آمريکا چه نقشي در سردمداري و ترويج تروريسم بين المللي و يا مقابله با آن بر عهده دارد؟ و آيا اساسا آمريکا صلاحيت ادعاي رهبري مبارزه با تروريسم بين المللي را دارد؟
آمريکا چه نقشي در سردمداري و ترويج تروريسم بين المللي و يا مقابله با آن بر عهده دارد؟ و آيا اساسا آمريکا صلاحيت ادعاي رهبري مبارزه با تروريسم بين المللي را دارد؟
پرسش
پاسخ
امروزه پديده تروريسم و جنايات سازمان يافته در جهان به يکي از اساسي ترين معضلات جامعه جهاني و خطرناک ترين تهديد عليه صلح و امنيت بشري و ثبات بين المللي تبديل شده است. وضعيت درد آور و فاجعه آميز اکثر ملت ها و کشورهايي که در آتش جنگ، خشونت و ترور مي سوزند و دچار آوارگي، فقر و فلاکت مي شوند در اغراض سلطه گرانه اين پديده شوم نهفته است. در دهه هاي اخير فجايع انساني بي شماري در ويتنام، هيروشيما، ناکازاکي، بوسني و هرزگوين، کوزوو، ديرياسين، صبرا و شتيلا، بالکان، عراق و افغانستان، لبنان، حلبچه و... به وقوع پيوسته است که همگي نمونه هاي روشني از تروريسم بين المللي است.
از اين رو در اهميت مهار اين پديده زشت هيچ ترديد نيست امّا سؤال اساسي اين است که اين مهم چگونه و به دست چه کسي بايد انجام شود؟ داعيه داران رهبري مبارزه با تروريسم تا چه حد در اين ادعا صداقت و صلاحيت دارند؟ آيا آنان مي توانند به بهانه مبارزه با تروريسم صدها موشک کروز و بمب هاي چند تني بر سر مردم بي دفاع پاکستان و افغانستان فرو ريزند؟ وضعيت پرونده اين مدعيان مبارزه با تروريسم در گذشته و حال چگونه است؟
آمريکا امروز با ادعاي رهبري مبارزه با تروريسم بين المللي حرکت هاي تجاوز کارانه و مداخله جويانه خود را در مناطق مختلف جهان تشديد نموده است آيا اين کشور صلاحيت اين ادعا را دارد؟
در اين نوشتار پاسخ اين سؤالات را مورد بررسي قرار مي دهيم:
ـ تعريف تروريسم
در سال 1351 شمسي مسئله تروريسم و راه هاي مقابله با آن در دستور کار مجمع عمومي سازمان ملل متحد قرار گرفت . هفت سال بعد اين مسئله به يکي از وظايف کميته ششم مجمع عمومي مبدل شد و در اجلاس 49 مجمع عمومي قطعنامه اي به انضمام يک اعلاميه به عنوان ميثاق جهاني مبارزه عليه تروريسم تصويب شد.
در کنوانسيون جهاني و ميثاق هاي بين المللي از تعابير مختلفي براي تعريف تروريسم استفاده شده است . در برخي اسناد، تروريسم به کشتن و حذف فيزيکي انسان ها بدون محاکمه عادلانه اطلاق مي شود. امّا قطع نامه سازمان کنفرانس اسلامي در تعريفي نسبتا مفصل تروريسم را اين گونه معنا نموده است:
هر گونه عمل خشونت آميز يا تهديد کننده که به منظور اجراي طرح هاي جنايي با هدف سلب حق حيات از انسان ها، ايجاد رعب و وحشت ميان مردم، به خطر انداختن جان، حيثيت، آزادي، امنيت، حقوق مشروع انساني يا آسيب رساندن به محيط زيست و برنامه ريزي براي دستيابي نامشروع به اموال عمومي و خصوصي، به خطر انداختن منابع ملي، تهديد صلح و ثبات جهاني، تهديد تماميت ارضي و وحدت ملي و استقلال کشورها به کار رود، مصداق تروريسم خوانده مي شود».[1]
ـ آمريکا پيشگام ترور و خشونت
بروز انواع خشونت ها و حرکت هاي غير انساني ويژگي دايمي تاريخ ايالات متحده از ابتداي تشکيل آن تاکنون بوده است. اساس کشوري که هم اکنون مدعي رهبري مبارزه با تروريسم است، بر پايه ترور، خشونت و وحشي گري شکل گرفته است. نخستين قشري گرايان انگليسي که قدم به خاک قاره آمريکا گذاشتند، مرگ بارترين اعتقادات تاريخ بشري را با خود به آنجا بردند. اعتقاد به «قوم برگزيده» که به قتل عام ها و اشغال زمين بوميان آن منطقه تحت عنوان «عمل به فرامين الهي» مشروعيت مي بخشيد شديدترين اعمال تروريستي را به دنبال داشت. الگوي اين قوم مطابق اسناد موجود ، کتاب و دستورات يوشع بود که به ادعاي ايشان به قوم خود مأموريت داد ساکنان اوليه کنعان را قتل عام و زمين هايشان را تصاحب کنند.
