اگر فروش کتب ضاله حرام است پس چرا جمهوري اسلامي مجوز اين گونه کتب را صادر مي کند؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

اگر فروش کتب ضاله حرام است پس چرا جمهوري اسلامي مجوز اين گونه کتب را صادر مي کند؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

 تعريف کتب ضاله؛ هر اثر مکتوب که موجب انگيزش و تشويق افراد به مفاسدي شود که در قرآن و سنت از آن نهي شده است، جزو کتب ضاله و گمراه کننده قرار مي گيرد. به عبارت ديگر کتاب هايي که در بردارنده مطالب ذيل باشند ضاله محسوب مي شوند؛ 1. کذب و افترا؛ 2. ايجاد يأس و نااميدي از رحمت خداوند؛ 3. تحريک و تشويق به بي بند و باري شهواني و جنسي؛ 4. کفرگويي و انکار ضروريات دين؛ 5. دشنام و اهانت به انبياء و ائمه معصومين ـ عليهم السلام ـ و مؤمنين.

 اما در خصوص آنهايي که ضررها و انحرافات عمده اي دارند بي شک بايد برخورد قانوني صورت گيرد و هيچ وقت عدم برخورد با آنهادليل بر صلاحيت و جواز انتشار آنها در جامعه نيست.

 برابر استفتائاتي که راجع به اين سئوال از دفتر برخي مراجع شده است اظهار فرموده اند که: «صدق ضلال در برخي از آثار موجود هست که بايد نقد و بررسي شود و پاسخگويي مناسب انجام گيرد ولي بنا به مصالحي (از قبيل جلوگيري از شهرت کاذب و بزرگنمايي آنها) عدم ممنوعيت آثار کم ضرر بلا اشکال است».[1]

همچنين حضرت آيت الله العظمي مکارم شيرازي در سايت اينترنتي خودشان در جواب اين سئوال نوشته اند: «سئوال: اشخاصي هستند که تفکرات التقاطي و سوابق فکري مغاير با نظرات اکثريت فقهاي شيعه و...دارند. آيا مي توان نظرات آنها را در جامعه انتشار داد تا مردم با شنيدن اقوال بهترين را انتخاب کنند؟ که ايشان در جواب فرموده اند: اين کار در صورتي که موجب بدآموزي نگردد، کار خوبي است، بدين معنا که نظرات آنها (مخالفين) به صورت موذيانه و توأم با دروغ و جوسازي بيان نگردد».[2]

 بنابر مطالب پيش گفته و نظرات مراجع عظام، کتاب هايي که داراي مطالب عمده و کاملاً ضد ديني و فساد انگيزه باشد بدون شک وظيفه مسئولين امر، برخورد حذفي و اعمال مميزي در خصوص اين کتاب ها مي باشد و کتاب هايي که مشکوک به ضاله هستند چنين حکمي در خصوص آنها قطعي نيست.

حالا مي رسيم به قسمت آخر سئوال که در مورد موسيقي حرام است و بي ارتباط با کتب ضاله نيست.

بنابر نظر مبارک اکثر فقها و مراجع بزرگوار، موسيقي حرام به موسيقي اي اطلاق مي شود که مطرب و لهوي بوده و متناسب با مجالس عيش و نوش و خوشگذراني هم باشد، و تشخيص مطرب و غير مطرب، لهوي و غير لهوي بودن آن بر عهده عرف (متدينين) مي باشد.

اما اين هم درست است که اکثر موسيقي هاي حرام در نزد عرف و عموم شناخته شده هستند، لذا فرق نمي کند که از مرکزي رسمي و دولتي پخش شود يا غير آن و سنتي باشد يا غير آن اگر تشخيص داده شد مطرب است بايد از شنيدن آن اجتناب کرد.[3]

معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

1ـ فقه و پيام گمراهي، احمد علي قانع، انتشارات دانشگاه امام صادق ـ عليه السلام ـ .

2ـ هنر از ديدگاه مقام معظم رهبري، مؤسسه فرهنگي قدر ولايت.

3ـ احکام غنا و موسيقي در اسلام، محمد باقر شريعتي سبزواري.

 


[1]. دفاتر استفتائات حضرات آيات؛ مکارم شيرازي و خامنه اي (مدظلهما).

[2]. سايت اينترنتي آيت الله مکارم شيرازي، مسائل متفرقه، کتب و افکار ضالّه.

[3]. اين قسمت را از کتاب (احکام غنا و موسيقي در اسلام) نوشته آقاي شريعتي سبزواري استفاده کرده ايم.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
26 امرداد 01
بازدید
۷۴
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.