اجبار زنان به حجاب در جمهوري اسلامي با اجبار زنان به بيحجاب...

پرسش
پاسخ
تفاوتهاي منع بيحجابي در جمهوري اسلامي و اجبار و الزام زنان به بي حجابي در حكومت رضاخان عبارتنداز:
1. الزام در جامعه بايد بر اساس قانون باشد و مبناي قانون نيز يا پذيرش مردم است (بر اساس مكاتب ليبرالي غرب) و يا بر مبناي اراده الهي است (بر اساس اسلام) و ترديدي نيست كه الزام رضاخان بر اساس پذيرش مردمي نبود بلكه همان گونه كه گذشت با ارعاب و تهديد و كشتار مردم همراه بود برخلاف قانون جمهوري اسلامي ايران و از جمله لزوم حجاب در جامعه كه بر اساس پذيرش مردم است و اين يكي از تفاوتهاي منع بيحجابي در جمهوري اسلامي با الزام به بي حجابي زنان در حكومت رضاخان است، البتّه شكي نيست كه قوانين جمهوري اسلامي علاوه بر پذيرش مردمي داراي مبناي صحيح عقلاني و ديني نيز ميباشد و لذا مطابق با قانون الهي نيز هست، از باب نمونه، منع بيحجابي به جهت مصونيت جامعه از آلودگيهاي اخلاقي و تحقق عفت عمومي است برخلاف اجبار رضاخان كه بر اساس زور و استبداد بود نه منطق و استدلال.
2. در حكومت اسلامي آنچه در دايره خصوصي و شخصي فرد رخ ميدهد مورد منع حكومتي قرار نگرفته است هر چند ممكن است منع شرعي داشته باشد امّا آنچه كه از حوزة شخصي فراتر رود و احياناً با سرنوشت انسانها گره ميخورد اگر بر مبناي صحيح عقلاني و مصالح جامعه نباشد از آن جلوگيري به عمل ميآيد و اين به جهت مصون ماندن جامعه از كجيها و آلودگيها و همينطور براي رشد و تعالي انسانهاست.
البتّه اين برخورد اسلام كاملاً عقلي و منطقي است و شاهد بر آن، رفتار و تلقي ساير جوامع و حتي جوامع غربي است كه از باب نمونه، جوامع غربي آزاديهاي فردي را به ميزاني مشروع ميدانند كه مايه سلب آزادي ديگران نشود و به مصالح جامعه لطمه وارد نسازد. تفاوت اساسي ميان بينش اسلام و غرب در اين زمينه آن است كه در اسلام رعايت حريم انسانيت نيز ضروري و جزو مصالح فرد و جامعه است و آنچه انسانيت را مورد تهديد قرار دهد از ديدگاه اسلام مشروع نيست و از اينرو داراي مجازاتهايي ميباشد، مانند اشاعة فحشا و منكرات در جامعه.
3. تفاوت ديگر كه ميان الزام به بيحجابي و قانون حجاب وجود دارد اينكه؛ زني كه بدون رضايت خود با حجاب است تنها سلب آزادي او شده است و مصالح و آزادي ديگران كه خواستار حجاب هستند، تأمين شده است در حالي كه زني كه با حجاب است تنها خود را مقيد نموده است و محدوديتي براي ديگران ايجاد نكرده است و در اسلام از آن رو كه مصلحت جمع بر مصلحت فرد مقدم است (البتّه در صورتي كه مصلحت جمع، مصلحتي عقلاني و منطقي باشد) از بيحجابي در جامعه ممنوعيت به عمل آمده است و از اين رو الزام و اجبار رضاخان الزامي برخلاف آزادي و مصالح جمع بود در حالي كه قانون حجاب در جمهوري اسلامي، در راستاي آزادي و مصالح جامعه ميباشد.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
نظام حقوقي زن در اسلام , مرتضي مطهري , تهران: انتشارات صدرا, 1378
حجاب از ديدگاه قرآن و سنّت، فتحيه فتاحيزاده،قم: انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه, 1377
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 9 دی 93
- بازدید
- ۱٬۰۸۹
اجبار زنان به حجاب در جمهوري اسلامي با اجبار زنان به بيحجاب...
