ماجرای استقبال مردم شه الانبار از امام علي ـ عليه السلام ـ که مورد نکوهش آن حضرت قرار گرفت چه بود؟ وتفاوت آن با استقبال مردم کشور،از مسئولین چیست؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

 ماجرای  استقبال مردم شه الانبار از امام علي ـ عليه السلام ـ که مورد نکوهش آن حضرت قرار گرفت چه بود؟ وتفاوت آن با استقبال مردم کشور،از مسئولین چیست؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

جريان استقبال از حضرت که مورد نکوهش ايشان قرار گرفت از اين قرار بود که در سر راه صفين دهقانان شهر انبار[1] تا امام را ديدند پياده شده و پيشاپيش آن حضرت مي دويدند حضرت فرمود چرا چنين مي کنيد گفتند: عادتي است که پادشاهان خود را احترام مي کرديم حضرت فرمودند: «والله ما ينتفع بهذا امراءکم و انکم لتشقون علي انفسکم في دنيا کم و تشقون به في آخرتکم و ما اخسر المشقة وراء ها العقاب و اربح الدّعة معها الأمان من النار».

به خدا سوگند که اميران شما از اين کار سودي نبردند و شما در دنيا با آن خود را به زحمت مي افکنيد و در آخرت دچار رنج و زحمت مي گرديد و چه زيان بار است رنجي که عذاب در پي آن باشد و چه سودمند است آسايشي که با آن امان از آتش جهنم باشد.[2] چنين استقبالي از سوي حضرت مورد نکوهش قرار گرفت زيرا حاکمان آن منطقه خود را امير و پادشاه و در حقيقت صاحب اختيار مردم دانسته و چنين استقبالي از سوي مردم را شأن خود و وظيفه مردم مي دانستند و روشن است که حضرت بر اساس آموزه هاي اسلام چنين عملي را تقبيح نمايند و چنين شأن و جايگاهي براي حاکمان قائل نباشند همان گونه که در نامه اي به مالک اشتر دستور فرمودند: «مهرباني با مردم را پوشش دل خويش قرار ده و با همه مردم دوست و مهربان باش مبادا هرگز چونان حيوان شکاري باشي که خوردن آنان را غنيمت داني.[3] هم چنين به اشعث بن قيس فرماندار آذربايجان فرمودند: «و ان عملک ليس بطعمة و لکنه في عنقک امانة» «همانا پُست و منصب فرمانداري براي تو وسيله آب و نان نبوده بلکه امانتي در گردن توست.[4] و اين بسيار متفاوت است با استقبال مردم از مقامات و مسئولين نظام جمهوري اسلامي زيرا مسئولان نظام جمهوري اسلامي خود را خدمتگزار مردم دانسته و مردم را ولي نعمت خود مي دانند و هيچگاه چنين استقبالي را شأن خود و وظيفه مردم نمي دانند و اين مردم هستند که به دليل علاقه مندي به نظام اسلامي و با هدف نشان دادن عشق و علاقه خويش به نظام و مسئولان نظام اين صحنه هاي بي نظير را به نمايش مي گذارند در حقيقت اين استقبال ها بيانگر همراهي و همدلي مردم با نظام و مسئولان آن و اعلام حمايت و پشتيباني از ارزش ها و اصول انقلاب اسلامي است و چنين استقبالي نه تنها اشکالي نداشته بلکه صحنه نمايش قدرت و پشتوانه مردمي نظام و همراهي و حمايت آنان از نظام و مسئولان خدمتگزار مردم است که بسياري از توطئه ها و دسيسه ها بر عليه نظام اسلامي را خنثي مي نمايد صحنه هاي عشق و ارادت مردم نسبت به رهبري نظام و رياست جمهوري و ساير مسئولان کشور ترسيم کننده ارادت مردم نسبت به نظام و مسئولان آن و بيانگر حضور آنان در عرصه حمايت از نظام اسلامي و آرمان هاي آن است. مردم در طول حيات پربرکت نظام جمهوري اسلامي همواره ثابت کرده اند که در صحنه هاي مختلف دفاع و حمايت از نظام پرشور و مصمّم حضور دارند و تمامي مشکلات و سختي ها را به جان خريده و تحمل مي کنند و تاريخ انقلاب اسلامي با همه فرازها و نشيب ها گوياي اين واقعيت است و به حق مرحوم امام در وصيت نامه الهي ـ سياسي خود فرمودند:

«من با جرأت مدعي هستم که ملت ايران و توده ميليوني آن در عصر حاضر بهتر از ملت حجاز در عهد رسول الله ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و کوفه و عراق در عهد اميرالمومنين و حسن بن علي صلوات الله و سلامه عليهما مي باشند آن حجاز که در عهد رسول الله ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ مسلمانان نيز اطاعت از ايشان نمي کردند و با بهانه هايي به جبهه نمي رفتند... و آن اهل عراق و کوفه که با امير المومنين علي ـ عليه السلام ـ آن قدر بد رفتاري کردند و از اطاعتش سرباز زدند که شکايات آن حضرت از آنان در کتب نقل و تاريخ معروف است... و ما امروز مي بينيم که ملت ايران از قواي مسلّح نظامي و انتظامي و سپاه و بسيج تا قواي مردمي از عشاير و داوطلبان و از قواي در جبهه ها با کمال شوق و اشتياق چه فداکاريها مي کنند و چه حماسه ها مي آفرينند و مي بينيم که مردم محترم سراسر کشور چه کمک هاي ارزنده مي کنند و مي بينيم که بازماندگان شهداء و آسيب ديدگان جنگ و متعلّقان آنان با چهره هاي حماسه آفرين و گفتار و کرداري مشتاقانه و اطمينان بخش با ما و شما روبرو مي شوند و اينها همه از عشق و علاقه و ايمان سرشار آنان است به خداوند متعال و اسلام و حيات جاويدان در صورتي که نه در محضر مبارک رسول اکرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ هستند و نه در محضر امام معصوم صلوات الله عليه و انگيزه آنان ايمان و اطمينان به غيب است».[5]

بنابراين اين استقبال از آنجا که از سر عشق و ارادت مردم به نظام اسلامي و مسئولان آن بوده و مسئولان نظام چنين عملي را شأن و وظيفه مردم نمي دانند بلکه خود را خدمتگزار مردم معرفي نموده و مردم را وليّ نعمت خود مي دانند، نکوهيده نبوده و با آنچه در حضور حضرت از سر عادت در قبال پادشاهان خود انجام مي دانند و مورد نکوهش حضرت قرار گرفت بسيار متفاوت است.

 


[1]. شهر انبار يکي از شهرهاي عراق در شصت کيلومتري بغداد قرار داشت که در سال دوازدهم هجري به دست مسلمانان افتاد.

[2]. نهج البلاغه، حکمت 37، ترجمه محمد دشتي، قم، موسسه انتشاراتي حضور، 1383ش، ص457 و 458.

[3]. نهج البلاغه، نامه 53، همان، ص410.

[4]. نهج البلاغه، نامه 5، همان، ص352.

[5]. وصيت نامه الهي ـ سياسي امام خميني (ره)، تهران، سازمان حج و اوقات و امور خيريه، 1380ش، ص31 و 32.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
27 امرداد 01
بازدید
۸۰
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.