دکتر توکويل يکي از شاهدان وحشي گري مهاجران اشغال گر عليه ساکنان بومي آمريکا در توصيف يکي از صحنه هاي وحشي گري اشغالگران مي نويسد: «در دلِ زمستان زماني که سرما بيداد مي کرد چند هزار سرباز مهاجر قبايل کوچ نشين بومي را پيش مي راندند در حالي که آنان بيماران و مجروحان خود را در کنار نوزادان و سالخوردگان در آستانه مرگ به همراه داشتند...».[2]
اگر در آن زمان مهاجران به قاره آمريکا براي توجيه قتل عام سرخپوستان و تصاحب زمين هاي بوميان آمريکايي به صحيفه «يوشع» و کشتارهاي مقدس «عهد عتيق»[3] توسل مي جستند و در اين راستا شديد ترين تهاجمات و خشونت ها را به عنوان واکنش هاي دفاعي توجيه مي کردند عجيب نيست که امروز نيز شعار مبارزه با تروريسم دستاويز ايالات متحده براي قتل عام، غارت گري و تجاوز به خاک کشورها تلقي مي گردد.
بنابراين تاريخ ايالات متحده در قرن 19 در درجه نخست تاريخ قتل عام، ترور و وحشي گري عليه سرخپوستان و ساکنان اصلي سرزمين آمريکاست و از آن پس به ويژه از جنگ جهاني دوم به بعد به ساير نقاط جهان نيز گسترش يافت.
ورود آمريکا به جنگ جهاني دوم با بمباران و کشتار مردم غير نظامي در شهرهاي واقع در اقمار غير سرمايه داري از جمله هيروشيما و ناکازاکي همراه بود که صدها هزار کشته بر جاي گذاشت.
ـ نقش آمريکا در ترويج ترور و خشونت در جهان
گرچه مبارزه با تروريسم بين المللي شعار اصلي و دکترين رسمي ريگان رئيس جمهور وقت آمريکا پس از احراز اين سمت اعلام شد امّا با نگاهي به عملکرد گذشته و حال آمريکا مي توان پي برد اين دولت کارگزار اصلي تروريسم بين المللي بوده است. از ديد آزاديخواهان جهان شعار مبارزه با تروريسم دولتمردان آمريکا شعاري ظاهر فريب براي سرپوش نهادن بر جنايات و تجاوزات پي در پي امپرياليسم آمريکاست. هدف دولتمردان آمريکايي از طرح اين شعار آن است تا ضمن کسب بهانه لازم جهت سرکوب جنبش هاي آزادي بخش ملي در سراسر جهان، زمينه اعمال قدرت و نفوذ بيشتر خود را در مناطق مختلف جهان فراهم نمايند.
چنان چه بخواهيم بررسي مستندي در اين ارتباط داشته باشيم کافي است نگاهي گذرا به جريانات تروريستي در دهه هاي اخير بياندازيم و ردّ پاي واضح امپرياليسم آمريکا را به عنوان کارگزار اصلي آن جريانات مشاهده کنيم:
پيش از انقلاب اسلامي ايران موسسه «انستيو بروکينگز» گزارشي تهيه و منتشر کرد که در آن فهرستي از نقش ايالات متحده آمريکا در حرکت هاي تروريستي جهان بر شمرده شده است.
مطابق آمار منتشر شده از سوي اين موسسه، ايالات متحده آمريکا از 11 دي ماه 1325 تا 10 دي ماه 1354 خورشيدي، براي پيشبرد مقاصد سياسي خود 215 بار (هر دو ماه يک بار) به اعمال تروريستي و خشونت آميز عليه بشريت دست زده است.[4] در اينجا با ذکر نمونه هايي چند از اعمال تروريستي آمريکا در دهه هاي اخير به خاستگاه واقعي تروريسم بين الملل بهتر پي خواهيم برد:
ـ شهريور 1324 ـ بهمن 1327
چين: حمله آمريکا به چين با نيروي ضربتي 113000 نفري براي سرکوب انقلاب ملي چين
ـ تيرماه 1325 ـ مهر 1328
يونان: تجاوز آمريکا و انگليس به يونان براي درهم شکستن انقلاب ضد امپرياليستي در آن کشور ـ سال 1327 ـ 1332
فيليپين: گسيل نيروي 90000 نفري آمريکا براي سرکوب قيام مردمي خلق فيليپين در راستاي حمايت از دولت مستبد و دست نشانده آن کشور.
ـ خرداد 1329 ـ تير 1332
جمهوري دمکراتيک خلق کره، ارتش آمريکا هماهنگ با نيروهاي رژيم دست نشانده کره جنوبي و 14 کشور ديگر براي براندازي نظام سوسياليستي به جمهوري دمکراتيک خلق کره تهاجم آورد که در نتيجه آن 1300000 تن از مردم کره جان باختند.
ـ 28 مرداد 1332
ايران: آمريکا و انگليس در پيوند با رجاله هاي دربار پهلوي و استحکام پايه هاي آن رژيم، کودتاي خونين 28 مرداد را در ايران به راه انداختند تا رژيم خودکامه شاه در اين کشور همچنان بر سر قدرت بماند.
ـ ارديبهشت 1333
گواتمالا: اعزام نيروي سرکوب گر 1000 نفري براي واژگون ساختن دولت منتخب مردمي
ـ تير ـ مهر 1337
لبنان: آمريکا با پياده کردن 18000 تفنگدار دريايي در خاک لبنان قيام مردم آن کشور عليه کاميل شمعون را درهم کوبيد.
