونه كه اگر انسان در حكم عقل به «لزوم مراجعه به طبيب» تأمل كند، ميبيند كه همگان به پزشك نياز دارند، پزشك بايد در همة اقشار جامعه و در همة مكانها و زمانها حضور داشته باشد.[1]
[1] . جوادی آملی , عبد الله , ولايت فقيه «ولايت فقاهت و عدالت»، قم: مرکز نشر اسرا , 1385, ص 357 و 358.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 30 امرداد 01
- بازدید
- ۸۷
محدودة اطاعت از ولايت فقيه امري است تقليدي يا تحقيقي؟
- نشان کردن
پرسش
محدودة اطاعت از ولايت فقيه امري است تقليدي يا تحقيقي؟
پاسخ
اصل وجوب اطاعت از ولي فقيه،مانند اصل وجوب تقليد از مرجع فقهي، تحقيقي است نه تقليدي. همان گونه كه عقل انسان چنين حكم مينمايد كه در وقت بيماري ميبايد به طبيب مراجعه كرد و در جريان خانهسازي به مهندس رجوع نمود، دربارة احكام ديني نيز حكم ميكند كه بايد به مرجع تقليد كه خبره و كارشناس دين است مراجعه شود؛ البته عقلاء متفاوتند، برخي كه خيلي دقيق هستند، اين برهان عقلي را با همة موادش به طور تفصيل توجه دارند، ولي برخي ديگر كه از دقت كامل برخوردار نيستند، به صورت اجمالي و مداربسته اين حكم عقل را ميفهمند و به آن عمل ميكنند. فقيه نيز در كتاب فقهي خود همان طور كه جريان وجوب تقليد را طرح ميكند، جريان لزوم پذيرش ولايت فقيه را نيز طرح مينمايد.
اصل ولايت فقيه نيز همين گونه است؛ يعني وجوب اطاعت از ولي فقيه، امري تحقيقي است نه تقليدي، ولي حدود اختيارات فقيه، امر ديگري است كه تحقيق آن مقدور همگان نيست. وقتي كه انسان اصل دستور عقل را به خوبي توجه داشت كه براي فهم احكام موضوعات جديد در هر زماني، نيازمند فقيهي آگاه به زمان (يعني ولي فقيه) است، اگر تنبه پيدا كند كه ديگران (يعني فقهاء ديگر) نيز مثل خود او به چنين كارشناسي نيازمند ميباشند و نيز اجراي تمام احكام اسلامي و حفظ جان و مال و نواميس مسلمانان و تعليم و تزكية مردم خصوصاً نسل جديد، نيازمند اسلام شناسي عادل و مدير و مدبر است، قلمرو ولايت فقيه نيز روشن ميشود؛ همان گونه كه اگر انسان در حكم عقل به «لزوم مراجعه به طبيب» تأمل كند، ميبيند كه همگان به پزشك نياز دارند، پزشك بايد در همة اقشار جامعه و در همة مكانها و زمانها حضور داشته باشد.[1]
[1] . جوادی آملی , عبد الله , ولايت فقيه «ولايت فقاهت و عدالت»، قم: مرکز نشر اسرا , 1385, ص 357 و 358.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 30 امرداد 01
- بازدید
- ۸۷
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.