پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و امام علي ـ عليه السلام ـ در بيشتر جنگ ها شركت داشتند، چرا امام خميني(ره) در جبهه هاي جنگ حضور پيدا نكردند؟
پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و امام علي ـ عليه السلام ـ در بيشتر جنگ ها شركت داشتند، چرا امام خميني(ره) در جبهه هاي جنگ حضور پيدا نكردند؟
پرسش
پاسخ
بايد ياد آور شويم كه امام خميني (ره) در سال هاي جنگ در حالي انقلاب را رهبري مي كردند كه از نظر سني سال خورده بودند و توانايي رزم در مصاف با دشمن را نداشتند و به تبع آن در اين باره وظيفه و تكليفي نداشتند البته ايشان مبارزه را در سال هاي دهه پنجاه و شصت از عمر مبارك شان در مقابله با رژيم پهلوي تجربه كردند و روحيه انقلابي و مورد تأثيرات الهي ايشان سبب گرديد تا هم چنان رهبري خصم ستيزانه خود را داشته باشند و به ياري مردم و عنايات الهي رژيم طاغوتي را سرنگون نمايند و انقلاب اسلامي را به پيروزي رسانند و بعد از انقلاب هم با رهبري هاي قاطع و بيداري مردم توانستند اين مرحله از انقلاب را رهبري نمايد و با وجود اين كه ايشان در آستانه دهه هشتاد از عمرشان بودند توانستند با ياري مردم و عنايات پروردگار رهبري قاطع خود را داشته باشند و با رهبرهاي ايشان بود كه مردم هميشه در صحنه و مطيع امام (ره) توانستند متجاوزين به كشور ايران اسلامي را بيرون برانند و با دفع تجاوز دشمن باعث شوند كه دشمن به اهداف تجاوز طلبانه خويش نرسد و استكبار جهاني كه حاميان رژيم بعث بودند از توطئه اي كه بر عليه انقلاب ترتيب داده بودند نااميد شوند. بنا به روايات معتبر پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ درجنگ بدر شمشيرش را كشيد، و در تعقيب مشركان اين آيه را تلاوت مي كردند «سيهزم الجمع و يولّون الدبر» و مطابق برخي روايات پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ در جنگ بدر شخصاً شركت كرده و شديدا جنگيدند.[1] البته در اين جنگ ها قرار نبوده است كه پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ همواره در مصاف دشمن قرار بگيرد لذا فرماندهان لايقي داشتند كه اين كار را بر عهده داشتند و مضاف بر اين كه نوع جنگ و رزم در آن موقع با نوع جنگ و رژيم امروزي متفاوت بوده است جنگ در آن موقع با رزم شمشير انجام مي گرفت امّا امروز با آتشبارها و ابزارهاي پيشرفته انجام مي گيرد كه بالطبع خطرات جاني بيشتري را هم به دنبال دارد و مي تواند جان فرماندهي و رهبري جنگ را بيشتر در معرض آسيب قرار دهد البته جايگاه حساس رهبري و فرماندهي بر هر فرد عاقلي پوشيده نيست كه در اين باره بيشتر توضيح خواهيم داد.
در خصوص جايگاه رهبري پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ خداي متعال فرمودند:«النبي اولي بالمومنين من انفسهم[2]» يعني خداي متعال در اين آيه براي پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ جايگاه ويژه اي قائل هستند خداي سبحان فرمودند پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نسبت به مومنين از خودشان سزاوارترند يعني جان او بر امتش مقدم تر است و بر مؤمنين و امت اسلام وظيفه است كه جانشان را ايثار نمايند تا جان عزيز پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ حفظ شود و اين جايگاه مهم رهبري را از ديدگاه قرآن مي رساند و هر نحوه ايثار را براي حفظ آن بايد نمود و اگر پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ هم در برخي جنگ هاي صدر اسلام شركت جسته اند با اين وجود مومنين وظيفه داشتند جان پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ را مقدم بدارند و وظيفه داشتند تا تلاش نمايند تا جان عزيز پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و امام علي ـ عليه السلام ـ در عصر امامت و رهبري حفظ شود هم چنان كه امام علي ـ عليه السلام ـ در جنگ احد اين كار را نسبت به پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ داشتند بنابراين بايد در اين جا اين درس حكيمانه را از امام علي ـ عليه السلام ـ بيآموزيم كه جان رهبر مثل قلب امت و انقلاب يا نهضت است و براي حفظ آن از هر گونه تلاش و ايثار نبايد دريغ كرد.