ـ شهريور 1339 ـ خرداد 1341
لائوس: آمريکا در حمايتي آشکار از يک کودتاي خونين با نيروي 20000 نفري به لائوس يورش برد
ـ بهمن 1339 ـ مرداد 1353
آنگولا ـ گينه بيسائو و موزامبيک: آمريکا براي شرکت در سرکوب جنبش هاي آزادي بخش خلق آنگولا، کينه بيسائو و موزامبيک به ياري استعمارگران پرتغالي شتافت.
ـ فروردين 1340
کوبا: اعزام نيروهاي سرکوب گر آمريکا در ساحل جنوبي کوبا در خليج خوک ها براي واژگون ساختن دولت انقلابي فيدل کاسترو
ـ بهمن 1339 ـ دي 1341
ـ ويتنام جنوبي: اعزام نيرو به ويتنام جنوبي براي حمايت از رژيم غير مردمي و مستبد آن کشور.
ـ ارديبهشت 1342 ـ دي 1356
لائوس: اعزام نيرو به لائوس براي مقابله با جبهه آزادي بخش پاتت لائو
ـ سوال 1342
پاناما: دخالت مستقيم در سرکوب جنبش ميهن دوستان پانامايي
کنگو: تلاش براي نجات رژيم ستمگر و دست نشانده «چومبه» با بمباران و کشتار مردم کنگو.
ويتنام: اقدام به جنايات ضد بشري مثل بمباران هاي وحشتناک و شديد مردم در خاک ويتنام براي سرکوب انقلاب ضد آمريکايي مردم آن کشور.
ـ فروردين 1343 ـ خرداد 1345
جمهوري دو مينيک: سرکوب جنبش آزادي بخش ملي دومينيک و قتل رهبران مبارزه
ـ ارديبهشت 1349ـ فروردين 1354
کامبوج: تلاش براي نجات رژيم دست نشانده و سرکوب قيام مردمي اين کشور که به قتل عام ده ها هزار نفر انجاميد.
ـ تابستان 1346
خاورميانه: امپرياليسم آمريکا در تجاوز صهيونيست هاي اسرائيلي عليه مصر، سوريه و اردن، حراست پشت جبهه دريايي اشغالگران قدس را در منطقه شرق مديترانه و درياي سرخ بر عهده گرفت و 80 درصد هزينه اين جنگ را نيز پرداخت.
ـ دي ماه 1349
لائوس: سرکوب جنبش آزادي بخش لائوس و به راه انداختن موج گسترده اي از قتل، تجاوز و غارت گري در اين کشور.
ـ شهريور 1352
شيلي: حمايت آمريکا از آنارشيست هاي شيلي و به اجرا در آوردن توطئه کودتاي خونين در اين کشور.
ـ سال 1354
آنگولا: حمايت همه جانبه از دولت دست نشانده «هولدن روبرتو» و سرکوب انقلاب خلق آنگولا.
چنان چه بخواهيم به موارد فوق اقدامات مستقيم آمريکا در حرکت هاي تروريستي و يا نقش آن دولت در گسترش تروريزم در جهان از سال 1354 تاکنون را هم ضميمه کنيم فهرست بلند بالايي به دست خواهد آمد.
اقداماتي نظير مقابله با انقلاب اسلامي ايران و حمايت بي دريغ از رژيم ستم شاهي پهلوي، تجاوز به خاک ايران به بهانه نجات جاسوسان آمريکايي، تجهيز و آماده سازي رژيم صدام براي حمله به ايران، سرنگوني هواپيماي مسافربري در خليج فارس، نقش آمريکا در تجهيز و تأسيس طالبان، القاعده و...، حمله به عراق و افغانستان و کشتار هزارها نفر از مردم بي گناه و... نشانه هاي روشني از اقدامات تروريستي دولت آمريکا و نقش آن کشور در گسترش تروريسم بين الملل است که در اين مختصر امکان تشريح آن نيست.
ـ پي گيري اهداف تروريستي ايالات متحده در قالب جديد
به دنبال فروپاشي کمونيسم و کم رنگ شدن تهديد عليه نظام سرمايه داري، ايالات متحده به دنبال طرح شعار هاي جديدي بود تا با تمسک به آن ها اهداف تجاوز کارانه خود را در جهان تداوم بخشد. به اين منظور شعارهايي چون «مداخله بشر دوستانه» «دفاع از حقوق بشر و دموکراسي» و بالاخره «مبارزه با تروريسم» مطرح گرديد و اين امر دستاويز تشديد مداخلات در کشورها و گسترش عملي تروريسم بين الملل گرديد.
به گزارش صليب سرخ در جنگ اوّل خليج فارس بمباران عراق به قيمت جان بيش از 200000 تن از مردم غير نظامي تمام شد بر اساس همين گزارش پس از خاتمه جنگ اوّل خليج فارس نيز به دليل تداوم خود سرانه محاصره بيش از نيم ميليون کودک بر اثر کمبود دارو و غذا تلف شدند.
