چرا امريكا قطع نامههاي شوراي امنيت بر عليه اسرائيل را وتو ميكند؟ آيا ميتوان اين رويه را محدود و يا تعديل كرد؟
چرا امريكا قطع نامههاي شوراي امنيت بر عليه اسرائيل را وتو ميكند؟ آيا ميتوان اين رويه را محدود و يا تعديل كرد؟
پرسش
پاسخ
از نظر حقوقي در شوراي امنيت تصميمات مربوط به نظام نامه و روش كار با اكثريت 9 رأي در مقابل 15 رأي اتخاذ ميگردد كه اين معمولاً عبارت است از دعوت شورا، دستور جلسه، معرفي كشورهاي عضو شورا، انتخاب قضات بينالمللي دادگستري و در ساير موارد شوراي امنيت با اكثريت 9 رأي نسبت به 15 رأي تصميم ميگيرد به شرط اينكه پنج رأي اعضاي دائم شورا در موقع تصميمگيري مثبت باشد.
در نتيجه هرگاه يكي از اعضاي دائم رأي منفي بدهد فعاليت شورا دچار وقفه خواهد شد. در حقيقت يک راي منفي با جلوگيري از اتخاذ هرگونه تصميم 14 عضو ديگر -گرچه همگي مثبت باشد- باعث خنثي شدن راي و نظر کليه اعضا خواهد شد . اين نحوه عمل يا به عبارت ديگر اين استفاده از رأي منفي را در اصطلاح حق وتو ميگويند.
حق وتو اختياري است كه در كنفرانس يالتا، به پيشنهاد ايالات متحدة امريكا و اتحاد جماهير شوروي به رسميت شناخته شد.
گرچه بر قراري صلح و امنيت جهاني در محور وظايف و اهداف شوراي امنيت است اما رفتار هاي اين شورا بيش از هر چيز حاکي از نيات سياسي و اقتصادي خاص برخي قدرت ها بوده است. به كارگيري حق وتوي امريكا در برابر اعضاي شوراي امنيت در خصوص مسئله اسرائيل، واكنش سريع شوراي امنيت در12 سپتامبر 2001 براي مقابله با تروريسم، تصميمات شوراي امنيت درباره افغانستان و باز گذاشتن دست ايالات متحده در اين کشور ، سكوت مجامع جهاني در برابر اقدامات شوراي امنيت در خصوص عراق و بالاخره سكوت اعراب در قضيه لبنان و ... همه و همه نشان دهنده به كارگيري حق وتو براي رسيدن به منافع ملي قدرت هژموني و امپرپاليستي امريكا در منطقه بزرگ خاورميانه و اهداف خاورميانه بزرگ آنان بوده و ميباشد كه اين هدف بدون اسرائيل دست يافتني نيست. براي اينكه جواب كاملاً روشن شود بايد اهداف آمريكا در خاورميانه كه اسرائيل آلت دستي براي رسيدن به آن منافع ميباشد، روشن گردد.
اهداف امريكا در خاورميانه.
1. ژئوپولتيكي: موقعيت جغرافياي خاص و اهميّت راهبردي خاورميانه از جمله عوامل مهمّ برجسته بودن اين منطقه در سياست خارجي آمريكا ميباشد.
2. اكونوميك (اقتصادي): انتقال آزادانه انرژي از خاورميانه به غرب و كنترل منابع انرژي[1].
3. سياسي: جلوگيري از ظهور قدرتهاي هژموني منطقهاي چالشگر با آمريكا و اسرائيل و مهار كشورهاي اسلامي.[2] امنيت و بقاي اسرائيل از مهمترين اهداف خاورميانهاي سياست خارجي آمريكا ميباشد، صيانت از موجوديت اسرائيل در گرو توسعه همه جانبه كشورهاي منطقه و به تبع آن خشكاندن ريشههاي اسلام گرايي ميباشد
از طرفي تحليل گران به نفوذ مالي و رسانهاي و سياسي يهوديان آمريكا در دستگاه حكومتي اين كشور اشاره ميكنند به طوري كه پايگاه مذهبي يهود در ميان طيف وسيعي از مسيحيان كليساي انجيلي آمريكا بسيار قابل توجه است، در حدي كه عده زيادي كه به لحاظ سياسي به حزب جمهوري خواه امريكا تعلّق دارند و اكثريت مطلق ايالتهاي مياني امريكا را در برميگيرند به راحتي و با دلايل مذهبي خود را مسيحيان صهيونيست خطاب ميكنند.
