ولايت به معناي سرپرست است چگونه کسي مي تواند ولايت داشته باشد در حالي که از ستمي که به مردم مي شود آگاهي نداشته باشد و اگر آگاه است چگونه مي شود هيچ اقدامي نمي کند؟
ولايت به معناي سرپرست است چگونه کسي مي تواند ولايت داشته باشد در حالي که از ستمي که به مردم مي شود آگاهي نداشته باشد و اگر آگاه است چگونه مي شود هيچ اقدامي نمي کند؟
پرسش
پاسخ
نگاهي به وظايف و اختيارات رهبري در نظام جمهوري اسلامي در قانون اساسی[1] گوياي اين نکته است که مسئوليت ها و اختيارات رهبرى در ارتباط با مسائل کلى و سياست گذارى هاى کلان کشور است و ايشان دستورالعمل ها و رهنمودهاى لازم را ارائه داده و بر حسن اجراى سياست هاى کلى نظارت دقيق و مستمر دارند و در اين راستا درباره مشکلات و نارسايى هاى موجود در جامعه، به مسؤولان تذکرات و هشدارهاى لازم را مى دهند و از طريق آنان مسائل را پيگيرى مى کنند. در حقيقت ولايت فقيه و رهبري در نظام جايگاه مهندسي و هدايت نظام و حفظ جهت گيري و حرکت و جلوگيري از انحراف آن را برعهده دارد و به تعبير مقام معظم رهبري «پاسدارى و ديده بانى حرکت کلى نظام به سمت هدف هاى آرمانى و عالى اش، مهمترين و اساسى ترين نقش ولايت فقيه است»[2]. بنابراين، رهبري نظام، مسئوليت اداره امور کلان جامعه را برعهده داشته و اشراف کلي نسبت به مسائل کشور دارند و نمي توان انتظار داشت که مسئولان عالي کشور مانند رهبر يک کشور نسبت به جزئيات امور و مسائل ريز هر منطقه از کشور با توجه به گسترده و عرصه هاي مختلف آن به طور جزيي اطلاع داشته باشند و اساساً چنين امري با توجه به گستردگي مسائل کشور امکان ندارد و دستگاههاي مختلف وظيفه نظارت برعملکرد مجموعه هاي زير نظرخود و برطرف نمودن چنين مشکلاتي را دارند البته در مواردي که مشکلات به ايشان انتقال داده و به اطلاع ايشان برسد، دستور رسيدگي و برطرف نمودن مشکل را خواهد داد و پيگيري لازم را انجام خواهند داد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 30 امرداد 01
- بازدید
- ۹۵
ولايت به معناي سرپرست است چگونه کسي مي تواند ولايت داشته باشد در حالي که از ستمي که به مردم مي شود آگاهي نداشته باشد و اگر آگاه است چگونه مي شود هيچ اقدامي نمي کند؟
- نشان کردن
پرسش
ولايت به معناي سرپرست است چگونه کسي مي تواند ولايت داشته باشد در حالي که از ستمي که به مردم مي شود آگاهي نداشته باشد و اگر آگاه است چگونه مي شود هيچ اقدامي نمي کند؟
پاسخ
نگاهي به وظايف و اختيارات رهبري در نظام جمهوري اسلامي در قانون اساسی[1] گوياي اين نکته است که مسئوليت ها و اختيارات رهبرى در ارتباط با مسائل کلى و سياست گذارى هاى کلان کشور است و ايشان دستورالعمل ها و رهنمودهاى لازم را ارائه داده و بر حسن اجراى سياست هاى کلى نظارت دقيق و مستمر دارند و در اين راستا درباره مشکلات و نارسايى هاى موجود در جامعه، به مسؤولان تذکرات و هشدارهاى لازم را مى دهند و از طريق آنان مسائل را پيگيرى مى کنند. در حقيقت ولايت فقيه و رهبري در نظام جايگاه مهندسي و هدايت نظام و حفظ جهت گيري و حرکت و جلوگيري از انحراف آن را برعهده دارد و به تعبير مقام معظم رهبري «پاسدارى و ديده بانى حرکت کلى نظام به سمت هدف هاى آرمانى و عالى اش، مهمترين و اساسى ترين نقش ولايت فقيه است»[2]. بنابراين، رهبري نظام، مسئوليت اداره امور کلان جامعه را برعهده داشته و اشراف کلي نسبت به مسائل کشور دارند و نمي توان انتظار داشت که مسئولان عالي کشور مانند رهبر يک کشور نسبت به جزئيات امور و مسائل ريز هر منطقه از کشور با توجه به گسترده و عرصه هاي مختلف آن به طور جزيي اطلاع داشته باشند و اساساً چنين امري با توجه به گستردگي مسائل کشور امکان ندارد و دستگاههاي مختلف وظيفه نظارت برعملکرد مجموعه هاي زير نظرخود و برطرف نمودن چنين مشکلاتي را دارند البته در مواردي که مشکلات به ايشان انتقال داده و به اطلاع ايشان برسد، دستور رسيدگي و برطرف نمودن مشکل را خواهد داد و پيگيري لازم را انجام خواهند داد.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 30 امرداد 01
- بازدید
- ۹۵
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.