نيروهاي واكنش سريع چه نيروهايي هستند؟ چه وظايفي دارند و هدف آنها چيست و تحت فرماندهي چه كشوري هستند؟
نيروهاي واكنش سريع چه نيروهايي هستند؟ چه وظايفي دارند و هدف آنها چيست و تحت فرماندهي چه كشوري هستند؟
پرسش
پاسخ
نيروهاي واكنش سريع force rapid reaction با دستور جيمي كارتر رئيس جمهور وقت آمريكا و در راستاي دكترين وي در مورد سياست امنيتي جديد آمريكا در منطقة خليج فارس تشكيل شد.[1] بر اساس اين دكترين هرگونه تلاشي به وسيلة نيروهاي خارجي كه براي كنترل منطقة خليج فارس به انجام رسد به عنوان تهاجمي به منافع حياتي ايالات متحده تلقي شده و اين تهاجم با استفاده از هرگونه ابزار ممكن از جمله بكارگيري نيروي نظامي پاسخ داده خواهد شد.[2] نتيجه عملي و اجرايي دكترين كارتر تشكيل واحدي به نام «نيروي واكنش سريع» در ارتش آن كشور بود. افراد نيروهاي واكنش سريع آموزشهاي لازم را براي حضور در خليج فارس و عادت به جنگيدن در هواي گرم و شرايط اقليمي آنجا تمرين كرده و حدود عملياتي آنها نيز جنوب غرب آسيا شامل ايران، افغانستان، پاكستان و كشورهاي عضو شوراي همكاري خليج فارس، يمن و نيز عراق، سومالي،كنيا، اتيوپي، سودان، مصر و جيبوتي مشخص گرديد.[3] در حقيقت اين نيروها وظيفه داشتند تا منافع آمريكا در حوزة اقيانوس هند و خليج فارس را به عنوان خط مقدم منافع استراتژيك آمريكا در دهة 1980 تأمين نمايند.[4] در راستاي چنين فرايندي نيروهاي آمريكايي براي نجات گروگانهاي آمريكايي كه در جريان تسخير لانة جاسوسي دستگير شدند طرحهايي را به انجام رساندند كه با شكست مواجه شد و ماجراي طبس و شكست خفت بار آمريكا در اين عمليات موقعيت و سطح سياسي آمريكا را به گونة قابل توجهي تضعيف نمود.نكتة مهم آن است كه با وجود شكست كارتر در انتخابات رياست جمهوري،ريگان رئيس جمهوري بعدي ،طرح تشكيل نيروهاي واكنش سريع را مورد تأييد قرار داد و اقداماتي جهت تقويت آن نيز صورت گرفت. لزوم ايجاد چند پايگاه نظامي دائمي آمريكا در منطقه نخستين بار در اوايل دهة 1980 در كميتههاي دفاعي كنگره آمريكا مطرح و مورد بحث و توافق قرار گرفت.[5] علاوه بر آمريكا طرح تشكيل نيروي واكنش سريع در اتحادية اروپا نيز مطرح شده است. مايكل اسميت وزير دفاع ايرلند پس از برگزاري نشست غير رسمي وزيران دفاع اتحاديه اروپا در يك كنفرانس خبري در بروكسل گفت: اتحادية اروپا بايد آماده واكنش سريع باشد و اين واكنش اصل عمدهاي براي تلاشهاي ماست. بحثهاي قابل توجهي در مورد طرح تشكيل يك گروه رزمي براي واكنش سريع و تحت حمايت سازمان ملل متحد صورت گرفته است كه اين طرح توسط كشورهاي انگليس،آلمان و فرانسه پيشنهاد شده است، خاوير سولانا مسئول سياست خارجي و امنيت اتحادية اروپا نيز در اين كنفرانس خبري گفت: طبق اين طرح، تشكيل گردانهاي مركب از 1500 نيرو كه ظرف مدت 15 روز قادر به استقرار باشد در نظر گرفته شده است.[6]
[1] . متقي،ابراهيم، تحولات سياسي خارجي آمريكا مداخله گرايي و گسترش، 1997 ـ 1945، تهران، مركز اسناد انقلاب اسلامي، 1376، ص 76.
[2] . لنچلفسكي، جورج، رؤساي جمهوري آمريكا و خاورميانه از ترومن تا ريگان، ترجمه، هوشنگ مهدوي، عبدالرضا، تهران، نشر البرز، 1373، ص 313.
[3] . سليمي بني، صادق، ارمغان دمكراسي، جهت گيري سياست خارجي ايالات متحدة آمريكا در قبال جمهوري اسلامي ايران، قم: نشر معارف، 1383، ص 112.
[4] . متقي، ابراهيم، تحولات سياسي خارجي آمريكا مداخلهگرايي و گسترش، 1997 ـ 1945،پيشين، ص 76.
[5] . روزنامة كيهان، 30 دي 85.