از همه مهمتر جنبه كمك يهوديان به كانديداها آنهم نه جنبه مالي آن بلكه همكاري عمليشان است . يهوديان مبارزات انتخاباتي را رهبري ميكنند، نطقها را مينويسند، برنامههاي تبليغاتي تلويزيوني را تهيه ميكنند و در مورد سياست مبارزاتي كانديداها تصميم ميگيرند . اما در رابطه با كاخ سفيد بنابه گفته كارشناسان آمريكايي در مسايل زندگي يهوديان آمريكايي نبايد اين واقعيت تلخ را از نظر دور داشت كه يهودياني براي ايجاد ارتباط با كاركنان كاخ سفيد گمارده شدهاند تا بتوان در هر مساله اي نظريههاي مشورتي متناسب با ديدگاههاي مسلّط يهوديان آمريكايي را به رياست جمهوري ارائه داد و به اصطلاح رابطه بين جماعت يهود و رياست جمهوري را تضمين كرد آنچه را كه ميتوان ديدگاه يهود خواند به هر اندازه مبهم و نامطمئن هم كه باشد امروزه عاملي است كه بايد آن را در بالاترين ردة سياسي به حساب آورد.[3]
قريب به اتفاق رؤساي جمهوري آمريكا در كاخ سفيد دستياراني داشتهاند كه كارشان رسيدگي به چيزي بوده است كه ميشود آن را وزارتخانه يهود ناميد.
در نهايت بايد به موقعيتهاي مالي و اقتصادي محكمي كه بوژروازي (طبقه مرفه) يهود آمريكا از آن برخوردار است اشاره کرد. بايد تاكيد كرد كه نمايندگان بوژروازي يهود مستقيماً بخش قابل ملاحظهاي از وسايل ارتباط جمعي آمريكا را كنترل كرده و از اين طريق در افكار عمومي نيز تأثير ميگذارند . آيا با اين وضعيت از آمريكا سياستي غير از وتو به نفع اسرائيل ميتوان انتظارداشت؟!
اما در مورد امکان تعديل يا محدود كردن اين رويه می توان گفت چندين راهكار و امکان تأثير گذاری وجود دارد، كه برخي از آنها عبارتند از :
1. از طريق نفوذ كشورهاي منطقه در آراء و نظرات چهار عضو دائم سازمان ملل در نظائر مشابه قضيه اسرائيل، و موقعيتهاي ديگر. با مخالفت اين چهار عضو در جايي كه به نفع منافع ملّي امريكا بوده و هزينه بردارتر ميباشد امريكا مجبور خواهد شد تا در سياستهاي بينالمللي خود نيز تجديد نظر كند.
2. تجميع آراء و افكار عمومي ملتهاي عرب و مسلمانان بر عليه اسرائيل و امريكا در منطقه و جهان . حتي اگر دولتها با اين افكار مخالف بوده و يا سكوت اختيار كنند باز تأثير بسيار مهمّي در آراء و نظرات اعضای شورای امنيت خواهد داشت.
3. ايجاد علايق و منافع مشترك منطقهاي از طريق افزايش وابستگي متقابل اقتصادي و امنيتي در سطح كشورهاي منطقه، نفوذ امريكا در منطقه را كاهش داده و از وابستگي كشورهاي منطقه به امريكا و قدرتهاي بزرگ ديگر جلوگيري خواهد كرد.
4. تأسيس و گسترش نهادها و سازمانهاي منطقهاي به منظور تقويت و تحكيم هويت منطقهاي که دولتهاي منطقه را از شيفته شدن به فرهنگ سطحي و بيمحتواي غربي باز خواهد داشت.
5. از نظر مذهبي اتحاد بين مسلمانان، و هر چه منسجمتر شدن فرقههاي مختلف، و جلوگيري از قومگرايي در منطقه[4]
[1] . دهقاني، سيد جلال الدين، مقاله طرح خاورميانه بزرگ، فصلنامه مطالعات راهبردي سال هفتم، شماره سوم پائير 1383، ص 11.
[2] . خاورميانه فصلنامه مطالعات خاورميانه سال نهم ـ شماره 4 زمستان، 1381 ص، 7
[3] . ليونل دادياني، نفوذ صهيونيسم در دولت آمريكا، انتشارات خرمي.
