چرا رهبر در مجالس مختلف بالاتر مي نشيند مگر پيامبر اين گونه بود؟

  • نشان کردن
؟
متن کاربر

پرسش

چرا رهبر در مجالس مختلف بالاتر مي نشيند مگر پيامبر اين گونه بود؟

پاسخ کارشناسی

پاسخ

براي پاسخ بايد به چند نکته اساسي زير توجه کنيم:

1. در ساده زيستي و آداب معاشرت پيامبر گرامي اسلام شکي نيست چنان چه منقول است: چون رسول خدا وارد مجلس مي شد در نزديک ترين جاي به محل ورود خود مي نشست و يا اگر مردي خدمت آن حضرت مي نشست، هرگز حضرت از مجلس بلند نمي شدند تا وقتي که خود آن شخص بلند شود. ولي اين نوع رفتار از سر ساده زيستي و افتادگي بيش از حد ايشان در مقابل مسلمين بود نه نوعي وظيفه و تکليف الزامي از سوي خدا.[1]

2. در روايات متعددي منقول است که اصحاب پيامبر گرامي اسلام من جمله ابوذر درخواست ساخت سکويي به نام دکان کردندکه پيامبر روي آن نشسته تا به علت سادگي در پوشش ورفتار از ديگر خلائق متمايز شوند و ايمان آورندگان، ايشان را از ديگران تشخيص دهند.[2] در عين حال شرايط زمان پيامبر با دوران خلفا و سپس ائمه و دوران حاضر متفاوت است.در ضمن اینکه پیامبر دایره ای می نشست،در مسجد بود که جمعّیت کم بود وصدای پیامبر به گوش همه می رسیدولی این کار امروزه با کثرت جمعِیّت درملاقاتهای رهبری امکان ندارد

3. در جلسات مختلف ايشان معمولا رهنمودهايي براي حاضرين دارند و در جلسات مختلف، از بيانات ايشان نيز استفاده مي شود که البته بالاتر نشستن خطيب براي مشاهده متکلم و استفاده هرچه بيشتر مستمعين از بيانات است.

4. زيادي سن و اقتضائات جسمي ايشان نيز علتي براي نشستن روي صندلي و يا مبلي ساده و امثال آن است.

حال با تمام اين نکات چند سوال مطرح است:

1. آيا خود رهبري با درخواست خود و ميل باطني و خواست ظاهري خود بالاتر مي نشيند؟! يا درخواست عاشقان ولايت بر اين مطلب است؟

2. آيا رهبر و حاکم و رئيس حکومتي غير از رهبر جمهوري اسلامي ايران را در ساده زيست بودن و رعايت آداب معاشرتي در زندگي فردي و جمعي مي شناسيد؟! يا يکي از ساده زيست ترين و کم تجمل ترين رهبران در زندگي شخصي مي باشد؟

3. آيا با بالاتر نشستن در مجالس مختلف بر خود نوعي ارزش ذاتي قائل است؟ يا به خاطر ارزش شخصيت رهبري و مقام ولايت فقيه اوست؟

با اين توضيحات مناسب است بياني از امام خميني(ره) دراين زمينه که مؤيد اين مطلب و در باب رهبري است يادآور شويم:

امام خميني مي فرمايند: «رهبر ورهبري در اديان آسماني و اسلام بزرگ چيزي نيست که خود به خود ارزش داشته باشد، انسان را خداي نخواسته به غرور و بزرگ انديشي خود وادارد...».[3]

در پايان با تشکر از سؤال از روي کنجکاويتان، مطلبي را از يکي از اروپائيان نقل مي کنم که مي گويد: «اگر ما سه چيز را در نظر بگيريم، آن وقت اعتراف خواهيم کرد که در دنيا مانند محمد ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ کسي وجود ندارد يعني رهبري در دنيا مانند او وجود ندارديکي اهميت و عظمت هدف و دوم قلت وسايل و امکانات و عامل سوم سرعت وصول به هدف مي باشد».[4] و مهم در خصوص رهبري در اسلام اين اهداف ياد شده مي باشد، نه نوع نشستن و بلند شدن و لباس پوشيدن و... .

 


[1]. طباطبايي، سيد محمد حسين، سنن النبي (ملحقات آداب معاشرت)، ص55 به نقل از: مکارم الاخلاق، ج1، ص15.

[2]. کليني، محمد بن يعقوب، اصول کافي، ج2، ص622؛ المستدرک، ج1، ص124.

[3]. موسوي خميني، سيد روح الله، کلمات قصار (پندها و حکمت هاي امام خميني) کلمه قصار ولايت فقيه، ص119.

[4]. مطهري، مرتضي، اسلام و مقتضيات زمان (1)، موضوع «جامعه در حال رشد»، ص57.

اطلاعات مطلب

تاریخ انتشار
27 امرداد 01
بازدید
۸۵
گفت‌وگو

دیدگاه کاربران

حداقل ۵ کاراکتر؛ دیدگاه پس از بررسی نمایش داده می‌شود.

هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.