مگر ولايت مطلقه اختصاص به خداوند ندارد ، پس چرا ما بايد چنین عنوانی را برای رهبر معظم انقلاب قائل شویم ؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

مگر ولايت مطلقه اختصاص به خداوند ندارد ، پس چرا ما بايد چنین عنوانی را برای رهبر معظم انقلاب قائل شویم ؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

بر اساس آموزه هاي ديني ، ولايت مطلق از آن خداوند متعال است. زيرا بر مبناي جهان بيني توحيدي، از آن جا که خداوند مالک تمام هستي است، سر رشته و اختيار هستي نيز به دست او است و او تنها وليّ و اختياردار مخلوقات مي باشد. حق حاکميت و ولايت در انحصار خداست. مفهوم ولايت مطلق و حق حاکميت الهي، اين است که دخالت در امور ديگران از اختيارات انحصاري خالق و مدبّر و وليّ حقيقي انسان ها است و خداوند به هر فردی این اذن و اجازه را بدهد او دارای این حق خواهد بود و بر اساس آموزه های دینی ، این اجازه به پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله و امامان معصوم علیهم السلام داده شده و در عصر غیبت نیز فقیه جامع شرایط از سوی امام معصوم مأذون می باشد . بنابر این ولایت و حاکمیت بالذات از آن خداوند متعال است ولی به تبع برای پیامبر اکرم و ائمه اطهار علیهم السلام و ولی فقیه در عصر غیبت جعل شده است و در حقیقت ولایت آنها نه در عرض ولایت الهی بلکه در طول آن قرار دارد . به کار بردن تعبیر ولایت مطلقه بر ای فقیه ، متفاوت با ولایت مطلقه الهی است  زیرا اولا؛ مطلقه بودن ولايت خداوند يعني داشتن اختيار تمام هستي و سرپرستي مدبرانه تمامي مخلوقين در حالي که مطلقه بودن ولايت فقيه به اين معنا است که فقيه در چارچوب قوانين و احکام اسلام تمام اختيارات معصوم ـ عليهم السلام ـ را در حوزه حکومت و مصالح عمومي و نه  امور فردی و شخصی دارد. ثانيا؛ ولايت مطلقه خداوند بالذات و اصلي است اما ولايت فقيه تبعي و اعتباري مي باشد ثالثا؛  ولايت مطلقه فقيه شعبه اي از ولايت امام معصوم ـ عليهم السلام ـ در حوزه ولايت تشريعي است بدون اينکه ولي فقيه فضائل و مقامات معنوي معصوم را داشته باشد و ولايت معصوم ـ عليهم السلام ـ هم به اذن و نصب خاص وليّ مطلق مي باشد.

رابعاً ؛ ولایت مطلقه فقیه ، ولایت تشریعی است و شامل ولایت تکوینی نمی شود در حالی که ولایت مطلقه الهی ، ولایت تکوینی و تشریعی را شامل می شود . با این توضیح که در يک تقسيم بندي ولايت به ولايت تکويني و تشريعي تقسيم مي شود. ولايت تکويني به معناي تصرف در موجودات و امور تکويني است.

چنين ولايتي از آن خداست. اوست که همه موجودات تحت اراده و قدرتش قرار دارد. اصل پيدايش، تغييرات و بقاي همه موجودات به دست خداست؛ از اين رو او ولايت تکويني بر همه چيز دارد. خداي متعال مرتبه اي از اين ولايت را به برخي از بندگانش اعطا مي کند. معجزات و کرامات انبياء و اولياء ـ عليهم السلام ـ از آثار همين ولايت تکويني است. آنچه در ولايت فقيه مطرح است، ولايت تکويني نيست.

ولايت تشريعي يعني اينکه تشريع و امر و نهي و فرمان دادن در اختيار کسي باشد. اگرگفته مي شود که خداوند ربوبيت تشريعي دارد، يعني اوست که فرمان مي دهد که چه بکنيد و چه نکنيد. پيامبر اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و امام هم حق دارند به اذن الهي به مردم امر و نهي کنند. درباره فقيه نيز به همين صورت است. مقصود از ولايت براي فقيه، ولايت تشريعي است، يعني او شرعا حق دارد به مردم امر و نهي کند.

 

معناي ولايت مطلقه اين نيست که فقيه مجاز است هر کاري را انجام دهد بلکه به اين معناست که فقيه در چارچوب موازين ديني مانند امام معصوم ـ عليهم السلام ـ با استفاده از اختيارات گسترده اي که دارد مي تواند تمامي موارد نياز جامعه اسلامي را ـ چه اضطراري و چه غير اضطراري ـ تأمين کند و اقدامات او در قلمرو و تصرفات شرعي مي باشد. بنابراين ولايت مطلقه فقيه تعبير ديگري از استمرار اختيارات امام معصوم ـ عليهم السلام ـ در حوزه حکومت و مصالح عمومي است.

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

خمینی ، سید روح الله ، البیع ، قم:اسماعیلیان ، 1363 ،ج2

جوادی آملی ، عبد الله ، ولایت فقیه ، ولایت فقاهت و عدالت ، قم: مرکز نشر اسرا ،1385

مصباح یزدی ، محمد تقی ، نگاهی گذرا به نظریه ولایت فقیه، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره ، 1378

جوان آراسته ، حسین ، مبانی حکومت اسلامی ، قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه ، 1382.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
30 امرداد 01
بازدید
۶۴
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.