ـ ارتباط فرهنگ ليبرال ـ دموکراسي با تروريسم
در اين بخش براي اثبات يکي ديگر از دلايل عدم صلاحيت آمريکا در رهبري مبارزه با تروريسم، بايد به ارتباط نزديک فرهنگ ليبرال دموکراسي غربي با ترور، خشونت و ياغي گري اشاره نمود. به طور کلي براي تعيين رهبري يک امر مقدس و ارزشي مي بايست در جستجوي رهبري فرزانه و ارزش گرا بود. مبارزه با تروريسم و خشونت اگر صادقانه و حقيقي باشد امري مقدس و نيک است و حال آن که شاخصه تمدن آمريکايي به عنوان پرچم دار تمدن غربي و فرهنگ منحط ليبرال دموکراسي، به حاشيه رانده شدن دين و معنويت و رخت بربستن ارزش ها از حاکميت سياسي است تا به جاي آن بديل هاي مجازي و غير ارزشي و سرگرمي هاي غير اخلاقي قرار بگيرد.
خشونت، فحشا، شهوت و... از شاخصه هاي اصلي تمدن منحط غربي است که ليبرال دموکراسي، آن را ترويج مي کند.
به اعتراف انديشمندان غربي هم اکنون خرد و عقل ذاتي در افکار حاکمان سياسي غرب جايگاهي ندارد.
يکي از فلاسفه آمريکايي با نام «والتراستيس» در مقاله اي تحت عنوان «فلسفه مادي گرايانه ما آمريکايي ها» در بررسي نقادانه اي از رويکرد مادي گرايانه اين قوم مي نويسد:
«فرمانروايان ما چه در دوره هاي انتخابات و چه در مواقع ديگر به جاي توسل به خرد و ادله عاقلانه به عواطف بي ارزش، تعصبات و منافع شخصي چنگ مي زنند تا مردم را به دنبال خود بکشانند... حتي بهترين سياستمداران ما کارهايي مي کنند که بر مبناي انديشه و عقل نيست تنها به اين دليل که آراي اين گروه يا آن گروه را به دست آورند، انتخاب شوند و بر سر قدرت بمانند. اين زمامداران براي آن که بر سر قدرت بمانند در نابود کردن افراد بي گناه ترديد به خود راه نمي دهند. ما اين ها را اعمالي کاملا طبيعي و بخشي از بازي مي دانيم و به جاي آن که آن را محکوم کنيم به آن لبخند مي زنيم و اين بدان سبب است که معيارهاي سياسي ما به طرز نکوهش پذيري پست است . همه اين ها از اين واقعيت سرچشمه مي گيرد که بر دموکراسي ما همان گونه که دشمنان ما (مخالفان ليبرال دموکراسي) مي گويند به جاي اين که خرد حکومت کند تا اندازه زيادي حرص و منفعت شخصي حاکم است...».[5]
تبعيض هاي ناروا، آزادي بدون تعهد، فقدان عدالت اجتماعي، جنگ و خشونت، فريب و نيرنگ و.... از شاخصه هاي بارز تمدن غربي- آمريکايي است که نويسنده فوق و بسياري از انديشمندان غربي را در نقادي تمدن ليبرال دموکراسي به اعتراف وا داشته است.[6]
امروزه خشونت، ترور و جنايت به بزرگترين بحران داخلي آمريکا تبديل شده است . آماري که از افکار عمومي مردم آمريکا توسط روزنامه نيويورک تايمز و شبکه تلويزيوني سي بي اس در ژانويه 1994 انتشار يافت نشان داد که نگراني و اضطراب از گسترش خشونت، ترور، پرخاشگري و جنايت بزرگترين دغدغه ذهني مردم آمريکاست به گزارش پليس آمريکا، آمار قتل و آدم ربايي در واشنگتن پايتخت آمريکا با روند فزاينده اي در حال افزايش است.[7]
اکنون بايد پرسيد کشوري با برخورداري از چنين تمدن منحط و تمدني که جنگ، خشونت، غارت گري و تجاوز از آموزه هاي لاينفک آن است چگونه پيشتاز و سردمدار تروريسم مي تواند باشد؟
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ پروفسور حميد مولانا، آمريکا و فاجعه جهاني، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1382.
2ـ روژه گارودي، آمريکا پيشتاز انحطاط، ترجمه قاسم صفوي، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1377.
[1]. واعظي، حسن، تروريسم، تهران، انتشارات سروش، 1380ش،ص 26.
[2]. روژه گارودي، آمريکا پيشتاز انحطاط، ترجمه صفوي، قاسم، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1377ش، ص28 ـ 30.
[3]. براي اطلاع بيشتر: روژه گارودي، همان. ص36 به بعد.
[4]. ديليپاک، عبدالرحمن، تروريسم، سازمان تبليغات اسلامي، 1368ش، ص135 به بعد.
[5]. مدرسي، سيد محمد علي، ديدگاه جمعي از دانشمندان غربي در نقد تمدن غرب، قم، انتشارات شفق، 1382ش، ص90.
[6]. همان، ص90 ـ 100.
