معاشرت با کسي که ولايت فقيه را قبول ندارد چگونه است؟
معاشرت با کسي که ولايت فقيه را قبول ندارد چگونه است؟
پرسش
پاسخ
از نظر شرعی معاشرت با کسي که ولايت فقيه را قبول ندارد , اشکالي ندارد به ويژه که اين فرد , جزء بستگان و نزدیکان و ارحام انسان باشد که در این صورت ارتباط با آنها , تحت عنوان صله رحم در اسلام مورد تاکيد قرار گرفته است و از وظایف افراد می باشد . همچنین در صورتی که معاشرت و رفت و آمد با چنین افرادی موجب تأثیر گذاری در آنان شود , چنین معاشرتی حکم ارشاد جاهل و ترویج دین پیدا می کند و مطلوب خواهد بود . اما در صورتی که فرد مورد نظر , به اتهام و اهانت و توهین می پردازد و تذکر به او از باب نهی از منکر نیز تأثیری نداشته باشد و معاشرت با وی موجب گناه و معصیت گردد همان گونه که خداوند متعال دستور می فرماید «و اذا رایت الذین یخوضون فی آیاتنا فاعرض عنهم حتی یخوضوا فی حدیث غیره و اما ینسینک الشیطان فلا تقعد بعد الذکری مع القوم الظالمین[1]» « هر گاه کسانی را دیدی که آیات ما را به استهزا می گیرند , از آنها روی بگردان تا به سخن دیگری بپردازند و اگر شیطان از یاد تو ببرد , هرگز پس از یاد آمدن با این گروه ستمگر منشین »باید ابتدا تلاش نمود تا موضوع سخن تغییر پیدا کند و از آنها روی گردانی کرد تا به سخن دیگری بپردازند . همچنین در صورتي که فرد مورد نظر به شبهه پراکني در زمينه ولايت فقيه مي پردازد و شما نيز متخصص در پاسخگويي به شبهات نيستيد ,یا اینکه فرد پایبند به قواعد گفتگو نبوده و حاضر به پذیرش سخنان منطقی نیست , بهتر است سطح روابط خود را کاهش دهيد و يا با طرح موضوعات ديگر , موضوع بحث و گفتگو را تغییر دهید و تا حد امکان به ویژه در مواردی که طرف مقابل از ارحام و خویشاوندان نزدیک می باشد از قطع رابطه و معاشرت پرهیز شود .
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 31 امرداد 01
- بازدید
- ۱۳۰
معاشرت با کسي که ولايت فقيه را قبول ندارد چگونه است؟
- نشان کردن
پرسش
معاشرت با کسي که ولايت فقيه را قبول ندارد چگونه است؟
پاسخ
از نظر شرعی معاشرت با کسي که ولايت فقيه را قبول ندارد , اشکالي ندارد به ويژه که اين فرد , جزء بستگان و نزدیکان و ارحام انسان باشد که در این صورت ارتباط با آنها , تحت عنوان صله رحم در اسلام مورد تاکيد قرار گرفته است و از وظایف افراد می باشد . همچنین در صورتی که معاشرت و رفت و آمد با چنین افرادی موجب تأثیر گذاری در آنان شود , چنین معاشرتی حکم ارشاد جاهل و ترویج دین پیدا می کند و مطلوب خواهد بود . اما در صورتی که فرد مورد نظر , به اتهام و اهانت و توهین می پردازد و تذکر به او از باب نهی از منکر نیز تأثیری نداشته باشد و معاشرت با وی موجب گناه و معصیت گردد همان گونه که خداوند متعال دستور می فرماید «و اذا رایت الذین یخوضون فی آیاتنا فاعرض عنهم حتی یخوضوا فی حدیث غیره و اما ینسینک الشیطان فلا تقعد بعد الذکری مع القوم الظالمین[1]» « هر گاه کسانی را دیدی که آیات ما را به استهزا می گیرند , از آنها روی بگردان تا به سخن دیگری بپردازند و اگر شیطان از یاد تو ببرد , هرگز پس از یاد آمدن با این گروه ستمگر منشین »باید ابتدا تلاش نمود تا موضوع سخن تغییر پیدا کند و از آنها روی گردانی کرد تا به سخن دیگری بپردازند . همچنین در صورتي که فرد مورد نظر به شبهه پراکني در زمينه ولايت فقيه مي پردازد و شما نيز متخصص در پاسخگويي به شبهات نيستيد ,یا اینکه فرد پایبند به قواعد گفتگو نبوده و حاضر به پذیرش سخنان منطقی نیست , بهتر است سطح روابط خود را کاهش دهيد و يا با طرح موضوعات ديگر , موضوع بحث و گفتگو را تغییر دهید و تا حد امکان به ویژه در مواردی که طرف مقابل از ارحام و خویشاوندان نزدیک می باشد از قطع رابطه و معاشرت پرهیز شود .
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 31 امرداد 01
- بازدید
- ۱۳۰
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.