در خاتمه بايد ياد آور شويم كه امام خميني(ره) از صفات و ويژگي هاي اخلاقي والايي برخوردار بودند از جمله صفات حسنه اي كه ايشان داشتند همان شجاعت ايشان بود امام خميني (ره) بارها در زمان رژيم پهلوي در سخنراني هاي حماسي خود شخص شاه را مورد عتاب و خطاب قرار داده بودند و با شجاعت تمام به اين دژخيم سفاك حمله كرده بودند آن قدر اين بيانات تند و تيز هستند كه گويا امام (ره) در آن زمان جان را بر كف نهاده و به چنين اظهاراتي روي آورده است روحيه قوي ايشان هر انساني را به شگفتي وا مي دارد در واقع امام خميني (ره) جانش را در راه اعتلاي اسلام در كف نهاده بودند ايشان مي گفتند:
در طول عمرم هيچگاه ترس بر من روي نيآورده است يا هيچگاه در طول عمرم نترسيده ام همين امام بزرگوار در زماني كه تهران مورد حملات هوايي و موشكي قرار مي گيرد با وجود اين كه ياران امام و مسؤلين بنا بر تكليف و وظيفه پناهگاهي در نزديكي منزل امام (ره) درست كرده بودند و اصرار بر استفاده امام از آن محل را داشتند امّا امام خميني (ره) علاوه بر نهي آن ها در ساختن چنين اماکن و فضايي، ايشان هيچگاه در اين پناهگاه پاي ننهادند و هيچگاه حاضر نشدند مردم در معرض بمب و موشك باران دشمن باشند امّا ايشان در پناهگاه باشند و همين عمل و رفتار امام (ره) باعث گله مندي ياران و مسؤلين نظام گرديده بود و با اين همه اصرار مسؤلين و ياران امام (ره) در نظر امام (ره) در اين باره هيچ تاثيري نداشت البته حضور فيزيكي امام (ره) در جبهه هاي جنگ با وجود سال خوردگي سن و جايگاه خطير رهبري ايشان كه به مثابه قلب امت و نهضت بود ظاهراً انتظار بي موردي است.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ تاريخ اسلام، دكتر شهيدي.
2ـ فروغ ابديت، آيت الله جعفر سبحاني.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 27 امرداد 01
- بازدید
- ۶۴
پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و امام علي ـ عليه السلام ـ در بيشتر جنگ ها شركت داشتند، چرا امام خميني(ره) در جبهه هاي جنگ حضور پيدا نكردند؟
- نشان کردن
پرسش
پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و امام علي ـ عليه السلام ـ در بيشتر جنگ ها شركت داشتند، چرا امام خميني(ره) در جبهه هاي جنگ حضور پيدا نكردند؟
پاسخ
بايد ياد آور شويم كه امام خميني (ره) در سال هاي جنگ در حالي انقلاب را رهبري مي كردند كه از نظر سني سال خورده بودند و توانايي رزم در مصاف با دشمن را نداشتند و به تبع آن در اين باره وظيفه و تكليفي نداشتند البته ايشان مبارزه را در سال هاي دهه پنجاه و شصت از عمر مبارك شان در مقابله با رژيم پهلوي تجربه كردند و روحيه انقلابي و مورد تأثيرات الهي ايشان سبب گرديد تا هم چنان رهبري خصم ستيزانه خود را داشته باشند و به ياري مردم و عنايات الهي رژيم طاغوتي را سرنگون نمايند و انقلاب اسلامي را به پيروزي رسانند و بعد از انقلاب هم با رهبري هاي قاطع و بيداري مردم توانستند اين مرحله از انقلاب را رهبري نمايد و با وجود اين كه ايشان در آستانه دهه هشتاد از عمرشان بودند توانستند با ياري مردم و عنايات پروردگار رهبري قاطع خود را داشته باشند و با رهبرهاي ايشان بود كه مردم هميشه در صحنه و مطيع امام (ره) توانستند متجاوزين به كشور ايران اسلامي را بيرون برانند و با دفع تجاوز دشمن باعث شوند كه دشمن به اهداف تجاوز طلبانه خويش نرسد و استكبار جهاني كه حاميان رژيم بعث بودند از توطئه اي كه بر عليه انقلاب ترتيب داده بودند نااميد شوند. بنا به روايات معتبر پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ درجنگ بدر شمشيرش را كشيد، و در تعقيب مشركان اين آيه را تلاوت مي كردند «سيهزم الجمع و يولّون الدبر» و مطابق برخي روايات پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ در جنگ بدر شخصاً شركت كرده و شديدا جنگيدند.[1] البته در اين جنگ ها قرار نبوده است كه پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ همواره در مصاف دشمن قرار بگيرد لذا فرماندهان لايقي داشتند كه اين كار را بر عهده داشتند و مضاف بر اين كه نوع جنگ و رزم در آن موقع با نوع جنگ و رژيم امروزي متفاوت بوده است جنگ در آن موقع با رزم شمشير انجام مي گرفت امّا امروز با آتشبارها و ابزارهاي پيشرفته انجام مي گيرد كه بالطبع خطرات جاني بيشتري را هم به دنبال دارد و مي تواند جان فرماندهي و رهبري جنگ را بيشتر در معرض آسيب قرار دهد البته جايگاه حساس رهبري و فرماندهي بر هر فرد عاقلي پوشيده نيست كه در اين باره بيشتر توضيح خواهيم داد.