[7]. مولانا، پروفسور حميد، آمريکا و فاجعه جهاني، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1382ش، ص141 ـ 135.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 27 امرداد 01
- بازدید
- ۶۶
آمريکا چه نقشي در سردمداري و ترويج تروريسم بين المللي و يا مقابله با آن بر عهده دارد؟ و آيا اساسا آمريکا صلاحيت ادعاي رهبري مبارزه با تروريسم بين المللي را دارد؟
- نشان کردن
پرسش
آمريکا چه نقشي در سردمداري و ترويج تروريسم بين المللي و يا مقابله با آن بر عهده دارد؟ و آيا اساسا آمريکا صلاحيت ادعاي رهبري مبارزه با تروريسم بين المللي را دارد؟
پاسخ
امروزه پديده تروريسم و جنايات سازمان يافته در جهان به يکي از اساسي ترين معضلات جامعه جهاني و خطرناک ترين تهديد عليه صلح و امنيت بشري و ثبات بين المللي تبديل شده است. وضعيت درد آور و فاجعه آميز اکثر ملت ها و کشورهايي که در آتش جنگ، خشونت و ترور مي سوزند و دچار آوارگي، فقر و فلاکت مي شوند در اغراض سلطه گرانه اين پديده شوم نهفته است. در دهه هاي اخير فجايع انساني بي شماري در ويتنام، هيروشيما، ناکازاکي، بوسني و هرزگوين، کوزوو، ديرياسين، صبرا و شتيلا، بالکان، عراق و افغانستان، لبنان، حلبچه و... به وقوع پيوسته است که همگي نمونه هاي روشني از تروريسم بين المللي است.
از اين رو در اهميت مهار اين پديده زشت هيچ ترديد نيست امّا سؤال اساسي اين است که اين مهم چگونه و به دست چه کسي بايد انجام شود؟ داعيه داران رهبري مبارزه با تروريسم تا چه حد در اين ادعا صداقت و صلاحيت دارند؟ آيا آنان مي توانند به بهانه مبارزه با تروريسم صدها موشک کروز و بمب هاي چند تني بر سر مردم بي دفاع پاکستان و افغانستان فرو ريزند؟ وضعيت پرونده اين مدعيان مبارزه با تروريسم در گذشته و حال چگونه است؟
آمريکا امروز با ادعاي رهبري مبارزه با تروريسم بين المللي حرکت هاي تجاوز کارانه و مداخله جويانه خود را در مناطق مختلف جهان تشديد نموده است آيا اين کشور صلاحيت اين ادعا را دارد؟
در اين نوشتار پاسخ اين سؤالات را مورد بررسي قرار مي دهيم:
ـ تعريف تروريسم
در سال 1351 شمسي مسئله تروريسم و راه هاي مقابله با آن در دستور کار مجمع عمومي سازمان ملل متحد قرار گرفت . هفت سال بعد اين مسئله به يکي از وظايف کميته ششم مجمع عمومي مبدل شد و در اجلاس 49 مجمع عمومي قطعنامه اي به انضمام يک اعلاميه به عنوان ميثاق جهاني مبارزه عليه تروريسم تصويب شد.
در کنوانسيون جهاني و ميثاق هاي بين المللي از تعابير مختلفي براي تعريف تروريسم استفاده شده است . در برخي اسناد، تروريسم به کشتن و حذف فيزيکي انسان ها بدون محاکمه عادلانه اطلاق مي شود. امّا قطع نامه سازمان کنفرانس اسلامي در تعريفي نسبتا مفصل تروريسم را اين گونه معنا نموده است:
هر گونه عمل خشونت آميز يا تهديد کننده که به منظور اجراي طرح هاي جنايي با هدف سلب حق حيات از انسان ها، ايجاد رعب و وحشت ميان مردم، به خطر انداختن جان، حيثيت، آزادي، امنيت، حقوق مشروع انساني يا آسيب رساندن به محيط زيست و برنامه ريزي براي دستيابي نامشروع به اموال عمومي و خصوصي، به خطر انداختن منابع ملي، تهديد صلح و ثبات جهاني، تهديد تماميت ارضي و وحدت ملي و استقلال کشورها به کار رود، مصداق تروريسم خوانده مي شود».[1]
ـ آمريکا پيشگام ترور و خشونت
بروز انواع خشونت ها و حرکت هاي غير انساني ويژگي دايمي تاريخ ايالات متحده از ابتداي تشکيل آن تاکنون بوده است. اساس کشوري که هم اکنون مدعي رهبري مبارزه با تروريسم است، بر پايه ترور، خشونت و وحشي گري شکل گرفته است. نخستين قشري گرايان انگليسي که قدم به خاک قاره آمريکا گذاشتند، مرگ بارترين اعتقادات تاريخ بشري را با خود به آنجا بردند. اعتقاد به «قوم برگزيده» که به قتل عام ها و اشغال زمين بوميان آن منطقه تحت عنوان «عمل به فرامين الهي» مشروعيت مي بخشيد شديدترين اعمال تروريستي را به دنبال داشت. الگوي اين قوم مطابق اسناد موجود ، کتاب و دستورات يوشع بود که به ادعاي ايشان به قوم خود مأموريت داد ساکنان اوليه کنعان را قتل عام و زمين هايشان را تصاحب کنند.