- نشان کردن
پرسش
پاسخ
تفاوتهاي منع بيحجابي در جمهوري اسلامي و اجبار و الزام زنان به بي حجابي در حكومت رضاخان عبارتنداز:
1. الزام در جامعه بايد بر اساس قانون باشد و مبناي قانون نيز يا پذيرش مردم است (بر اساس مكاتب ليبرالي غرب) و يا بر مبناي اراده الهي است (بر اساس اسلام) و ترديدي نيست كه الزام رضاخان بر اساس پذيرش مردمي نبود بلكه همان گونه كه گذشت با ارعاب و تهديد و كشتار مردم همراه بود برخلاف قانون جمهوري اسلامي ايران و از جمله لزوم حجاب در جامعه كه بر اساس پذيرش مردم است و اين يكي از تفاوتهاي منع بيحجابي در جمهوري اسلامي با الزام به بي حجابي زنان در حكومت رضاخان است، البتّه شكي نيست كه قوانين جمهوري اسلامي علاوه بر پذيرش مردمي داراي مبناي صحيح عقلاني و ديني نيز ميباشد و لذا مطابق با قانون الهي نيز هست، از باب نمونه، منع بيحجابي به جهت مصونيت جامعه از آلودگيهاي اخلاقي و تحقق عفت عمومي است برخلاف اجبار رضاخان كه بر اساس زور و استبداد بود نه منطق و استدلال.
2. در حكومت اسلامي آنچه در دايره خصوصي و شخصي فرد رخ ميدهد مورد منع حكومتي قرار نگرفته است هر چند ممكن است منع شرعي داشته باشد امّا آنچه كه از حوزة شخصي فراتر رود و احياناً با سرنوشت انسانها گره ميخورد اگر بر مبناي صحيح عقلاني و مصالح جامعه نباشد از آن جلوگيري به عمل ميآيد و اين به جهت مصون ماندن جامعه از كجيها و آلودگيها و همينطور براي رشد و تعالي انسانهاست.
البتّه اين برخورد اسلام كاملاً عقلي و منطقي است و شاهد بر آن، رفتار و تلقي ساير جوامع و حتي جوامع غربي است كه از باب نمونه، جوامع غربي آزاديهاي فردي را به ميزاني مشروع ميدانند كه مايه سلب آزادي ديگران نشود و به مصالح جامعه لطمه وارد نسازد. تفاوت اساسي ميان بينش اسلام و غرب در اين زمينه آن است كه در اسلام رعايت حريم انسانيت نيز ضروري و جزو مصالح فرد و جامعه است و آنچه انسانيت را مورد تهديد قرار دهد از ديدگاه اسلام مشروع نيست و از اينرو داراي مجازاتهايي ميباشد، مانند اشاعة فحشا و منكرات در جامعه.
3. تفاوت ديگر كه ميان الزام به بيحجابي و قانون حجاب وجود دارد اينكه؛ زني كه بدون رضايت خود با حجاب است تنها سلب آزادي او شده است و مصالح و آزادي ديگران كه خواستار حجاب هستند، تأمين شده است در حالي كه زني كه با حجاب است تنها خود را مقيد نموده است و محدوديتي براي ديگران ايجاد نكرده است و در اسلام از آن رو كه مصلحت جمع بر مصلحت فرد مقدم است (البتّه در صورتي كه مصلحت جمع، مصلحتي عقلاني و منطقي باشد) از بيحجابي در جامعه ممنوعيت به عمل آمده است و از اين رو الزام و اجبار رضاخان الزامي برخلاف آزادي و مصالح جمع بود در حالي كه قانون حجاب در جمهوري اسلامي، در راستاي آزادي و مصالح جامعه ميباشد.
معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
نظام حقوقي زن در اسلام , مرتضي مطهري , تهران: انتشارات صدرا, 1378
حجاب از ديدگاه قرآن و سنّت، فتحيه فتاحيزاده،قم: انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه, 1377
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 9 دی 93
- بازدید
- ۱٬۰۸۹
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.