[4] . دهقاني سيد جلال الدين، مقاله طرح خاورميانه بزرگ ـ فصلنامه مطالعات راهبردي سال هفتم، شماره سوم، پائير 1383ص 21.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 27 امرداد 01
- بازدید
- ۵۱
چرا امريكا قطع نامههاي شوراي امنيت بر عليه اسرائيل را وتو ميكند؟ آيا ميتوان اين رويه را محدود و يا تعديل كرد؟
- نشان کردن
پرسش
چرا امريكا قطع نامههاي شوراي امنيت بر عليه اسرائيل را وتو ميكند؟ آيا ميتوان اين رويه را محدود و يا تعديل كرد؟
پاسخ
از نظر حقوقي در شوراي امنيت تصميمات مربوط به نظام نامه و روش كار با اكثريت 9 رأي در مقابل 15 رأي اتخاذ ميگردد كه اين معمولاً عبارت است از دعوت شورا، دستور جلسه، معرفي كشورهاي عضو شورا، انتخاب قضات بينالمللي دادگستري و در ساير موارد شوراي امنيت با اكثريت 9 رأي نسبت به 15 رأي تصميم ميگيرد به شرط اينكه پنج رأي اعضاي دائم شورا در موقع تصميمگيري مثبت باشد.
در نتيجه هرگاه يكي از اعضاي دائم رأي منفي بدهد فعاليت شورا دچار وقفه خواهد شد. در حقيقت يک راي منفي با جلوگيري از اتخاذ هرگونه تصميم 14 عضو ديگر -گرچه همگي مثبت باشد- باعث خنثي شدن راي و نظر کليه اعضا خواهد شد . اين نحوه عمل يا به عبارت ديگر اين استفاده از رأي منفي را در اصطلاح حق وتو ميگويند.
حق وتو اختياري است كه در كنفرانس يالتا، به پيشنهاد ايالات متحدة امريكا و اتحاد جماهير شوروي به رسميت شناخته شد.
گرچه بر قراري صلح و امنيت جهاني در محور وظايف و اهداف شوراي امنيت است اما رفتار هاي اين شورا بيش از هر چيز حاکي از نيات سياسي و اقتصادي خاص برخي قدرت ها بوده است. به كارگيري حق وتوي امريكا در برابر اعضاي شوراي امنيت در خصوص مسئله اسرائيل، واكنش سريع شوراي امنيت در12 سپتامبر 2001 براي مقابله با تروريسم، تصميمات شوراي امنيت درباره افغانستان و باز گذاشتن دست ايالات متحده در اين کشور ، سكوت مجامع جهاني در برابر اقدامات شوراي امنيت در خصوص عراق و بالاخره سكوت اعراب در قضيه لبنان و ... همه و همه نشان دهنده به كارگيري حق وتو براي رسيدن به منافع ملي قدرت هژموني و امپرپاليستي امريكا در منطقه بزرگ خاورميانه و اهداف خاورميانه بزرگ آنان بوده و ميباشد كه اين هدف بدون اسرائيل دست يافتني نيست. براي اينكه جواب كاملاً روشن شود بايد اهداف آمريكا در خاورميانه كه اسرائيل آلت دستي براي رسيدن به آن منافع ميباشد، روشن گردد.
اهداف امريكا در خاورميانه.
1. ژئوپولتيكي: موقعيت جغرافياي خاص و اهميّت راهبردي خاورميانه از جمله عوامل مهمّ برجسته بودن اين منطقه در سياست خارجي آمريكا ميباشد.
2. اكونوميك (اقتصادي): انتقال آزادانه انرژي از خاورميانه به غرب و كنترل منابع انرژي[1].
3. سياسي: جلوگيري از ظهور قدرتهاي هژموني منطقهاي چالشگر با آمريكا و اسرائيل و مهار كشورهاي اسلامي.[2] امنيت و بقاي اسرائيل از مهمترين اهداف خاورميانهاي سياست خارجي آمريكا ميباشد، صيانت از موجوديت اسرائيل در گرو توسعه همه جانبه كشورهاي منطقه و به تبع آن خشكاندن ريشههاي اسلام گرايي ميباشد
از طرفي تحليل گران به نفوذ مالي و رسانهاي و سياسي يهوديان آمريكا در دستگاه حكومتي اين كشور اشاره ميكنند به طوري كه پايگاه مذهبي يهود در ميان طيف وسيعي از مسيحيان كليساي انجيلي آمريكا بسيار قابل توجه است، در حدي كه عده زيادي كه به لحاظ سياسي به حزب جمهوري خواه امريكا تعلّق دارند و اكثريت مطلق ايالتهاي مياني امريكا را در برميگيرند به راحتي و با دلايل مذهبي خود را مسيحيان صهيونيست خطاب ميكنند.