دکتر توکويل يکي از شاهدان وحشي گري مهاجران اشغال گر عليه ساکنان بومي آمريکا در توصيف يکي از صحنه هاي وحشي گري اشغالگران مي نويسد: «در دلِ زمستان زماني که سرما بيداد مي کرد چند هزار سرباز مهاجر قبايل کوچ نشين بومي را پيش مي راندند در حالي که آنان بيماران و مجروحان خود را در کنار نوزادان و سالخوردگان در آستانه مرگ به همراه داشتند...».[2]
اگر در آن زمان مهاجران به قاره آمريکا براي توجيه قتل عام سرخپوستان و تصاحب زمين هاي بوميان آمريکايي به صحيفه «يوشع» و کشتارهاي مقدس «عهد عتيق»[3] توسل مي جستند و در اين راستا شديد ترين تهاجمات و خشونت ها را به عنوان واکنش هاي دفاعي توجيه مي کردند عجيب نيست که امروز نيز شعار مبارزه با تروريسم دستاويز ايالات متحده براي قتل عام، غارت گري و تجاوز به خاک کشورها تلقي مي گردد.
بنابراين تاريخ ايالات متحده در قرن 19 در درجه نخست تاريخ قتل عام، ترور و وحشي گري عليه سرخپوستان و ساکنان اصلي سرزمين آمريکاست و از آن پس به ويژه از جنگ جهاني دوم به بعد به ساير نقاط جهان نيز گسترش يافت.
ورود آمريکا به جنگ جهاني دوم با بمباران و کشتار مردم غير نظامي در شهرهاي واقع در اقمار غير سرمايه داري از جمله هيروشيما و ناکازاکي همراه بود که صدها هزار کشته بر جاي گذاشت.
ـ نقش آمريکا در ترويج ترور و خشونت در جهان
گرچه مبارزه با تروريسم بين المللي شعار اصلي و دکترين رسمي ريگان رئيس جمهور وقت آمريکا پس از احراز اين سمت اعلام شد امّا با نگاهي به عملکرد گذشته و حال آمريکا مي توان پي برد اين دولت کارگزار اصلي تروريسم بين المللي بوده است. از ديد آزاديخواهان جهان شعار مبارزه با تروريسم دولتمردان آمريکا شعاري ظاهر فريب براي سرپوش نهادن بر جنايات و تجاوزات پي در پي امپرياليسم آمريکاست. هدف دولتمردان آمريکايي از طرح اين شعار آن است تا ضمن کسب بهانه لازم جهت سرکوب جنبش هاي آزادي بخش ملي در سراسر جهان، زمينه اعمال قدرت و نفوذ بيشتر خود را در مناطق مختلف جهان فراهم نمايند.
چنان چه بخواهيم بررسي مستندي در اين ارتباط داشته باشيم کافي است نگاهي گذرا به جريانات تروريستي در دهه هاي اخير بياندازيم و ردّ پاي واضح امپرياليسم آمريکا را به عنوان کارگزار اصلي آن جريانات مشاهده کنيم:
پيش از انقلاب اسلامي ايران موسسه «انستيو بروکينگز» گزارشي تهيه و منتشر کرد که در آن فهرستي از نقش ايالات متحده آمريکا در حرکت هاي تروريستي جهان بر شمرده شده است.
مطابق آمار منتشر شده از سوي اين موسسه، ايالات متحده آمريکا از 11 دي ماه 1325 تا 10 دي ماه 1354 خورشيدي، براي پيشبرد مقاصد سياسي خود 215 بار (هر دو ماه يک بار) به اعمال تروريستي و خشونت آميز عليه بشريت دست زده است.[4] در اينجا با ذکر نمونه هايي چند از اعمال تروريستي آمريکا در دهه هاي اخير به خاستگاه واقعي تروريسم بين الملل بهتر پي خواهيم برد:
ـ شهريور 1324 ـ بهمن 1327
چين: حمله آمريکا به چين با نيروي ضربتي 113000 نفري براي سرکوب انقلاب ملي چين
ـ تيرماه 1325 ـ مهر 1328
يونان: تجاوز آمريکا و انگليس به يونان براي درهم شکستن انقلاب ضد امپرياليستي در آن کشور ـ سال 1327 ـ 1332
فيليپين: گسيل نيروي 90000 نفري آمريکا براي سرکوب قيام مردمي خلق فيليپين در راستاي حمايت از دولت مستبد و دست نشانده آن کشور.
ـ خرداد 1329 ـ تير 1332
جمهوري دمکراتيک خلق کره، ارتش آمريکا هماهنگ با نيروهاي رژيم دست نشانده کره جنوبي و 14 کشور ديگر براي براندازي نظام سوسياليستي به جمهوري دمکراتيک خلق کره تهاجم آورد که در نتيجه آن 1300000 تن از مردم کره جان باختند.
ـ 28 مرداد 1332
ايران: آمريکا و انگليس در پيوند با رجاله هاي دربار پهلوي و استحکام پايه هاي آن رژيم، کودتاي خونين 28 مرداد را در ايران به راه انداختند تا رژيم خودکامه شاه در اين کشور همچنان بر سر قدرت بماند.
ـ ارديبهشت 1333
گواتمالا: اعزام نيروي سرکوب گر 1000 نفري براي واژگون ساختن دولت منتخب مردمي
ـ تير ـ مهر 1337
لبنان: آمريکا با پياده کردن 18000 تفنگدار دريايي در خاک لبنان قيام مردم آن کشور عليه کاميل شمعون را درهم کوبيد.