[6] . خبرگزاري ايرنا، روزنامة شرق، 19 فروردين 1383.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 27 امرداد 01
- بازدید
- ۴۳۶
نيروهاي واكنش سريع چه نيروهايي هستند؟ چه وظايفي دارند و هدف آنها چيست و تحت فرماندهي چه كشوري هستند؟
- نشان کردن
پرسش
نيروهاي واكنش سريع چه نيروهايي هستند؟ چه وظايفي دارند و هدف آنها چيست و تحت فرماندهي چه كشوري هستند؟
پاسخ
نيروهاي واكنش سريع force rapid reaction با دستور جيمي كارتر رئيس جمهور وقت آمريكا و در راستاي دكترين وي در مورد سياست امنيتي جديد آمريكا در منطقة خليج فارس تشكيل شد.[1] بر اساس اين دكترين هرگونه تلاشي به وسيلة نيروهاي خارجي كه براي كنترل منطقة خليج فارس به انجام رسد به عنوان تهاجمي به منافع حياتي ايالات متحده تلقي شده و اين تهاجم با استفاده از هرگونه ابزار ممكن از جمله بكارگيري نيروي نظامي پاسخ داده خواهد شد.[2] نتيجه عملي و اجرايي دكترين كارتر تشكيل واحدي به نام «نيروي واكنش سريع» در ارتش آن كشور بود. افراد نيروهاي واكنش سريع آموزشهاي لازم را براي حضور در خليج فارس و عادت به جنگيدن در هواي گرم و شرايط اقليمي آنجا تمرين كرده و حدود عملياتي آنها نيز جنوب غرب آسيا شامل ايران، افغانستان، پاكستان و كشورهاي عضو شوراي همكاري خليج فارس، يمن و نيز عراق، سومالي،كنيا، اتيوپي، سودان، مصر و جيبوتي مشخص گرديد.[3] در حقيقت اين نيروها وظيفه داشتند تا منافع آمريكا در حوزة اقيانوس هند و خليج فارس را به عنوان خط مقدم منافع استراتژيك آمريكا در دهة 1980 تأمين نمايند.[4] در راستاي چنين فرايندي نيروهاي آمريكايي براي نجات گروگانهاي آمريكايي كه در جريان تسخير لانة جاسوسي دستگير شدند طرحهايي را به انجام رساندند كه با شكست مواجه شد و ماجراي طبس و شكست خفت بار آمريكا در اين عمليات موقعيت و سطح سياسي آمريكا را به گونة قابل توجهي تضعيف نمود.نكتة مهم آن است كه با وجود شكست كارتر در انتخابات رياست جمهوري،ريگان رئيس جمهوري بعدي ،طرح تشكيل نيروهاي واكنش سريع را مورد تأييد قرار داد و اقداماتي جهت تقويت آن نيز صورت گرفت. لزوم ايجاد چند پايگاه نظامي دائمي آمريكا در منطقه نخستين بار در اوايل دهة 1980 در كميتههاي دفاعي كنگره آمريكا مطرح و مورد بحث و توافق قرار گرفت.[5] علاوه بر آمريكا طرح تشكيل نيروي واكنش سريع در اتحادية اروپا نيز مطرح شده است. مايكل اسميت وزير دفاع ايرلند پس از برگزاري نشست غير رسمي وزيران دفاع اتحاديه اروپا در يك كنفرانس خبري در بروكسل گفت: اتحادية اروپا بايد آماده واكنش سريع باشد و اين واكنش اصل عمدهاي براي تلاشهاي ماست. بحثهاي قابل توجهي در مورد طرح تشكيل يك گروه رزمي براي واكنش سريع و تحت حمايت سازمان ملل متحد صورت گرفته است كه اين طرح توسط كشورهاي انگليس،آلمان و فرانسه پيشنهاد شده است، خاوير سولانا مسئول سياست خارجي و امنيت اتحادية اروپا نيز در اين كنفرانس خبري گفت: طبق اين طرح، تشكيل گردانهاي مركب از 1500 نيرو كه ظرف مدت 15 روز قادر به استقرار باشد در نظر گرفته شده است.[6]
[1] . متقي،ابراهيم، تحولات سياسي خارجي آمريكا مداخله گرايي و گسترش، 1997 ـ 1945، تهران، مركز اسناد انقلاب اسلامي، 1376، ص 76.
[2] . لنچلفسكي، جورج، رؤساي جمهوري آمريكا و خاورميانه از ترومن تا ريگان، ترجمه، هوشنگ مهدوي، عبدالرضا، تهران، نشر البرز، 1373، ص 313.
[3] . سليمي بني، صادق، ارمغان دمكراسي، جهت گيري سياست خارجي ايالات متحدة آمريكا در قبال جمهوري اسلامي ايران، قم: نشر معارف، 1383، ص 112.
[4] . متقي، ابراهيم، تحولات سياسي خارجي آمريكا مداخلهگرايي و گسترش، 1997 ـ 1945،پيشين، ص 76.
[5] . روزنامة كيهان، 30 دي 85.
[6] . خبرگزاري ايرنا، روزنامة شرق، 19 فروردين 1383.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 27 امرداد 01
- بازدید
- ۴۳۶
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.