در خصوص جايگاه رهبري پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ خداي متعال فرمودند:«النبي اولي بالمومنين من انفسهم[2]» يعني خداي متعال در اين آيه براي پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ جايگاه ويژه اي قائل هستند خداي سبحان فرمودند پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ نسبت به مومنين از خودشان سزاوارترند يعني جان او بر امتش مقدم تر است و بر مؤمنين و امت اسلام وظيفه است كه جانشان را ايثار نمايند تا جان عزيز پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ حفظ شود و اين جايگاه مهم رهبري را از ديدگاه قرآن مي رساند و هر نحوه ايثار را براي حفظ آن بايد نمود و اگر پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ هم در برخي جنگ هاي صدر اسلام شركت جسته اند با اين وجود مومنين وظيفه داشتند جان پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ را مقدم بدارند و وظيفه داشتند تا تلاش نمايند تا جان عزيز پيامبر اكرم ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ و امام علي ـ عليه السلام ـ در عصر امامت و رهبري حفظ شود هم چنان كه امام علي ـ عليه السلام ـ در جنگ احد اين كار را نسبت به پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ داشتند بنابراين بايد در اين جا اين درس حكيمانه را از امام علي ـ عليه السلام ـ بيآموزيم كه جان رهبر مثل قلب امت و انقلاب يا نهضت است و براي حفظ آن از هر گونه تلاش و ايثار نبايد دريغ كرد.
در خاتمه بايد ياد آور شويم كه امام خميني(ره) از صفات و ويژگي هاي اخلاقي والايي برخوردار بودند از جمله صفات حسنه اي كه ايشان داشتند همان شجاعت ايشان بود امام خميني (ره) بارها در زمان رژيم پهلوي در سخنراني هاي حماسي خود شخص شاه را مورد عتاب و خطاب قرار داده بودند و با شجاعت تمام به اين دژخيم سفاك حمله كرده بودند آن قدر اين بيانات تند و تيز هستند كه گويا امام (ره) در آن زمان جان را بر كف نهاده و به چنين اظهاراتي روي آورده است روحيه قوي ايشان هر انساني را به شگفتي وا مي دارد در واقع امام خميني (ره) جانش را در راه اعتلاي اسلام در كف نهاده بودند ايشان مي گفتند:
در طول عمرم هيچگاه ترس بر من روي نيآورده است يا هيچگاه در طول عمرم نترسيده ام همين امام بزرگوار در زماني كه تهران مورد حملات هوايي و موشكي قرار مي گيرد با وجود اين كه ياران امام و مسؤلين بنا بر تكليف و وظيفه پناهگاهي در نزديكي منزل امام (ره) درست كرده بودند و اصرار بر استفاده امام از آن محل را داشتند امّا امام خميني (ره) علاوه بر نهي آن ها در ساختن چنين اماکن و فضايي، ايشان هيچگاه در اين پناهگاه پاي ننهادند و هيچگاه حاضر نشدند مردم در معرض بمب و موشك باران دشمن باشند امّا ايشان در پناهگاه باشند و همين عمل و رفتار امام (ره) باعث گله مندي ياران و مسؤلين نظام گرديده بود و با اين همه اصرار مسؤلين و ياران امام (ره) در نظر امام (ره) در اين باره هيچ تاثيري نداشت البته حضور فيزيكي امام (ره) در جبهه هاي جنگ با وجود سال خوردگي سن و جايگاه خطير رهبري ايشان كه به مثابه قلب امت و نهضت بود ظاهراً انتظار بي موردي است.
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ تاريخ اسلام، دكتر شهيدي.
2ـ فروغ ابديت، آيت الله جعفر سبحاني.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 27 امرداد 01
- بازدید
- ۶۴
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.