ـ شهريور 1339 ـ خرداد 1341
لائوس: آمريکا در حمايتي آشکار از يک کودتاي خونين با نيروي 20000 نفري به لائوس يورش برد
ـ بهمن 1339 ـ مرداد 1353
آنگولا ـ گينه بيسائو و موزامبيک: آمريکا براي شرکت در سرکوب جنبش هاي آزادي بخش خلق آنگولا، کينه بيسائو و موزامبيک به ياري استعمارگران پرتغالي شتافت.
ـ فروردين 1340
کوبا: اعزام نيروهاي سرکوب گر آمريکا در ساحل جنوبي کوبا در خليج خوک ها براي واژگون ساختن دولت انقلابي فيدل کاسترو
ـ بهمن 1339 ـ دي 1341
ـ ويتنام جنوبي: اعزام نيرو به ويتنام جنوبي براي حمايت از رژيم غير مردمي و مستبد آن کشور.
ـ ارديبهشت 1342 ـ دي 1356
لائوس: اعزام نيرو به لائوس براي مقابله با جبهه آزادي بخش پاتت لائو
ـ سوال 1342
پاناما: دخالت مستقيم در سرکوب جنبش ميهن دوستان پانامايي
کنگو: تلاش براي نجات رژيم ستمگر و دست نشانده «چومبه» با بمباران و کشتار مردم کنگو.
ويتنام: اقدام به جنايات ضد بشري مثل بمباران هاي وحشتناک و شديد مردم در خاک ويتنام براي سرکوب انقلاب ضد آمريکايي مردم آن کشور.
ـ فروردين 1343 ـ خرداد 1345
جمهوري دو مينيک: سرکوب جنبش آزادي بخش ملي دومينيک و قتل رهبران مبارزه
ـ ارديبهشت 1349ـ فروردين 1354
کامبوج: تلاش براي نجات رژيم دست نشانده و سرکوب قيام مردمي اين کشور که به قتل عام ده ها هزار نفر انجاميد.
ـ تابستان 1346
خاورميانه: امپرياليسم آمريکا در تجاوز صهيونيست هاي اسرائيلي عليه مصر، سوريه و اردن، حراست پشت جبهه دريايي اشغالگران قدس را در منطقه شرق مديترانه و درياي سرخ بر عهده گرفت و 80 درصد هزينه اين جنگ را نيز پرداخت.
ـ دي ماه 1349
لائوس: سرکوب جنبش آزادي بخش لائوس و به راه انداختن موج گسترده اي از قتل، تجاوز و غارت گري در اين کشور.
ـ شهريور 1352
شيلي: حمايت آمريکا از آنارشيست هاي شيلي و به اجرا در آوردن توطئه کودتاي خونين در اين کشور.
ـ سال 1354
آنگولا: حمايت همه جانبه از دولت دست نشانده «هولدن روبرتو» و سرکوب انقلاب خلق آنگولا.
چنان چه بخواهيم به موارد فوق اقدامات مستقيم آمريکا در حرکت هاي تروريستي و يا نقش آن دولت در گسترش تروريزم در جهان از سال 1354 تاکنون را هم ضميمه کنيم فهرست بلند بالايي به دست خواهد آمد.
اقداماتي نظير مقابله با انقلاب اسلامي ايران و حمايت بي دريغ از رژيم ستم شاهي پهلوي، تجاوز به خاک ايران به بهانه نجات جاسوسان آمريکايي، تجهيز و آماده سازي رژيم صدام براي حمله به ايران، سرنگوني هواپيماي مسافربري در خليج فارس، نقش آمريکا در تجهيز و تأسيس طالبان، القاعده و...، حمله به عراق و افغانستان و کشتار هزارها نفر از مردم بي گناه و... نشانه هاي روشني از اقدامات تروريستي دولت آمريکا و نقش آن کشور در گسترش تروريسم بين الملل است که در اين مختصر امکان تشريح آن نيست.
ـ پي گيري اهداف تروريستي ايالات متحده در قالب جديد
به دنبال فروپاشي کمونيسم و کم رنگ شدن تهديد عليه نظام سرمايه داري، ايالات متحده به دنبال طرح شعار هاي جديدي بود تا با تمسک به آن ها اهداف تجاوز کارانه خود را در جهان تداوم بخشد. به اين منظور شعارهايي چون «مداخله بشر دوستانه» «دفاع از حقوق بشر و دموکراسي» و بالاخره «مبارزه با تروريسم» مطرح گرديد و اين امر دستاويز تشديد مداخلات در کشورها و گسترش عملي تروريسم بين الملل گرديد.
به گزارش صليب سرخ در جنگ اوّل خليج فارس بمباران عراق به قيمت جان بيش از 200000 تن از مردم غير نظامي تمام شد بر اساس همين گزارش پس از خاتمه جنگ اوّل خليج فارس نيز به دليل تداوم خود سرانه محاصره بيش از نيم ميليون کودک بر اثر کمبود دارو و غذا تلف شدند.