از همه مهمتر جنبه كمك يهوديان به كانديداها آنهم نه جنبه مالي آن بلكه همكاري عمليشان است . يهوديان مبارزات انتخاباتي را رهبري ميكنند، نطقها را مينويسند، برنامههاي تبليغاتي تلويزيوني را تهيه ميكنند و در مورد سياست مبارزاتي كانديداها تصميم ميگيرند . اما در رابطه با كاخ سفيد بنابه گفته كارشناسان آمريكايي در مسايل زندگي يهوديان آمريكايي نبايد اين واقعيت تلخ را از نظر دور داشت كه يهودياني براي ايجاد ارتباط با كاركنان كاخ سفيد گمارده شدهاند تا بتوان در هر مساله اي نظريههاي مشورتي متناسب با ديدگاههاي مسلّط يهوديان آمريكايي را به رياست جمهوري ارائه داد و به اصطلاح رابطه بين جماعت يهود و رياست جمهوري را تضمين كرد آنچه را كه ميتوان ديدگاه يهود خواند به هر اندازه مبهم و نامطمئن هم كه باشد امروزه عاملي است كه بايد آن را در بالاترين ردة سياسي به حساب آورد.[3]
قريب به اتفاق رؤساي جمهوري آمريكا در كاخ سفيد دستياراني داشتهاند كه كارشان رسيدگي به چيزي بوده است كه ميشود آن را وزارتخانه يهود ناميد.
در نهايت بايد به موقعيتهاي مالي و اقتصادي محكمي كه بوژروازي (طبقه مرفه) يهود آمريكا از آن برخوردار است اشاره کرد. بايد تاكيد كرد كه نمايندگان بوژروازي يهود مستقيماً بخش قابل ملاحظهاي از وسايل ارتباط جمعي آمريكا را كنترل كرده و از اين طريق در افكار عمومي نيز تأثير ميگذارند . آيا با اين وضعيت از آمريكا سياستي غير از وتو به نفع اسرائيل ميتوان انتظارداشت؟!
اما در مورد امکان تعديل يا محدود كردن اين رويه می توان گفت چندين راهكار و امکان تأثير گذاری وجود دارد، كه برخي از آنها عبارتند از :
1. از طريق نفوذ كشورهاي منطقه در آراء و نظرات چهار عضو دائم سازمان ملل در نظائر مشابه قضيه اسرائيل، و موقعيتهاي ديگر. با مخالفت اين چهار عضو در جايي كه به نفع منافع ملّي امريكا بوده و هزينه بردارتر ميباشد امريكا مجبور خواهد شد تا در سياستهاي بينالمللي خود نيز تجديد نظر كند.
2. تجميع آراء و افكار عمومي ملتهاي عرب و مسلمانان بر عليه اسرائيل و امريكا در منطقه و جهان . حتي اگر دولتها با اين افكار مخالف بوده و يا سكوت اختيار كنند باز تأثير بسيار مهمّي در آراء و نظرات اعضای شورای امنيت خواهد داشت.
3. ايجاد علايق و منافع مشترك منطقهاي از طريق افزايش وابستگي متقابل اقتصادي و امنيتي در سطح كشورهاي منطقه، نفوذ امريكا در منطقه را كاهش داده و از وابستگي كشورهاي منطقه به امريكا و قدرتهاي بزرگ ديگر جلوگيري خواهد كرد.
4. تأسيس و گسترش نهادها و سازمانهاي منطقهاي به منظور تقويت و تحكيم هويت منطقهاي که دولتهاي منطقه را از شيفته شدن به فرهنگ سطحي و بيمحتواي غربي باز خواهد داشت.
5. از نظر مذهبي اتحاد بين مسلمانان، و هر چه منسجمتر شدن فرقههاي مختلف، و جلوگيري از قومگرايي در منطقه[4]
[1] . دهقاني، سيد جلال الدين، مقاله طرح خاورميانه بزرگ، فصلنامه مطالعات راهبردي سال هفتم، شماره سوم پائير 1383، ص 11.
[2] . خاورميانه فصلنامه مطالعات خاورميانه سال نهم ـ شماره 4 زمستان، 1381 ص، 7
[3] . ليونل دادياني، نفوذ صهيونيسم در دولت آمريكا، انتشارات خرمي.
[4] . دهقاني سيد جلال الدين، مقاله طرح خاورميانه بزرگ ـ فصلنامه مطالعات راهبردي سال هفتم، شماره سوم، پائير 1383ص 21.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 27 امرداد 01
- بازدید
- ۵۱
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.