ـ ارتباط فرهنگ ليبرال ـ دموکراسي با تروريسم
در اين بخش براي اثبات يکي ديگر از دلايل عدم صلاحيت آمريکا در رهبري مبارزه با تروريسم، بايد به ارتباط نزديک فرهنگ ليبرال دموکراسي غربي با ترور، خشونت و ياغي گري اشاره نمود. به طور کلي براي تعيين رهبري يک امر مقدس و ارزشي مي بايست در جستجوي رهبري فرزانه و ارزش گرا بود. مبارزه با تروريسم و خشونت اگر صادقانه و حقيقي باشد امري مقدس و نيک است و حال آن که شاخصه تمدن آمريکايي به عنوان پرچم دار تمدن غربي و فرهنگ منحط ليبرال دموکراسي، به حاشيه رانده شدن دين و معنويت و رخت بربستن ارزش ها از حاکميت سياسي است تا به جاي آن بديل هاي مجازي و غير ارزشي و سرگرمي هاي غير اخلاقي قرار بگيرد.
خشونت، فحشا، شهوت و... از شاخصه هاي اصلي تمدن منحط غربي است که ليبرال دموکراسي، آن را ترويج مي کند.
به اعتراف انديشمندان غربي هم اکنون خرد و عقل ذاتي در افکار حاکمان سياسي غرب جايگاهي ندارد.
يکي از فلاسفه آمريکايي با نام «والتراستيس» در مقاله اي تحت عنوان «فلسفه مادي گرايانه ما آمريکايي ها» در بررسي نقادانه اي از رويکرد مادي گرايانه اين قوم مي نويسد:
«فرمانروايان ما چه در دوره هاي انتخابات و چه در مواقع ديگر به جاي توسل به خرد و ادله عاقلانه به عواطف بي ارزش، تعصبات و منافع شخصي چنگ مي زنند تا مردم را به دنبال خود بکشانند... حتي بهترين سياستمداران ما کارهايي مي کنند که بر مبناي انديشه و عقل نيست تنها به اين دليل که آراي اين گروه يا آن گروه را به دست آورند، انتخاب شوند و بر سر قدرت بمانند. اين زمامداران براي آن که بر سر قدرت بمانند در نابود کردن افراد بي گناه ترديد به خود راه نمي دهند. ما اين ها را اعمالي کاملا طبيعي و بخشي از بازي مي دانيم و به جاي آن که آن را محکوم کنيم به آن لبخند مي زنيم و اين بدان سبب است که معيارهاي سياسي ما به طرز نکوهش پذيري پست است . همه اين ها از اين واقعيت سرچشمه مي گيرد که بر دموکراسي ما همان گونه که دشمنان ما (مخالفان ليبرال دموکراسي) مي گويند به جاي اين که خرد حکومت کند تا اندازه زيادي حرص و منفعت شخصي حاکم است...».[5]
تبعيض هاي ناروا، آزادي بدون تعهد، فقدان عدالت اجتماعي، جنگ و خشونت، فريب و نيرنگ و.... از شاخصه هاي بارز تمدن غربي- آمريکايي است که نويسنده فوق و بسياري از انديشمندان غربي را در نقادي تمدن ليبرال دموکراسي به اعتراف وا داشته است.[6]
امروزه خشونت، ترور و جنايت به بزرگترين بحران داخلي آمريکا تبديل شده است . آماري که از افکار عمومي مردم آمريکا توسط روزنامه نيويورک تايمز و شبکه تلويزيوني سي بي اس در ژانويه 1994 انتشار يافت نشان داد که نگراني و اضطراب از گسترش خشونت، ترور، پرخاشگري و جنايت بزرگترين دغدغه ذهني مردم آمريکاست به گزارش پليس آمريکا، آمار قتل و آدم ربايي در واشنگتن پايتخت آمريکا با روند فزاينده اي در حال افزايش است.[7]
اکنون بايد پرسيد کشوري با برخورداري از چنين تمدن منحط و تمدني که جنگ، خشونت، غارت گري و تجاوز از آموزه هاي لاينفک آن است چگونه پيشتاز و سردمدار تروريسم مي تواند باشد؟
معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:
1ـ پروفسور حميد مولانا، آمريکا و فاجعه جهاني، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1382.
2ـ روژه گارودي، آمريکا پيشتاز انحطاط، ترجمه قاسم صفوي، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1377.
[1]. واعظي، حسن، تروريسم، تهران، انتشارات سروش، 1380ش،ص 26.
[2]. روژه گارودي، آمريکا پيشتاز انحطاط، ترجمه صفوي، قاسم، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1377ش، ص28 ـ 30.
[3]. براي اطلاع بيشتر: روژه گارودي، همان. ص36 به بعد.
[4]. ديليپاک، عبدالرحمن، تروريسم، سازمان تبليغات اسلامي، 1368ش، ص135 به بعد.
[5]. مدرسي، سيد محمد علي، ديدگاه جمعي از دانشمندان غربي در نقد تمدن غرب، قم، انتشارات شفق، 1382ش، ص90.
[6]. همان، ص90 ـ 100.
[7]. مولانا، پروفسور حميد، آمريکا و فاجعه جهاني، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، 1382ش، ص141 ـ 135.
اطلاعات مطلب
- تاریخ انتشار
- 27 امرداد 01
- بازدید
- ۶۶
دیدگاه کاربران
هنوز دیدگاهی برای این مطلب ثبت نشده است.